1-2 yıl önce keşfettiğim ve filmlerde, dizilerde denk geldikçe benimmiş gibi heyecanlandığım şarkıdır. çok hoş bir ritmi ve bir o kadar da güzel anlamı insanı büyülüyor resmen. fransızcadan en kaba tabiriyle hayatı toz pembe görmek olarak çevirebiliyoruz.

“sen beni öptüğün zaman cennet iç çeker ve her ne kadar gözlerimi kapatsam da yine toz pembe bir hayat görürüm.”

böyle bir sorun var gibi görünüyor. sol tarafa bakınca beni yazmak için heyecanlandıracak başlık bulmakta bazen zorlanıyorum. beklentim mi fazla acaba diye de düşünmüyor değilim.

(bkz: the killing) sigaraya özendiren dizidir. o kadar çok sigara içerler ki dizi de insanı sigaraya bile başlatabilir. polisiye seven insanlara tavsiyemdir.

en lipofilik lokal anesteziktir.
nöromuskuler blokajı çok güçlü yapar.

hollandalı ressam vincent van gogh'un 1885 yılında yapmış olduğu tablo.
dikkatle incelendiğinde, büyük ihtimal akşam yemeğinde, tek bir gaz lambası ışığının altında, beş kişiden oluşan ailenin yemek masasında yalnızca patates ve çay görülüyor. yani resimde , patates geldikten sonraki yüzyıl boyunca avrupalı ailelerin sefaletine değinilmiştir.

ölmek için yaşamak da denilebilir.
biz insanoğlu unutmamız gereken şeyleri unutmaz, bildiğimiz bu ölüm gerçeğini sık sık unuturuz.

her şeyden ortaya karışık tabiri(bkz: little little in to the middle)

sana da canım.

bayat olan her şeyi değerlendirmeyi çok severim. geçen gün simit aldım. nasıl tuzlu, nasıl tuzlu anlatamam. yiyemedik, ben bunları sonradan değerlendiririm diyerek dolaba kaldırdım veeee tabii ki bayramda pizza olarak değerlendirdim.

simit pizza iki türlü yapılabilir.

birincisi; simitleri yanlamasına ikiye ayırıp iki simit halkasının arasına çeşitli malzemeler koyularak yapılabilir.

ikincisi; benim denediğim ve yiyen herkesin çok beğendiği şekildedir.

malzemeler:
* 4 -5 adet bayat simit
* 2 adet yumurta
* 2 su bardağı süt
* salça
* sosis, mısır, sucuk, kırmızı biber, top peynir vs. (bunlar benim kullandıklarım, ekleme yapsaydım dilimlenmiş siyah zeytin, mantar gibi eklemeler yapabilirdim.)

* sıvı yağ
* kaşar peyniri

yapılışı:

bayat simitleri derin bir kabın içine mutfak makasıyla, bıçakla doğrayalım. yumurtaları kıralım ve sütü ekleyelim. bu üç malzemeyi güzelce yoğuralım. yoğurdukça bayat simitler yumuşayacak ve hamur kıvamına gelecektir. eğer cıvık olduysa biraz ekmek katabilirsiniz. biz öyle yaptık.

yoğurma işi bitikten sonra yuvarlak cam tepsiyi sıvı yağ ile güzelce yağlayalım. yağladıktan sonra biraz un serpelim. simitli hamurumuzu cam tepsiye güzelce yayalım. tabandaki hamuru iyice inceltelim ki kenarları da oluşsun.

tüm bu aşamalardan sonra üst kısmına gelelim. canımız ne isterse onlarla güzel bir üst kat oluşturalım. ben bir gün öncesinden salçalı sosis yapmıştım. tencerede kalanı dökmedim ve pizza için kullandım. top peynirler yenmiyordu. onları da bıçakla ikiye bölüp pizzanın üzerine serpiştirdim.

önceden ısıtılmış 180 derece fırında kızarsan kadar pişirelim. fırını kapatmadan 5 - 10 dakika önce bolllll çok bol kaşar peynirini serpiştirelim. kaşar peyniri eridikten sonra pizzamızı fırından çıkaralım ve bam bam yiyelim.

afiyettt olsun. ?

bir çok şair gibi , yalnız başına ve kimse tarafından anlaşılamadan ölmüş yunan şair . ismi çok duyulmasa bile , oldukça kuvvetli bir kalemi var. aşk şiirleri yazdığı gibi özünde eleştiri sunan şiirler de yazmıştır. bizans ve helen kültürüne yoğun bir ilgi beslemiştir ve eserlerinde bunun izleri görülmektedir.

--- alıntı ---

barbarları beklerken

neyi bekliyoruz böyle toplanmış pazar yerine?

bugün barbarlar geliyormuş buraya.

neden hiç kıpırtı yok senatoda?
senatörler neden yasa yapmadan oturuyorlar?

