bunlar kadın koluna da mı halleniyormuş.

kalbimi çok kıran başlık. aydın z kuşağı bireyleri ne yapsın peki? sırf z kuşağının yarısından fazlası malca hareketler yapıyor diye hepsini mi aforoz ediyorsunuz? ön yargılıların girişi yasaklansın.

david cronenberg'in cannes film festivalinde tartışmalara sebep olan 1996 yapım filmi.

bilimkurgu yazarı j. g. ballard aynı isimdeki romanından uyarlanmıştır. bu cüretkar filmi anlatabilmek epey zor. konusu, bir trafik kazası ile hayatları tutku açısından bambaşka bir yere evirilen bir çift. ya da cinsel hayatları. bu çift yeni tanıştıkları insanlarla beraber metal, ölümcül tehlike, kazalar aracılığı ile cinsel tatmine ulaşmanın, o yıkıcı arzunun peşine düşüyor.

patolojik bir film de denebilir sanki. seks ve araba bu filmde gerçek bir simge halinde. özellikle dikkat çeken şey, başkalarıyla "normal" ilişkilere girdiklerinde birbirlerine özellikle şu soruyu soruyorlar: "boşaldın mı?" daha ifadesiz bir şekilde yaşadıklarını söyleyebilirim o anları.* ama ölümcül, tehlikeli, çarpıcı olan bu kazalar ve arabalar ile cinsel arzuyu yaşadıklarında çok da cüretkar ve yoğun yaşadıklarını fark edebiliyoruz. filmde, bu çarpışmaların normal hayattaki "kadının baştan çıkarmasına" denk gelebildiğini de söylemek yanlış olmaz. (kadını sürekli bu konuma yerleştirmek benim de hiç hoşuma gitmiyor ama tüm imgeselliğimiz böyle çalışıyor maalesef..) aynı kadının o müthiş baştan çıkarıcılığı, tahrik edileceği gibi, bu çarpışmalar* da normal düzenin, trafik kurallarının yanında insanı uçuran bir etkiye sahip oluyor. büyük hazza sebep olan bu şey aynı zamanda yok edici de. baştan çıkaranın yıkıcılığı başka bir deyişle. değişik. romanda teknolojiye yapılmış bir eleştiri de olabilir belki, okumadığım için bilemiyorum.

filmin büyük bir derinliği olduğunu düşünmesem de konusu ve cüretkar sahneleri ile kolayca hafızada yer edecek bir film bence.

sanıldığının aksine aşık olabilirler. sadece cinsellikle ilgileri yoktur.

üst edit: başlık soru kalıbında açıldığı için moderasyon tarafından değiştirilmiştir. ilk hali: 'dünya senin etrafında mı dönüyor' şeklindedir.
güzel bir soru.

bir aslan erkeği olarak, tabi ki benim etrafımda dönüyor şeklinde cevaplıyorum*.

metallica'nın 1988 çıkışlı dördüncü stüdyo albümüdür. artık o dönem kullandıkları yeşil çayların etkisi ile mi yoksa gençlik ateşinden midir bilinmez ama metallica'nın günbatımına doğru dörtnala en hızlı biçimde koştuğu albümdür. aksak ritmli tempoları müzikal açıdan gerçek bir masterpiece'tir.

senelerce jason'ın bassını kıstılar dediler durdular. bence albümü orijinal kılan şey, albümdeki bass eksikliğinden ortaya çıkan çiğ gitar sound'ı...

frayed ends of sanity'nin ortalarındaki kirk hammett solosu ise şahsımca adamın hayatı boyunca yazdığı en iyi solodur. zaten adam orada bütün manayı sıfırladı son 30 senedir quick picking wahlı bent soloları pişirip pişirip koyuyor önümüze.. ha kötü mü ? yoo değil olmasa metallica'da bir şeyler eksik derim....

son birkaç bölümünü izlemeye kıyamadığım netflix dizisi, kasedeki kalan çam fıstıkları gibi en son yicem,

yiyip-içip, okuyup-gezen

tut şu başlığı tutturalım abi

kardeş kardeşinin ondan daha iyi yere gelmesini istemez onu kıskanır ama ölmesini de istemez ona kıyamaz anlamında atasözü.

aşık olacak gibisin, gözlerinde atıyor kalbin.

pilli bebek-eylül akşamı

bu güzel önerisi için kıvırcık ateş topu’na çok teşekkür ederiim*.

hediye, promosyon devri çoktan bitti , özelikle siyaset yapanların hediye alıp vermesi kesinlikle yasaklanmalı, kaldı ki işi köylüyü , çiftçiyi, ormancı yi kalkındırmak olan bir bakanlığın, halkın parasını çarçur etmesi, normal olmamalı.
senin köylünün, çiftçinin durumu berbat , iflas etmiş, batmış durumda ama sen hala rüşvet ile oy peşinde sin.
o para ile nice borç ödenir di, binlerce köylü nefes alırdı.
neyse hayırlı haftalar , hayırlı günler diliyorum kafa arkadaşların tümüne.

kış seven arkadaşlara meşhur halk ozanı aşık urlalı'nın en sevilen eserlerinin biriyle cevap vermek istediğim eylem.


"ben sizin yerinize de yaşarım yazı,
kış sizin olsun soğuğu da cabası,
isterse 50 derece olsun, sızlanmam
aşık urlalı'yım yaza taparım, usanmam."

telefonları açması dünya üzerinde gerçekleşmesi en zor olaylardan birisidir, doğada 100 yılda bir telefon açtığı görülürmü? belki.

tamamlanmamış kısa bir hikaye:

yalnızlar, yalnızlık yakışan yerleri en iyi bilenlerdir.
saçları, arkasını dönmüş yılların soldurduğu ak rengine bürünmüş bir beyefendi, önünde acı türk kahvesi, elinde sönmeye direnen sigarasıyla dükkanın önünden geçenlere mi yoksa daha uzaklara mı bakıyor bilinmez küçük yeşil taburede oturuyor. yanındaki masadan onu izlediğimden ve hakkındaki meraklarımdan bihaber.

fyodor dostoyevski - karamazov kardeşler

nazım hikmet'in şiiriyle cem karacanın sesi bir araya gelmiş ve bize bu eseri takdim etmiştir.

şiirin az bilinen hikayesini anlatıyorum;
nazım hikmet; sivri dillidir ve dönemin hükümeti tarafından pek sevilen biri değildir. yine bir gün nazım polis tarafından aranırken, sevgilisinin hasretine dayanamayıp buluşmaya karar verirler. buluşma yeri gülhane parkıdır. nazım, gizlene saklana gülhane parkına gelir ve sevgilisini beklemeye koyulur. beklerken oradan iki polis geçer ve nazım onları gördüğü anda hemen dibindeki ağaca çıkar, saklanmaya çalışır. tam o sırada sevgilisi buluşma noktasına gelir ve nazımı göremez. polislere rağmen nazım bir şekilde ağaçtan aşağıdaki sevgilisine seslenmeye çalışır. ancak ne kadar uğraşsa da sevgilisi onu duyamaz ve nazım o sırada şu dizeleri yazar; ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkında, ne sen bunun farkındasın ne de polis farkında.

şiir

dışarı çıkınca hemen eve gelmek istiyorum.

hollanda amsterdam

bir anlık gafletle puanınız iyi olsa bile erkek arkadaşınız var diye saçma yerleri yazmayın.