anneanne küfürleri

(bkz: küfür yasak olan sözlükte küfür başlığı açmak)

komşunun kızının ya da oğlunun başarıları, en etkili küfürden daha etkilidir.

ağzune ekmek kodumun uşaği sen da büyiyecesun dieceuk adam he, tünyadan geçtum allah canumi o kadar almasa da bi o rezillluğuni görsam!

ocağın küllene derdi... anlamazdık tabi..

anneannemin bana fix küfürüdür bu..

"iki elinle bir dick doğrultamıyosun yasemin."
meal: elinden bir iş gelmiyor yasemin.
ilk ismimi söyledilerse kaçmam gerek... sinir yüklendi demek.

"namussuz adam"dan ağır sözünü duymadım ki, onu da şaka olsun diye söylerdi.

dur, aklıma bir şey geldi..

6 yaşında falanım, bir küfür öğrenmişim bir yerden ama ne küfür, atın önüne koysan at yemez, itin önüne koysan it yemez, taşı yattığı yerden kaldırır.

gide gide bunu da (deneme yapacağım ya) bir inşaat işçisine söyledim.. adam yüzüme baktı baktı, hehehehe gülmeye başladı... 80'ler başkaydı, şimdi olsa manyağın biri bunu ciddiye alıp çocuğu inşaatın asansör boşluğuna gömer..

neyse.. bizimki yapmış kendine de bana da birer kahve, kendisi sigara içiyor, bana "o kadar da uzun boylu değil". günlük ne yaptığımı anlatıyorum, konu buraya geldi.. küfür de adlı adınca söylendi, anneannemin yüzü taş kesildi.. inşaat işçisini falan da duyunca bu iptal oldu..

"öyle konuşma oğlum"
"niye?"
"söyleme onu"
"tamam da niye.."

bu sefer, küfür ne anlama geliyor da neden söylenmeyecek, bunu açıklama sürecine gelindi. bu kıpkırmızı, tavuklardan girdi, kuzulardan çıktı.. örnek bir türlü eşeyli üremeye gelemiyor.

neyse, annem geldi, konuyu dinledi dinledi, "o lafı unut, terliği yersin" dedi..

bit-tiiiii..

torununa kıyamayan tüm anneannelerin şerefine..

okumayın kaptırmış gitmişim alakasız şeyler yazdım



ben tanımadım hiç anneannemi. ben doğmadan bir yıl önce ölmüş. hal böyle olunca hep iyiliğinden bahsettiler. bildiğin melek falanmış gibi canlandı gözümde hep. sonra kocaman insan olunca ben, birkaç akraba nedeniyle ne de eli maşalı, adaleti sağlamak için ortaliğın anasını ağlatabilen bir hanım olduğunu öğrendim.
normalde bu öğrendiklerim benim övünç sebebim olmalıyken ben yıkıldım. onu öyle hayal etmediğim için yıkıldım.

gerçeğin en kötüsü yalanın en güzelinden güzel bence bu da basit dersin ama güven kıran travmatik şeydir.

aklından maniler söylermiş anneannem.
babaannemi de üç beş defa gördüm görmedim, o da maniler söylerdi. doğaçlama söylerdi ve çok etiileyici anlamlara sahipti sözleri.
dedemi otoritesi ile sarsardı, otoritesi milim kımıldamazdı ama. dedem masum, babaannem cadı idi gözümde bundan sebep. sonra büyüyünce anladım, dedem iyi biriymiş ama babaannemin sırtında daha fazla yük varmış. babaannemin ağzından hiç küfür duymadim. kimseden duymadim. babam hariç ama o da sürekli ağzında küfür olan biri değil. küfrü sevmem aslında ama yeniliklere de kapalı değilim. yeri gelince okkalı nene küfrü üretebiliyorum. sonraki hedefim en iyisini not edip literatüre sokmak. çok nadir ettiğimden zaman belirtemiyorum.

anneannemin kocası olan dedemi de bir kez gördum. çok çok kısacık. ona da melek dediler büyüyünce o da tam melek değilmiş. yarı melek yarı insan soyundanım ben. baba tarafı yarı insan yarı at olanlardan.

buraya yazamayacağım kadar açık seçik küfürlerdi.

anneannem küfretmezdi ama babaannemin gün yüzü görmemiş küfürleri vardı. o yüzden annem kızınca hep;” babaannenle çok yattın sen, ondan böyle oldun.” der.
iyi ki sana çekmişim babaannem, yattığın yer incitmesin benim deli kadınım.

bi kadın vardı bizim köyde ona hep;” fındık r.spusu” derdi. hem arkasından hem yüzüne. kadında güler geçerdi. tuhaf bi kadındı benim babaannem.

seeenin soyunu sopunu evire çevire, duvardan duvara, bacaaaaak omza! yaparak, cinci babanın cinlerini de yanıma katıp, eşek sudan gelinceye kadar, sabahlara kadar çaka çaka öldüreyim e mi, derdi ay sinek haminnem. canımın cânı, rahmet istedi herhalde, ewed.