çünkü barbarlar geliyormuş bugün.
senatörler neden yasa yapsınlar?
barbarlar geldi mi bir kez, yasaları onlar yapacaklar.

neden öyle erken kalkmış imparatorumuz,
şehrin en büyük kapısında neden kurulmuş tahtına,
başında tacı, törene hazır?

çünkü barbarlar geliyormuş bugün,
onların başbuğunu karşılamaya çıkmış imparatorumuz. bir de koca ferman hazırlatmış
ona rütbeler, unvanlar bağışlayan.

iki konsülümüzle yargıçlarımız neden böyle
işlemeli, kırmızı kaftanlar giyinip gelmişler?
neden böyle yakut bilezikler, parlak,
görkemli zümrüt yüzükler takınmışlar?
ellerinde neden böyle altın, gümüş kakmalı asalar var?

çünkü barbarlar geliyormuş bugün,
onların gözlerini kamaştırırmış böyle takılar.

ünlü konuşmacılarımız nerde peki,
neden herzamanki gibi söylev çekmiyorlar?

çünkü barbarlar geliyormuş bugün,
onlar pek aldırmazlarmış güzel sözlere.

neden bu beklenmedik şaşkınlık, bu kargaşa?
(nasıl da asıldı yüzü herkesin!)
neden böyle hızla boşalıyor sokaklarla alanlar,
neden herkes dalgın dönüyor evine?

çünkü hava karardı, barbarlar gelmedi.
ve sınır boyundan dönen habercilere göre,
barbarlar diye kimseler yokmuş artık.

peki, biz ne yapacağız şimdi barbarlar olmadan?
bir çeşit çözümdü onlar sorunlarımıza.


--- alıntı ---


the complete poems of cavafy

piyasaya sürülmüş ilaçların güvenirliğini gözlemleyip değerlendiren bir bilim dalı.

(bkz: farmakoloji)
(bkz: klinik farmakoloji)
(bkz: öngörüsel farmakoloji)
(bkz: gmp)

karşılıklı sevilmek

üç kere okuduğum bir gogol amca hikayesi. fena eleştiri yapıp fena eleştiriye tutulmuştur. öykünün ardından dönemin en ünlü eleştirmeni belinski'nin eleştirisine bakabilirsiniz. ayrıntı yayınlarında bu eleştiri de mevcut. kısa klasikleri ayrıntıdan okuyun bence, keza dostoyevski'nin insancıklar'ını da çok iyi ele almışlar.

harp okulu marşı'nın güfte ve bestesi 1928 yılında, harp okulu birinci sınıf öğrencisi olan cevdet şakir çetinel tarafından yapılmıştır. gerek sözleri gerekse bestesi ile milli duyguları kabartan, tüyleri diken diken eden bir marştır.

zeka konusunda insanı ikiye katlayan, gözleriyle konuşabilen kuşgiller familyasının kralı.
şayet bir kuzgunla karşılaşmışsanız ve göz göze gelmişseniz ne dediğimi anlayacaksınız... bunu yıllar öncesinde edgar allan poe da belirtmiş.
gerçekten ince işçilikle donanmış bir hafıza ve iletişim kuvveti olan, aşiret kültürünün hakim olduğu bir kuş türüdür. özellikle kuzgungiller, karga türünün adını yukarılara çıkarmayı başarmıştır diye düşünüyorum.

şayet totemizm inancına sahip olsaydım, yıllar önce göz göze geldiğim o kuzgunun, çok sevdiğim bir yakınımın totemi olup beni bulduğuna ikna olurdum.

bu başlığa engelli insanların hayatları boyunca yaşadığı bir takım sorunları yazarak faydalı olmaya çalışacağım.

1)ailelerin yeterince donanımlı olmaması maddesi ile başlayayım;

öncelikle gebelik döneminde tanılanan çocuklarla ilgili ailelerin yeterli eğitime tabi tutulmaması sebebiyle hem ebeveynler hem de çocuğun yakın çevresinde bir kargaşa durumu söz konusu oluyor. ne ile karşı karşıya olduğunu bilmeyen aile çocuğa karşı tepkisel yaklaşabiliyor, istemeyebiliyor veya engel durumunu reddedebiliyor.
-reddetme evresi bambaşka bir başlıkta yeniden incelenebilir ancak sebeplerinden birisi kuşkusuz bu kaygı durumu- yine yakın çevresinde bulunan bireylerce bu engel durumunun sorumlusu ebeveynlermiş gibi bir tepki doğuyor ve bu sebep ile aileler bile dağılıyor malesef.

