elem yazar profili

küçük hacet giderme ihtiyacı yaratır

okuduğum memleketin nadide ilçesi. bana aşkı, öğrenciliği, hasreti hatırlatan bir yer. gönlümde ılık bir his bırakıyor adını duymak.

ne güzel dertleriniz var sizin ya.
bizde burada nelere üzülüyoruz.

kader almaya mı geldi beni benden

çok yanlış sulardasın; biliyorsun daha da uzaklara gidiyorsun. git kızım arkandayım.

işten kaçmış olmak şu an :)

bağımlısıyız.

adını yazmışlar gökyüzüne!

tamam da kanka ne alaka?

bana az önce sürreal bir karısın dendi!

ferah, ılımlı, rahat.
ee biraz da küskün.

herkeste program geliştirmeci maşallah. maarif kongresinde program gelişme profesörü bir hocamız inanılmaz seviyesiz bir eleştiri için zamanında olduğunuz yerde oturuyordum rahatsızdım şu an buradayım dedi. yapabilirsiniz aynı şeyi.

chandler bing kombini.

istatistik!

annem dün taze fasülye var dolapta yap dedi gitti. bütün kış donmuşlardan yapınca öyle sandım yine dolapta buldum yeşil bişi yaptım. meğer onlar bibermiş; dolapta buzluk değil dümdüz buzdolabında olanlarmış. nur topu gibi yeşil biber yemeğimiz var.

gökyüzü bazen ciğerime doluyor.

abi sayılır mı abi, çünküğ benim abim var.
çer çöp biriktirir. şaka değil bir sürü araba oyuncak, uçlu kalem, gazete, dergisi var. argümanı şudur; kızım karıya kıza mı veriyorum, alkol/ sigara yok karışmayın şu zevkime.
neyseki evlendi de rahatladım.

bir de şey var ben varken hata yapamazsın!

değişimin olağan mıdır? değişimin kendisi değişim midir yoksa insan ne değişirse değişsin aynı mıdır?

bunun uçurumundayım. o bana açılmayan uçurum kapısını ben zaten zorlamıştım. açıp kapıyı kenarda olmak garip bir his. geri dönüp bilinene dönmek konforu ve atlayıp kayalara çarpabilirim, yumuşacık bir yatağa düşebilirim.

ben gözümü bağlayıp tek atışta dartın ortasına atıvermiştim işte o zımbırtıyı. sonra gidip görünce bunu sökmeye çalışıyorum; puanımı silin diyorum. imkansızı başarmıştım. imkansızı istiyordum. çünkü ben zaten bunu yaptıysam bunu da yapabilirim dedim. ben süprizlerle kaimim. bakmamıştım bile.

köksüzüm, bağsızım galiba ben derdim, kesinleştirdim kendime. 5 gündür ilk kez sen gideceksin biz kalacağız dediklerinde fark ettim çok da buna dair bir endişem olmadığını. beni bozan şeyler başkaydı. rutinlerimin aksaması tehlikesi gibi. arkadaşlarımı başka şeyler bozuyormuş meğer; bensiz olmak. ben bunu hiç düşünmemiştim günlerdir. sen olmayacaksın ki dediler. lan dedim, n’oluyoruz?

partnerim, danışmanım üzülüyorum dedi. sen varsın diye seviyordum dedi öbürü. özleyeceksin bizi dedi diğeri. evet zordu ama bakardık be abi başımızın çaresine. kalbim bu ihtimale o kadar da üzülmüyordu. çünkü ben kendi başımayım hep böyleydim.

zor bir durum. dirençliyim bireyci düşüncelerimle bir yanımla belki de istedim bilmiyorum. ben dengesizliğimle kaimim bunu biliyorum.