amor fati

amor fati iyi ve kötü başa gelen her şeyin kabul edilmesi ve geçmişe takılıp kalmadan hataların ve başarıların tamamını, gelişime katkı sağlaması için sevmektir. nietzsche'nin kullandığı bir terim olup kaderini sev anlamındadır.
yapsa mıydım yapmasa mıydım, söylesem mi iyiydi söylemesem mi gibi uzayıp gidecek kararsızlaklarla uğraşmak yerine her şekilde olanları kabullenmektir bir nevi.

(bkz: kaderini sev)
her şeyin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin. bunun yerine herşeyin olması gerektiği gibi olmasını dileyin - o zaman hayatınız daha iyi olacaktır."

aynı zamanda müthiş bir washed out parçasıişte burada!

"yazgını sevmeden özgürleşemezsin" der nietzsche. çünkü ona göre yazgı; aşkın bir tanrının yazdığı bir çizgi değil, seni sen yapan tüm yaşadıklarındır. her şeyi kabullenmen ve yazgını sevmeden özgürleşemezsin. çünkü nietzsche, seni öldürmeyen şey güçlendirir der.

yazgı içkindir, onu kabullenerek kendinle barışabilmen ve yaşadıkça öğrenmen için. aşkın olan bir şey yoktur, var olan ne varsa özündendir.

kader sevgisi anlamına gelen terim.
zaten fatalizm de kadercilik demektir.

kişi hiçbir isyan nişânesi taşımaz, tanrıya sığınmıştır ve kaderin daha doğrusu hayatın geçici olduğunu bilir, bu yüzden de kaderiyle barışık yaşar.

amor fati=yazgını sev

nietzsche'nin kullandığı, felsefe bozucu medyatik değerlendirmeler nedeniyle, bağlamından koparılan terim dir.

bunu yazınında bir koşul olarak öneren nietzsche; okurun felsefi saptamalarına katışmadan önce, geçmişin idealist kavramlarından sıyrılınması gerektiğini söylemeye çalışmıştır.

ona göre, tanrı inancını temsil eden hristiyanlık, başka bir yanılgının sahibi komunistlilk, idea'larda yitmiş platonculuk felsefi sorun sahibidir.

bu felsefeleri savunanlara seslenir: ''gerçeklikle bağını koparan aşkın ideallerini bırak, yaşadığını olduğu gibi ele al. dünyayla kavgayı bırak, olduğu haliyle onu kucakla ve ancak ondan sonra benim sana anlatacaklarımı dinle'' der.

amor fati'yi; felsefik edilgenlik, nihilizm önerisi olarak almak, nietzsche'nin önerdiği şey değildir.

bir gün bir taş oymacısı çalışırken yakıcı güneşten şikayet etmiş. keşke güneş olsaydım demiş. ve tanrı ol! demiş.

güneş olan emekçi dostun tüm hükmünü bir bulut kesivermiş. keşke bulut olsaydım demiş oymacı ve tanrı yine ol! demiş. bulut olmuş.

bu sefer de bulut olan oymacı rüzgarın oyuncağı olmuş. şikayet etmiş ve keşke rüzgar olsaydım demiş. tanrı yeniden ol a..koyim onu da ol demiş.
ve rüzgar olmuş.

kasırga olmuş fırtına olmuş. yeri göğü titretirken ucuz egosunu tatmin ediyormuş bu o.. evladı. milletin evini falan yikiyormus. kahbe işte.
neyse. bir kayaya denk gelmiş bu sefer. esiyor, gurluyor ama kimildatamıyormuş.

keşke kaya olsaydım demiş bu sefer de. ve tanrı yeniden ol! demiş. kaya olmuş. heybetiyle kendini kudretli gören kaya birden acı çekmeye başlamış. bir taş oymacisi kendisini yontuyordu..

işte böyle dostlar velhasıl avcı ne kadar hile bilse de ayı o kadar yol bilir.