1.
bir fatih akın filmi. 2019 yapımı. film gerçek bir hikayeye dayanıyor. seri katil fritz honka'nın hayatını anlatıyor. fritz honka 1970'li yıllarda almanya'da en az 4 kadını öldürmüş ve cesetleri evinde saklamış. sonunda kokudan anlaşılmış ve yakalanmış. honka iri cüsseli, görece çirkin, iletişimi iyi olmayan sosyal problemler yaşayan ve yalnız başına kalan biri. alkolik de aynı zamanda. altın eldiven ismi honka'nın sürekli takıldığı bar'ın adı. öldürdüğü kadınlarla da bu barda tanışıyor. kadınlar da hep dezavantajlı gruptan kadınlar. filmde karakterler inanılmaz seçilmiş. görüntüleri, kostümleri, konuşmaları, aksanları hepsi birbirinden mükemmel resmedilmiş. fatih akın sinematografik açıdan bir şaheser yaratmış. öyle ki bazı sahneler sanki film değil de belgesel gibi. sanki gerçek görüntülermiş gibi hissediliyor. honka'nın evi, evin dekorasyonu, evdeki eşyalar dönemi çok iyi anlatıyor. işim gereği bir çok kez yalnız yaşayan alkol-madde bağımlısı ya da psikotik bozuklukları olan (şizofreni vs) kişilerin evlerinde bulundum, o evlerin görüntüsünü hatta kokusunu, eşyaların düzenini bile çok iyi bilirim. fatih akın ve görüntü yönetmeni bunu birebir vermiş filmde bize. sanki gerçekten bir alkol bağımlısı antisosyal adamın evi gibi.
filmde çok fazla da rahatsız edici sahne var. tecavüz sahneleri, öldürme ve şiddet sahneleri bazı anlar sanki bir tarantino filmindeymiş gibi hissettiriyor.
honka aslında iletişim kurmak, ilişki yaşamak isteyen bir adam ancak alkol kullanımı sonucu öfke kontrol problemi yaşıyor ve sonrasında kendini kontrol edemeyip tecavüzü ve cinayetleri gerçekleştiriyor.
eğer kaldıramayacağınızı düşünüyorsanız izlemyin derim. ben sinemada izlerken bir çok kişinin yarı bile olmadan çıktığını hatırlıyorum.
filmde çok fazla da rahatsız edici sahne var. tecavüz sahneleri, öldürme ve şiddet sahneleri bazı anlar sanki bir tarantino filmindeymiş gibi hissettiriyor.
honka aslında iletişim kurmak, ilişki yaşamak isteyen bir adam ancak alkol kullanımı sonucu öfke kontrol problemi yaşıyor ve sonrasında kendini kontrol edemeyip tecavüzü ve cinayetleri gerçekleştiriyor.
eğer kaldıramayacağınızı düşünüyorsanız izlemyin derim. ben sinemada izlerken bir çok kişinin yarı bile olmadan çıktığını hatırlıyorum.
devamını gör...
2.
rahatsız edici bir film mi arıyorsunuz? ne gaspar noe, ne lars von trier ve hatta ne de michael haneke... hiç biri beni bu filmde izlediklerim kadar rahatsız etmedi.
fatih akın'ın 2019 yapımı bu filmi heinz strunk'un romanından uyarlanmış. seri katil fritz honka'nın hikayesini anlatıyor. ne yazık ki fritz honka bir roman kahramanı değil, 70'li yıllarda almanya'da dehşet saçan gerçek bir seri katil. en az 4 kadını öldürüp parçalara ayırmış ve parçaların bir kısmını sağa sola atarken bir kısmını evinde saklamış. filmde her şeyi (tüm kadınları kandırma, eve götürme, cinsel ilişkiye zorlama ve nihayetinde öldürme) müthiş bir gerçekçilikle izliyorsunuz.
fritz honka çekici bir adam değil. üstelik sosyal ilişkiler kurma ve ilerletme konusunda da başarısız. biraz da iktidarsız. dolayısıyla hepsi birleşince kendi beğendiği herhangi bir kadını cezbetmesi mümkün olmuyor. hal böyle olunca marazlı herif sinirleniyor ve gözüne daha kolay bir hedef kestiriyor. bunlar genellikle "altın eldiven" adlı barda takılan yaşlı fahişeler veya kimsesizler oluyor. hayır bir türlü erekte olamadığı için insanların orasına burasına garip garip şeyler sokuyor. neyse. konu zaten kimin neresine ne soktuğu değil. aynı zamanda alkolik ve bence çok ciddi psikolojik problemleri de var. yani bir seri katilin elbette böyle problemleri vardır da onu kastetmiyorum, insan ilişkilerini anlama, öfkesini kontrol etme, olayların gidişatını gerçekliğin dışına çıkmadan değerlendirme gibi mevhumları yok adamın. bambaşka bir şeye sinirlenip konuyla hiç alakası olmayan bi kadını öldürebiliyor. amaç orada duygularını (cinsellik / şiddet) yansıtacak bir nesne bulması, zira adam için kimse özne değil zaten.
