yazarların hayalleri

bir müzikalde rol almak.

50'den önce kendi havayolu şirketimi kurmak.

uluslararası bir sergide boy göstermek

(bkz: sinirsiz stressiz bir hayat)

deniz, içinde uyduruk bi sandal,sandalın içinde ben, elimde olta, oltanın ucundaki çipura, çipuranın konulduğu livar, livarın yan tarafındaki çay bardağının içinde rakı, rakının sonrası yine deniz, denizin ötesi ev, evin önü iskele, iskelede o, onun artık hiç kaybolmayan o bin yıllık parıltısı.

yazacaktım, koyduğum yerde bulamadım. ucmuslar.

yemyeşil bir bahçe biraz ötede iskele çocuk cıvıltıları yanında yaşlacağım bir kalp geriye benden insanlığa hatıra kitap

tam olarak ne zamanın içindeyim ne de dışındayım büsbütün. uçsuz bucaksız gökyüzü isterim yamacımda. denizi yudumlarken fincanımdan, tabiatı okumak isterim.

muğla'da sahile yakın bir yerde müstakil bir ev. ortadan ikiye bölünmüş bir bahçe. bahçenin bir tarafında biber, domates, salatalık vb. yetiştirdiğim küçük bir bostan, diğer tarafında da bir kaç meyve ağacı, küçük bir çardak.. evin arkasında küçük bir kümes, içinde bir kaç tavuk... evin yanında küçük atölye gibi bir baraka. içinde yaş üzümden rakı, şarap yapıyorum... akşam hanım börek yapmış sabah için, kokusu geliyor... tekli koltuklarımıza oturmuş, kendi yaptığımız şarabı içip kitap okuyoruz. pikaptan usulca gelen bir şarkı, muhtemelen münip utandı çalıyordur...

sabah olmuş, çayı demlemişim ve çıkıp bostanı ziyaret ediyorum. domateslerin yapraklarını seve seve suluyorum tüm bostanı... eve giriyorum. termosa taze demlenmiş, içine karanfil atılmış çayımı dolduruyorum. yanıma termosumu ve hanımın akşamdan yaptığı börekleri alıp, oltamı omzuma vurup sahile iniyorum. çayla börekleri yutarken balık tutuyorum, artık şansıma ne gelirse....

akşam oluyor, ayaklı mangalı kolayca yakıyorum. tuttuğum balıkları ızgarada pişiriyorum. hanım bostandan topladığı zerzevatla güzel bir salata yapmış, dolapta da gün boyu soğuttuğu kendi rakımızı getirmiş birlikte yiyip , içiyoruz... keyfim yerinde, bağlamayı almışım elime, hem çalıp hem söylüyorum...

bu böyle rutin oluyor. arada dostlara misafirliğe gidiyoruz, bazen onlar bize geliyor. hediye olarak kendi yaptığım meyve şaraplarını veriyorum onlara...

yani imkansız bir hayal değil, bence uzak da değil...

ömrümün sonuna kadar böyle yaşayayım, bir gün sıkıldım dersem namerdim...

çok boşluktayım. hayatımın amacını sorguluyorum acaba istediğim şeyi yapıyor muyum istediğim yolda mıyım bundan tatmin olacak mıyım bir 10 20 yıl sonra bu hayatımdan pişman olacak mıyım yoksa intihar etmeyi düşünecek durumda mı olacağım belki etmiş olacağım. istediğim mesleği bile bilmiyorken istediğim mesleği olabilecek miyim demek çok saçma bu yüzden istediğim mesleği istediğim şeyi bulabilecek miyim hayattan zevk almayı bulmak istiyorum hayalim bu. mutluluğu ve tatmin olmuşluk hissini tatmak istiyorum. yaşadığım şeylerden ve edindiğim deneyimlerden memnun olmak istiyorum.

sevdiğim adamla evlenmişim sakin bir yerde bahçeli ve muayenehaneme yakın evimizdeyiz annemize babamıza dostlarımızla gelip gidiyoruz sağlığımız yerinde huzurumuz bol.. daha ne ister insan

bir gün hayalimdeki mesleği yapıp çok mutlu olmak. en büyük hayalim.

ziyan olmak

trolleyecektim de vazgeçtim.
hayalim evlenmek ve baba olmak.

paraya tapmadan yaşanılan bir hayat.

sadece "güvenmek" ya buda yapmaz dediğim kim varsa hepsi yaptı.
bu bana kıyamaz dediğim kimse varsa, en çok kıydı.

(bkz: casio edifice era 300b-1a)

ayrıca:

(bkz: vizyonsuzluk)

bu tarafta xios, olmadı iskele / yengeç..
onun tarafta ismet baba..
hiç olmadı ortada susurluk ayran..

fava illa ki, deniz must be, burnu çok güzel, dokunmatik burun, illa da şarkılar, mümkünse kısık ses, gözleri ne anlatıyor duyamıyorum sonra, gün devrilsin, gece devrilsin, tüm dünya devrilsin, altında kalalım, beraber, amin..

bugün diyorum ki dostlarım, şu anın ve yarının getireceği güçlüklere ve engellemelere rağmen
hala bir hayalim var benim. amerikan rüyası içinde derinden yer edinmiş bir hayal.
bir hayalim var: gün gelecek bu ulus, ayağa kalkıp kendi inancını gerçek anlamıyla
yaşayacak; şunu kendinden menkul bir gerçek kabul ederiz ki, bütün insanlar eşit
yaratılmıştır.
martin luther king adlı hesabımdan.

sokağının bir ucu denize, bir ucu otobüs durağına çıkan bir ev.