erken ölmek...

oğuz atay'ın ilk kez 1975 yılında basılan öykü kitabıdır.
2020 yılında 56. baskısını yapmış kitap. oğuz atay'ı okumaya başlamak için ilk tercih bu kitap olmalı bence.
bu kitaptaki kısa öykülerle oğuz atay'ın diline aşinalık kazanan okur, tutunamayanlar'ı koltuk altında taşımak yerine en derininde hissetmeyi öğrenecektir diye düşünüyorum.

benim en sevdiğim öykü demiryolu hikayecileri oldu.

son söz korkuyu beklerken öyküsünden gelsin o halde;

(bkz: derdini seveyim butonu)

şüpheyle yaklaşıyorsa bittin sen demektir.

günümüze ait de çok şey bulacağımız bir eserdir. yazar içimizdeki küçük adamlara seslenirken, kitabı bitirdiğinizde de etrafınızda ne kadar çok küçük adam varmış onu farkediyorsunuz.

kitaptan bir alıntı bırakalım:

avrupa birliği uyum yasaları kapsamında türkiye'de de yıllar önce yürürlüğe giren elektronik atık mevzuatına rağmen, işlerlik kazanması için atılması gereken adımların malesef hiçbirinin atılmadığı, sistemin sürekliliği özel girişimlerin insafına bırakılmış olan, insanlığın temel yükümlülüklerinden. yönetmeliğe göre satın aldığımız elektronik cihazların geri dönüşümüyle yükümlü olan üretici ve dağıtıcı firmalardan, bu yükümlülükleri yerine getirmelerini talep etmek, cihazlarımızın kullanım ömürlerini mümkün olduğunca uzatmak için bakımlarını ihmal etmemek, çalışır durumdakileri yeri geldiğinde bağışlamak, miadını dolduranlar için de elektronik atık geri dönüşüm merkezleriyle irtibata geçmek dışında yapabileceklerimizin artması beklenendir.

bazı insanları tanıdıkça keşke ailesi daha fazla önlem alsaymış diye düşündüren , çoğu nafile sonuçlanmış teknik .

yamaç paraşütü ile olacaksa olur, bana uyar. beni 400 tl vermekten kurtarmış olursunuz. fethiye olsun lütfen.

"çok paslanmışım be" diye hayıflanıyor şu sıralar.

tehlike altında olan türün 7 bireyinin afyon’da muhtemelen zehirlenerek ölmesi durumudur.

kaynak

bu tür ne kadarmış, ne kadar azalmış, nerelerde yaşarmış gibi bilgilere nereden bakabilirim derseniz buradan bakabilirsiniz.

farklı kültürlere ve başkalarının inancına saygı duyan ateisttir. müslüman arkadaşı için önemli olan iftar davetine katılır, masadaki herkes orucunu açana kadar yemeğine başlamaz. iftar kurallarına elinden geldiğince uymaya çalışır. kültürel farkındalığa sahiptir.
iftar davetini geri çevirmeyen hristiyan ve şükran günü yemeğine katılan müslümanla aynı kategoridedir. hepimiz insanız der, bir başkasının değerine saygı gösterir. o geleneğin dua ve ibadet etme dışındaki bölümlerine katılır.

müteşekkir oldum efendim.

aslında her şey, çünkü dünya çok yenidir, çocukken sadece o an vardır sorumluluklar, toplum baskısı daha işlenmemiştir çocukluğun berrak zamanlarına. dünyayı bir daha öyle algılamayacak olmak üzücü.

ben her ay şuraya giderken,


onu da sık sık şuraya götürüyorum.

imamdan başlar.

#1315146

uzun süre maruz kaldığınızda kulakta çınlama ve işitme kaybına neden olabilir. ve bu ses kirliliiğini yaratan kişinin ağzını ellerinizle sıkıca kapatmak istemenize yol açar. defalarca uyarılmasına rağmen aynı tas, aynı hamam devam eder. hatta öyleleri vardır ki onlar için mekan fark etmez bu işi şova dönüştürürler. sevdiğiniz ve tanındığınız mekanlara birlikte gidilmemesi önerilir.

oğlunun sevgili edinmesine ses etmiyorsa kızına da etmesin. baba olmak bunu gerektirir. eşit olmak.

çok da dert olmayan durumdur. zira yetişkin bir insanın her anlamda kendi kendine yetebilecek maddi ve manevi donanıma sahip olması bir gerekliliktir.