zaman tüneli

erkeklerin ev isi yapmamasi gerektigi. yedigin yemegin tabagini toplamayinca bile laf yok erkeksin diye. oysa aynisini ablam yapinca 2 saat laf ediyolardi. normalde esitlikciyim ama ataerkilligin de yalan yok guzel taraflari var. sonucta kendileri koymus bu kaliplari, supurun lan (bu son kisim aileme ithafendir, genelleme degildir). hani kadinlar isyan etse eyw, ama annem ananem benim pisligimi toplamaktan memnunsa kendi eziklikleridir. ben demiyom sonucta gel al diye, kendin al dese alirdim oysa. ikisini de severim ama elestiri herkes icindir. evet.

dm kutum, tg ve wptalar.
nicklerini sormadan veremem.
onu da tek tek sormaya üşenirim*

sağlığımıza…

10m dolara oy verebilirim.
oy vermeyi geçtim, sosyal medyada her hareketi koşulsuz savunurum da.
mesela terör örgütü elebaşı bebek katili için adada villa yapılmasını falan hep savunurum yani.
dün ak dediğime bugün ankara kara derse en önde karacı olurum.
bunlar ufak detaylar arkadaşlar.
10m dolara ahlak-namus-omurga gibi kavramlardan vazgeçerim yani. hiç problem değil.
meşazımı aldıysanız iban verebilirim.

solanum'un 1998 yılında yayınladığı dungeon synth - ambient albümü.

çok enteresan bi albüm bu, başlar, sizi içine çeker, bir ara yıldızlara dokunacak gibi olursunuz, hemen ardından köyünüzü ejderhadan kurtaracakmış gibi bir moda girersiniz... albüm müzikal olarak atmosferik, sürekli tekrarlanan melodiler yüzünden tekrara giriyo gibi hissettirse de çok nostaljik, çok kirli bi analog hissi var... bu his yüzünden bazen yıldızlara dokunup zamanın ne olduğunu anlamaya çalışıyorsunuz, bazen de vizyonsuz bi köylü olarak köyünüzü ejderhalardan ve düşmanlardan koruyorsunuz...

öylesine boğucu reverb var ki, bu reverbin içinde ''tan tun taka tun'' diye birbirine değen kılıç sesleri hiç gülünç gelmiyo... tam bi oturduğum yerde vatanı kaybettim albümü yani... akıl sağlığına hafif zararlı zindan müziği, bayılıyorum...

beraber yürüdük biz bu yollarda.

ünideyken akşamları deli dana gibi oradan oraya kuytu köşe tekinsiz yerlerde yürüyen amatör bir sokak fotoğrafçısı olduğum geldi aklıma. daha anlatacak çok şeyim vardı bununla ilgili ama başka bir videonun konusu olsun hehe..

çernobil felaketinden sonra brezilya'da yaşanmış olan radyolojik felaketi anlatan netflix mini dizisidir. radyolojik durumun nasıl ortaya çıktığı ve etrafa yayıldığını 5 bölümde güzel bir şekilde anlatmışlar. imdb puanı 7.4 benden de en az 7 puanı alır.

ortaya çıkmıyorlar, utanıyorlar.

seçimlerinizin önemli olduğu bir korku/gerilim oyunudur.bir grup gencin kışın ortasında dağ başında yaşadığı korkutucu olaylar vardır.seçimleriniz karakterlerin hayatlarını etkileyebiliyor bu yüzden çok dikkatli seçim yapmanız gerekiyor

valla iki tane çok güzel vardı. hanı oyuncu ol ne işin var beyaz yaka denilecek seviyede.resimlerini hiç paylaşmadılar. ikisini de sözlük olarak kaçırdık.

bir daire 25 milyon burda evet

yeni bir atıştırmalık çeşiti, kuru çilek çilek kurusu gibi bir şey. yerken çilek reçeli yer gibi hissettim ve hoş duygular kapladı bedenimi. garçekten belirtildiği gibi yumuşak ve leziz çilekler var içinde.

ilginç buldum paylaşmak istedim sizlerle, cips yerine böyle şeyler yiyeceğim artık. bira yancısı oluyor mu bir ara denerim. reklam olmasın diye markayı boyadım. tşkler..

olm bu ne boş bir başlıktır?

hakkında bir sürü teorilerin olduğu,filmleri,oyunları,kitapları çıkmış olan kaliteli bir korku oyunu serisidir.ana karakterimizin terk edilmiş bir pizzacıda hayatta kalmaya çalıştığı bir oyun

hala tam istediğim kıvamda değil. fırtına, sis, sağanak, mümkünse uzun süre güneş yüzü görmeyelim.

ne zaman spheres of time çalmaya başlasa ensem karıncalanıyo... sanki rüzgarın ağzımı burnumu dövdüğü bi kalenin dibinde kalmışım da köyümü düşlüyorum... enteresan yaratıklar, ejderhalar köyümü yakıyo gibi hissediyorum...

128 kbps dip ses yüzünden evdeki tırnak makasıyla ejderha avlamaya kalkacak seviyeye geldim ya... çok tuhaf bi his bu... sıfır bütçe ve bol reverb yüzünden üç dakikada köyümü ejderhalar bastı, sevdiğim adam ormandaki yaratıklar kaçırdı...

ışin içine siyaset falan katmadan dinlerim. her bir yanımız siyaset zaten, şurada da onu kafaya takmak istemiyorum. 3 kez konserine gitmişliğim vardır. canlı performansı da kayıtları kadar tertemiz olan sayılı sanatçılardandır.

spoiler, hikayenin bir sonraki sayfasından haberi olmayan birine verilir; merakı öldürmek, gerilimi piç etmek için fısıldanır. insanın en büyük kibri, kendi hayatını evrende ilk kez dönen bir prömiyer, yukarıdakini de salonda tırnaklarını kemirerek sonraki sahneyi bekleyen heyecanlı bir seyirci zannetmesi. gecenin köründe işlenen gizli günahlar, kimsenin aklına gelmez sanılan sofistike kurnazlıklar (bkz: yahudi aklı) hatta "ben bittim, bundan daha beteri olamaz" diye atılan o görkemli trajik tiratlar... hepsi yönetmenin kulağına eğilip "bak şimdi ne yapacağım, hiç beklemiyorsun değil mi" deme cüretinden ibaret. her şeyi bilene ters köşe yapamazsın; senin hayatının dönüm noktası sandığın o büyük kırılma, onun kurgu masasında çoktan tozu alınmış sıradan bir sahne geçişidir. pazarlık masasına otururken ya da kadere küfrederken takınılan o tiyatral ağırlık bu yüzden eğreti durur. sır sakladığını sanırsın; karşındaki final jeneriğini izleyip salondan çıkalı çok olmuştur. büyük ferahlık tam burada başlar; sahnelediğin hiçbir numarayla onu şaşırtamayacağını, bütün meselenin o sahneyi tüketmekten ibaret olduğunu anladığın an yapay gerilim yerini sessiz bir kabullenişe bırakır. (bkz: kontrol yanılsaması)

ben de seni seviyorum şapşiiiiik, heheh..