öldürün bu milleti de kurtulun artık. geçen sene doğalgaz faturaları yüzünden sobaya dönmüş insanlar vardı bu memlekette. nasıl bir ülke arkadaş bir gün olsun güzel bir haber yok be.

t: standart zam olayı.

çalışmak için berbat ama fotoğraflamak için son derece güzel. neyse ki işim fotoğraflamak.

kendisine hizmet eden insanlara nasıl davrandığına bakmak.

tarih sınavında hiç kopya çekmesem bile 60'ten fazla alacağımı bilmeme rağmen aç gözlülüğümden küçük bir kopya kağıdı hazırlayıp en az 90 almayı kafaya koymuştum. tarih hocasıyla aram çok iyiydi o beni evladı gibi ben de onu annem gibi severdim. neyse bildiğim cevapları yazdım sonra kopya kağıdını elime alıp alttan alttan doldurmaya başladım sınav kağıdını. öndeki arkadaş a4 kağıdının yarısını çantasının altına koymuş çantayı çekip çekip bakıyor hocanın dikkatini çekiyordu, onun yüzünden ben de dikkat çekiyordum. defalarca uyarmama rağmen bildiğini yaptı ve hoca onu fark etti ona doğru gelirken ben de elimde kağıt ile kalıverdim. onun kağıdını aldıktan sonra bana baktı elini açtı ver dedi kağıdı verdim, artık inkar etmek gereksizdi zaten. kağıdı alıp annem gibi gördüğüm tarih hocasına teslim etti. tarih hocası diğer gün derse girince yanına çağırıp neden böyle bir şey yaptın senin böyle bir şey yapmaya ihtiyacın mı vardı dedi. utancımdan cevap vermek bir yana başımı bile kaldıramadım, kendimden tiksindim o an.
hoca affetti ama hala hatırladıkça çok utanırım.

marst'ta çektiğim human colony capsule.

fgfr1 füzyon genlerinin görüldüğü, lenfoblastik lösemi ve lenfoma ile birlikteliği olabilen miyeloproloferatif hastalıktır.

bana da gel sözlüğü üzerine tapulayalım dediler. benjamin, iko allah ne verdiyse herkes bir yerden teklif ediyor.
olmaz efenim dedim ben de.

tapu vs işleri, burs durumumu etkileyebilir.

istanbul'da ismine sık rastladığımız bir kelime. gerçek anlamından sıyrılarak yankesici veya kapkaççı kelimeleriyle benzer hale geldi.
çünkü, kanuna aykırı şekilde vatandaşın hakkı olan alanları gasp eden bu şahıslar, buralara park eden araç sürücülerinden haksız ve usulsüz şekilde para topluyorlar. tamamen kanunlara aykırı ve cebire giren bir suçtur.

korona olmuş gibi hissediyorum. inanılmaz bir halsizlik var üzerimde. ya da tatlı bir yorgunluk. ya da yemek sonrası çöken ağırlık. bilemiyorum.bir de bazı samimiyetsiz insanlar görüyorum onlar da midemi bulandırıyor. uyusam geçer herhalde.

hani bir his vardır ya, kötü bir şeyler olacak gibi, karın boşluğunda hissedersin, yumruk yemiş gibi olur, ağrın varmış gibi iki büklüm gezmek istersin ama aslında ağrı yoktur. sadece içinde kötü şeyler olacağı hissi vardır. yada kötü bir şey olmuştur da beynin henüz bu durumu işleyip mantığına oturtamamış, öylece duruyordur.
bir süredir işte o karın boşluğuma yumruk atışmış hissiyle yaşıyorum. tüm yaşam enerjimi emiyor, tüm neşemi bir kara delik gibi içine çekiyor sanki. bugün ilk kez bu hisse rağmen, kimseden destek beklemeden, kendi başıma bir şeyler yapmak için motivasyonum ve enerjim vardı. aslında ağır depresyonda olduğumun farkındayım. daha önce de yaşadığım şeyler bunlar, her seferinde bu depresyondan kendimi bir şekilde çıkartmayı başardım, yakın zamana kadar akıl sağlığı ile ilgili pek bilgim olmadığından depresyonda olduğumun farkında bile değildim zaten. okudukça öğrendim ki, ben depresyondaymışım, o yaşadıklarım hep depresyondanmış.
şimdi ise depresyonda olduğumun farkındayım. en azından etrafımdaki insanlardan destek isteyebiliyorum, bana iyi gelmeyen durumları biliyorum ve ona göre davranmaya çalışıyorum.
neyse çok uzatıyorum sanırım.
dediğim gibi aslında depresyonda olduğumun bir süredir farkındayım. ama ilk kez bugün savaşmaya başladım. depresyonun getirdiği kötü düşüncelerle savaşmaktan bahsetmiyorum, depresyonun kendisi ile savaşmaktan bahsediyorum.
bugün uzun zamandır ilk kez mecbur olmadan yataktan kalktım. ilk kez rutinim olduğu için değil, motivasyonumu geri kazanmak istediğim için yemek yaptım. hatta tatlı bile yaptım.
bu benim için büyük bir adım aslında. bu yüzden düne göre birazcık daha mutluyum.

