anısı olan eşyanın ansızın karşına çıkması

tanım başlıkta zaten.

biz ayrılınca atmaya kıyamadığım şeyler olmuştu onları da bir daha görmeyeceğim (görmeyeceğimi sandığım) birilerine vermiştim. küçük bi ayıcık almıştı gece onunla uyuyordum. onu dıdımın dıdısının kızına vermiştim. az önce tanıdıklarımdan birinin storysinde gördüm. onlara gitmiş çocukla oynuyor. ayıcık da çocuğun ayağında sallıyor. böyle ansızın tokat yemiş gibi hissettiriyor. her şeyin geçmesi ne kadar sürecek?

(bkz: başlık nick uyumu)

sanırım biz onlarla karşılaşıyoruz gibi.. eşyalar kendileri isteseler de başaramazlar.. boş yere suçlamayalım derim onları..

anısı olan eşya değerlidir, hep karşında durur ansızın karşına çıkmaz.