burada hiçkimseyle tanışmıyorum. olabildiğince içimi dökebilirim yani.

içim ölmüş gibi hissediyorum sözlük. insan hisseder, güler, ağlar falan ya. ben de sadece acı kalmış gibi hissediyorum. hiçbir şey mutlu etmiyor beni.
aile evi tam bir terör benim için. ve hiçkimse niye böyle davrandığımı anlamıyor. daha kötüsü ne biliyor musun, anlamaya bile çalışmıyor. hep o son damlayı görüyorlar. hiç o bardak niye o kadar dolu kimsenin umrunda değil.

sözlük annem beni hiç sevmiyor biliyor musun, çocukluktan beri ilk kez seslendiriyorum içimde. gözyaşlarım burnumun ucundan damlıyor şimdi bak. bu acı tarif edilebiliyor mu, ben edemiyorum çünkü.
ne kadar bağlı olmaya “ailemle” mutlu olmaya çalışsam da bu gerçeği aşamıyorum.
bir ara ev köpeği gibi olmuştum. o işe yarar sanıyordum. yaramıyor. o da yaramadı yani. bir süre daha yaşanılabilir kıldı sadece.
insanlara bundan bahsedemiyorum bile biliyor musun, herkesin ne güzel aileleri var. hiç anlamıyorlar beni. insan annesini nasıl sevmez nova diyorlar,
beni sevmeyeni ben niye seveyim ki diye cevap verince de boş bakıyorlar yüzüme.

garson gibiyim. temizlikçi gibiyim. onların izin günleri var benim o bile yok. şu final haftasını nasıl atlattım bilmiyorum. geçen derste hoca anlattı. insanlar ilk aile sevgisine koşullanırlarmış ve bu sevgiyi hiç unutmazlarmış. içim acıdı bunları dinlerken. minicik bir tutam bile yok içimde. her gün acı çektiğim her dakika eleştirildiğim yaptığım her şeyde bir problem bulunan bir yerde nasıl mutlu olabilirim. en çok da sevilmemek yakıyor canımı.

üniversiteye gidene kadar hiçkimse beni sevmez ben hep problemliyim sorunluyum falan sanırdım. ama öyle güzel arkadaşlarım ortamlarım oldu ki. dedim ki o kadar da berbat biri değilim demek ki. özgüvensiz sanardım kendimi. oysa söyleyecek bir sürü şeyim varmış benim. sarsılmaz bir inancım varmış kendime.
aptal bir mart gününden sonra şimdi kendi kara deliğimde çırpındıkça batıyorum. bu şehirden de bu evden de nefret ediyorum. keşke ergen tribi olsaydı bu yazdıklarım. geçseydi. ama öyle değil. hiç öyle değil.
devamını gör...

çok trajiktir.insanın yaradılışında arpa boyu ilerleme olmadığını gösterir.tanrı yazılımı güncellemiyor sayın kafacılar.

marcus valerius m.s 1.yy da yaşamış bir hiciv ustası ve her okuduğumda beni postumus gibi tokatlıyor.rahmetle anıyoruz.

"yarın yaşayacağım diyorsun postumus,hep yarın
söyle bana postumus,o yarın ne zaman gelecek?ne kadar uzakta o yarın,hangi cehennemde?
nerelerde arasak onu?
partlarla ermenilerin arasında mı saklanıyor?
o "yarın" priam ve nestor kadar yaşlandı bile.
senin şu yarın,söyle bana,kaç para eder?
yarın yaşamak mı? bugün yaşa postumus,vaktin kalmadı,
aklı olan herkes dün yaşamaya başladı."
devamını gör...

türkiye'de 2012 yılında ilk kez tam yüz naklinin gerçekleştirildiği kurumdur.
devamını gör...

(bkz: ne teyzesi be)?
devamını gör...

up
devamını gör...

bir bağımlılıktır. ×2 de izlemediğim video yok neredeyse. o kadar arttı ki bu artık ders videolarını bile hıslandırarak izliyorum.
devamını gör...

bu maskenin altında bir fikir var bay nakit avans ve fikirlere kurşun işlemez.
devamını gör...

"battı balık yan gider."
devamını gör...

bunun sebebi zekayla ilintili genlerin aynı zamanda depresyonu da tetiklemesidir. yani başka bir deyişle o genler olmazsa depresyon olmaz, ama deha da olmaz. yani dahi insanlar genellikle melankoliktir evet. mesela patronlarının öylesine söylediği bir cümleyi aşırı derece analiz edip kafaya takarlar ve bu onları üzebilir. kısaca sıradan insanları pek üzmeyen durumlar, olaylar onlar için yeterince kalp kırıcı olabilir. bu yüzden zeki olduğunu düşündüğünüz insanlarla konuşurken biraz daha empatiyle yaklaşırsanız onları çok mutlu edemezsiniz belki ama en azından üzmezsiniz.

edit: dahiler genellikle melankoliktir demek, melankolik insanlar genelde dahidir demek değildir arkadaşlar.
devamını gör...

adalet yok,
eşit haklar yok,
saygı yok,
tahammül yok,
empati yok,

her türlü yalan dolan, tuzak, dalavere, hile, aldatma vs var. o küçücük nohut beyinleri ile sırf iyi niyetli olduğu için insanları salak yerine koyma var.
hepsini geçtim bu ülkede babana bile güvenme diye söz var. daha ötesi var mı?
devamını gör...

missss... kimsecikler yürümüyor. efil efil buralar...
devamını gör...

