zaman tüneli

uzun vadeli planlarım arasında olan sektör. sermayeyi ben koyucam, işleri yürütmesi için de bir imam bulmayı planlıyorum. tarikatıma katılan her cemaat üyesine hoşgeldin paketi olarak hurma ve gül suyu vereceğim. yanında arkadaşını da getiren olursa ek olarak misvak vermeyi planlıyorum. tarikatımızı güçlendirmek için üye başı 500 lira aidat düşünüyorum ilk aylarda. sonrasında cemaatimi kura ile hac organizasyonuna katmayı planlıyorum.

beyaz lahana gelmedi daha manava. o gelince ilk iş.

gelmez mi bi yapay zeka eytsi

zaten emekli olam da salaklanam diye bakınıyordum. karamsar olmanın anlamı yok, umudumu yitirmek istemiyorum.

ballı olduğu kesin, ews.

psikolojime iyi gelmeyen insanlardan uzak durmak..

sigarayı hala bırakmadıysan, o seni bırakmadan sen onu bırak tamam mı canım.

beyin sağlığı için iyi diye yazılar okumuştum.

bu bayağı asosyalin rehberi olmuş, benim elimden de açıkçası çok daha fazlası pek gelmiyor bu aralar. arada sırada eski dost ya da dost sandıklarımla dışarda bir iki tek atıyoruz. ben delirmemek için vibe coding yapıyorum 6 aydır, bu günlere kadar hiç aklımın ucundan geçmeyen şeyler yapmak psikolojime ve fizyolojime iyi mi geliyor kötü mü geliyor tartışılır ama her şeyden uzaklaşıyorum o anlarda. mutluluktan çok başarmanın verdiği tatmin duygusu, haz duygusuyla ömür boka sarar belki ama zaten yukarıda verilen listede pek daha fazlasına hizmet etmiyor açıkçası..

heveslisi çok, hiç gerek olmadı, bundan sonra da olmaz

aslında yapılıyordur illaki, hatta teknik açıdan belki daha başarılı, görsel efektleri falan daha güçlü yapımlar da vardır.
ama sanki bizim korku karşısındaki masumiyetimiz kalmadı. yıllar içinde bütün korku filmi klişelerini ezberledik.
hangi sahnede müziğin yükseleceğini, kapının arkasından ne çıkacağını, karakterin neden bodruma inmemesi gerektiğini üç aşağı beş yukarı tahmin ediyoruz.
bir de eskiden korku filmlerinden gerçekten korkardık. altıncı his'in sonundaki sürprize şaşırdığımız, kuzuların sessizliği'ndeki hannibal lecter karakterinden ürktüğümüz, psycho'nun meşhur duş sahnesini günlerce aklımızdan çıkaramadığımız zamanlar vardı.
bugün ise korkutmakla mide bulandırmak arasındaki çizgi kaybolmuş sanki. kan, vahşet, parçalanan bedenler, akıl almaz işkence sahneleri... bunların dozunu artırmak korkunun etkisini de artırmıyor. hatta bir noktadan sonra insan alışıyor.

size bir bilgi vereyim. ne oldu biliyor musunuz? bakın gerçekten, artık bugün gerçekten içkiyi bıraktım. evet, bıraktım. artık içmeyeceğim. hayır şu an eve gelmiş ve bira içiyor olabilirim fakat ben zaten yarın için bıraktım çünkü yarın pazartesi. her şeyi bırakma ve her şeye başlama günü.

mor efrem ne diyor? pazartesileri diyor... öyle şeyler diyor işte, biraz alköllü oldukum için unuttum şuvam.

belki elimdeki konsolu satıp ps 5 alırım ve geğta oynarım. ama artık kesin içkiyi bıraktım. yarından tezi yok.

tez, zaten ivedi, yani acele demek. yarından tezi yok, en kötü yarın, öbürsü gün olmaz yani.

hala yaşıyorsan biraz da gezmeye vakit ayırmalısın.
bırak artık çocuklar kendi hayallerinin peşinden gitsin.
sen yavaşla coffee, zamanı özelleştir.

evde turşusu kurulan erkek de bir tercihtir, ewd.

nefis yemek tarifleri ile her yemeği yapmak mümkün.
yalnız hiç bilinmiyorsa başlangıçta laboratuvarda çalışıyor gibi ölçülü ilerlemek lazım.

işin doğası gereği cinsiyete bağlı bazı yatkınlıklar, fiziksel avantaj ve dezavantajlar olabilir. her işi illa eşit şekilde paylaşacağız diye de bir kural yok.
mesela ağır kaldırmayı gerektiren işlere ben pek talip değilim. kanepe kaldırılacaksa, perde asılacaksa, mobilya kurulacaksa eşim yapsın. fiziksel güç gerektiren konularda iş bölümü yapmak makul.
ama bunun dışında bulaşık, çamaşır, ütü, yemek, günlük temizliğin büyük bölümü bende. hatta şöyle bir dönüp bakıyorum da evin işlerinin çoğu yine bana kalmış ya. hadi iyisiniz yine erkekler! :) ağır işleri size pasladık diye evin geri kalan bütün işlerini üstlenmiş olduk.
nasıl oldu anlamadım ama bu iş bölümünün matematiğinde bir tuhaflık var.*

bence yok. o gün kimin zamanı müsaitse o yapabilir.

belki turşu kuracak kimsesi yoktur. turşusuz hayat olmaz çünkü.

deveye diken.....hesabı olmuş, bu sanki..