dipsiz bir kuyuya benziyor bu hastalık. yardım alınmadan çıkılması pek mümkün değil maalesef. hastalık ne kadar derindeyse, kişi karanlığa ve umutsuzluga da o derece gömülüyor. lütfen güvendiğiniz bir psikiyatr ve pisikologtan yardım almaktan cekinmeyin. bir yakınım hayatından vazgeçme noktasına geldi bu hastalık yüzünden. önerilen yöntemler de hiçbir işe yaramadı. ancak ölümden döndürüldükten sonra küçük bir ışıkla tutundu yaşama. yıllar geçti üzerinden zaman zaman hala nüksediyor. yani yüzeysel bunalımlarla kıyas dahi yapılamaz.

ilk sezonu kafa karıştıran ki, öyle istenmiş. ikinci sezonda hikayeyi çok yukarı taşıyan, son sezonda benim için hayal kırıklığıyla biten bir alman dizisi. senaryosu etkiler. netflix dizileri arasında “en iyiler” arasına girmeli düşüncesindeyim ama netflix de böyle bir kategori yok.

tanım: bir alman yapımı... izlenir.

bir sahne var aklımın bir köşesinde durur.



buna çok inanırım ben. ama benim düşüncem bu fikrin biraz daha genişletilmiş hali. her zaman derim ki “ kafka okumuş bir insan iyi insandır.”

bugün yolumuz kesişti böyle bir yazarla. iyi ki de öyle olmuş. edebiyatta tesadüfler güzeldir.

ah kafka ah!

sünger foo

avusturya iktisat okulunun kurucuları içerisinde yer alan ekonomist ve siyaset bilimcisidir. bununla birlikte 1980lerle birlikte dünyada egemen olan neoliberal iktisat politikalarının şedit savunucusudur ve john maynard keynesle hararetli tartışmaları vardır.

serum bir mucize değil, böbreklere aşırı yük bindiren bir sıvıdır.

haberdeki doktoru kutluyorum. yeminine sadık kalarak gereksiz tedavi vermemeyi tercih etmesi ne kadar ahlâklı biri olduğunun göstergesi.

ak-savcıya gelirsek her sarı seron manyağı gibi cahil biri olduğu belli. böylelerine serumun içine işeyip damar yolundan vereceksin.* al sana sarı seron. cahil adam.

paketin içinden asla tek başına çıkmayan mendil. mutlaka yanındaki 2-3 arkadaşıyla beraber gelir. bırakmam da bırakmam, illa benimle gelecekler, der. fakat arkadaşları paketin içine geri tıkıldığında ve hazin sonu geldiğinde, çöp kutusunun derinliklerinde tek başınadır.

kadınların bunlardan hiçbirini tercih etmeyeceğini düşündüğüm adlandırmadır. erkekleri nasıl dar paçalı, montlu, gömlekli falan filan diye ayırmıyorsak kadına da açık kapalı değil de kadın demeliyiz.

mastor ukdesi.

bunu pandemiden önce ve sonra olarak ayırmak istiyorum. pandemiden önce benimle vakit geçiren biri kolaylıkla tanıyabilir az çok nasıl bir insan olduğumu. pandemiden sonra ne yazık ki yüz yüze iletişim ziyadesiyle sekteye uğradı. bu yüzden pek çoğumuz kendimizi ifade etme yöntemlerimizi hep daha iyi şekilde açıklamak uğruna düzeltmeler yapıyoruz.

misal, ben yanlış anlaşılmayı sevmeyen bir insanım. karşımdaki kim olursa olsun bir kalbi var ve onu kırmak istemem laubali hareket edeceğim diye.

pandemiden önce, kendimi ifade ederken kelimeler ve yaptığım hareketlerden sorumluyken; pandemiden sonra, sadece kelimelerimin beni karşımdakine yansıttığını bilmek bir tık geriyor.

başlıktaki sorunun cevabına gelirsek, birine kendimi tanıtabilmek için yalnızca kelimelerin yeterli olduğunu düşünmüyorum. aynısı birini tanımam için de geçerli. hareket dediğimiz olay daha spontane ilerlerken plansız, programsız birini tanıma fırsatı yakalayabiliyoruz ama bu tanımı yazarken bile düşünüyorum hangi kelimeyi kullansam daha doğru olur diye.

kendimi nasıl tanıtırım? hareketlerim dışında, kullanabildiğim sözcüklerle burada nasıl bir profil çiziyorsam o kişi benim diyebilirim.

(bkz: çıkmış yazarlığa giriş soruları bulunur)
ücret: 1000 karma puan. *