velhasılı film çok gerçekçiydi. çok gerçekçi olduğu için de çok korkunçtu. kötü koku duymaya hazır hissetmiyorum, duyduğum anda çürümüş ceset parçaları hayal edip kusabilirim çünkü. tüm bunları göze alarak izleyin izleyecekseniz.
fatih akın'ın 2019 yapımı bu filmi heinz strunk'un romanından uyarlanmış. seri katil fritz honka'nın hikayesini anlatıyor. ne yazık ki fritz honka bir roman kahramanı değil, 70'li yıllarda almanya'da dehşet saçan gerçek bir seri katil. en az 4 kadını öldürüp parçalara ayırmış ve parçaların bir kısmını sağa sola atarken bir kısmını evinde saklamış. filmde her şeyi (tüm kadınları kandırma, eve götürme, cinsel ilişkiye zorlama ve nihayetinde öldürme) müthiş bir gerçekçilikle izliyorsunuz.
fritz honka çekici bir adam değil. üstelik sosyal ilişkiler kurma ve ilerletme konusunda da başarısız. biraz da iktidarsız. dolayısıyla hepsi birleşince kendi beğendiği herhangi bir kadını cezbetmesi mümkün olmuyor. hal böyle olunca marazlı herif sinirleniyor ve gözüne daha kolay bir hedef kestiriyor. bunlar genellikle "altın eldiven" adlı barda takılan yaşlı fahişeler veya kimsesizler oluyor. hayır bir türlü erekte olamadığı için insanların orasına burasına garip garip şeyler sokuyor. neyse. konu zaten kimin neresine ne soktuğu değil. aynı zamanda alkolik ve bence çok ciddi psikolojik problemleri de var. yani bir seri katilin elbette böyle problemleri vardır da onu kastetmiyorum, insan ilişkilerini anlama, öfkesini kontrol etme, olayların gidişatını gerçekliğin dışına çıkmadan değerlendirme gibi mevhumları yok adamın. bambaşka bir şeye sinirlenip konuyla hiç alakası olmayan bi kadını öldürebiliyor. amaç orada duygularını (cinsellik / şiddet) yansıtacak bir nesne bulması, zira adam için kimse özne değil zaten.
velhasılı film çok gerçekçiydi. çok gerçekçi olduğu için de çok korkunçtu. kötü koku duymaya hazır hissetmiyorum, duyduğum anda çürümüş ceset parçaları hayal edip kusabilirim çünkü. tüm bunları göze alarak izleyin izleyecekseniz.
devamını gör...
3.
2019 tarihli fatih akın filmi. hakkında karışık eleştiriler yapılsa da şahsen beğendiğim, tarzını ve maksadını anladığımı düşündüğüm bir çalışma. özetle 1935-1993 yılları arasında yaşamış ve 4 yaşlı hayat kadınını evinde çeşitli şekillerde öldürdükten sonra cesetlerini evinde muhafaza etmiş ve sonunda tesadüfen yakayı ele vermiş seri katil ve sapık (bkz: fritz honka) 'nın cinayetlerini kısmen kurgusal bir tarzda ele alıyor.
fritz honka gerçekten dikkate şayan bir karakter. korkutucu ve deforme yüz yapısına ilaveten, bir savaş dönemi çocuğu. tam anlamıyla en alt kesimden acınası bir karakter. 10 çocuklu bir ailede anne evi terk ediyor. baba ise komünist olduğu için tutuklanıyor ve savaş sırasında bir toplama kampında ölüyor. honka muhtemelen normal zekanın altında, formal bir eğitim alamıyor ve meslek edindirme eğitimleri sırasında inşaat malzemelerine alerjisi ortaya çıkıyor. böylece mesleki bir beceri de kazanamıyor. filme geçelim. tabi bundan sonrası spoiler
öncelikle bu bir hamburg filmi. filmin yönetmeni olan fatih akın, hamburg'un koynunda büyümüş bir göçmen çocuğu. muazzam bir dönem havası, 70'lerin başındaki cancanlı ev, araba ve iç dekorasyon motifleri, ucuz ama alacalı bulacalı ev eşyaları, duvar kağıtları, renkli market poşetleri ve tabii o günden bugüne değin korunmuş şehir dekoru. her figür, size şehrin ve o devrin havasını hissettiriyor. ancak bu asla bir hamburg güzellemesi değil. adeta babası türkiye, anası hamburg olan göçmen bir sanatçının, o şehrin çıkarttığı en dehşetli katillerden birisini ele alırken, annesinin parıltılı kıyafet ve makyajı ardında, onun bir hayat kadını olduğunu anlatması gibi. zannedersem olayların yaşandığı bölgeye liman bölgesi deniyor ve filme adını veren altın eldiven barı, bugün hala faaliyette.
