limon kakao çikokata sosuna banıp fıstık ekledim mi 10/10

tüm dünyaya hitap edebilen nadir komedyenlerden ricky gervais'in ilginç ve güzel filmidir.
öyle bir dünya düşünün ki beyaz yalanın dahi olmadığı. işte öyle bir dünyada yalanı keşfeden ana karakterimizin serüvenlerini seyrediyoruz. yalansız bir dünya ne kadar garip ve eğreti dururdu bunu görebiliyorsunuz. bunu tam detaylarıyla tahayyül etmek zor, biliyorum ama ben filmde bir açık bulamadım. o kadar ince düşünülmüş ki size spoiler olmayacak şekilde şu ufak detayla açıklayayım. filmin bir bölümünde özellikle vurgulanan sinema var. sinemada sadece tarih filmleri var. çünkü insanların yalansız beyni, gerçek olmayan ve kurgulardan oluşan filmleri yapacak donanıma sahip olamıyor haliyle. filmi izledikçe, yalanın hayatımız için ne denli bir buluş olduğunu anlıyorsunuz. günlük hayatınızda yalan kullanmadan insanlarla neredeyse iletişim kuramayacak durumda olduğunuzu görüyorsunuz. din eleştirisi de gayet iyi olmuş. zaten ricky gervais yapımlarında alışık olduğumuz şeylerdir ama burada daha bir hoş olmuş. insanların bir şeylere inanmaya ne kadar meyilli olduklarına değinilmiş. filmin sonlarına doğru olan ibadethanemsi yapı hoşuma gitti. bu filmi izlemenizi öneririm.

narsistler açık ve net..başkalarının hayatını mahvetmemeleri için.

jose saramago
(bkz: kabil)

kıymetli evrak niteliğinde kambiyo senedi olup bir ödeme aracıdır. bankalar tarafından para hacminize göre çıkarılan çek (defteri) karnelerinden yazılır. çek üzerinde alıcı adı yazılı ise çeki tahsil edebilecek tek kişi odur. çek hamiline olarak yazılmış ise çeki elinde bulunduran her hangi bir kişi tahsil edebilir. bir de ülkemizde hatır çeki vardır, böyle bir çek yazıp verdiyseniz batmanıza sebeb olabilir.

bu zamana kadar yazılmış en anlamlı şiirlerden. en sevdiğim şiir sorulunca aklıma hemen bu geliyor.
"hayat
dört şeyle kaimdir, derdi babam
su ve ateş ve toprak.
ve rüzgâr.
ona kendimi sonradan ben ekledim
pişirilmiş çamurun zifiri korkusunu
ham yüreğin pütürlerini geçtim
gövdemi alemlere zerkederek
varoldum kayrasıyla varedenin
eşref-i mahlûkat
nedir bildim."

honki ponki toni nok
çalona bimbo bori rok
muşi muşi hobobo kozi zok
çiki çiki şayne tiki tak tok.

gelen olumsuz eleştirilerden gerçekten de haklı olanları dikkate almak. ve eleştirildiği tarafları düzeltmek için gayret göstermesi.

başkalarına muhtaç olmaktan korkmadır.

showtime'ın karanlık-seksi draması.
uzun süredir böylesi bir dramaya denk gelmemiştim. (bkz: mad men)'de alevlenip yıllar sonra sönen taraflarımı yeniden yakmayı başarmıştır.

adından da anlaşılacağı gibi bir ilişki ve çevresinde gelişen cinayet-gizem türü olaylar söz konusu. ancak son yüzyılın trendi olan ''aynı konuyu daha önce denenmemiş yollarla anlatmak'' olayını bu adamlar başarmış. diziyi özgün ve çekici kılan da bu. her bir bölümü yaklaşık 1 saat süren dizide bölümler ikiye ayrılmış şekilde izleyiciye aktarılıyor. başroldeki kadın ve erkek karakterlerin gözünden aynı bölümdeki aynı anlar farklı farklı aktarılıyor. kısacası her bölümde yaşanan olayları bir kadın karakterin bir de erkek karakterin gözünden izliyoruz. kadın ve erkeğin bakış açıları, olayların hangi noktalarında durduğunu sandıkları, meseleleri nasıl değerlendirdikleri, birbirlerine olan bakışları gerçekten oldukça iyi şekilde aktarılmıştır.

