zaman tüneli

sevgiyi bir gösterip bir göstermemek, en çok yoran şeydir. sevgi bir kapı gibi açılıp kapanınca karşıdaki kişi eşikte bekleyen biri olur, ne içeri girebilir ne gidebilir. her açılış bir umut verir, her kapanış o umudu biraz daha eritir. bu yüzden sevgi, kendisinden çok tutarsızlığıyla hatırlanır.

yok olmak bir gün birden olmaz. önce beklemekten vazgeçersin. sonra sormaktan, sonra sitem etmekten. her vazgeçişte kendinden küçük bir parça geri çekilir ve bir gün aynaya baktığında, birine ulaşmaya çalışan değil, artık hiçbir şey beklemeyen birini görürsün. bu öfke değildir, bu bir tükenişin sessiz hâlidir.

yarım verilen sevgi, hiç verilmeyenden daha ağırdır. hiç verilmeyende bir netlik vardır, insan bilir ve yoluna bakar. yarım verilende ise hep bir "belki" kalır ve belki, insanı yıllarca aynı yerde tutar. sıcaklıkla soğukluk arasında gidip gelen biri, karşısındakine ne sıcağın huzurunu verir ne soğuğun açıklığını.

sevgi, gösterildiğinde vardır. içinde taşınıp söylenmeyen, hissettirilmeyen sevgi karşı tarafa ulaşmadığı sürece onun için yoktur. niyet ne kadar saf olursa olsun, ulaşmayan sevgi bir yağmur bulutunun kurak toprağa bakıp geçmesi gibidir.

yok olmak bazen bir cezalandırma değil, bir korunmadır. kendini her seferinde yeniden kırılmaya bırakmamak için çekilirsin. kapıyı çarpmazsın, sadece artık çalmazsın.

ben yok olmayı tercih ettiğimde sadece beni suçladın şimdi biraz o aynaya bakma zamanın.

geliri, abdestli ve abdestsiz kapitalistler arasında dönen ülkede, yoksul halk kitlelerine " devlet benim" mesajı veren meydan okuyuş.

noğuldu şimdik cumhurbaşkanının ve ilgili bakanların forsuna? hökümetler rejimin kuklasıdır, deyince bazılarının borusuna gidiyor. adam resmen " ben derin devlet adamıyım, dpkunamazsın" mesajı çekmiş.

hayat yoldaşın olacak asıl kişiyse sonsuz bir pijama partisi gibidir

su akar deryaya varır
derya damlayı çıkarır
gökyüzünde yağmur olur
damlaları boşu boşuna
yağmur yağar boşu boşuna

"karnı tok olanlar, aç olanlara hep sabretmeyi öğütler."
herkesin bildiği o cümle aslında emile zola'nın germinal kitabından

''hayat bir fişne, ye ye kişne''

doğal süreçler aniden gelişmez; jeoloji yıllar öncesinden haber verir. çöken sadece bir kaya kütlesi değil; denetimsizlik, rant ve insan hayatını hiçe sayan aymazlık. göz göre göre gelen bir tehlikeye bariyer çekmek yerine can kaybı izlemek kader değil, cinayettir.

uzunca zamandır görmeyeli seni
bir başka kadın, bir hoş olmuşsun
kollarıma alıp da sarmayalı seni
beyaz peynir gibiydin, şimdi kaşar olmuşsun...

dünya da bir "ilk"* ve"tek"* olması etkileyici dir.

gün içinde ekranından binlerce alakasız video geçer ve beynin bunları tamamen çöpe atar; hiçbirini hatırlamazsın. ancak tam da kafanı kurcalayan bir şeyle ilgili içerik karşına çıktığında beynin alarm verir ve "ben az önce bunu düşünüyordum!" diyerek o ana odaklanır. yani aslında rastlantı sıklığı artmaz, senin o konuya dair farkındalığın tavan yapar.

aylarca emek verdiğin bir dengeyi, sıradan bir 24 saatin bozabilmesi... hayatın bu kadar kırılgan oluşu bazen hafifletmiyor, aksine ağır geliyor.

maraş-pazarcık kökenli sinemilli aşiretine mensuptur. babası, yaşar kemal’in romanlarına da konu olan erdemli eşkıya reşko süleyman'dır.
deyişleri ve şiirleri uzun süre sözlü aktarım yoluyla taşınmış; araştırmacı
mehmet bayrak'ın "iç-toroslar’da hakikatçi alevilik" adlı kitabı sayesinde yazılı kaynaklara kazandırılmıştır.
en bilinen eserlerinden biri olan "öğrendim" şiiri (özellikle feryal öney tarafından seslendirilerek) geniş kitlelerce tanınmıştır.

nasıl öldüğümüz neyi gösteriyordu?

stellar blade oynuyorum.

google sizin ve diğer herkesin davranışlarını sürekli analiz ediyor. profiliniz izlediklerinize, sorduklarınıza, üzerinde durduklarınıza, neleri arattığınıza göre oluşturuluyor. bu veriler üzerine tahmin modeli geliştiriyor. siz aratmasanız bile o tahmin modeli üzerinden muhtemel ilginiz dahilindeki şeyleri karşınıza çıkartabiliyor.

hasılı izleniyor, kaydediliyor, nihayetinde bombardımana uğruyorsunuz.

siz kendinizi kimlerle mukayese ediyorsunuz ibrahim.

(bkz: afe bacı)
budur....

omca... ilk duyduğumda küçük dilimi yutarak tepki vermiştim. sağolsun sonra diliyle çıkardı heheh.

yemeğin üstüne yürüyüşe çıktım ama hiç akıllıca bir hareket olmadı bu...

düşünüyorum öyleyse gavurum.