ben kitap değil, tuğla seviyorum;


konusu; işte aşk var. sınıf ayrımı var. 660 sayfa kitap mı olur ulen? insan okuyacak bunu.

kraliçe ıı. elizabeth.

diyeceksin ki nasıl lan?

yanlış hatırlamıyorsam 2008'de bursa'ya gelmişlerdi. biz tam okul çıkışı batak oynamaya giderken dibimizden siyah mersoyla geçtiler. yanında da abdullah gül vardı işte.

girdiği tanımlarla çok kişinin duygularına tercüman olabilen ya da sanat, bilim, tarih, spor vs türünden birçok konu başlığına ilişkin emek verilmiş tanımlarıyla 1 cümle bile olsa öğrenmemize vesile olan yazar grubu.

aktif yazarlar içerisinde var birkaç isim, söylediğim türden tanımlar yazan. fakat açıkçası isim verip de diğer arkadaşların aklında "ben takip edilmeye değer değilmişim demek ki" düşüncesini uyandırmak istemem. bu tür başlıkların öyle bir etkisi var ne yazık ki.

bu arada, her başlığa kendimizi yazmak hastalığından da kurtulsak keşke bir ara...

çölyak

asla olamayacağım insan türüdür. dış seslerden rahatsız olmam tv açıkken bile kitap okurum ama müzik dinleyerek olmuyor ne bileyim

birisi hakikaten köklü, lider ve kalabalık olan; öbürü yenilikçi, dinamik ve farklı olandır.

köklü ve kalabalık olanda kalifiye yazarlar olduğu gibi, entry girerken kişide "mahalle baskısı" yaratırcasına, kalifiye troller de hatırı sayılır miktarda çoktur. bu profilin, laf çarpıtma ve sanal gündem yaratmada en az erman toroğlu kadar yetisi/yetersizliği vardır.

yenilikçi olanında bunların hiçbiri ve en önemlisi hakaret/küfür yoktur. bu konuda yaratıcılığını konuşturmak isteyen, en fazla büyük argo sözlüğü'ne sığınır. onun dışında bilgi veren de, geyik yapan da aynı kefededir.

kendisiyle çelişen , bir dediği şeyi ertesi gün desteklemeyen. dengesiz insanlardan uzak durulmalı , gereksiz romantik insanlardan , hayatı amerikan filmlerinden ibaret sanan aptallardan. altını dolduramayacağı egoya sahip insanlardan , kendini dünyanın merkezinde sananlardan.

beta erkek hareketidir. hormonları paçalarından dolup taşan alfa erkekler bütün tanımları hunharca eleştirip yazarı tanımlarını seri şikayet etmekle tehdit edecektir. böylece banlanmaktan korkan yazar bu vahşiliğin nedenini sorgular ve alfa yazarımızın sıcak açıklamaları sonucunda kendini alfanın kollarına düşerken bulur.

xx kromozomlu yazarlardır.

bilimine oseonografya, oşinografi ya da okyanus bilimi denir. bu bilim okyanuslar ve onlarla ilişkili
ekosistemleri, kimyasal ve fiziksel süreçleri inceler.
dünyanın %71'i okyanustur.
360 milyon km2’lik bir alan demektir bu ve ortalama derinliği 3730 m'dir.
açık alan ve kıta sahanlığı olmak üzere ikiye ayrılır.
açık alandaki en derin yer 10920 m ile filipinlerdeki mariana çukurudur.
kıta sahanlığı ise 200 m derinlik sınırı ile tanımlanır.
az eğimli bölgeleri kapsar. kanyonlar, adalar ve yükseltiler de bulunabilir.
deniz altı ile ilgili ilk çalışmalar m.ö. 2000 yıllarında denizci kavimler olan giritliler ve fenikeliler tarafından irdelenmiştir.
oşinografialanında modern teknikler kullanılarak yapılan ilk çalışma ise 1855 yılında bathymetric çalışmalarıdır.
o da nedir lokum derseniz; okyanusların derinliğinin ölçülmesi çalışmalarıdır arkadaşlar.
1872'de british challenger isimli bir gemi kuzey kutbu hariç, tüm okyanusları gezmiş ve araştırmalar yapmıştır. 4 yıl süren araştırmalarda
özellikle mangan arayan bu gemi, mangan yatakları keşfetmiştir. 70.000 deniz mili yol kat eden bu gemi, 4.000 yeni canlı türü keşfedilmiştir.detaylarını şuradan okuyabilirsiniz.
tr.wikipedia.org/wiki/Chall....
''''

iyi insanların çoğu kötü insanlarla ve muhtemelen iyi oldukları için kendilerine sövüyorlar. peki bulabilir miyiz iyi insanı? bulamayız çünkü herkes kalbinin ekmeğini yemiyor. ben dünya iyisi olayım(ki öyleyim)*ama yine de karşıma iyi biri çıkacağını sanmıyorum. iyiler kötülerledir demiş miydim?
editasyon: "o iyi insanlar, o güzel atlara binip çekip gittiler."

