bazen kimse seni anlamazken dinlemezken kağıdın kalemin sana şifa olması.

istemsizce yapılan hareket, izleniyor hissinden kurtulmak için yapılır.

‘kalp aptaldır’
-gustave flaubert

dara antik kenti mardin’in 30 kilometre güneydoğusunda bulunan oğuz köyü'nde yer almaktadır. tarihte yukarı mezopotamya'nın en önemli yerleşim yerlerinden birisi olan dara, imparator anastasius'un (491-518) girişimleriyle 505 yılında, doğu roma imparatorluğu’nun doğu sınırını sasanilere karşı korumak için askeri amaçlı bir garnizon kenti olarak kurulmuştur.
kaya içine oyulan yapılardan oluşan ve geniş bir alana yayılan dara antik kenti’nin çevresi 4 kilometrelik bir surla korunmuştur. iç kale, kentin kuzeyinde ve 50 metre yüksekliğindeki tepenin üst düzlüğüne kurulmuştur. kent içinde kilise, saray, çarşı, zindan, tophane ve su bendi kalıntıları halen görülebilmektedir. ayrıca köyün etrafında tarihleri geç roma dönemi’ne kadar giden mağara evlere rastlanmaktadır.

dara antik kenti ziyaret saatleri yaz dönemi: 08:30-18:00

dara antik kenti ziyaret saatleri kış dönemi: 08:00-17:00

dara antik kenti tatil günleri: pazartesi
buradan
kafalar ekibinin mardin gezisinde muhteşem görüntüler görebilirsiniz izlemenizi tavsiye ederim

bizim tavuklardan…

dobarlan bıragma gendini.

şimdiki içişleri bakanı baz alınırsa; galiz hakaretten boşanmayla sonuçlanır.

(bkz: nikbinlik)

insanlar ilgilendikleri konular hakkında konuşurken daha çok çekici görünürler.

masalım. ismini kız kardeşim koydu. kız çocuğu olsaydı eğer masal ismini koymak istiyordu. arkada da iki tane daha can parçası daha var şila ve jack ...

sevmek… altı harflik bir fiilin içine türlü türlü haller sığdırabilmenin heyecanı oluşuyor. sonra durup düşünüyorsun. neyi ne kadar sevmek gerek, sevmenin karşılığı var mı, olmalı mı, geçici mi yoksa kalıcı mı?..
çok düşünmek bazı şeylerin anlamını kaybettiriyor.
yaşamak istiyorsun, sonuna kadar. yaşadıkça seviyorsun, sevdikçe yaşıyorsun. ama hiçbir zaman karşındakinin seni ne kadar sevdiğini bilemiyorsun.

bir çiçeğe sevgi beslenmişse o çiçeğin çiçeklenmesine sebep oluyorsun. yeşil yaprakların arasından renkli bir görüntü…

bir hayvana sevgi beslenmişse o bir çift gözdeki masumluk; hareketlerine yansıyor, uysallaşıyor, aldığı enerjiyi kat kat veriyor.

bir kitaba sevgi beslenmişse sürüklüyor, okutuyor, insanı içine alıyor. gidilmek istenen farklı dünyalara kapıları açıyor. hiçbir beklentisi olmadan yaraları sarıyor.

peki insan? bir insana duyulan sevgi ne yapıyor? nasıl hissettiriyor? saydıklarım arasında en karmaşık olan sevgi türü. bilemiyorsun. tüm duyguları aynı anda yaşıyorsun. emin olmak, emek istiyor. o yüzden sevgi emekti demek. karşılıklı bir emek…

bir insanı sonsuza kadar sevecek enerjim olmasına rağmen emek kısmında ucundan bir kayaya asılmış, yalnız bırakılmış bir şal gibi hissediyorum. ufacık bir esintiyle nereye uçacağı belli olmayan bir serüven…

emin olunacak, son noktasına kadar emek verilecek, birbirini çiçeklendirecek, sonu mutlu bitecek nice sevgiler yaşamayı diliyorum; kendime, gönlüme yakışana, size ve gönlünüze yakışana.

