malaparte yazar profili

aldatmaya teşvik. whatsappta gizliliğini mantığı nedir tam olarak anlamış değilim. neyse ki ben evli insanlarla takılmayı bırakalı çok oldu. kalanlara başarılar ve tatlı paranoyalar.

aldatmaya teşvik. whatsappta gizliliğini mantığı nedir tam olarak anlamış değilim. neyse ki ben evli insanlarla takılmayı bırakalı çok oldu. kalanlara başarılar ve tatlı paranoyalar.

eleştiriden sıkıldıysanız gidip yapay zeka ile konuşunuz. o sizi güzelce pohpohlar. bahsi geçen yazarı bilmesem de eleştirel bakış daima yararlıdır. belki de sözlükte bu kadar çok aktif olmak sizi hasta etmiştir. biraz ara vermek sizin için iyi olabilir.

sürekli güzellenen bir hastalık.

postmodern bataklıklardan biri.

buna karar veren de deli ha haha

hepsi yazar başlığı altında toplanmış işte bu istek niye? neden sürekli kendinizi ayrıştırıyorsunuz? siz kimsiniz yahu?

iki çocuklu dul kadınla birlikte olmak... ayrılığın acısını unutmak için güzel bir yol olabilir mi?

yapay zekaya karşı biraz daha nazik olmanız insanlığın geleceği açısından daha yararlı olmaz mı acaba?

emin olun zekasının geri olması daha yeğdir. öteki ihtimalde sizi daima huzursuz edecek, evde hop oturup hop kalkacaksınız.geri kalmış bir zekayı geliştirebilirsin ama yanlış bir hayat modelini, üzerine yıllar harcanarak inşa edilmiş bir karakteri asla düzeltemezsin. zekanın geriliği doğal bir durumdur. diğeri eğitim eksikliği.

o zaman sarımsak neler yapar neler.

daha gereksiz çok az şey vardır bu yeryüzünde. ben bile, kendimi bir erkek cinsinin en üstünde konumlandırmış biriyken ve edebiyatla haşır neşir olmama karşın bu türden sözleri baş ağrıtıcı buluyorum. bende yaka paça bir kuytuya çekilmekten daha etkili hiçbir iltifat yoktur.

seks motivasyonu ile uyanmıştım fakat şu an çalışma masamı toparlıyorum... biraz ingilizce okuma yaparım belki. gerçi pek erken sayılmaz artık.

hayatımın ilk on yılını hiçbir şey anlamadan yaşadım; ikinci on yılını umursamadan yaşadım; üçüncü on yılını ise her şeyi umursayarak, anlamlandırmaya ve çözmeye çalışarak yaşayıp nihayet hiçbir şey elde edemeyerek tamamladım. bugüne dek kendime karşı hep dürüst, tarafsız ve eleştirel olduğum zannıyla yaşadım fakat adamakıllı düşündüğümde kendim hakkında tek bir fikre dahi sahip olmadığımı gördüm. üzerine düşündüğümde fazla zamanımı almadı kötülüğe meyilli bir yaradılışa sahip olduğumu anlamak. daha ziyade vakit alan bunun tarafımca kabullenilmesi oldu. daima kendime dünyadaki kötülükleri ve kötü kimseleri örnek sunarak kendimi bu fikirden caydırmak için gayret etsem de ellerim bunu yazmaktan katiyen geri durmayacak: ben kötü bir insanım, ben kötü bir insanım, ben kötü bir insanım...

iki mart günü terk ettim fabrikayı. terk ettiğim onlarcasından biriydi. orayı özel kılan hiçbir detay yoktu ki onunla tanışana kadar...
her şeyin tekrarını yaşadığımı hissediyorum. bu sabah onu aradım ve vedalaşamadığımızı bahane ederek onunla konuşmaya çalıştım. pek hevesliydi. fabrikadaki sohbetlerimizin, şakalaşmalarımızın, sahip olduğumuz aynı hayallerin yalnızca vakit geçirmek için girişilen bir konuşmada uydurulan sözler olduğunu düşünüyordum onun hevesli ve neşeli sesini işitene dek. doğrusunu isterseniz yoklamak için aramıştım ve ellerim gerçekten de somut bir şeylere tesadüf etmişti. her şey başa sarıyordu ve ben çok memnundum. çünkü bu aşamadan sonrasını tahmin edebiliyorum.

eğer her şey beklediğim gibi olacaksa bu beni iyileştirecek şifalı bir ilaca rastladığımın göstergesidir. çünkü başkasının olan bir kadının peşinde harcadığım ruhumu geri kazanmamın tek yolu olmasa da gerekli bir yolu bu. bir başkasının olanı elde etmeye çalışmanın ne demek olduğunu biliyorum ve şimdi o çabayı beni sevmeye hevesli bir kadından göreceğim. heyecanlıyım. zira bu ilişki, asıl ilişkimin gerçek hislere dayalı olmadığını apaçık gösterecek bana. ben oyunbaz ve yaramaz bir çocuğum sadece...

evli olabilir.

karşınızdaki insan eski bir mahkumsa, öfke problemleri yaşıyorsa, dünyanın merkezindeymiş gibi davranıyorsa başka ne gelir elden? bu adamlara alfabeyi öğretmekten başlamalı işe. bu konuda oldukça net bir karara sahibim. ne yazık ki bunu sağlayan da aynı insanlar. esasen çok basit konular. gerçekten konuşmaya bile değmez. ama işçi sınıfı işte, en ufak konuyu bile büyütür, dedikoduya bayılır. özellikle kendisiyle ilgili olanlara... konuyu büyütürken de çalışma şartları ya da maaş ile alakalı durumları es geçerler.

bir insan otogardan niçin nefret eder anlamıyorum lan. otobüslerin girip çıktığı yer basitçe.

öğle yemeği yedim. etli nohut yemeği, pirinç pilavı, salata ve şehriye çorbası.

kahve almam lazım. bokkafe içmekten ağzım kayış gibi oldu.