zaman tüneli

kabak tatlısı evet, kimin bacısı biz düz adamık, entel dantel şeyleri çoğ bilmek, bize dümdüz yedirecen işte, hofff!

dilinizi eşek arısı soksun diyelim bu iş sulh içinde çözülsün.

temsili değil!

kahve storisi.

80 itibarıyla içi boşaltılmış, yerle yeksan edilmiş bütün değerler, bütün güzellikler, haklar, özgürlükler... gençliğimiz, yetişkinliğimiz.

arka plandaa birkaç mutlu ağaç, bir iki bulut ve huzurlu bir gökyüzü olmazdı büyük ihtimal..
işin içine sözlük gerçekleri girince bob'un o mutluluk tablosu biraz değişirdi.
klavye başında dünyayı kurtaranlar, her başlıkta haklı çıkmaya çalışanlar, hayatla kavgasını entry yazarak sürdürenler, bir de hiçbir şeyden memnun olmayıp her şeye rağmen sözlükten çıkamayan müdavimler...
bob'un manzarası bir anda toplu terapi seansına dönüşürdü. kimini elinde kahveyle boşluğa bakarken, kimini karanlık bir odada monitör ışığı yüzüne vururken, kimini de kendi yazdığı entry'ye gelen ilk favı beklerken çizerdi herhalde.

kadın kadındır. bayan ya da bağyan değildir. kadına kadın diyeceksin, başka bir şeye gerek yok. yani ben öyle düşünüyorum.

türkiye'de her şeyden korkuluyor zaten. siyasete gelene kadar liste baya uzun.

düşünceyi ifade etmenin bedelini ödemek isteyen hiç kimse için böyle bir korku yok.

eskiden sen yanmazsan ben yanmazsan nasıl karanlıklar.. diyordum ama gençken her şey daha kolay.

şimdilerde kim istiyorsa o yansın diyorum. bizden geçti. gümbür gümbür gelen bir gençlik var klavyelerinin başında.

doğada bir ağacın altında pineklerken.d
güneş hafiften yüzüne vururken uyuklamak kadar güzeli yok ve şu an istediğim tam olarak bu.

bazı mesleklerin kaderi.

konseptli gelmiş çaylak tanesi.. sözlük olarak çarpılmayız umarım.

belli bir dönemde harcadığım 5 sene. iade edilirse çok sevinirim ya...

10 ekim neymiş arkadaş böyle ya? yok dünya balıkesirliler günü, yok dünya zeytinyayı tadım rekoru, yok ruh sağlığı günü falan. vay anasını ya.

(bkz: buraya politik tanım gelecek)

kendi içine düşen insandır.. hayatı ve insanları daha az sevmeye başlamıştır. belki kendisini bile..

gerçi ben bursa'lıyım ama yaklaşık 21 yıldır zeytinli(akçay)'de yaşadığıma göre aynı zamanda balıkesirli olduk. kutlu olsun.

böyle bir işkence türü var. tek kişilik hücrede tutulan mahkumlar var. bu mahkumlara yemek getiren görevlinin mahkumlarla konuşması yasak. yemeği bir gün sabah getiriyorsa başka gün akşam getiriyor. yani belli bir rutin içinde olmanın verdiği uyaranın bile etkisini kırmaya çalışıyor adamlar. amaç zaten mahkumu delirtmek. daha doğrusu sevimli ifade ile psikolojik olarak çökerterek iradesini kırmak.

(bkz: nazilerin insanlığa katkıları)

(bkz: evcilik oyunu)

öyle diyen ya da öyle hissettiğiniz insandan direkt uzaklaşın. bırakın size, insanlığa faydası yoktur öylelerinin.