sen yokken yavaş yavaş yok oluyorum.

bir ilaç içsem bari diye düşündüm,
biraz kolonya sürünsem,
ferahlasam, pencereyi açsam.
şöyle bir şey yazdım sonra:
yağmur, çamurlu bir elbise dikiyor şehre
sıkılıyoruz hepimiz bu çamurlu giysinin içinde.
berbattı,
bir şiire böyle başlanmazdı.

“bir insan bir yere bakıyorsa orada ilgilendiği bir şey vardır. bir insan bir yere hiç bakmıyorsa, orada ilgilendiği bir şey kesinlikle vardır.”

gerçekten ama gerçekten çok çok güzel bir yayın oldu, başta gomercan ve bengaripsengüzeldünyaumutlu olmak üzere gerek anons, gerekse tanımları ile güzel saatler geçirmenizi sağlayan herkese teşekkür ederim kendi adıma.

sevgiler, saygılar en kötü günümüz böyle olsun!

aklıma şu karikatürü getiren başlık.

meme emmekten doyuma ulaşmış bir bebeğin iyice pembeleşmiş yanaklarını, yüzünde keyifli bir sırıtışla uykuya dalışını gören bir kimse, bu görüntünün yetişkin cinselliğinin prototipi olduğunu yadırgamaz.

sigmund freud

umurumda olmayan insanlardır.

isteyen istediği şekilde kullanır kardeşim.

millet ne kadar meraklı birbirinin yanlışını düzeltmeye yahu?

hocam aykut uç yiyo

gılmanlar var ama onlar da genç erkek hizmetçiler olarak geçiyor cennet ehline hizmet ediyorlar, seksüel anlamda kadınlara verilmiyorlar. bunu öğrendiğimde dini terk etmiştim hiç hoş değil.

islam olmasaydı tapınılacak tek inanıştır. nezdimde tabii ki. bir dinin absürdlüğü olmaz mı? yok işte. yine de bir kaç noktada takılıyorum. misal din yapısı insan tarafından oluşturulmuş. bir de benim öldükten sonra yakılma isteğimi karşılamıyor. gerçi islam da karşılamıyor buradan bakınca. yine de bedenimin yok olma ihtimali bir hayvanın karnına girmektense kül olma ihtimali daha ağır basıyor hep.

sertaç ordar.

patolojik bir kavramdır. niyetlerin yanlış okunduğu, şüphe ve güvensizlik ile çepeçevre sarılmış bir ruh halini ifade eder. çevresindeki insanların hep kendisini kıskandığı, arkasından işler çevirdikleri, hatta insanların onun hakkında kötü düşünceler içinde oldukları konusunda kendilerinden emindir. halbuki böyle bir durum yoktur, sadece bir sanrıdır. ama kişi düşük öz saygısı sebebiyle bu çarpıtılmış düşünceleri gerçeklik olarak algılar. bu sebeple çevresindeki insanlar ile devamlı çatışma halindedirler.

(bkz: ben) 3 yaşımda kendi kendime öğrenerek dahil olduğum eylem. bir süre kimse inanmadığı için gittiğim her yerde gazete okutmuşlar, okulda da beni anlayamayan kötü bir öğretmene denk gelince okuldan nefret etmişim bir süre. şimdi ise kendimle ilgili verebileceğim, bana göre ilginç bir bilgi.

ne yapacağım sana mı kaldı?

kadın erkek eşitliğini savunan bir akım. kadının toplum içinde var olması gerektiğini savunur ama bazı yönleriyle sadece pozitif ayrımcılık ister.

bu işi sadece erkekler yapıyor, bu iş dalında kadınlar da olmalı der ama bunu sadece ve sadece yüksek gelirli iş grupları için der.

aynı işi yapan kadınlar, erkeklerden daha az maaş alıyor, (bkz: wage gap) var der ama bunu ispatlayacak bir delil sunamaz.

kadın erkek eşit der ama sonrasında 'bu yapılanma içerisinde yer alamazsın çünkü sen erkeksin' der.

bunu tüm femistler mi yapıyor? hayır. ama en çok kendini duyuran "feministler" bunu yapıyor. bu tutarsızlıklar da kadınların haklı davalarına balta vuruyor. kadının düşmanı gene kadın.

ara sıra iyiye de kullanıyor benim güzel kardeşim. eğlenmek onun da hakkı elbet. hiç mi eğlenmesin yani ?

kendi fikrini dikte etmeye çalışmıyorsa iyi yapan yazardır. belki bu şekilde doğrusunu öğrenecektir ya da yeni bir bakış açısı kazanacaktır.

dün ekşi de bir başlık gördüm, ilgimi çekti tanımları merak edip baktım, başlık 2015 te açılmış ama yazarın giriş tanımından başka hiç bir şey yok.
burası fan-clup, çöpçatan veya chat platformu değil.
belki yazarın açılan başlık bilgisi ile alakalı bilgisi yoktur, belki ilgi duymıyordur, neticede kimse de her başlığın altına gelişi güzel olmayan fikrini beyan etmek istemez.
sabır ve zamana ihtiyaç var.

bebe asprini yemek. canım tatlı bir şeyler istediği zaman atıyordum 1-2 tane. yaşım 4-5. yetmiyordu benden 2 yaş küçük kardeşime de veriyordum. annem farkettikten sonra bir daha görmedim evde bebe asprini. ondan sonra da calpol’a dadanmış olabilirim tabii.

(bkz: suçta ve cezada kanunilik ilkesi)