çekimler hikayenin geçtiği mevsimin yaz olmasına rağmen soğuk ve yavaş. bu da diziyi çekici kılan bir diğer unsur. bana (bkz: womb) adlı filmin görüntülerini anımsatıyor. uzun çayırlar, okyanus, gökyüzü, geniş kumsallar, yollar, küçük bir kasaba, çoğu görüntünün olay değil durum içerikli olması.

bir de öyle bir şey var evet. olay görüntüsü, sahnedeki bir olayı çekip alırken; durum görüntüsü, sahnedeki anı, olaysızlığı aktarır.

şu örtü, mezhep, din meselelerini aşamadık.

tatile gitmeniz durumunda mutlaka araba kiralamanızı tavsiye edebileceğim akdeniz ülkesi. öncelikle yemeklerden çok da bahsetmeye gerek yok; zaten hali hazırda bir çoğu biliniyor.

ama deniz ürünleri vs. yemek istiyorsanız, özellikle napoli'yi tavsiye edebilirim. bu arada hırsızlığın en fazla yaşandığı yer de napoli maalesef. arabanızın herhangi bir görünür yerinde eşya bırakmamanız gerekir, zira döndüğünüzde camlarınız kırık olacaktır. ayrıca arabayla giderseniz cüzi bir şehre giriş parası ödüyorsunuz, yanlış hatırlamıyorsam 3 euro civarındaydı.

güneye denize gideyim deyip, ismi sık duyulan amalfi'ye giderseniz, gözünüzde çok da büyütmeyin, ufak bir kasaba, fiyatlar açıkcası ucuz değil; ancak ben dağın tepesinde bir otel bulduğumdan, deniz kıyısına nazaran daha uygundu. orada araca ihtiyacınız kalmıyor, 1,5 euroya bakkallardan otobüs bileti alarak, heryere gidebiliyorsunuz.

aynı şekilde amalfi'ye yakın, teknelerle ulaşabileceğiniz sorrento, positano, ravello gibi yerleşimler var, açıkcası hepsi bana aynı gelmişti.

amalfi'nin hemen karşısında yine tekneyle ulaşabileceğiniz capri adası var, kişi başı 25 euro civarında. adaya ulaştığınızda plaja gidebilmek için minibüse binmeniz gerekiyor, o da yaklaşık 3 euro. asıl bomba plaj girişinde; kişi başı 50 euro. bu arada plaj derken de; bizim güney sahillerinde beach tarzı bir mekan hayal etmeyin. gayet 70-80 basamak merdivenle deniz kıyısında bir mekan. denizi de idare eder cinsten, şnorkel filan gerekmiyor, olsa da birşey gözükmüyor çünkü. yüzen insan sayısı çok az, daha çok bel seviyesinde suya girip, flamingo modunda sohbet etmeyi seviyorlar.

diğer taraftan ben kültürel gezi yapacağım diyorsanız roma güzeldir. vatikan'a yakın bir sürü otel mevcut, ancak vatikan'ı da gezeceğim derseniz, bir gününüzü orada yersiniz.

alışveriş için gitmeyi düşünenlerdenseniz ise milano açık ara öne çıkıyor, bizim bağdat caddesi ile eşdeğer düşünebilirsiniz, konsept hemen hemen aynı; ancak bir ayakkabının 300-400 euro olduğunu görünce hızlı adımlarla uzaklaşıyorsunuz.

herkesin romantizm hayali venedik için ise sezonda gitmeyi tavsiye etmem, insan kalabalığı, sezon sonu gidince daha rahat edebilirsiniz.

umarım pandemi bir an önce geçer ve dünyayı gezmeye devam ederiz.

bu ulkedeysen.. coğrafya sadece kederdir..

kendi adımı görmem ile sevindiğim kesin kez dinleyeceğim yayın olacaktır efendim.

10 lira verip bir ekmek alırım. bu kadar.

“bir gün sana dünyada katlanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim.”
en sevdiğim cümlesidir kitabın.

budist felsefenin kurucusu. (budizm'in kurucusu.) prens sidarta veya śākyamuni (sakya kabilesinden gelen bilge) de denmektedir kendisine. lakin biz onu buda olarak biliriz. ki sanskritçe "uyanmış kişi" manasına gelir buda.

bi de hikayesine falan bu fotoğrafı atıyorlar. ne maaanaaysaaaa

abd başkanı biden, çin ve rusya artık eski abd yok mesajı.



www.sozcu.com.tr/2021/dunya...

tanımlarını severek okuduğum yazar arkadaş. sanırsam üniversite sınavına hazırlanıyormuş ve tercihi de hukuk fakültesi yönündeymiş. belki bir meslektaş olarak ilerleyen yıllarda yollarımız kesişir.