film, dehşeti size asla stilize olarak değil, en yalın, çıplak ve iğrenç haliyle veriyor. bu noktada gaspar noe'ye taş çıkartacak kontrollü ama rahatsız edici bir şiddet dalgası var. netflix'in dahmer'de yahut hollywood'un gerçek veya hayali seri katil filmlerinde yaptığı gibi, katille, sapıkla yani kötü olanla, bu filmde empati kurmak mümkün değil. o kadar süper ego yoksunu ve tamamen dürtüleriyle davranan bir karakter ki, ona acımak bile içinizden gelmiyor. her yönüyle bir cinsi sapık. goldene handschuh'ta otururken o bitik ihtiyar fahişelerden birisine onu bağırsakların, midesinden, her deliğinden becermek istediğini söyleyecek kadar fütursuz ve ironik bir şekilde bir iktidarsız.
filmin castı yönetmenin eşi monique akın tarafından yapılmış. başta 1996 doğumlu ve film esnasında henüz 23 yaşında olan, jonas dassler olmak üzere yan rollerdeki herkes tek kelimeyle muhteşem. filmi izlerken honka'nın o ter, et, kan, leş kokan evinin içindeymiş gibi hissediyorsunuz. jonas dassler gibi yakışıklı bir adam adeta ucubeye dönüşmüş. hele o yaşlı fahişelerin doğallığı. çirkinlikleri ve yıkıklıkları öylesine güzel aksettirilmiş ki filmi bitirince imdb'den oyuncuların resmine baktığımda ne kadar bakımlı ve hoş orta yaşlı kadınlar olduğunu görünce şaşırdım. öyle bir hayat sürselerdi muhtelemen gerçekten filmdeki gibi görüneceklerdi.
son olarak başta değindiğim hamburg meselesine genel almanya üzerinden değineyim. kişisel bir yorum olacak ama 2. dünya savaşı'nın son senesinden itibaren müttefikler ve sovyet ordusu alman sınırından girmiş ve geçtikleri yerlerde sistematik kırımlarla tecavüzlere başlamışlardı. berlin'in düşüşünden sonra aylarca hatta ilk yıl boyunca kızıl ordu başta olmak üzere alman kadınları seks kölesi haline getirildi. tecavüz, tüm müttefiklerin ortak ve gizli aşağılama yöntemi olmuştu. bu esnada normal hayatlar süren bir çok alman kadın hatta kız çocukları tüm yakınlarını kaybettiler ve almanya'da hayat normale dönünce artık geriye yıkık bir hayat, alkolle ayakta tutulan bir beden kalmıştı. ne baba, ne koca ne de çocukları kalan bu kızlar için fahişelikten başka yol yoktu. bu sadece berlin'de değil muhtemelen her alman şehrinde böyleydi. işte ekonomik atılıma geçen ve 70'lerin başında refahı yaşayan almanya'nın en güzel şehirlerinden birisi olan hamburg'un kuytu köşelerinde o savaşın travmasıyla yaşayan bitik bir nesil vardı. fimde honka'nın arzu nesnesi olan ve muhtemelen sadece kurgu gereği filme eklenmiş güzel sarışın genç kız ile kılkuyruk oğlan, almanya'nın gelecek neslini temsil ediyordu. sonlara doğru handschuh'un pisuarsız iğrenç tuvaletinde işeyen eski ss askeri nobert'in, genç willy'ye yaptığı hareket, iki nesil arasındaki sertlik düzeyini gösteriyor.
