vicarious yazar profili

rock off 2022yi iple çekenlerden olarak heyecanla beklerken sevişgence fantezilerimize alet etmek suretiyle dinlediğimiz depresif grup. inner voices ve years of silence şu anki favorilerim.

benim alkollü kafam sayesinde yeni yeni girişmekte olduğum, geç bile kaldığım eylem. en son ilkokulda açmıştım bir blog ama daha kendim gibi hissedeceğim bir alana ihtiyacım vardı. okumak isteyenler için link: buradan

babamın ölümü haberini aldığımız iki gün içinde travma kaldırma görevini o sıralarda yeni yeni oluşacak olan alterime paslayıp üzerine yumulduğum kitap. zarar verip vermediğini umursayacak zeka seviyesine sahip olmayan karakterin mantık ve mantık doğrultusunun getirileri tarafından infazı.

başkasını dinlediğimde kendisini aldattığımı hissettiğim, onsuz rahat bir gece geçiremediğim asmr sanatçısı. bu sektörde işini layıkıyla icra eden insanlardan biri, kıymetlimiss.

gelmiş geçmiş en iyi gruplardan biridir. maynard abimizin *şarkı sözlerini yazarken gönderme yaptığı yahut esinlendiği her unsur onun dehasına adeta kanıt olup değerinin bilinmesi elzemdir. buradan

tim burton aslında burada içinde bulunulan toplumdan farklı özelliklere sahip olmanın ne denli zor olduğunu bize göstermiştir ki mahalledeki her şeyin açık ve tatlı renklerde olması da hikayeyi edward'ın ve onu en iyi anlayan tek kişi olan kim'in gözünden dinlediğimizi de tüm şiddetiyle hatırlatmaktadır...

kadın ve erkeğin kendilerinin bile nereye gittiğini anlamadıkları toksik ilişkilerinin yaralarını saracak tek şey, yaratıp birbirlerinin yerine koydukları replikalarıdır. dublörlerinin oluşumları tamamlandığında ise birbirlerine saplantılı toksik bir çift olarak masumane aşklarını geride bırakarak tarihe gömülürler.

filmin başıyla sonunu uç uca eklemek gibi sayılırsa babamın vefatından önce ve sonra olmak üzere toplamda üç kez izlediğim tek film. özellikle babasıyla ilişkisi istediği gibi gitmemiş ve babasıyla yeniden karşılaşma umudu haklı olarak murphy'ninki kadar bile olmayan bir kız çocuğu olarak sevdiğimi söylemeliyim. murphy'nin kitaplığına benzeyen bir kütüphanem vardı ama üzerindeki toz parçalarına etki eden tek şeyin telekinezi yaptığımı sanarak dalgalandırdığım hava ya da dünyanın kütleçekimine ait graviton parçacıklarının olması ne kadar anlamsız.

şahsen tecavüz sahnelerinde canlandırdığı karakterinin kendisiyle toksik bir empati kurmama sebep olacak kadar iyi bir oyunculuğa sahip olan lisbeth salander'ın maskülen lakin kadınsı zarafetinin izleyiciyi büyülediği film.

dissosiyatif füg kavramını gözümüze sokmadan işlerken bir yandan da kanıksamamızı sağlamıştır.
(bkz: halüsinasyon)
(bkz: dissosiyatif füg)
(bkz: dissosiyatif kimlik bozukluğu)