maraş çöreği yazar profili

deli gibi türkçülük/kürtçülük* yapanlar, türkiye'de değil de fransa'da doğup fransız ya da italya'da doğup italyan olsaydı, yine de türk/kürt olmayı seçer miydi, merak ediyorum.

anne babamızı seçemediğimiz gibi, bunu da seçemiyoruz. kürdüm ama seçme şansım olsaydı, norveç'te doğup oranın vatandaşı olmak ve orada yaşamak isterdim. tabi yine de çok pişman değilim, daha kötü bir ülkede de doğabilirdim -ki bu gidişle doğmak istemeyeceğim ülkelere* benzemeye başladık ama neys...

yani, nedir bu deli gibi savunmak? elbette "seçmediğin" kimliği savun, fikrini/düşünceni belirt ama kendini parçalamak niye? hele durduk yere celallenenler, uzuun uzun tanım girenler... burada ciddi ciddi yazıyorum ama çok gülüyorum bu tip insanlara. gerçekten çok gülüyorum. ruh hastası mısınız siz? gidin tedavi olun :d

bu konu üzerine, en sevdiğim arthur schopenhauer cümlesini bırakarak tanımı sonlandırıyorum.

2-3 haftada bi açılıp saçma sapan duyar kasılan başlık.

bu olayların sadece kürtlerde olduğunu mu sanıyorsunuz? haysiyetsizliği, şerefsizliği her yerde görebilirsiniz. zorla evlendirilen kadın türk olsaydı -ki illa vardır, benzer türkçe başlıkta gündeme getirilir miydi? başlığı hortlatan kişinin yaptığı "kadını yaşamı özgürlüğü" savunmak değil, direkt ırkçılık. tamam hadi yemiş gibi yapalım.

(bkz: boş beleş tiplerin normal sözlük'te toplanması)

- you were the chosen one! it was said that you would *destroy* the sith, not join them! bring balance to the force, not leave it in darkness!
+ i hate you!
- you were my brother, anakin! i loved you!




(bkz: star wars: episode iii - revenge of the sith)

kendime pembiş apple ipad aldım, yarın* teslim edilecek.

uzun zaman sonra ilk defa tek seferde büyük bi harcama yaptım. heyecanlıyım ve mutluyum. bu gece de bu yüzden uyuyamayacağım ya hoff!*

kasırga varmış gibi görünmesi...

köri soslu makarna ve fırında tavuk



bu aralar hamaratlığım üstümde. annem her an "evlen de kocanla yap" diyebilir*

linç yer miyim, bilmiyorum ama normal karşıladığım bir durum.

sevgilimin/eşimin arkadaş çevresi önemli benim için. sevgilisini/eşini aldatan, daldan dala atlayan, olgun davranamayan insanlarla arkadaşlık etmesini istemem. ayak uyduracağı, bozulacağı korkusundan değil de çevremizde kalitesiz insan olmasını istemememden. güven vermeyen, ne yaptığı/yapacağı belli olmayan insanlarla muhatap olmaktansa, hiç arkadaşımız olmamasını tercih ederim. bu insanlarla arkadaş oldukça, yaptıklarının kabul gördüğüne, haklı olduklarına inanıyorlar ve yapmayı/yaptırmayı normalleştirmeye çalışıyorlar. normal değil, açık görüşlülük hiç değil*.

tabii ki herkesin kendi hayatı, kendi tercihi. ben de saydıklarımı yapan insanların hayatımda olmamasını tercih ediyorum. basit bir konu gibi görünse de aynı görüşe/düşünceye sahip olduğumuz insanlarla sevgili/evli olmalıyız diye düşünüyorum. bana normal gelmiyorsa, hayatımdaki insana da normal gelmemeli ve müdahale etmemi haklı bulmalı (en başında öyle insanlarla arkadaş olmamalı ama neyse...).

before the day ı met you, life was so unkind
you're the key to my peace of mind
'cause you make me feel
you make me feel
you make me feel like a natural woman

10 gündür aşeriyordum, sonunda yabdım*

su uyur, çörek uyumaz.*

“kaç filiz ekmişim, açmamış çiçek
çöllerim, ormana darılmasın mı?”

ateistim ama ben de umuyorum* ya.

her türbeye/dergaha gittiğimde dua ediyorum, dilek diliyorum, mum yakıyorum. nereye gittiğini bilmiyorum ama en azından dile getirmenin verdiği bi rahatlık var ve kendimi huzurlu hissediyorum öyle yerlerde.

yaşlanmış hissediyorum.

7-8 koliyi boşaltıp dolaplara dizdim. belimi hissetmiyorum. daha fazlasına gücüm ve psikolojim yokmuş anlaşılan. yaşamaya da gerek yokmuş dolayısıyla. ben canıma kıymaya gidiyorum, kendinize iyi bakın. (drama quennlik yaptı, uyumaya gidiyor)*

(bkz: cahil cahil konuşma)

aşk ilişkisi ise, çok konuşmak ve az konuşmak.

ilişki hakkında başkalarının yanında çok konuşmak ve/veya ilişkide olunan kişiyle az konuşmak... son 2 yılda öğrendim* ki tam tersi olması gerekiyormuş. ilişki iki kişiliktir. üçüncü dördüncü beşinci* kişiler, gereğinden fazla bilgi sahibi olmamalı ki sınırını bilsin. bu bahsettiğim kişiler aile de olabilir. yabmayın, özeliniz olsun.

bir diğer hata da her şeyi konuşamamakmış. her şeyi konuşamadığınız, yanında rahat olamadığınız insanla gelecek düşünmeyin, ciddi ilişkiye başlamayın. tek başınıza psikoloğa gidip boşanmakla sonuçlanır. ya da daha kötüsü, sürdürmeye zorlayıp yıpranmak...

çok fazla hata var ve bunlar okuyup öğrenilecek şeyler değil.* bazen en öğretici olan, yaşayarak ders çıkarmak olabiliyor. yaşı da yok maalesef. 50-60 yaşında hâlâ ders çıkarıyor olmamız da mümkün.

ne diye?

instagram'da gördüğüm kıvırcık saç modelini yapamadım.

sanırım biraz sallamasyon ve aceleci olduğum için istediğim şekle girmedi. ben hep sabırsızlıktan kaybediyorum zaten. bi' sonrakinde daha iyi yapacağım, kahroldum ve inat ettim :/*

benim için burun.*

o kadar hassas ki yüzümü yıkarken incitiyorum bazen. 20 dk oldu ama hâlâ çok acıyor. bir insanın burnu nasıl bu kadar hassas olabilir? burnumun kırılması ihtimalinde, acıdan ölme ihtimalim çok yüksek.