elem yazar profili

annem dün taze fasülye var dolapta yap dedi gitti. bütün kış donmuşlardan yapınca öyle sandım yine dolapta buldum yeşil bişi yaptım. meğer onlar bibermiş; dolapta buzluk değil dümdüz buzdolabında olanlarmış. nur topu gibi yeşil biber yemeğimiz var.

gökyüzü bazen ciğerime doluyor.

abi sayılır mı abi, çünküğ benim abim var.
çer çöp biriktirir. şaka değil bir sürü araba oyuncak, uçlu kalem, gazete, dergisi var. argümanı şudur; kızım karıya kıza mı veriyorum, alkol/ sigara yok karışmayın şu zevkime.
neyseki evlendi de rahatladım.

bir de şey var ben varken hata yapamazsın!

değişimin olağan mıdır? değişimin kendisi değişim midir yoksa insan ne değişirse değişsin aynı mıdır?

bunun uçurumundayım. o bana açılmayan uçurum kapısını ben zaten zorlamıştım. açıp kapıyı kenarda olmak garip bir his. geri dönüp bilinene dönmek konforu ve atlayıp kayalara çarpabilirim, yumuşacık bir yatağa düşebilirim.

ben gözümü bağlayıp tek atışta dartın ortasına atıvermiştim işte o zımbırtıyı. sonra gidip görünce bunu sökmeye çalışıyorum; puanımı silin diyorum. imkansızı başarmıştım. imkansızı istiyordum. çünkü ben zaten bunu yaptıysam bunu da yapabilirim dedim. ben süprizlerle kaimim. bakmamıştım bile.

köksüzüm, bağsızım galiba ben derdim, kesinleştirdim kendime. 5 gündür ilk kez sen gideceksin biz kalacağız dediklerinde fark ettim çok da buna dair bir endişem olmadığını. beni bozan şeyler başkaydı. rutinlerimin aksaması tehlikesi gibi. arkadaşlarımı başka şeyler bozuyormuş meğer; bensiz olmak. ben bunu hiç düşünmemiştim günlerdir. sen olmayacaksın ki dediler. lan dedim, n’oluyoruz?

partnerim, danışmanım üzülüyorum dedi. sen varsın diye seviyordum dedi öbürü. özleyeceksin bizi dedi diğeri. evet zordu ama bakardık be abi başımızın çaresine. kalbim bu ihtimale o kadar da üzülmüyordu. çünkü ben kendi başımayım hep böyleydim.

zor bir durum. dirençliyim bireyci düşüncelerimle bir yanımla belki de istedim bilmiyorum. ben dengesizliğimle kaimim bunu biliyorum.

abla bir sakin olalım muş değil burası.

kendimi evden uzaklaştırmış bulundum, kaderimi sen yazdın sen bilirsin.

sosyal pilim bitti

derler vermese de verdi derler…

garip bir durum. bazı şeyleri nedensizce isterim. inatçısın derler, başımı eğer gülerim.
çok şey şey beklemedim istemedim ki ben yahu şu hayattan istediğim için çaba harcamayayım. şükrü erbaş benden iyi ifade etmiş; öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim,
özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı,
bu misal.
ben geçen yaz sürekli rüyalarımda mor menekşeler gördüm. gözlerimi kapattığımda yerde minik minik menekşeler, rüyalarımda pencerenin önünde menekşe.
ben ömrümde menekşe bilen biri de değilim ne bu diye girip bakınca menekşe olduğunu anladım.

efendim ağustos, eylül biz menekşe aradık; şöyle bir hal arkadaşlarım arıyor, abimle geziyoruz çiçekçileri. abim en son hayal arattırıyorsun kızım bize var mı yok mu belli değil leyla ile mecnundaki masal çiçeği mi bu? diyerek isyan bayrağını çekmişti.

bulduk sonra şu kocaman yapımarketlerden birinde ama benimki gibi mosmor değil eflatun ama dedik ki heralde böylesi makbul ben sakinledim yedekleyip 2 tane aldım. tabi unuttum zamanla zaten zehir veriyorum sanki ben su yerine bitkilere hiçbiri elimde büyümez solar gider. bunların da akıbeti öyle oldu.

dün ben ağlayacak kadar sinirlenip çıktım okuldan. beni belli bir yere kadar bırakan arkadaşın araba okulda kendisi yok, aradım ben gidiyorum haberin olsun yine bir savaştan çıktım. durumlar nanay biliyor o da gel böyle gitme, biz pazardayız dedi. gittim. bütün pazarı dolaşırken küfür ettim. ağzım bozuktur biraz* güldüler, güldüm.
çiçekler vardı; abi dedim menekşe var mı? var dedi. gitti minnacık bir yere girdi. gelirken elinde benim rüyalarımdaki çiçeklerle renkle geliverdi. ben masal diyarlarındaki prensesler gibi karşılayıverdim menekşeyi.

hayat süprizlerle kaim. benim isteklerim de zaten hiç ben istediğim zamanda olmaz. aynı hevesle almadım fakat var olduğunu bilmek delirmediğime işaretti.

kapitalizmin gölgesinde soluyor sevdamız alper!

anlattıkça normalleşir zaten tekrar ettikçe terk edilmek hepimiz için olabilecek bir şey mesela bu benim travmam diyemeyiz.

gerçekten büyüklüğünü fark etmedikleri için. biraz ele ayağa düştü kavram.

ikili ilişkiler gibi değil ki sosyal hayattaki ilişkiler. sevgiliden alınan ihtiyaç başka bir de aşk zaten hastalıklı, saplantılı bir duygu. arkadaşınla bağ böyle değil.

korku hayatta kalmamızı sağlayan temel duygulardan biri. tedbirli olmayı sağlar.

cevabını bilen varsa turuncu!

8-9 senedir kendimi iyi hissetmiyorum. bu genel olanı.

şimdi rahatlamış, ferahlamış.

strese iyi gelen herhangi bir şey. karnıma ağrılar giriyor.