öyle yumuşak bir yatak ki çıkmak istemiyorsunuz. eskiden bana çok dramatik gelirdi. şimdi anladım ki hayattaki en büyük konfor yalnızlıkmış. benim beynim bu asırdan çok farklı çalışıyor. üstüne sorunlar eklendikçe kimsenin yükünü taşımak istemiyorsunuz. el uzattıkça boşluğa çarpınca başka bir nefese değil sadece kendinize yaslanmayı öğreniyorsunuz. işte o aşamadan sonra herhangi bir sohbet, sorumluluk, insan fazla geliyor.
devamını gör...