zaman tüneli

kişisel anlamda, dünyanın en tatlı yatırımı olabilir. müthiş iyi hissettirir. bebek gibi hafifletir insanı. yetişkin olduğunuzda kaybettiğiniz en önemli fonksiyonlardan biridir. kafada dolaşan bir sürü düşünce, acayip baskı oluşturan şartlar varken, bu frekansta uyuması çok zordur.

şöyle bi şey açtım, dinliyorum:

youtube'tan gündemle ilgili haber videoları izliyorum. gündüz uyudum ve son kahveyi saat 22'de içtim. dolayısıyla hem uykum yok hem de oturasım var. sabah pişman olacağımdan eminim.

yayınlandığı dönemde türkiye'de yaşayan çocuk kitlesinin en büyük korkusuydu bu. show tv'nin realty show başlayacağını gösteren müzikli efektiyle başlardı korku zaten, ardından ateşler içinde sıcağı sıcağına başlama fragmanı, son olarak adını anımsayamadığım için şu an kendimi tedirgin hissettiğim sarı bıyıklı son derece ciddi orta yaşlı program sunucusu abi çıkardı. her hafta birbirinden korkunç konular işlenirdi.

mobile legendde yardirdim simdi zibarma zamani

en erkek sensin aslanım tamam. sahi, bu arada kaçıncı cezayı yedin?

ben buradayken de gömüyordum sözlüğü, orada da gömerim. sana mı soracağım nerede ne konuşacağımı? haddini bil. luci'ye de gelince selam söylersin. ceza almış galiba, çok üzüldüm.

tutti frutti'yi bilir misiniz? gerçi her gördüğü ekrana parmak basan ergenler pek bilmez. 90' larda show tv'de gece yarısından sonra yayınlanırdı. onu izliyom. müthiş bir şey ya, müthiş! televizyonculuğun altın çağı. ah bee nerden nereye.

bence her şeyi tadında bırakmak lazım. yapımların( dizi/ film fark etmez) belirli bir süreden sonra ısrarla çekilmeye devam edilmemesi gerekiyor. bu film buna örnek. hiçbir yapım, ilk vizyona girdiği andaki seyir zevkini sağlamaz. aynı konuyu ısıtıp ısıtıp, biraz daha farklılaştırarak öne sürmek nedir?

yılmaz erdoğan sadece maddi bir gelir elde etme peşinde gibi hissediyorum fakat bu kadar medyada yer alma ihtiyacı varsa, keşke sıfırdan bir şey üretse. var olanı sürekli güncellemek ilgi çekici değil. aksine kolaycılık gibi geliyor bana. zaten kabul görmüş bir senaryoyu 3-4 yılda bir yeniden vizyona sürmek yaratıcılık değil, senaristlikte değil. ilk filmi 2005 yılında vizyona girdi. 21 yıl olmuş.. inanabiliyor musunuz? 21 yıldır aynı hikaye öyle ya da böyle dönüp duruyor. gerçekten şaka gibi. kime söylesen inanmaz.

bu izleyiciden gelen bir talep olsa, yaptığı şeyi anlayacağım. böyle bir talepte yok. hiç izlemediğim, izlemeyi de düşünmediğim seridir.
yine de gişesi bol olsun.

uzatmaya gerek yok. olmamış.

oturdum vs 2026 showunu bekliyorum. kırmızı halı cıvıl cıvıl. buranın kekoları anlamaz, vs seven kızlarla özelden kritik yapabiliriz.

#4093903 viy viy viy viy viy viy viy

ekim bitiyor ekim.*

ismi bilinçli olarak seçilmiş sabatayist yazar romanıdır. anayurt oteli. aslında bize de hitap etmiyor nasıl anlatayım şöyle anlatayım bu kitabı bir goy okuduğu zaman çok tabii olarak tiksinti hisseder niçin diye düşünür lakin hastalıklı yahudilerin hastalıklarının en şiddetli hali "sabatayist"ler olduğu için... ne anlatıyorsam yahudi değilim ama onlar böyle şeylere kıymet verip kendi sapkınlıkları örtmeye bayılırlar. türk edebiyatında bir ismi var mı yusuf atılgan'ın? orhan kemal'in tırnağının altındaki kir olabilir mi? film çekim tekniği ile yazılmış bir romandır. biliyorsunuz efenim sinema aslında bir sürü fotoğrafın kaydırılması neticesinde zihnin o boşlukları tamamlama gibi bir eksikliğinden (evet bir şeyi tamamlama eksikliğinden bahsediyorum) faydalanarak "sanat" olur. yani numarasını çeker. siz o fotoları zihninizde birleştirir ve bir "hareket" var zannedersiniz. işte atılgan'ın da romanda yaptığı budur. karakterlerin isim seçimlerinden cümlelerin kısacık oluşu hep bu numarayı perdelemek içindir. hakkında konuşmaya değmez. he ancak hakkında konuşmaya değmez denecek kadar değebilir onu da yaptım.

şenlik: pardon sevgili modlar gereken tanım yapıldığına göre lütfen konuyu kapatır mısınız? koskoca kerli ferli adamım ben konuşmaya değmez dedim şimdi biri gelip benim dediğime destek bile çıksa olmaz. ağızdan çıkmış bir laf var ortada.

olanı olduğu gibi kabul etmeyi bil.

ben de.
kendimi bi kaybettim, sonra bıraktığım gibi bulamadım. özüm neydi çok emin değilim. ezelden beri aynı kalan şeyleri zihnimde listeliyorum. mesela öfke. benim ana yakıtım ezelden beridir öfke herhalde. mücadele de öyle. mücadele bence çok yorucu bir şey. inanılmaz yorgun hissediyorum. ama alıştığım şey bir şeylerle mücadele edip durmak olduğundan herhalde, hayatımda olmadığında buhranlara sürükleniyorum.

başka bir şey de bilmiyorum. çok duruldum. sakinleştim. adeta bir pinhani şarkısına döndüm fjhgbfjrk


buradan kalbimi kıran dallamalara sesleniyorum, olgunluk çağıma denk geldiğiniz için çok şanslısınız :d. herkesi kendi haline bırakıyorum. heeerkesi. dövüşmeleri değil gitmeleri tercih eden bir insan oldum. hayırlısı oldu.

akşamüzeri uyandığım için, uyandığımdan beri içimde olan hüzün...

senaryo hiç iş bilmez birinin elinden çıkmış gibi. tarih, mitoloji, din ile desteklenmeye çalışılmış ama onlar da sırıtmış. komedi mi dram mı o bile belli değil. üç beş defa anca gülümsetebiliyor. alt yapısı oturmamış samimiyetsiz bi havada da duygusallık işlemeye çalışılıyor. berbat olmayan tek şey kıvançla urazın oyunculukları. yılmaz erdoğan senaryoyu kotaramaması yetmemiş gibi oyunculuğu da berbat etmiş. yılların yılmaz hocası rol mü yapacaktı ya tabii. sözün özü pek bir şey beklemeden izleyecekseniz izlenir. iyi yanı merak unsurunu öyle ya da böyle diri tutup izletiyor kendini. 3.5/10 filan anca eder.