yazar: şirin mine kılıç
yayım yılı: 2003
bir gazetede yazdığı haftalık yazılarını derleyerek kitap haline getiren gazeteci yazar ş. mine kılıç, bu kitabında toplumsal sorunlardan iş hayatına kadar geniş bir alandaki görüşlerini sunuyor.
yayım yılı: 2003
bir gazetede yazdığı haftalık yazılarını derleyerek kitap haline getiren gazeteci yazar ş. mine kılıç, bu kitabında toplumsal sorunlardan iş hayatına kadar geniş bir alandaki görüşlerini sunuyor.
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "insan olun biraz" tarafından 20.01.2024 14:31 tarihinde açılmıştır.
1.
bir şirin mine kılıç kitabıdır.
kitabın yazarı aslında mine kılıç olarak yayımlanmış ama daha sonra sanırım aynı isimde bir başka ünlü daha ortaya çıktığı için ş. mine kılıç olarak devam etmiştir.
bir gazetecinin yazdığı yazılar her zaman kolay okunur ve eğlenceli gelir bana. onlar edebiyatçılara göre daha kısa ve öz yazmak zorundadır çünkü sahip oldukları köşeler ancak bu kadarına izin verir. bu da ortaya edebi gücü düşük ama akıcı metinler ortaya çıkarır. bu kitap da öyle bir kitaptı.
özellikle kadınlarla ilgili yazılarındaki duyarlılık ve öfke beni çok etkiledi. toplum olarak bu öfke ve duyarlılığa ihtiyacımız var. bu tavrı sevdim. medya ve televizyon ile ilgili yazdıkları da hoşuma gitti. eğlenceli yazılardı.
ama iş hayatına dair yazılan yazılar bana biraz basit geldi ve bazı konularda da aynı fikirde değiliz. aşırı kapitalist bir bakış açısı ile yazılmış gibi geldi bana bu yazılar. sevmedim.
ama galatasaray'dan bahsettiği anılar benim de yaşadıklarıma benzediği için içime dokundu açıkçası.
bazı yerler beni rahatsız etti elbette kitapta ama herkesle her konuda aynı fikirde olmak zorunda değiliz.
yine de okuduğum için mutlu olduğum bir kitap oldu.
kitabın yazarı aslında mine kılıç olarak yayımlanmış ama daha sonra sanırım aynı isimde bir başka ünlü daha ortaya çıktığı için ş. mine kılıç olarak devam etmiştir.
bir gazetecinin yazdığı yazılar her zaman kolay okunur ve eğlenceli gelir bana. onlar edebiyatçılara göre daha kısa ve öz yazmak zorundadır çünkü sahip oldukları köşeler ancak bu kadarına izin verir. bu da ortaya edebi gücü düşük ama akıcı metinler ortaya çıkarır. bu kitap da öyle bir kitaptı.
özellikle kadınlarla ilgili yazılarındaki duyarlılık ve öfke beni çok etkiledi. toplum olarak bu öfke ve duyarlılığa ihtiyacımız var. bu tavrı sevdim. medya ve televizyon ile ilgili yazdıkları da hoşuma gitti. eğlenceli yazılardı.
ama iş hayatına dair yazılan yazılar bana biraz basit geldi ve bazı konularda da aynı fikirde değiliz. aşırı kapitalist bir bakış açısı ile yazılmış gibi geldi bana bu yazılar. sevmedim.
ama galatasaray'dan bahsettiği anılar benim de yaşadıklarıma benzediği için içime dokundu açıkçası.
bazı yerler beni rahatsız etti elbette kitapta ama herkesle her konuda aynı fikirde olmak zorunda değiliz.
yine de okuduğum için mutlu olduğum bir kitap oldu.
devamını gör...
"annem tek başına maça gitti" ile benzer başlıklar
maça kızı
10
