anısı olan yerden geçmemek için yolu uzatmak

travma sonrası stres bozukluğunda kaçınma olarak bilinen, kötü anıları hatırlatan mekanlardan uzak durma, onları görmekten veya orada bulunmaktan rahatsız olma durumu. bazen yolunuzun üzerinde olsa bile sırf oradan geçmemek için etrafından dolanır, yolunuzu değiştirir, o yerden hiçbir şekilde geçmek istemez, geçmek zorunda kaldığınızda ise kendinizi kötü hissedersiniz..

bende bu durum tam tersi, inadına oradan geçerim, hatta yolu uzatır yine geçerim. o da yetmez durup çaktırmadan bi de foto çeker bakarım arada. kabuk tutan yarayı koparıp kanatmayı da severim ben. kolay iyileşmez ama her seferinde daha az acır, daha güçlü hissettirir. acıdan korkmam.

14 yıl doğduğum kasabaya evime dönmedim sırf terk edildim diye .ve onun geçtiği yerden geçerim diye hem ben üzülürüm hem laf söz olur mavi üzülür diye.

üşenirim, işim olmaz.

kalp hatırına ayaklara rötar yaptırmaktır. oysa dünyanın öte ucuna gitsen anılar zihninin patikasında dolaşır. zihin ağırlık çekiyorsa gözler de çekecek, hazreti kalp de çekeceğini çekecek.

kötü anısı olan yerlere karşı verilen tepki. bazen, o yeri hiçbir şekilde görmek, orada bulunmak istemez, yolunun üzerinde bile olsa etrafından dolanacak kadar sevmez insan.

ben geçip gidiyorum ya.
bir de yolumumu uzatacağım.
hani iyi anısı varsa huzurlanırım, kötü anısı varsa tüüüü ona.

bir sokak vardır, ne zaman oraya yolunuz düşse geçmek istemez, yolunuzu değiştirirsiniz. geçseniz bile her o sokaktan geçişinizde o anıları hatırlarsınız..