kurtarıcı beklemek

birçok insanın farkında olarak ya da olmayarak içine düştüğü hatadır. çoğu durumda kurtarıcı bekleyen diktatör bulur. oysaki insanın kurtarıcısı falanca kişi değildir, kendisidir.
"umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır. ben, hiçbir zaman umudumu yitirmedim.
şayet bir gün çaresiz kalırsanız, bir kurtarıcı beklemeyin; kurtarıcı kendiniz olun!" mustafa kemal atatürk

acizlerin işidir. elini taşın altına koyamayan, gayret sarf edemeyen, tembel kişilerin işi. çünkü muhtaç olduğumuz kudret damarlarımızdaki asil kanda mevcuttur.

batılılardan filozof çıkar. doğululardan ise peygamber çıkar.

gelecem biraz bekleyin.

umutsuzluğun ve karamsarlığın dipleri gördüğü çürümüş toplumlarda yeşeren bir düştür.fakat boşunadır çünkü kurtarıcılar içinden çıktıkları kavimden güç ve cesaret alır.yani kurtarıcı ve toplum birbirini tetikleyen unsurlardır.kokuşmuş bir toplumdan temiz bir vicdan çıkaramazsınız.tarihe adını yazdırmış büyük lider ve dava insanları ya bir takım tesadüfler yada yukarıdan bir devinim ile(jakobenizm) ile toplumu içinde bulunduğu bunalımdan çekip almıştır.buna rağmen bu süreç kısa sürmüş ve yığınlar yine o bildik tam veya yarı karanlığa esir düşmüştür.tıpkı fransız devrimi ve türk cumhuriyet tarihinde görülen kısa vadeli kazanımlar gibi.

son peygamber mustafa geldi, son devlet kurucu mustafa da geldi, başka mustafa gelmeyecek. hala kurtarıcı bekleyene bir mesih kaldı.

hamiş: kurda sormuşlar ensen neden kalın diye, kendi işimi kendim görürüm demiş.

bu benim. sanki biri gelecek ve sizi düzene sokacak ve mutlu olacaksınız. böyle de devam edecek. ama işin kısmı öyle değil.
öyle bir zaman gelecek ki kendi evinizde bile değil yatmaya yer tuvalete giderken bile fazlalık gibi olacaksınız. bu yüzden kurtarıcı beklemeyin. hiç bir şey size gelmeyecek. siz almak için çabalamalısınız.

otobanda araba bozulursa yapılması mecbur olandır.

mehdi beklemek, mesih beklemek v.s. sapık dinlerin insanları uyutması.

ben kurtarıcı beklemek fikrinin aslında içten içe bir kaçış olduğunu düşünüyorum. tamam belki biraz sert bir ifade ama bana göre bu, çoğu zaman tembelliğin daha romantik bir ifadesi. çünkü insanın kendi kaderine müdahale etmesi çaba, sabır, risk ve sürekli bir yüzleşme gerektiriyor. bu da kolay değil. o yüzden zihnimiz daha konforlu alana kaçıyor ve bir gün biri gelecek ve her şeyi düzeltecek düşüncesine sığınıyor.

şunu bazen kendimde de fark ediyorum, zorlandığım anlarda dışarıdan bir çözüm, bir güçlü el fikri falan kulağa çok cazip geliyor. ama sonra kimse benim yerime benim hayatımı yaşamayacak gerçeği tokat gibi çarpıyor. kimse benim yerime o zorlu kararları almayacak. beklemek, kısa vadede rahatlatıyor ama uzun vadede insanı yerinde saydırıyor.

bir de şu var tabii, beklenen kurtarıcı hiçbir zaman tam da hayal edildiği gibi, tam da ihtiyaç duyulan anda ve zeminde ortaya çıkmaz. gelse bile, onun getirdiği çözüm herkes için uygun olmuyor. çünkü her bireyin yükü, derdi, yolu farklı. bu yüzden başkasına teslim edilen kader, çoğu zaman yarım kalmış bir hikayeye dönüşür.

ben artık insanın kendi geleceğini tayin etmek zorunda oluşuna daha çok inanıyorum. bu romantik bir özgürlük söylemi değil aksine oldukça ağır bir sorumluluk. çünkü bu, bahaneleri azaltıyor. “olmadı çünkü…” diye başlayan cümlelerin sayısı azalıyor, “yapmadım çünkü…” ile yüzleşmek gerekiyor.

elbette mücadele etmek yorucu. bazen insanın içinden hiçbir şey yapmak gelmiyor, bazen şartlar gerçekten zorlayıcı oluyor. ama yine de küçük de olsa bir adım atmak, beklemekten daha gerçek geliyor bana.

once kapitalist duzenin ve paranin kolesi ol, serefini sat; sonra azad edilmek icin hakkaniyet sahibi bir kurtarici bekle.

ne yaman celiski.