-ne okuyorsun?
+ingiliz dili ve edebiyatı.
-ingiliz mi olcan mezun olunca, ehuehue.
+...

meta tüketimi bir nebze anlaşılır lakin toplumsal ilişkilerin de bundan nasibini alması gariptir.

yani hızı ve tüketimi seven insanlar olarak birbirimizi de tüketmeye, hatta sindirmeye başladık. öyle ki yalnızlık bize güzel bir sığınak gibi gözükmeye başladı. anlayış, nezaket, kibarlık ve saygı gibi erdemleri mumla arar olduk.

uzun lafın kısası, böyle bir toplumda kimse kimseyi istemez oldu.

tek ilahi dindir. tüm peygamberler islam dinini tebliğ etmişlerdir. ama insanlar tarih boyunca her zaman aynı şeyi yapmış, dini yozlaştırıp çok tanrıcı hale getirmeye çalışmış ve hatta ismini bile değiştirerek "hıristiyanlık " veya "musevilik" gibi uydurma adlar takmaya kalkmışlardır.

ibrahim, musa, isa, muhammed ... ve daha adını bile bilmediğimiz dünyanın dört bir yanına ve her millete gönderilmiş tüm elçiler hep aynı dinin temsilcileriydiler.

bugün için korunarak elimize gelen tek kaynağı kuran'dır:

www.kurandakidin.com/

www.mucizeler.com/

emre1974tr.blogspot.com/

yeni farkettiğim harika bir yazar. tanımları hem akıcı hem bilgilendirici hem eğlenceli hem...* gerçekten iyi bir yazar. keyifli ve bol tanımları daim olsun* .

“fakat artık imkânsız. bir şeye bağlanamıyorum.
yoruluyorum.”

bugün ölüm yıldönümü olan edebiyatçımız.

kimse bir sözcüğü doğru/yanlış yazmakla büyük veya küçük olmaz fakat fernando pessoa "isa'nın ayaklarına dokunmuş olmak, noktalama işaretlerini yanlış kullanmayı affettirmez." de der.

bildiğiniz tek şey entelektüel sözcüğünün doğru yazımı ise bilmedikleriniz daha kıymetli olabilir. buradaki bilgi okuduğunu, duyduğunu aktarma yetisi değil. biz bilgiyi ortaya çıkarıldığı gibi öğrenmediğimizden tersine bir yol izliyor ve sağlıklı bir biçimde bilgiye kavuşamıyoruz. haliyle birçok şey daha zor. bilgi ile hafızada tutma yeteneğini bir tutuyorsak çok daha zor. bilge insan bilgili insan ama bilgili her insan bilge insan diyemiyoruz. kavram karmaşası yaşıyoruz.

herkes ne olduğu, kim olduğu hatta kim olmadığı ile ilgili bir iddiada bulunup karara varabilir halde. ben entelektüelim diyen insan, olduğunu iddia ettiği şeyin doğru yazımını biliyordur. bu kadar.

sözlükte varlığını sevdiğim sayılı insanlardan birisidir. gidişi üzmüş, gelişi mutlu etmiştir.*
hoş gelmiştir.

normal insan.

açıkçası ben bırakıyorum bazı insanları takip etmeyi. bakıyorum, uzun süre bir şey paylaşmamış. sonra son görülme tarihlerine bakıyorum; belli ki ya artık hiç girmiyor ya da her gün giriyor ama hiçbir şey paylaşmıyor. hâlâ girmeye devam ediyorsa, bir süre bekliyorum. eğer uzunca bir süre hiçbir şey paylaşmamaya devam ederse bırakıyorum. sonuçta birbirimizi takip etme nedenimiz paylaşımlarımız değil mi?

takibe takip ya da "o bıraktı diye ben de bıraktım" olayları biraz çocuksu işler. okumaya değer bir şeyler varsa takip edersiniz, yoksa takipten çıkabilirsiniz. büyütülecek bir olay olduğunu düşünmüyorum.

eğer ki amaç bir olay üzerinde konuşmak paylaşım yapmaksa mesajlaştığın kişinin cinsiyetinin ne önemi var ki? kadın,erkek,gay ve başka yönelimler konuşmalarımıza engel olmamalı. sırf karşı cins olduğu için biriyle muhabbetten zevk almayı bırakmalı gerçekten konuşabilmeliyiz.