zaman tüneli

2007'de nasıl olsa beni yazar yapmazlar diye ad soyad nick aldığım için beni kapsamayan başlıktır efendim. evet, ad soyad bir markayım ben orada ve şahsımı temsil ediyorum, burada ise sanayiyi geliştirmeyi, istihdam yaratmayı ve cari açığı kapatmayı hedefliyoruz. herkesin bir misyonu var sonuçta. kimi sevgili arıyor, kimi ülke ekonomisine katkı sağlamaya çalışıyor.

bi köşede dursun.
belki giderim, belki de gitmem. ama dursun.
17 gün sonra patlamaz inş diyelim. yeni bi yer herhalde.

sevgili ile konuşurken gecenin dördünü getirip sabah 6.30 uyanmanın zorunluluğu ile( burada henry ford abiye küfürlerimi gönderiyorum) sersem bir haldeyim.
üstüne üstlük akşam kitap klübü var. kurtlarla koşan kadınlar kitabında bugün tartışılacak ilgili bölümleri okurken bayağ bayağ sardıldım. dabıl katsrsis.

kkk ilgili sonra yazacağım ama. uykusuzluk berbat.

sevgili başlığında tam olarak ne yapıyoruz arkadaşlar? sevgilim yok, alın beni aranıza mesajı mı veriyoruz, sevgililiği mi kötülüyoruz, yoksa sevgilisi olanların huzurunu kaçırmaya mı çalışıyoruz? ona göre pozisyon alacağım,

yanlışlıkla mutlu çiftleri savunup yalnızlar tarafından linçlenmek istemediğim durumdur.

burnu tezekten çıkmayan insandır kendileri

resmen ben. herkese akıl danışıp kendi bildiğini yapan o sevimsiz benim.
1 istisna insanım var. aklına çok güveniyorum. bi tek onun dediklerini yapabiliyorum. her zaman değil ama çoğu zaman.

torbacının oğluyudu, ahrazıdı, anasına bilmemne dediydiler de gene de dirayetli çıktı, nefisli çocuğumuş okudu adam oldu, en son şafaatlıdan bi memurnan başgöz ettilerdi ama kaderin de bir hesabı varımış!

white eşrafından hüve-l bâki

rj mitte

r.i.p.

sadece sovyet azerbaycan'ının değil tüm sscb tarihinin popüler müziğindeki en iyi sestir.

bu insan kişilerinin mottoları:

fikrim değişmez, sadece duvara çarpınca yönüm değişir.

tanıdık geldi. evet.

her gothic de wednesdey di zaten...

asıl 2028 e 14,5 ay kalmış, o daha tuhaf değil mi yaa ?..

hayatımda ilk defa açık iletişimi bu kadar kullandığım bir ilşki içindeyim. sanki çölde vaha bulmuş gibiyim.
eski sevgilim vefat ettikten 2 yıl sonra tam aseksüelim derken karşıma çıktı. yine ilk mesajı çok sevdiğim her adamda olduğu gibi ben attım.

psikolojik olarak daröadumandı. konuştum, bildiğim kadar dinledim, omuz oldum. sonrasında başladı.

şimdilik güzel gidiyor. şunu anlıyorum. ysrgılanmadığın her ilişki sana yuva oluyormuş. bir de ben erkikimmmm yerini bil kadın denmemedi de.

deyzeniz mutlu pınçiklerim. bu rezil dünyada nefes alxığım bir alan daha oldu. güzel.

zor bir hayatı oldu, son zamanlarda
engelli olduğu için roller de alamıyordu. sonrası intihar işte. depresyon gerçekten lanet bir hastalık. ama unutulmaz bir dizide tarihi bir oyuncu olarak sonsuza dek anılacak.

mütemadiyen...

ofis çalışanlarının bilgisayarı yavaşça kapatıp 'bugün de çok çalıştık beee! diyerek metrobüse doğru adımlamaya başlama vakti

kibarlık edip ısırık almış. tek lokmada gömer poine onu.

insanın ayak parmakları büzülüyor bu iticilik karşısında. ama gerçekte bi halt olmaması lazım. hem bi halt değilse hem de kendini bi halt sanıyorsa çok kötü.

kimi insanlar da tanıyorum, kendini bi halt sanıyor ama bence de bi halt. bir şey diyemezsin. sözlükte de var. kim olduklarını söylemem :d. bazen ayar oluyorum mesela, aşağılayamıyorum tam. bi bildiği vardır diyor insan. "burda dalyaraklık etmiş ama genel olarak da bi halt" diye aklım müdahale ediyor hemen.

tam tersi insanlar da var çevremde. ismini açıkça vermeyeyim, hesabımı eşim dostum biliyor. adı lazım değil baş harfi dağ ayısı. yontulmamış bir kalas. kendini allah sanıyor. herhangi birimizden daha egoist. aptallığın verdiği öz güven diye düşünüyorum. hayret ediyorum. peyderpey delirdi gözümüzün önünde. bir şey yapamadık. belki bu da bizim ayıbımız.

akrep erkeği bence yalnız olmalı hiç bir burçla olmasın boşuna üzmesin kimseyi