sevdiğimiz ruhların karşımıza çıkması dileğiyle…

nickaltımda dostoyevski gibi yazıyor diyen oldu. şoka girdim... her gece yatmadan önce dosto'dan özür dilerim. kitaplarını öper, baş ucuma koyarım.. halen tedirginim ya biri daha bir yazar gibi yazıyor derse tövbe yarabbi... yok yok kaldıramam tasımı tarağımı toplar giderim buradan. hak etmediğim bir şey'in yüzüne bakmam. utanırım ben. neyse muhteşem-kaotik kişiliğimi bir kenara bırakayım. *yapmayın böyle şeyler... yalnız her yazarıda basite almayın. beğendiğim bir yazara iki kelam yazarım. bende düşünce belirtmek hastalık oldu. tez canlıyım çok... aklıma geldiğini yazacağım o an. kimse yıldıramaz beni. yönlendiremez düşüncelerimi..
sadece dosto'yu karıştırmayın. o kırmızı çizgi.*
bugün güzel yazan bir yazara sağlam bir nickaltı girmem lazım. bu başlıklar bizi gaza getirir. birileri'nin motivasyonunu yükseltmeliyim. huysuz ve memnuniyetsizlerden sı kıl dım... metaforlar yağ üzerime... bugün yine yolculuk gözüktü bize..

kim pekeryan *

''bura'' kelimesinin sınırı belli olmayan bir yakınma cümlesidir.

gün kurusu acı biber salçası, gün kurusu domates salçası zeytinyağı ya da ayçiçek yağında ısıtılarak yumuşatılır ve bir leğene (aslında leğençe demek gerek) düzgün bir biçimde serilmiş ince bulgura (simit deyin şuna) gezdirilerek konulur. evinizde daha önceden hazırladığınız domates ya da domates+kırmızı biber sosu varsa, o da ilave edilir. ardından tuz, karabiber, kimyon ve kırmızı biber konulur. yoğurt mayalayacak sıcaklığa kadar ısıtılmış (aslında kaynatılp soğutulmuş) su bulgurun stüne gezdirilerek konulur. su miktarı bulgurunuzun su emme kapasitesine bağlıdır ve bulgurunuzun miktarı kadar su iyidir. bundan sonra bulgur suyla iyice karıştırılır ve leğenin ağzı kapatılıp yarım saat beklenir. arada bakılır, bulgur ezilmemiş olacak ama çok da diri olmayacaktır.
bundan sonra çok ince çekilmiş ya da robot geçirilmiş kırmızı soğan sarımsak, yeşil biber, varsa kırmızı biber (kapya olmaz) eklenir.
bıçak kıyması yeşil soğan ve maydanoz (bunlarda robot olmaz) en son eklenir.
malzemeler kullanılan bulgura ve bir de zevke bağlıdır.
son kez az bir yağ gezdirilir. limon suyu ekşiliği verecektir. eğer elinizin altında nar ekşisi ve /veya sumak ekşisi varsa enfes olur. ancak bunlardan nar ekşisi hileye çok açıktır. çarşıda satılan nar ekşileri genelde karamelize edilmiş şekerin limon tuzu suyuyla inceltilmesiyle elde edilir. o yüzden kullanmadan önce çok dikkat edin. sumak ekşisi pahalıdır. o nedenle pek kullanmak istemeyebilirsiniz. ama en lezzetli ekşi de odur.
servis altta marul, üstte ince dilimlenmiş hıyar turşusuyla yapılır

“başkalarının hayatından ders alın. insan, bütün hataları kendisi yapacak kadar uzun yaşamıyor.” lev tolstoy

öncelikle iki filozof gözünden bu durumu açıklamaya çalışayım
arendt'e göre kötülüğü seçenler bireysel olarak kendi yargılama kapasitelerinden vazgeçenlerdir. kötülük, düşünceye ve bir arada bulunma haline meydan okuyuştur. yani kötüyü seçen kendini sorgulamaz ve neden kötüyü seçtiğini düşünmez.
filozoflara göre kötülük insanlar arası bağa zarar verir.
nietzsche iyiyi, asil ve güçlü olarak tanımlıyor. kötüyü ise bayağılık, acizlik ve korkaklık olarak görüyor.
filozoflara göre kötüyü seçen insan hayatın korkunçluğu karşısında kendini korumak ve güvende hissetmek için bir anlam kozası örüyor. bu koza o kadar sert ki başka bakış açıları ve anlam dünyaları ile iletişime geçmiyor. bu insanların kendi doğruları ve iyileri var.
yani kötü olarak gördüğünüz birine iyiyi anlatamazsiniz çünkü onun iyisi farklıdır.
kötüyü ve iyiyi nasıl ki toplum belirliyor ise bu insanlar da kendi belirliyor.

insanlar lisede neler yaşamış vay be. bizim lisede hiç olmadı böyle şeyler. en garibi tarih hocasının bir arkadaşı hapşurdu diye sınıftan atmasıdır.

murat ali ersan