büyüdükçe küçülüyor her duygu içimizde çünkü. ya da üstü tozla kaplanıyor. çocukken güvenmekten, sevmekten korkmayan cesur benliğimiz büyüyüp o darbeleri yedikçe kırılmanın ne kadar acı verdiğini özümsüyor. korkar hale geliyoruz tekrar güvenmeye, sevmeye. çocukken daha cesur oluyoruz her anlamda. ama yapma düşersin, yapma canın acırlarla büyütülen benliğimiz günü gelince hayalinin peşinden koşarsa düşeceğini zannediyor. ufak bir tökezlemeyle vazgeçiveriyoruz hemen.
devamını gör...