safranbolu

tarihi osmanlı dokusunu olduğu gibi muhafaza edebilmeyi başarabilmiş dünyadaki ender birkaç şanslı şehirden biri olan karabük'ün ilçesi. eskiden, özellikle balkanlarda, böyle şehirler çokça varmış ama balkan devletleri bağımsızlıklarına kavuştuktan sonra hepsini yıkmışlar. türkiye'de ise korunamamış. günümüzde safranboluvari bir şehir olarak geleneksel osmanlı mimarisini korumayı başarabilmiş yanılmıyorsam yalnızca arnavutluk'taki berat şehri kaldı.

karabük'ün güzide şehri.

çocukluğumun şehridir.
1994 yılına kadar anadolu'nun birçok yerinde karşılaştığımız gibi, çok büyük tarihi olan ama turizm potansiyeli işletilemeyen bir ilçeydi safranbolu. 1995 yılı başında unesco dünya mirasları listesine girmesi ile birlikte kentte tarihi konaklar, çarşılar, camiler, hanlar, kale, tarihi adliye binası, hastane vs. ne kadar unutulmuş kaderine terk edilmiş mekan varsa birer birer elden geçirildi, yapılan restorasyonlarla turizme kazandırıldı ve şehrin çehresi değişti.
o yıllarda 20.000 civarı olan şehir nüfusu bugün yaklaşık 80000'eulaştı. konaklar butik otel ve pansiyon, eski evler restaurant, kafeterya ve eğlence mekanı olarak ekonomiye kazandırıldı, çarşılar yeniden canlandı. bugün yöre ve ülke ekonomisine büyük katkılar sağlayan bacasız fabrikaya dönüşmüş, tarih turizminin merkezlerinden bir şehirdir safranbolu. lokumunun lezzeti zaten malumdur. denk gelirseniz bağlar gazozu'nu da mutlaka deneyin. karabük ve safranbolu'da bakkalda, markette, çay bahçesinde gazoz istenmez "bağlar" istenir.
2009 yılından, kendi arşivimden birkaç fotoğrafla safranbolu...

benim bildiğim kadarıyla* 4 yaşımdan beri her yaz gittiğim, bütün okul tatillerimin büyük bi kısmını geçirdiğim ilçe. insanlar genelde karabük’ten çok safranboluyu bilirler zaten çünkü kendisi evleriyle, lokum çeşitleriyle, safran çiçeğiyle, son zamanlarda daha da bilinmeye başlayan mükemmel manzarasıyla insanı kendine hayran bırakan ama yüksekliğinden dolayı da biraz korkutan cam terası ve tokatlı kanyonuyla ünlenmiş turistik açıdan önemli bi yerdir. hayatınızda bi kere de olsa 2 günlük minik bi turu hak eden bu tarihi yeri gezmelisiniz bence. etrafında zonguldak,bartın, amasra ve kastamonu gibi yerler olmasından dolayı güzel ve tercih edilen bi uğrak noktasıdır.*

ilginç bir şekilde bolu'nun ilçesi değildir. *

yerel halktan eser olmayan ve pansiyoncu-çin malı hediyelik eşyacı dükkanlardan geçilmeyen saçma mekan. tarihi ev olarak görünürdeki evlerin büyük çoğunluğu pansiyon, ve içleri de görebildiğim kadarıyla modern.

çarşı bölgesinden birkaç sokak yukarı çıkınca o fotoğraflardaki sözde "ev"lerin yerini ıssız ve terk edilmiş binalar alıyor. sokaklarında bir zamanlar "gerçek" insanların yaşadığı yerlerde şu an yeller esiyor. buranın bir hallstatt olmadığı aşikar maalesef, daha çok ayder yaylası gibi yapay ve eğreti.

eski sevgilimin memleketi, her köşesini gezdik sonrası malum hehe.. hükümet konağı hıdırlık tepesi, tabakhane, safranbolu merkezden eski çarşıya yürünülen tekinsiz yol. sezon dışı gece karanlık kimseler yok, o mistik tarihi doğal ortamın kokusu. yazarken bile içimde kıpraşmalar oluyor. çok romantik ortamlardı çok özel zamanlardı. daha anlatacağım çok şey var ama kısacası aşkın bir başka olduğu yer diyelim...

insanı mert, güzel memlekettir. kadına değer verilen, medeni insanların yaşadığı şirin mi şirin ilçe. bence artık il olmalı. yazık.

okuduğum memleketin nadide ilçesi. bana aşkı, öğrenciliği, hasreti hatırlatan bir yer. gönlümde ılık bir his bırakıyor adını duymak.

kendisinden sadece 9km uzaklıktaki karabük iliyle hiçbir alakası olmayan yer.
ülkemizin %80'ini gezdim, böyle bir şey görmedim.
9km git karabük'e, hayatında göreceğin en tutucu, en varoş, en saçma sapan yerlerden biri...
ama bu tarafa gel, ah canım safranbolu...
istersen yukarıda (merkezde) atrium vardı hala var mı fikrim yok.
hayatımda içtiğim en iyi sıcak çikolata oradaydı mesela.
sonra in eskiçarşı'ya...
beyaz simit al eline, git güzel kumda kahveni iç.
alışveriş yap, o tarihi konaklarda kal.
insanı insandır...
dönmeden de çevrikköprü'de et yemeden gelirsen zaten senin aptallığın.

çok severim safranbolu'yu.
bugün bu sözlükte amasra'ya da laf edilmiş gerçi, şaşırmıyorum.
bu arada safranbolu'dan amasra'ya arabayla giderseniz ülkenin en güzel manzaralı yolundan geçersiniz.
hele ki sonbaharda, of.
bilen bilir ağaçlı yolu.

tarihi konakların pencerelerine baktığınızda, bir zamanlar harem-selamlık dönemi yaşayan o evlerin içinde şimdi muhtemelen elinde tığla oya işleyen ya da gelen turisti dikkatle süzen mahalle teyzelerinin bakışlarıyla karşılaşırsınız.