farklı çeşitleri olan kalıtsal hastalık. ben de döteranamoli'yim yani yeşile karşı duyarlılığım düşük. kırmızı-yeşil, turuncu-yeşil, sarı-yeşil, kahverengi-yeşil karıştırdığım renkler. ve de yeşilden ayrı olarak mor-mavi, gri-pembe de karıştırdığım renkler arasında.

günlük hayatta aslında çok da sorun olmazken en kötü yanı insanların kıpkırmızı bir şey gösterip bu ne renk diye sorması ve açıklamakla uğraşmam.

burdan seslenmek istiyorum kıpkırmızı bir elmayı veya yemyeşil ağacın rengini zaten anlayabiliyoruz arkadaşlar. belki sizin kadar doygun göremiyorumdur bunu anlamak imkansız çünkü zaten doğuştan geliyor ve karşılaştıralamaz ama sonuç olarak ana renklerde sıkıntı olmuyor. ama çoğu nesnenin renk paleti direkt yüzde yüz yeşil olmuyor. çoğu şey aslında ana renklerin değişik oranlarda karışımından oluşuyor ve siz bunu yeşilin tonu, morun şu tonu vs. olarak algılarken biz tam olarak hangi renk olduğuna karar veremiyoruz bazen. örneğin renk körlüğü testlerinde birbiriyle aynı koyulukta benzer tonlarda küçük dairelerden oluşan sayılar oluyor. örneğin yüzde 65 kırmızı yüzde 35 yeşil olan daireye siz kırmızı diyorsunuz. yüzde 65 yeşil yüzde 35 kırmızı olan daireye yeşil diyorsunuz. ve bunlarla bi sayı yazıldığında ayırt edebiliyorsunuz. bize göreyse bu ikisi de birbiriyle nerdeyse aynı görünüyor.

umarım açıklayabilmişimdir. bir daha bana bunu ne görüyon diye soran olursa bunu okutacağım çünkü. hala sorusu olan varsa da sorabilir.
devamını gör...

daha şimdi farketmiş olduğum bir gerçek var kafa sözlük yazarlarının ortalama profili ile ilgili. bu arkadaşların kişiliğinde bir aşağılık kompleksi ya da bir eziklik olduğunu düşünmeye başladım. sebeplerini de açıklamaya çalışayım.

bir ara oldukça revaçta olan kafa sözlük itiraf köşesi başlığı vardı. bu başlığa herkes kendi acılarını oldukça arabesk bir şekilde tanım haline getirmekte idi ve gerçekten de çok talep görüyordu. muhtemelen bu başlığa tanım giren herkes azer bülbül dinleyerek giriyordu tanımlarını. ancak şimdi bu başlık cazibesini yitirdi. çünkü direkt resim paylaşma özelliği ile beraber nur topu gibi anın fotoğrafı ya da yok güne bilmem neyi bırak başlıkları açılmaya başladı. bu başlıklar ile beraber yazarlarımız kendilerine ait metaları ya da anıları daha hızlı bir biçimde paylaşabilme şansına erişti.

aslında bütün bunların altında yatan sebep, bu kitledeki her bireyin kendinden bahsettirme çabasından başka bir şey değildir. itiraf ve anın fotoğrafı başlıklarının talep görmeleri buna işaret etmektedir. ben bir yazar olarak, herkesin başından geçebilecek arabesk soslu aşk hikayelerini; zorluklarınızı, okuduğunuz kitabı veya kedinizi ya da çayınızı, kahvenizi görmek istemiyorum. beni ne yaptığınız ya da neyi okuduğunuz gerçekten ilgilendirmiyor. bir ara yazmıştım yine de söyleyeyim. başlık engelle seçeneği bu sorunları sadece maskelemeye yaramaktadır. eğer kendi kendinize eğleniyorsanız* gidin discorddaki kulüplerde takılın. onun yeri burası değil.

bu yazar topluluğu kafa sözlük yönetiminin teşviğinin etkisiyle de kafa sözlük'ü direkt olarak bir sosyal medya mecrasına çevirmiştir. burası bir sözlük, lütfen unutmayın.

bu tanımı yazdım diye kimse beni sallamayacak farkındayım ancak yine de bir umut şansımı deneyeyim diyorum.
devamını gör...

çok değerli bir başlık.
yazar arkadaşı kutluyorum.
kan bulmak zordu, pandemiyle birlikte daha da zorlaştı.
umarım faydalı olacak bir başlık olur ki, birazcık duyarlı olmak yetecektir bunun için.
devamını gör...

natalia oreiro - cambio dolor.
devamını gör...

aksine kötü biri olmaya çalışıyorum.. bu zaman da böylesi makbul..
devamını gör...

ulan harbiden ayrıldık mı düşüncesiyle uyanılan şok içinde geçireceğiniz zamandır.

insanın içinde hala umut olur gerçekten ayrılmadık yok yav der ama sonra uçurumdan aşağı düşer çünkü ayrılmışsınızdır.

bir de beni bırakmaz düşüncesi vardır. içinizde döner durur beni bırakmaz yok yok ayrılmadık barışırız dersiniz ama gerçekle tanışırsınız.

sevdiğiniz bir insandan ayrıldıysanız allah rahmet eylesin yaşarken çok iyi bir insandınız.
devamını gör...

"bunalıyoruz çocuk, bunalıyoruz. biçim veremediğimiz şeylerin, biçimini alıyoruz."
devamını gör...

günaydın sözlük.
akşamki süleyman s. programı sonrasında ki modum. *
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

arada fotoğraf koysam da umrumda değil. gayet güzel kızım.
devamını gör...

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim