elem yazar profili

bu hikayede etmeyen benim.
neden eşyalarımı topladım mı diye sormuyorsun dedi ya la çocuk?
niye nasılsın yazmıyorsun demişti öncesinde de.
ee anlatıyorsun sormadan zaten ablasının gülü.

kız boşver ölene kadar okuyacak mısın?

bunca zamandır beni ilk defa ağlatan durum. ben baskı istemiyorum artık bu konuda. geldiğim yer olmak istediğim yere çok yakındı. bir sürü diyetisyen, yüzmesi, evde yaptıklarım, pilatesi protein sayması, kalori hesaplaması. yoruldum. ama ben bana inanmazken bana inanan insanlar olmasaydı buralara gelemezdik.

sadece bekleyeceğiz.

sevmiyordur ya ona güzel geleni arkadaşları beğenmiyordur, yakıştırmıyordur.

çok fazla içiyorum.

dağlar, karlar, günaydınlar.

ela, fena, bela

kendilerinden biri ben bugün ne yaptıysam hep arkamda olan biriydi ey alamanyalara kaçan adam seni ve bütün kovaları seviyorum

buradan kimseyle buluşmadım hakikaten ya bursadayım stop

bok var gelin ben de varım dayak ve cantık beleş :)

görünür yerlere koymak en mantıklısı suyu

iki yakın arkadaşımın adı olması hasebiyle seviyorum sevdiklerimi

kafası karışık

10

hava çok soğuk. ellerim, ayaklarım buz yürüyorum yüzüm karıncalanmaya başladı soğuktan. göğsümde zerre üşüme yok, aldığım nefes zerre üşütmüyor beni. senin yangınından olduğunu fark ettim. solum seninle dolu hiçbir şey kar etmeyen alevlerinle.

ben hiç unutmam sandığım bir şeyi unutabilmişim. ben unuttuysam herkes her şeyi unutur. rüyalarıma girdiğinde bok gibi uyandığım adamın aldığı kitabı unutmuşum. kitabı açıp sakladığım notu görmesem hatırlamayacaktım. bütün hevesim kaçtı. şifa şavk’ın doğum günü mesajı senin bana olan.

unutmak hediye ise hatırlamak ceza.

kalbimdir bu kitap.

ilk okuduğumda 17 yaşında idim. şimdi 29. kahramanlarımız liseden tanışık; ben de lise de tanıştım onlarla. romanın geçtiği zamanlarda 29. takribi 1 saat oldu bitireli hala 29 yaşındayım ben de. hayatın içinden tesadüfler çıkarmayı mı seviyorum yahut bu gerçek bir tesadüf mü bilmiyorum çünkü bir dönem malum mektupları okumak için hep çantamdaydı bu kitap. evet telefon, tablet, podcast vb icat olunmuştu. tercih meselesi. hala neden bu kadar seviyorum bilmiyorum.

bu yaşımda okusam yine çok severdim ama sığ karakterler çünkü çok karakter var derdim. herkesi bilmek istiyoruz çok az biliyoruz.

ben müntekim’e aşıktım şimdi biraz korkuturdu beni ama ben o yazdıklarına bakardım şebnem’in aksine.

şimdi kesinlikle favorim fu oldu. ben kendini bilen, kendi halinde insanları seviyorum. dünyasına girmesi zor çünkü belli almıyor kimseyi hayatına tercih.

şebnem biraz şımarık biraz güzel biraz akıllı bir kızsın. körkütük aşık olabildiğin için seni kıskanıyorum. en çok bunun için eskiden sevildiği çok sevildiği için kıskanırdım hiçbir şey yapmadan sevildiği için. neyse benzer yanlarımız var ölsen de mesajlara dönemeyebiliyorsun, yazmıyorsun. sizin zamanınızda yoktu ama biz ghosting diyoruz buna.

hayati sen bambaşka hayatlarda olabilecekken en olmayacak hayat içinde aşkı bulup çıkaran bir delisin kendine. ve anne olmak istemiyorum baba olmak istiyorum ben de anne olmak daha zor. aşk insanı değiştirir.

hep onlardan bahsettim ve sen, sana gelince müntekim’den hayati’den banane ben seni isterdim. ama şebnem gibi şahane şeyler yazsan da dönüşü yok bende de.

öperim huşu ile kalpkapakçıklarından.

paylaştığın şarkıyı o kadar severdim ki zil sesimdi, duyunca ulan dedim ben bunu biliyorum işte bu yüzden seviyorum seni.

sekoya ağacının kabuğu ateş geçirmezmiş; sekoya ormanında yangınlar, ağaçların içinde olup bitermiş diyor ya müntekim şebnem’e.

ben sekoya ağacı gibi içten içe seninle yanıyorum. bitecek onu da biliyorum.

çocukluğundan öperim seni beyfendi,
tek başınalığına sığdırmadığın ben senin.
söyleyemediğim adından,
yapayalnızlığından,
gözlerinden akmayan yaşlarından,
en çok da mahsunluğundan
öperim seni beyefendi.