2) tanılama süreci sorunları;

bu maddeyi alt basamaklarına ayırarak incelemek daha sağlıklı olacak geliyor bana.

engel durumunun tanılanma süreci ne kadar erken başlar ise çocuğu hayata kazandırmamız o kadar mümkün oluyor ancak buna rağmen hastanelerde oluşan sonsuz yoğunluk sebebi ile tanılayacak hekimlere ulaşmak ayları bulabiliyor özellikle çift tanılı ve ekstra sendromlar yaşayan çocuklarda farklı branşlarda uzmanlaşmış hekimlerce tedavi edilmesi gerektiği için süreç iyice kör düğüm halini alıyor.
-hekim arkadaşlar alınmasın lütfen derdim emekçi ile değil-
bu durumun sonucunda ise çocuklar aylarca rehabilitasyon merkezlerinden eğitim alamıyorlar ve ciddi bir zaman kaybı yaşanıyor.

itiraz mercilerinin yavaş ilerlemesi yine bürokratik bir problem. 5 dakikada tanı koyması beklenen yetkin kişiler elbette otizmli çocuğa; zihinsel engelli raporu verebiliyor yada reaktif bağlanma bozukluğugibi tanılanması görece daha zor tanıları gözden kaçırabiliyorlar ve bu sebeple rehberlik araştırma merkezinde yapılan değerlendirme testleri ile bir uyumsuzluk oluyor ve yine rapor kurumlara ulaşmadığı için eğitim süreci başlayamıyor. bu tür durumlar karşısında itiraz mercileri çok önem kazanıyor.

son olarak bu maddenin altında incelenmesi gereken bir diğer konuda hastanelere erişim engellileri. toplu taşıma kullanamayan veya farklı sebepler ile sosyal hayata karışması mümkün olmayan çocukların ulaşımları hasta nakil araçları ile gerçekleştirilmiyor ve bu yük rehabilitasyon merkezlerinin üzerine yükleniyor.

3) okul ve rehabilitasyon merkezi süreci sorunları;

bugün sektör çalışanlarının bildiği bir gerçek varsa o da şüphesiz; bir dönem iş yeri açma belgesi alıp bugün rehabilitasyon merkezi işleten kurum sahipleridir. eğitimden zerre anlamayan kişiler öğretmenlere hede hödö emirler yağdırarak iş yaptırıyor ve bu durumun sonucunda facia düzeyde eğitim veren kurumlar varlıklarını sürdürüyor.
-evet, tüpçü doğru okudunuz.-

bir diğer problem ise eğitim fakülteleri müfredatlarında yeterince özel eğitim dersleri olmaması sebebiyle özellikle sınıf öğretmenleri çok ciddi zorluklar çekiyor. hangi durum karşısında nasıl tepki vereceğini bilemeyen öğretmenler davranış problemlerinin iyice palazlanmasına sebep olabiliyor veya veliler arasında olası bir didişmeye farkında olmadan sebebiyet verebiliyor. elbette, 30 çocuk içerisinde davranış problemleri olan bir çocuğu kontrol etmek kolay değildir ancak unutulmamalıdır ki; rehabilitasyon merkezleri destek eğitim kurumlarıdır, ana eğitim merkezi değil,

diğer bir sorun ise iş okullarında yeterince mesleki branş olmaması sebebiyle çocuklar sosyal hayatta somut iş olanağı olan meslek yerine daha çok günü geçirmelik işler öğreniyorlar ve bu hayata katılmaları noktasında bağımsızlıklarını ciddi manada olumsuz etkiliyor.

4) çevresel düzenlemelerin yetersizliği;

daha yazılacak yığınla şey var aslında ama son madde olarak ekliyorum bunu.

ülkemizde bir şeyleri -mış/miş gibi yapma hastalığının hızlı bir şekilde tedavi edilmesi gerektiğinin bir göstergesidir aslında bu madde.

görme engelliler için sarı şeritler döşenir ama ortasına ağaç dikilir.
ortopedik engelliler için sempozyum düzenlenir ama asansörü olmayan bina tercih edilir.
otizmliler için etkinlik düzenlenir ama pavyona gelinmiş gibi gözleri kör eden mor-mavi ışıklar döşenir velhasıl kelam bir şeyleri yapıyor olmak için değil gerçekten faydalı olmak için yapmak gerekiyor.

en çok bilinen hamlet tiradı olsa bile ona bu ağırlığı veren cümlenin kendisinden ziyade daha sonra william shakespeare tarafından kaleme alınanlardır özünde. ölümden sonrasına duyulan insancıl korku ve yaşamın katlanılmaz ağırlığı arasında bin çeşit ızdırabı sırtlayan insanın kederli kabullenişidir bu cümleler. yaşamak denilen trajediyi katlanılabilir kılan ölüm fikridir ama ölümün belirsizliği fikrini katlanılabilir kılan da yaşamaktır; en azından öyle diyor hamlet. ölüm için yaşama katlanır yaşam için ölüme tahammül ederiz, tüm karmaşanın ana nedeni özünde bu çıkmazdır. bundan ötürü bu tirad başlı başına shakespeare'in dehasının özetidir aslında; aynı cümleler ile siyah ve beyaz kadar zıt iki düşünceyi de aktarabildiği için. şöyle devam ediyor o meşhur tirad:



yazıldığı dilde ise aşağı yukarı bu şekildedir: