radiohead - creep

"...but i'm a creep
i'm a weirdo
what the hell am i doin' here?
i don't belong here..."

ilk vazgeçilecek kişi

(...)

allah'a dayandım!" diye sen çıkma yataktan...
mânâ-yı tevekkül bu mudur? hey gidi nâdan!
ecdâdını zannetme asırlarca uyurdu;
nerden bulacaktın o zaman eldeki yurdu?
üç kıt'ada, yer yer, kanayan izleri şâhid:
dinlenmedi bir gün o büyük nesl-i mücâhid.
alemde "tevekkül" demek olsaydı "atâlet"
miras-ı diyânetle yaşar mıydı bu millet?
çoktan kürenin meş'al-i tevhidi sönerdi;
kur'an duramaz, nezd-i ilâhiye dönerdi.

(...)

azimden sonra tevekkül - mehmet akif ersoy

ilk defa huzurlu bir şekilde oturuyorum burada.

memento diye film mi varmış?*

bu konuya bende takılıyorum gerçi, neden hep bi survivor yüce yaradan?

bide neden türkiye? neden 20.yüzyıl sonu?

fizanda olsa gedilir.

tuvalete götürdüğüm bir çocuğun kendisiyle konuşmasına şahit oldum.
kendine "hadi s*çç, hadiii s*ç bee." diyor. çocuk kakası çıksın diye poposunu motive ediyor resmen.

westworld dizisinden sonra düşündüğüm başlıktır.

bazı insanlar bebeğim olsun diye yıllarca göz yaşı döküp mücadele verirken bu insanların bebeğinin olmasına dayanamıyorum evlenmeden önce psikolojik testten geçmeli insanlar yazıklar olsun el kadar yavru size ne yaptı?

türk milleti gariptir
her bi lafı kaldırmaz
..b.e dersin kızar da
s.k..sin aldırmaz

şiiri ile aklımda yer edinmiş olan usta şairdir.

günaydın sözlük.
videodaki ugandalı çocuklar gibi bu günkü ruh halim.
verdim coşkuyu size de.
alın bakim.
dilediğinizce mutlu
bir pazar günü olsun inşallah.
twitter.com/kulturvesanata/...

heathcliff adında pis bir karekterinde olduğu kitaptır.


--! spoiler !--

kendisini kabul eden yediren doyuran aileyi dağatmıştır. hindley'i alkolik yapmıştır.hindley'in oğlunu uşak yapmıştır. catherine'yi de o öldürmüştür. neyse kendisi de ölmüş. sonunda uğultulu tepeler ve thrushcross grange gerçek sahipleri olan hareton ve cathye kalmıştır.

--! spoiler !--

zaten altı üstü tek bir düşüncemi yanlış veya mantıksız bulduğu için çıkacaksa hemen çıksın. buranın girişi da var çıkışı da reis, mafya mıyız biz ayol.

az önce bir arkadaşımı hastaneye götürmem gerekti. içeri sıra ile alındığı için kimseyi de riske atmamak adına hastaneye girmedim. hastanenin önünde beklerken bir sürü insan girdi çıktı. hepsinin görünümü, giyimi kuşamı birbirinden farklı, kendi hallerinde insanlardı. bazıları takım elbiseli, bazıları öğrenci, bazıları da ev hali ile çıkıp gelen insanlardı.

yukarıdaki fotoğraftaki teyze ile amca ilk başta hiç dikkatimi çekmedi. teyze amcanın koluna girmiş, amcanın elinde bir baston var. teyzenin çantasında bir süt şişesi ile yeşillik dolu olduğu belli bir poşet var. şu mavi paspasın üzerinde durdular. dakikalarca ayakkabılarındaki çamuru silmeye çalıştılar. bahçeden çıkıp gelmişler, gelirken elleri boş olmasın diye de doktora süt ve yeşillik getirmişler. teyzenin ayağındaki çamur ne kadar temizlemeye çalışsa da geçmedi, yoruldu.

amca teyzeye dedi ki "üst merdivene çık, ben temizlerim." teyze üst basamağa çıktı, ayağını hafif kaldırdı, amca elindeki bastonla ayağının altındaki çamuru temizledi teyzenin. teyze bu sırada amcaya bakıyor, gözlerinden görüyorum kalbindeki minnet.
bu manzara öyle güzeldi ki dakikalarca izledim, neden bilmem sonradan, onlar tam yukarı çıkarlarken fotoğraflarını çekmek geldi aklıma.
önemli olan ayaktaki çamurunuz değil be amca, önemli olan yüreğinizdeki güzellik. ne kadar güzel ve bir o kadar temiz olduğunuzu keşke dışarıdan, bizim gözümüzle görebilseydiniz!