(bkz: kurtarıcı olmak)
neyden ama...

birde bunların mehdi bekleyen tipleri var, ayrı sinir oluyorum bunlara.

ben de bacım ben de

gereksizdir insan bu dünyada ancak kendini kurtarabilir hem madden hem manen, kendini aşınca dolaylı yoldan çevrene faydan dokunur zaten. kurtarıcı bekleme miti kitleleri pasifleştirmek için var.

yolda kalırsın ve çekici beklersin sonra çok çekici biri gelir ve seni çeker ama sonra der ki yav ben çekici değilim ki kaskonu arasana. sonra sen de kaskom yok ki dersin. o da der ki beni ilgilendirmiyor hanımefendi beni ilgilendirmiyor.

gel artik

geniş kitlelerin genel alışkanlığı, kurtarıcı olmak çalışkanlık, güç, zekâ ve özveri gerektirdiğinden ve dünyanın çoğunda bunlar olmadığından ve dahi beklemek daha kolay olduğundan "kurtarıcı" bekleyerek yaşar. o esnada dünya her geçen gün daha da kötüye gider, geniş halk kitleleri terazinin ağır çeken tarafında olduğunu hiç fark etmez. kendi elleriyle teslim ettiği güç sahiplerine tapar ya da bu güçten korkarak yaşar. şöyle biraz geri çekiliverse uçurumdan düşecek o "seçkin" azınlıktan korkarak, sisteme körü körüne bağlı yaşamaya devam eder. konformisttir çünkü, sistemin değişmesi ve kendini adadığı her şeyin yerle bir olacak olması işine gelmez. bu sayede seçkinlerin yağlı ekmeğine bal sürmek için bir ömür çabalamaya devam eder. baldan bir damla da benim ekmeğime düşer belki der çünkü.

kurtarıcı beklemek illa bir ülkenin takımın vs bunu beklemesi mi. bence en çok insanların bunu beklemesi. durun bir dinleyin sevgili dostlarım.
hani insan bir okul bitirir işe giremez. o sıra eve kapanır. belkide sosyal medyada zaman geçirir. her geçen gün kendisine olan güveni azalır.
iyice yalnızlaşır. hani bunu haketmemiştir. aslında o çok kültürlü bilgili potansiyeli yüksek birisidir de bu duruma düşmüştür. ve bu durumdan birisi gelip onu çıkaracaktır. ona iyi bir iş verecektir.
onun hayali neyse onu gerçekleştirecektir. her geçen gün biraz daha buna inanır gibi olur. çünkü kendisi için bir şey yapmaz kurtarıcı bekler.
oysa bu hiç olmayacaktır. aslında bir an önce kendisi bir şey yapsa diğer istediği şeyler zamanla gerçekleşebilir.
hatta istemediği işlerde çalışsa bile zamanla o işi sevebilir ya da başka sektöre geçebilir. en azından parası olur. en azından topluma karışmış kendine güveni gelmiştir.
kurtarıcı beklemek yani çok saçma ve ütopik ruhani bir şey. zaman kaybı bir hayal.

toplumları değiştiren şey tek tek kahramanlar değil, örgütlü insanların ortak eylemidir. bir lider, bir öncü ya da etkili bir siyasetçi tarihsel süreçlerde önemli roller oynayabilir ancak onu ortaya çıkaran ve etkili kılan da yine toplumsal güçlerdir.
kurtarıcı beklentisi çoğu zaman insanları edilgenleştirir. insanlar kendi güçlerine, dayanışmalarına ve örgütlenme kapasitelerine güvenmek yerine bütün umudu bir kişiye bağlar.
bekleme dostum.. kaldır kıçını ve kendi hayatının sorumluluğunu al. belki toplumsal bir dönüşüm olmaz ama kendi hayatın için bir fark oluşturur.