ailenin çok yorucu bir şey olması

aile çok yorucu bir şey dostlar. 22 yaşıma girdim. bir işim, mesleğim var. aşçılık yapıyorum. okulumu kendim okuyorum. giderlerimi kendim harcıyorum. ya bir şekilde bir düzen oturttum. iyi kötü, oldu gibi. sürekli beni ikaz etmelerinden, sürekli kararlarımı hor görmelerinden, her telefonla aradığımda bazı dünyadaki hatalarım yüzünden azar işitmekten ve 4 senedir aynı şeyi konuşmaktan ben yoruldum. her defasında aynı şey. aile insana bir yük olmamalı, sırtımı dayayacağım bir kolon olmalı. bazen diyorum iyi ki çıktım bu evden, hatta çoğu zaman. yoruldum, usandım.

yaşanmışlıklara göre değişen bir olgu bu. kimisini aile üyeleri yıpratır kimisinin tutunacağı tek dalı ailesidir elbet o da yorulur ama onlar için yapıyor olmanın verdiği motivasyon ile beslenir.

iyiki bir şekilde varlar.. şimdi bunu kolay söyleyebiliyorum evet..

dört sene karşıma çıkan terapi desteği sayesinde..

bir şey değil gerçi ama insanı öyle bir arafta bırakabiliyorlar ki… yapabildikleri de bu oluyor işte.