aşkı nateşi yakarmı şateşi

"yabandomuzu değil bu," dedi, "geri dönen bir at, halinden belli. baksana hele nasıl sağa çekiyor!" bütün okurlar kürek zindanlarını ziyaret etme hevesine kapılmadıklarından, her forsanın bir başkasına (daima bir yaşlıyla bir genci birlikte bırakırlar) zincirle bağlı olduğunu burada açıklama zorunluğu vardır. ayak bileğinin üst tarafındaki bir halkaya perçinlenen o zincirin ağırlığı öyledir ki bir yılın sonunda kürek mahkumuna sonsuza dek bir yürüyüş kusuru kazandırır. o çekebilmek için bir bacağa öbüründen daha fazla güç vermek zorunda kaldığından mahkûm karşı konulmaz bir şekilde, bütün ömrünce bu çaba alışkanlığına yakalanır. kürek zindanlarında, vurulan prangaya sap adı verilir. daha sonraları, artık zinciri taşımadığı zamanlarda da onun etkisinden kurtulamaz: o zincir sakatlanan kişinin daima acısını duyduğu kesik bacaklar gibidir. kürek mahkumu her zaman zincirini hisseder, o yürüyüş alışkanlığından bir türlü kurtulamaz. polis deyimlerinde bunun adı sağa çekmektir. bu tanıyı, polis memurları gibi, pranga mahkumları da gayet iyi bilirler.

zihninize zincir vurmayın, bir ömür aynı hatayı alışkanlık yapmayın, zihniniz ile beraber sağa çekmeyin.

bir ara yazar, bir ara marka ama sıkı takipçi, severiz.

farklı bir dünyaya kapı aralamaktır.

bir ritüel olarak cannibalism veya yamyamlık...

ritüel olarak yamyamlık exocannibalism (yabancıların ve düşmanların yenmesi), endocannibalism (arkadaşların veya ailenin yenmesi) ve otocannibalism (kişinin kendi vücudunu yemesi) olarak üçe ayrılır. endokannibalizmin ölülerle bir birliktelik kurma umuduyla yapıldığı düşünülüyor. exocannibalism ve endocannibalism anlayışında ölen kişinin yenmesiyle, ondaki arzu edilen özelliklerin yiyen kişiye geçebileceği inancı vardı. genel ''kurban'' ritüelleri arasındaki son aşama olarak bllinir. (kemik külü, ufalanmışkemik parçaları ve deri parçacıklarının yenmesi de yamyamlık tanımı dahilindedir. bu tür yamyamlık, rönesans avrupa'sında bile görülmüş.)

mısır ve yunan mitolojilerinde de cannibalism anlatıları mevcuttur. kronos'un çocuklarını yemesi, zeus'un metis'i yutması(ki yutarak onun temsil ettiği yüce akla sahip olur), osiris'in mısır'da yamyamlığı kaldırması gibi. mitolojik anlatılarda da gördüğümüz üzere,tarih öncesi toplumlarda da bunun bir ''karın doyurma'' işi olmadığı aşikardır.(geleneksel toplumlarda beşeri özelliklerin ön plana çıkması amacıyla belli süreler için hayvani besinlerden uzak durulurdu. bunun sebebi hayvanların karakteristik özelliklerinin besin yoluyla insanlara geçiyor olmasıydı.) mesela hristiyan efkaristiya'sı sembolik bir cannibalism'dir. ekmek ve kanın, hazreti isa'nın kanı ve etini sembolize ettiğine inanılır.

günümüzde bunun gibi pek çok anlamını yitirmiş, sadece adı kalmış ritüeller mevcuttur. cannibalism'i bir ritüel olarak gerçekleştiren son kişi ise hepimizin malumu dr.hannibal lecter'dır. kendisi asla yamyamlık yaptığını da kabul etmez. ona göre yamyamlık, eşit olan iki kişiden birinin diğerini yemesidir. doktor niezstche'ci bi ahlak anlayışına sahiptir tabi.