zaman tüneli

eskiden olsa rakı derdim ama artık likörcüyüm. nane, muz, limon. öyle baileys falan da değil. bildiğin tekel likörü. ahan da şu çete;

siz kendinizi keşfetmedikçe asla bir narsisti anlamazsınız.
o, fedakar, iyi kalpli, örnek bir insandır.

sizse kadir kıymet bilmez, nankörsünüzdür.

şakacıdır mesela. ama gerçek zanneder boşa alınganlık yaparsınız.

çocuksanız mesela, konuşma hakkınız yoktur. hep mantıklı nedenler bulacaktır ona hizmet etmeniz için.

nereden bildiğimi sormayın.

çöp sözlükte beni anıyorlardı en son. insanlarda travma oluşturuyorum sanrısı * ne kadar takıklarsa hem bu nick’imi, hem sudoku’yu kapmışlar. yeter ki gitmiyim diye. sanki klavyemde cözülemeyen sudoku harici harf yok. gerizekalılar diye boşuna demiyorum. okuyorlarsa da, her yeni gelenden tırsın olum. belki benimdir? belki çoktan aranıza sızmışımdır? kime güvenip, bağrınıza basabilirsiniz ki bu entry’mden sonra? ehe.

anın entrysini buraya bırakıyorum.

(bkz: sözlükten bir yıldız daha kaydı)

keşke tam1peach de gitse...
o da çıtır... *

hem devlet hem de yönelimim izin vermez.

çıtır kızlardan sonra, sanırım wormlu falan bi tipitip vardı. abi iyi ki gittiler ya. sısısıs

senelerdir, 34233242 tane insan, geldi gitti.

şimdi o insanlar nerede ne yapıyorlar acaba.

mazi, çok kaotik kaldı. s

her şey şekil değiştirir.

belki iyiye belki kötüye gider.
ben de eskiden, sosyal medyayla ilgili çok rahatsızdım. söylenir dururdum bir çok konuda.

ama bunun değişime direnmek olduğunu algıladım belki de.
bırakın sözlük de neye evrilecekse evrilsin.

değiştirmemiz gereken çok daha önemli şeyler var ama gücümüz yetmiyor.
sözlük formatının cılkı çıksa ne olacak.

bide bunun fikir tepe sanayi takvimi var...

allah rızası için uzun bi şeyler yaz...

sıkıcı olmaları sanırım.
bi tane görüşme izliyorum, içim şişti, fenalık bastı.
narsist değilim ama, başka bi yerden umarım terapistim de benim zottirik dertlerimi dinlerken böyle hissetmiyordur ya. iyi ki psikoloji okumamışım. fıttırdım gece gece. devamını da izleyip daha da fıttırayım. sonra jogıra çatarım o fıttırmışlıkla.
size de bırakıyorum:

phoebe nasıl bir hippie’ydi ya allasen. ciyak sesiyle boğdu beni hep. bir türlü sevemedim. mimik oynatmıyordu bende. ben rachel’ım ama karakter monica. ikimizde başak burcuyuz çünkü.

hayır anam niye evleneyim, benim hatunun götünü başını görüp 31 malzemesi yapan insanların var olduğunu bilmek sinir krizi geçirtmelik.

bir gece daha sürüklendi sabaha doğru,
göğün siyah damarlarından yağmur sızıyordu.
sokaklar, unutulmuş bir mezarın taşları gibi ıslaktı.
her adımda, ayaklarımın altında
kemikleri kırılıyordu geçmişin.

sonra suyun yüzü titredi.
bu, rüzgâr değildi.

karanlığın derinliklerinden iki göz yükseldi;
ne ölüye, ne diriye aitti.
beni tanıyordu.

birbirimize bakmaktan korktuk.
sonra yüz karanlığa geri çekildi.

yağmur aynı yağmurdu;
fakat gecenin sessizliği
artık dışarıda değildi.

yılların kuytuda unuttuğu o eski suret,
kendi gölgesinden sıyrılıverdi birden;
karşımdaydı.
bana bakıyordu.
ben ona.
hangimizin hayalet olduğunu
sormaya cesaret edemedim.

sabahın solgun ışığı
pencereden içeri süzüldüğünde
gece hâlâ odanın bir köşesinde oturuyordu.
bazı geceler güneşle sona ermez.

p as in phoebe, h as in hoebe, o as in oebe, e as in ebe, b as in bee-bee and e as in 'ello there mate.

çıtır kızların sözlüğe vedası sandım. *

nivea'nın vücut losyonu var, kurumadan onu sürüyorum.

gidiyon mu kalıyon mu çözemedim en temizi uyu sen