zaman tüneli

gözüne, kalbine, ruhuna girmek istediğim kişinin rüyasından eksik olmam ve olmadım da.

böyle bir hayatım olmadı. çok istedim, birinin dileği olmak, evine direk olmak, başka şeyler...

olamadım... ağır hüzün yüklüyüm, mutsuz.

bunun havuçla birlikte ne bileyim tarçınlısı yahut cevizlisi de var mıdır acep?
sanki vardı gibi.

var böyle bir şey, en yakın arkadaşımla whatsapptan sürekli ses kaydıyla konuşuruz, çocuğu yanyana gördüğümde hala şaşırıyorum olum senin sesine ne oldu diye.

bence dünyanın en lezzetli besinidir. en sevdiğimdir.

sevenim çok da en çok ve olduğum gibi kedim.

anlaşılmamak ve en çok da yanlış anlaşılmak. yanlış anlaşılmak daha çok nefret ettiğim bir şey.

tiyatrocu

ben severim tabii ki. başka kim sevecek? zaten insanı kendisinden başka kimse sevmez. bu bir realitedir.

yorulmak da bir duygu bence. yorulunca da türlü duygular içerisine giriyorsak, bence yorulmanın kendisi de bir duygumsu olabilir. evet, duygumsu.

niyetim polemik değil. belli ki sözlükte bir grup tacizci toksik tip var. ve benim gözümden kaçmış. bu tipler, iğrenç şeyler yapmışlar. bundan dert yandığı başlıkta da bu tipler rencide olmasın diye nick de vermemiş kendisi.

ben de gayet sıradan bir başlık gibi tanım girince, bana sapık erkek savunucusu konumuna düşebilecek bir tanım girdiğim minvalinde çıkışmış.
benim olaydan haberim yok. kara kedi bir şeyler yazmış iyi kötü.

e soracağım o halde. birader,* hem bir iğrençliğin başlığını açıyorsun, hem de bahse konu rezilliği kimler yapmış, olay ne haberi yok milletin.

sonra da her şeyden habersiz tanım girien yazar sapık olmuyor. derdini adam gibi ilk tanımda anlatsan zaten kimse haksızsın demeyecekken üstelik.

rencide olmasın dediğin konunun muhataplarına gösterdiğin hassasiyeti anlatamadığın meseleden habersiz insanlara meseleyi anlatma konusunda göstersen bunlar olmayacak.

gianni versace tarafından 1978 yılında kurulan dünyaca ünlü bir italyan markasıdır. ürün yelpazesi; pahalı moda kıyafetler, ayakkabılar, aksesuarlar, parfümler, takılar ve ev dekorasyon ürünlerinden oluşur.

ayaküstü 5dk da hayat dersi istersen bu videoyu izle.
(link: www.instagram.com/reel/DdeI...)

en güzel şey duygusuzluktur aslında. başınıza gelen şeylerden sonra artık uyuşmaya başlıyorsunuz ve pek bir şey hissetmiyorsunuz ki kendi sağlığınız açısından en güzeli budur. duygu dediğiniz insanın taşıdığı gereksiz bir yük. o yükten kurtulmayı kendi kendinize öğrettiğiniz vakit, ne kadar rahatlayacaksınız anlatamam. tavsiyedir...

unutmak diye bir şey yoktur. avunmak vardır.

müebbet değilsin ya.
elbette çıkarsın aklımdan.

the exorcism of emily rose filmine ilham veren anneliese michel vakası.



1952'de batı almanya'da doğan anneliese, 16 yaşında epilepsi nöbetleri geçirmeye başlıyor. tedaviye rağmen halüsinasyonlar ve tuhaf davranışlar ortaya çıkınca ailesi bunun hastalıktan ziyade şeytani bir durum olduğuna inanıyor.

1975'te kiliseden yardım istiyorlar ve yaklaşık 10 ay boyunca 67 şeytan çıkarma ayini yapılıyor. anneliese bu süreçte lucifer, yahuda, hitler ve nero gibi varlıkların kendisine musallat olduğunu söylüyor. giderek yemek yemeyi ve su içmeyi bırakıyor, 30 kiloya kadar düşüyor.

1 temmuz 1976'da, 23 yaşındayken açlık ve susuzluk nedeniyle hayatını kaybediyor.

sonrası mahkeme. ailesi ve ayinleri yöneten iki rahip, ihmale bağlı ölüme neden olmaktan suçlu bulunuyor. doktorların görüşü ise net: ortada doğaüstü bir durumdan çok ağır epilepsi ve psikolojik rahatsızlıklar var.

2005 yapımı the exorcism of emily rose bu vakadan esinleniyor. film kurmaca ama çıkış noktası gerçek. 23 yaşındaki bir kadının hastalığı tedavi edilmek yerine şeytan çıkarma ayinleriyle karşılanınca hayatını kaybetmesi, vakayı hâlâ ürkütücü kılan asıl şey. ayrıca filmde kullanılan ses kayıtlarının da gerçekten anneliese michel'e ait olduğunu söyleniyor.



edit: eklemeyi unuttum; bu film ilk çıktığı zaman gece seansına gitmiştim ve 4 gün uyuyamamıştım. o zamana kadar şeytanlı cinli filmleri izlerdim ama bu film nasıl etkilediysen beni, o zamandan beri elimi eteğimi çektim o tür filmlerden. bana göre zirvede bıraktım.*

duygusuzluk kadar kötü değildir. hayattan aldığın marjinal zevk duygusuzları önünde diz çöktürür.
şiir şarkı resim ve tabi ki aşk senin içindir.

öğrenciyken köpek öldüreni kola ile karıştırıp içerdik.
sonra para kazandık birkaç üst segmentte geçtik.
en iyisinin bordo şarabı olduğu düşünürüldü onu da içtim güzeldi.
ancak güzel marmaranın tadını veremedi.

farkhunda malikzada biz farkındayız o pisliğin....