fritz honka gerçekten dikkate şayan bir karakter. korkutucu ve deforme yüz yapısına ilaveten, bir savaş dönemi çocuğu. tam anlamıyla en alt kesimden acınası bir karakter. 10 çocuklu bir ailede anne evi terk ediyor. baba ise komünist olduğu için tutuklanıyor ve savaş sırasında bir toplama kampında ölüyor. honka muhtemelen normal zekanın altında, formal bir eğitim alamıyor ve meslek edindirme eğitimleri sırasında inşaat malzemelerine alerjisi ortaya çıkıyor. böylece mesleki bir beceri de kazanamıyor. filme geçelim. tabi bundan sonrası spoiler
öncelikle bu bir hamburg filmi. filmin yönetmeni olan fatih akın, hamburg'un koynunda büyümüş bir göçmen çocuğu. muazzam bir dönem havası, 70'lerin başındaki cancanlı ev, araba ve iç dekorasyon motifleri, ucuz ama alacalı bulacalı ev eşyaları, duvar kağıtları, renkli market poşetleri ve tabii o günden bugüne değin korunmuş şehir dekoru. her figür, size şehrin ve o devrin havasını hissettiriyor. ancak bu asla bir hamburg güzellemesi değil. adeta babası türkiye, anası hamburg olan göçmen bir sanatçının, o şehrin çıkarttığı en dehşetli katillerden birisini ele alırken, annesinin parıltılı kıyafet ve makyajı ardında, onun bir hayat kadını olduğunu anlatması gibi. zannedersem olayların yaşandığı bölgeye liman bölgesi deniyor ve filme adını veren altın eldiven barı, bugün hala faaliyette.
film, dehşeti size asla stilize olarak değil, en yalın, çıplak ve iğrenç haliyle veriyor. bu noktada gaspar noe'ye taş çıkartacak kontrollü ama rahatsız edici bir şiddet dalgası var. netflix'in dahmer'de yahut hollywood'un gerçek veya hayali seri katil filmlerinde yaptığı gibi, katille, sapıkla yani kötü olanla, bu filmde empati kurmak mümkün değil. o kadar süper ego yoksunu ve tamamen dürtüleriyle davranan bir karakter ki, ona acımak bile içinizden gelmiyor. her yönüyle bir cinsi sapık. goldene handschuh'ta otururken o bitik ihtiyar fahişelerden birisine onu bağırsakların, midesinden, her deliğinden becermek istediğini söyleyecek kadar fütursuz ve ironik bir şekilde bir iktidarsız.
filmin castı yönetmenin eşi monique akın tarafından yapılmış. başta 1996 doğumlu ve film esnasında henüz 23 yaşında olan, jonas dassler olmak üzere yan rollerdeki herkes tek kelimeyle muhteşem. filmi izlerken honka'nın o ter, et, kan, leş kokan evinin içindeymiş gibi hissediyorsunuz. jonas dassler gibi yakışıklı bir adam adeta ucubeye dönüşmüş. hele o yaşlı fahişelerin doğallığı. çirkinlikleri ve yıkıklıkları öylesine güzel aksettirilmiş ki filmi bitirince imdb'den oyuncuların resmine baktığımda ne kadar bakımlı ve hoş orta yaşlı kadınlar olduğunu görünce şaşırdım. öyle bir hayat sürselerdi muhtelemen gerçekten filmdeki gibi görüneceklerdi.
son olarak başta değindiğim hamburg meselesine genel almanya üzerinden değineyim. kişisel bir yorum olacak ama 2. dünya savaşı'nın son senesinden itibaren müttefikler ve sovyet ordusu alman sınırından girmiş ve geçtikleri yerlerde sistematik kırımlarla tecavüzlere başlamışlardı. berlin'in düşüşünden sonra aylarca hatta ilk yıl boyunca kızıl ordu başta olmak üzere alman kadınları seks kölesi haline getirildi. tecavüz, tüm müttefiklerin ortak ve gizli aşağılama yöntemi olmuştu. bu esnada normal hayatlar süren bir çok alman kadın hatta kız çocukları tüm yakınlarını kaybettiler ve almanya'da hayat normale dönünce artık geriye yıkık bir hayat, alkolle ayakta tutulan bir beden kalmıştı. ne baba, ne koca ne de çocukları kalan bu kızlar için fahişelikten başka yol yoktu. bu sadece berlin'de değil muhtemelen her alman şehrinde böyleydi. işte ekonomik atılıma geçen ve 70'lerin başında refahı yaşayan almanya'nın en güzel şehirlerinden birisi olan hamburg'un kuytu köşelerinde o savaşın travmasıyla yaşayan bitik bir nesil vardı. fimde honka'nın arzu nesnesi olan ve muhtemelen sadece kurgu gereği filme eklenmiş güzel sarışın genç kız ile kılkuyruk oğlan, almanya'nın gelecek neslini temsil ediyordu. sonlara doğru handschuh'un pisuarsız iğrenç tuvaletinde işeyen eski ss askeri nobert'in, genç willy'ye yaptığı hareket, iki nesil arasındaki sertlik düzeyini gösteriyor.
devamını gör...