buralar değerlenir diyor ve tanıma başlıyorum. genel anlamda düşünce tarzını sevdiğim samimi bir yazarımız.

çok sık tercih ettiğim,içini yerken ayrı dışını yerken ayrı zevk aldığım ekmektir.

hele ki akrabalarım trabzondan getirdiyse o gün mutluluktan uyuyamam. bir de vakfıkebir ekmeği vardır;kiloyla satılır.

keşkesi olmayan insanlara çok özeniyorum. keşke benim de hiç keşkelerim olmasa. ilk keşkem sayısal olmaya zorlayabilirdim kendimi ya da matematikte daha iyi olabilirdim. ikinci keşkem 3 defa kitap yayımlamaya hazırladım kendini 3'ününde parasını yedim. elimde ne kitap kaldı ne para. 4.sünü ne ben söyleyeyim ne siz okuyun.

bu koyunlar niye serbest bırakılıyor ki? bunlar devlete baş kaldırmış anarşist koyunlar. ben bir vatandaş olarak söz konusu koyunlar ortada meleyerek gezerken nasıl rahat edeceğim? bakın yarın bir gün bizim konut dokunulmazlığımızı da ihlal eder bu anarşist koyunlar. evlerimizin kapısına dayanırlar.

benim tahminim bunlar örgütlü bir suç işleme saiki ile hareket ediyor. kurban bayramında ortaya bir eylem koyabilirler. ortalığı karıştırabilirler. ben bir yurttaş olarak bu koyunların hak ettiği cezayı bir an önce almaları gerektiğini düşünüyorum. ülkede suçlular postlarını, toynaklarını sallayarak gezecekse işimiz var. şahsen kendimi şu andan itibaren hiç güvende hissetmiyorum. çok korkunç bir olay...

harry potter serisinde tanıdığımız, voldemort'un yoldaşı yılandır. aynı karakter fantastik canavarlar serisinde karşımıza çıktı. fantastik canavarlar serisinde de insan sahnelerini koreli model claudia kim'in canlandırdığı yılan karakteridir. maledictus bir insandır. maledictus doğuştan sahip olunan bir kan laneti demektir. bu lanet başlarda kendi isteği ile hayvana dönüşebilen insanın bir süre sonra dönüştüğü hayvan olarak kalmasını sağlar ve insan hayatı boyunca o hayvan olarak yaşar. nagini de güzel bir kadınken yılan olarak kalıyor ömrü boyunca. en sonunda daaaa
--! spoiler !--

neville adlı lavuk gryffindore kılıcıyla kafasını kesip şehit ediyor bizim naginiyi.

--! spoiler !--
gryffindorlulardan nefret ederim. nsndnsn

tanımlarınızı beğenmeyen yazarların içinde bulunduğu listedir.

zenginin şampuanında, fakirin tabağında bulunan yemekten daha çok vitamin var.

köpeklerin saldırgan olması bulunduğunuz semtin daha cahil insanlardan oluştuğunu gösterir.hayvanlara nasıl davranırsanız onlarda size öyle davranır,köpeği tekmelerseniz sevgi göstermezseniz oda size sevgi,saygı göstermez.

nerede o eski günler deyip ahh çekmek. özlem duymak.

aslında üzücü olan, çocukluktan beri konuşacak kimsenin zaten hiç olmamasıdır, yani bu yalnızlık hissi çocukluğun erken zamanlarına dayanıyor. mesela, çocukken bir sorun yaşadığında anlatacak hiç kimsen yoktur, annen hiç seni dinleyip teselli etmemiş, sakinleştirmemiştir. sen de bundan sonra hiç kimsenin seni anlamayacağına, hep yalnız kalacağına inanmışsındır. yıllar geçtikçe bu yalnızlık hissi daha da büyür ve boğucu bir hal alır. zihindeki bu sınırlı inançtan kurtulmak zordur ama imkansız değildir. çocukluktaki gibi aslında yalnız değiliz, zihin ancak yeni şeyler öğrenerek eski bilişleri bırakır, harekete geçmek, insanlarla iletişim kurmaya çalışmak ve öğrenilmiş çaresizliğe mahkum olmamakla kısır döngü yavaş yavaş kırılabilir. bu konuda hayatı yeniden keşfedin kitabını tavsiye ederim.buradan

tarantino bunu beğenmedi...

yine başımıza sardınız lucifer'ı. helal olsun.

var böyle yazarlar.*

gece mesaj atar, şarkılar, kahkahalar, şiirler, masallar, "hadi bana haydn'dan die sieben letzten worte unseres erlösers am kreuz'u seslendir, bak ne müdüş kitap, oku hayatın beyin sarsıntısı geçirsin" diyerek gayet güzel muhabbet ederler.

sonra sabah olur, aynı heves ve istekle günaydın mesajı atarsın, gelen cevap "selamınaleyküm muhterem, sabah şerifleriniz hayr olsun".
sonra?
sonrası yok, kırık dökük isteksiz mesajlar, bir an önce başından atmak için haddinden fazla belli edilen çaba.

sonrası hep kırıklık, sonrası "ya bu adam niye sabahın bu saatinde içiyor?"*

yatacak yeriniz yok allahsızlar, ayrıca o kitabı da ben yazdım, hıh!*

kaşarlı tost
sadece tereyağlı mantı
kıymalı makarna
çekirdek
pizza
hamburger

gecenin geç saatlerini, o sakin sessiz hali de gündüzün kaosunu da seviyorum. gün batımı ve gün doğumu da ayrı güzel.
birini seçemedim. hiç birini kaçırmayayım diye uyumayayım ben. o potansiyel var çünkü.

valla benim öyle bi özelliğim yok kendi halinde biriyim. ama kahve denince insanların aklına ben geliyorum bu var sayılıyorsa..

beyinlerinde kıvrım pek bulunmayan, patates gibi bir beyne sahip kadınların söylediği klişe laf. terbiyeli, sakin, efendi erkekler dururken(ben gibi(u: bgv)) nerede it-kopuk erkek varsa gidip bulmuştur kendisi. gelen erkek çelme takmış, giden erkek tokat atmıştır buna. bu da kendi seçimlerini sorgulamadan tüm erkeklere çamur atmakla meşguldür. hem benim ne suçum var kızım ben evde televizyon izliyoom.

daha önceleri nerelerdeydin diyeceğim yazar.
etma böyle şeyler.
bana da yazık, özlüyorum.
sevdiğim tek fenerbahçeli'sin.
öyle böyle değilsin yani.

"kar yağarken yağan o sessizliği" anlatan şiirlerdir. sezai karakoç'un kar şiiri bunlardan biridir.

"karın yağdığını görünce
kar tutan toprağı anlayacaksın
toprakta bir karış karı görünce
kar içinde yanan karı anlayacaksın

allah kar gibi gökten yağınca
karlar sıcak sıcak saçlarına değince
başını önüne eğince
benim bu şiirimi anlayacaksın

bu adam o adam gelip gider
senin ellerinde rüyam gelip gider
her affın içinde bir intikam gelir gider
bu şiirimi anlayınca beni anlayacaksın

ben bu şiiri yazdım âşık çeşidi
öyle kar yağdı ki elim üşüdü
ruhum seni düşününce ışıdı
her şeyi beni anlayınca anlayacaksın"

oldu böyle zamanlar.
hiç tanımadığım bir bankta konuşmayı seven bir yaşlı amca bulmak umuduyla dolaştığım da oldu. olsa anlatırdım. dökerdim içimi. yarım saat sonra da hiçbir şey olmamış gibi kalkar giderdim. ama o amcayı hiç bulamadım.