alpay

1935 ankara doğumlu şarkıcı ve besteci.
en sevdiğimm... *
fabrika kızı
"dışarda bir yağmur başlar
yüreğinde derin sızı
gözlerinden yaşlar akar
ağlar fabrika kızı ."

zeki müren için "on kulağım olsa biriyle bile dinlemem" demiş şarkıcı. yıllardır iki kulakla seni bir kere dahi dinlemek istemedim su saatten sonra da istemem. yaşarken susup ölünün arkasından konuşmak da ciddi bir karakter(!)ister. belki denk gelir okursun tebrikler.

fabrika kızı eserini çok sevdiğim sanatçı.

89 yaşındaymış ve bir hafta kadar önce ntv adına evinde yapılmış bir röportajı önüme düştü. tabi ki maalesef artık yaşını gösteriyor. oldukça zayıflamış ve içe çökmüş. lakin muhakemesi hala yerinde ve sorulan sorulara akıcılıkla cevap verebiliyor. o da müziğimizde bir renkti. biraz erken bir dönemde fazla şehirli ve fazla alafranga idi ama batıya eklemlenen türkiye'de bilhassa nato ve amerika etkisiyle bu tür aranjman şarkılar türk popunun önünü açtı. daha doğrusu ilham gencer ve erol büyükburç bir yol açtılar, ardından çok kişi girdi.

ankara'da kalmış ender isimlerdendir. yıllarca karpiç isimli bir mekanda çıkmış, orayla özdeşleşmiştir.
değişik bir sesi olan alpay 70lerde,80lerde çıkış yapmış ama sonraları bir 'hit' çıkarmamıştır.
eylül'de gel, fabrika kızı en bilindik iki şarkısıdır.

bugun 91 yaşında aramızdan ayrılmış büyük sanatçı.

mekanı cennet olsun.

karizmatik bir yorumcuydu. o dönemin vokallerinin her birinin karakteristik bir sesi vardı ve radyo ağırlıklı günler olduğu için hepsini seslerinden tanırdık. alpay, neco, tanju okan, ersan erdura, salim dündar. her biri ses rengindeki mümeyyiz vasıflarının yanı sıra birer müzikal kimliğin sahnedeki yansımasıydı. doritoslu komagene yemiş keko türkücüler gibi her erkek şarkıcı aynı tiz temor perdeden bağırmazdı.

alpay'ın şöhreti neredeyse benim doğumumdan da önce başlamışsa da ben onun bilhass 80'lerin ikinci yarısında çok ses getiren albümüyle yeniden şahlanış dönemini daha iyi hatırlarım. söz yazarı fecri ebcioğlu'yla yaptığı ''hayalimdeki resim'' şarkısı hit olmuştu. 90'ların başında da ara dinkjan'ın müziğinden uyarlanan ''dağların arkasında yar'' şarkısı beğenilse de aynı melodiye farklı söz yazarak ''ağladıkça'' adıyla piyasaya süren ahmet kaya'nın gölgesinde kalmıştı. ankara beyefendisiydi. önce çocukluğumuz, sonra gençliğimiz ölmekte. dilerim biz de çok çekmeden, bedenimiz ve ruhumuz daha da çirkinleşmeden asla dalgalanmayacağımız o sonsuzluk denizine ulaşırız.

ben ankara ' da bi programından sonra ortak dostlarımız sayesinde tanışmıştım kendisiyle. çok hoş bir kimseydi. allah rahmet eylesin tabii de, hepimiz öleceez bu dünya kimseye kalmayacak.