zaman tüneli

yoktur.
babasına bırakmak istiyorum bu işi. ben çok dandik bir isim bulurum kesin. çocuk bi ömür kızar bana içten içe ve dıştan dışa. bu sorumluluğu da babası alsın.

vibratör her insandan daha kolay idare edilebilir bence. hiç zorlanmasın. vibratör var. erkeklerin neyi var? hiç. bana kalırsa, ben kimsenin zorlanmasından taraf değilim, herkes en kolayını seçmeli. yadırganacak bir şey değil. bence öyle.

lan beddua etme, terbiyesiz.
beddua edersen ben de sana misliyle iade ederim.

her şeyi bırakıp bir tatil kasabasına yerleşelim diyen dangalakla aynı familyadan gelir. stanley termosu da vardır bunların, iyi tanırım.

doğaya dönelim derken yıllık izin günlerini hesaplıyordur.

bence siz çekici bulacak yer arıyorsunuz gibi geldi ama bilemedim.

dur bir tane de ben ekleyeyim. entry sonuna nokta koyan kadın çekiciliği. ilgi alanlarımız genişledikçe yalnızlığımızın da entelektüel bir boyut kazanması kaçınılmaz oluyor tabii.

içinde bulunduğum gaytet. dansa davet gibi bir şey aslında. bilmem kaç bin kişiyiz şurda. her çeşit hatun var. her çeşit adam da var. ayıp mıdır? ahlaksız mıdır? kaka mıdır? aslaaa. instagram ya da benzeri sitelerdekine oranla daha sağlam ilerleyebilecek potansiyele sahip ilişkinin başlangıç adımıdır. neticede sözlükte dolaşan hatun candır ve kaldırılması makbuldür.

gothic tacettin.

#4089860 tamam ben malım. hiçbir şeyi anlamıyorum. anlamak zorunda da değilim zaten. iyi akşamlar.

her gelen yazar olsun. başka?

ne güzel istanbul be!!

edit:pluviofil

biz de nerede zorluk çıkartacak puştlar varsa özenle arayıp bulup bela edelim kendimize. betayım, betasın, beta...

kız kız.
bizim bacılar konseyinden .

şaka şaka alınma tamam qrqtqf

abi birine bi' mesaj vermeye çalışıyor belli ki. biz aldık mesajı, inş hanım abla da bir an önce alır da akış pms'li kadın hassaslığından kurtulur...

kız sanıyodum erkek çıktı
yazar olmasın istemiyom artık
peh

birkaç gündür soru cevap şeklinde olan programları izliyorum. konuşmacılar basit bir konuyu bile o kadar saptırıp dallandırıp budaklandırıyorlar ki gerçekten de ilimi çok basit bir noktadan alıp hiç olmayacak bir yere taşıyorlar.

#4089835
bence okuduklarını çok anlamamışsın. şimdi ego gibi olmasın ama, bana öyle geldi.
ben de kavga etme niyetinde değilim. koskoca insansın, güncel olarak sana acıyor da değilim. gözlerim de dolu dolu olmadı şupşup neler yaşamış diye. ama herhalde insan olduğum için istemezdim yani herhangi biri çocukken kötü şeyler yaşasın. şu anda fikirlerimiz konusunda uzlaşamıyoruz diye iyi olmuş diyecek bir halim de yok. durumun benlik tarafı bu.

yaşadıkların konusunda isteyerek ya da istemeyerek takındığın tutum seni bağlar. seni tanımam etmem. tavrını kendimce iyi bulabilirim, kötü bulabilirim. o zaman kendi mesafemi ve davranışımı ayarlarım. kimseyi şefkatle iyileştirmek, düzeltmeye çalışmak, doğru yolu göstermek, falan gibi zottirik hedeflerim yok.

fikir alış verişinde bulunmuş olduk diye düşünüyorum ve de zaman ayırdığın için teşekkür ediyorum.

alfa kadın modelidir.
işin psikolojik ve sosyolojik altyapısına dair gözlemlerimi söylersem linç edilebilirim. alfa alfa

bu kadının özgüveninin yarısı bende olsa dünya daha güzel bir yer olurdu.

evet. bu özgüven bende yok ve dünya bu yüzden boktan.

ben sayın bahçeli'ye sonuna kadar güveniyorum. adamın ittifak kurduğu partilerin hiçbiri o ittifakı dağıttıktan sonra belini doğrultamıyor. adam tek hamleyle hem pkk'yı hem de siyasal islamı bitirecek. o günü sabırla bekliyorum.

"dayak yediysek vardır bir açıklaması, bir nedeni,
haklı yere de yemiş olsak, haksız yere de yemiş olsak..."

diye düşünüp, meseleyi kendi içinde halleden, çözebilen bir çocuk olmaktır.

ben hiç hatırlamam, yani hiç şikayet ettiğimi hatırlamam öğretmenleri aileme.
ölmüyoruz sonuçta, biraz canımız yanıyor, geçiyor... diye düşünürdük. dünyanın sonu değil, altı üstü bugün de dayağımızı yedik. derdik...

son ders zili çalar, olanlar okulda kalırdı...
ama ne yalan söyliyim cuma günü son ders öncesi yediğim dayak biraz koyardı...

"ulan ne güzel, kazasız belasız, dayaksız bu günü de atlatıyoruz, haftasonu da geliyor." demeye kalmadan sağlam bir zopa yerdik. öğretmen bir kıllık yapacak işte. bırakır mı?
ufak bir yaramazlık adamın/kadının biriken stresini atması için yeter neden olurdu.
o dayakta adalet aranmazdı, yaptığım yaramazlık on üzerinden bir ise, yediğim dayak on üzerinden on olabilirdi. dayağın şiddetini belirleyen yapılan haylazlığın derecesi olmazdı çoğu zaman.
tabii, modumuz filan düşerdi bi inceden. mahzunlaşırdık. "sokayım ben böyle işe!" derdik içimizden. ama zil çalınca geride kalırdı olanlar...
eve hoplaya, zıplaya gitmek varken biraz incinmiş şekilde giderdik... bu dokunurdu biraz. ama olsun. geçti gitti işte.