bazı vatandaşlarımızın da halay eşliğinde söylediği şarkıdır.

31. sn den sonra

bakakalırım giden geminin ardından;
atamam kendimi denize, dünya güzel;
serde erkeklik var, ağlayamam.

orhan veli

mutsuzlukla sorunum yok. tam uykuya dalacakken gelip burnumu yalayan, uykuya dalmışken kafama zıplayan ve uyuyup uyumamam fark etmeksizin sürekli evde koşturan kedilerimin olması bu başlığa cevaptır.
bu arada milyon dolarlara yok demem ibanımı hemen yollayabilirim. tl de olur.

hoşçakal şarkısını yazdıktan aylar sonra vefat etmesi çok manidar
33 yaşında vefat etmiştir

bizler gibi sevimli küçük polyannaları korkutmak için kullanılan sözdür. yalan yok, bazen hak verdiğim de oluyor. insanlar nankör abicim. kedilerin hiçbir suçu yok yeminle bak.

dünyayı kurtarma derdinde değilim. ama biz iyilik yapan iyilik bulur, eden bulur, ne ekersen onu biçersin ve benzeri sözlerle büyütülmüş bir halkın çocuklarıyız.

iyilik yapmaktan vazgeçecek değiliz. ileri!

"sınır tanımayan bir zeka, en büyük hediyedir insana."
ravenclaw!

dakikalarca çevrimiçi olurum. ben sohbete bakarım, sohbet bana bakar. kiminle konuşuyorsun desen o da yok. yalnız olmayışıma mı sevineyim manyak olduğuma mı üzüleyim ben şimdi.

eskiden çok problem olmayan ama artık yan daireye bile açılan üniversiteler yüzünden herkesin kendisini üniversite mezunu saydığı bir ülkede normal gelen eylem.
peki bayrampaşa'da bulunan nişantaşı üniversitesi’nde okuyan bir insanla odtü'de okuyan insanı aynı kefeye koymak mümkün mü bilmiyorum.

(bkz: dağdaki çobanla benim oyum bir mi?)

öncelikle yazmakta geciktiğim için özür dileyerek başlayayım nickaltı yazıma.
eğlenceli tanımlarınız, içten gelerek yazdığınızdan şüphem yok.
sözlüğe kattıklarınız için tabiki teşekkürler.

ne senden öncesi, ne senden sonrası...

fikret kızılok, pınar başından bulanır

benimkiler klasikti hep, yukarıda da birçok yazar arkadaş yazmış zaten. ama benim birine söylediğim şey geldi aklıma, hadi bana eyvallah, yolun açık olsun inşallah.

lisedeyiz, en yakın kız arkadaşım ve sevgilisi beni baş göz etmeye çalışıyor, bense istemiyorum. zaten üniversite sınavı var, dershane, okul, sınavlar derken yıpranmışız, ben kendime vakit ayıramıyorum, başkasına ayıracak vaktim de yok.

neyse o kadar ısrar ettiler ki görüşmem için artık bıktım ve kabul ettim. ama kafamda da bin türlü bahane arıyorum. buluştuk bir kafede, çocukla konuşuyoruz. çocuk mevzuyu açtı ve ben direkt dedim ki “birine ayıracak vaktim yok, yorgunum da zaten” gelen soru “nasıl yorgunsun? fiziksel mi ruhsal mı?” yahu çocuğum bir saattir ben ne anlatıyorum. baktım anlamıyor, ne desem derken, radyoda o zamanlar meşhur gökhan özen-hadi bana eyvallah çalıyor. masadan kalkacağım zamanı nakarat kısmına (hadi bana eyvallah, yolun açık olsun inşallah) denk getirip söylemeye başladım ve dönüp gittim.

en son çocuk donup kalmış, boş gözlerle bana bakıyordu. vaktim olsa da senle nasıl olurdu, diyemedim. üzücü biraz, gurur da duymuyorum yaptığımla ama insanları bazı şeyler için fazla zorlamaya gerek yok diye düşünüyorum.

destekleyeceğim güzel proje.
her zamanki gibi yine kafa sözlük farkı ve kalitesi.

beğeni tuşunu neredeyse bütün yazdıklarımda kullanan, ince düşünceli ve saygılı bir yazar. teşekkür ederim. güzel yazmalarınız olsun.

insan inandığı şey uğruna muhteşem hatalar yapabilir.

italya'nın güney ucunda bulunan, italya'ya bağlı olan, başkenti ve yönetim merkezi cagliari olan, turkuvaz denize sahip akdeniz'in ikinci büyük adası. korsika ile tunus arasında yer alır.

tarihte, italya ve ispanya arasında paylaşım konusunda anlaşmazlık yaşanmış. ada halkı, kendilerini italyan olarak kabul etmez, kendileri için sarda ismini kullanırlar. konuştukları lisanlar arasında italyanca, ispanyolca ve bir de yerel lisanlarını konuşurlar. bayrakları haç işaretinden oluşmuş olup dört kenarında da dört tane siyahi korsan kafası figürü bulunur. bu figürler, endülüs etkisinden ortaya çıkmıştır.


dünyada ortalama ömrün en uzun olduğu yerlere blue zone, yani mavi bölge ismi verilmiş. sardinya adası da, işte bu bölgelerden biri. bu adada, ortalama ömür 100 yaşına varıyor. işlenmemiş gıdalardan oluşan, bitki ve hububat kökenli beslenme hakim. et tüketimi yaygın değil. hatta bu yüzden 1980'li yıllara kadar et tüketiminin düşük olmasından dolayı da köylerde buzdolabı kullanılmamış.

ilginç bir nokta ise adada balık kültürü oluşmaması. motorlu taşıta sahip olmayan yerli halkın dağ köylerinden denize ulaşması için 25 km. kadar mesafe kat etmeleri gerektiğinden, o süre içerisinde tuttukları balıkların dönüş esnasında bozulma durumu oluyor. daha çok çay, kahve, su ve polifenol açısından zengin bir ev şarabı tüketme alışkanlıkları var.