pamela-ayrılamayız biz.

belirsizlik.ne yapacağını bilememek arada kalmak.
en kötü ihtimalden bile daha çok zarar veriyor insana.

kalıplar oluşturmaya ne kadar meyilli bir toplumuz. istersek dünyayı avucumuza alırız ister kapalı olur ister açık. bizi bize bırakın.

can yayınları kapaklarını hazırlayan tasarımcı.
buradan
kitap alırken kriteriniz nedir ?
ismi?
konusu?
yazarı?
yayınevi?
aldığı beğeniler?
arka kapak yazısı? şüphesiz hepsi önemli ama bir kriter var ki kitabı almamızı ya da almış isek okurken benimsememizi sağlayan şeylerin başında geliyor.
kapağı. evet kitap kapakları kitabın tercih edilmesinde önemli bir unsur. sizi bilmem ama ben bir kitap aldigimda ilk kapagıni kim hazırlamıs ona bakıyorum.
bu konuda kendisini çok çok başarılı buluyorum. özellikle ilk dönem çalışmaları çok daha samimi iken son dönem çalışmalarında ise daha koleksiyonel. sanki ilk zamanlar okuduğu kitapların kapaklarını yapmış da, sonraki dönemde yayınevinin isteklerini daha ön plana almış ya da ekibinin bakış açısı daha çok yansımış gibi. yaptığı bazı tasarımlarla avrupa'da önemli ödüllerin de sahibi olmuş.
tabiki bazen ciddi hatalar da yapabiliyor. yusuf atilgan'ın anayurt oteli kitabında sürpriz bozan vermesi gibi.


kendisi ile ilgili yapılan roportaj ve tedx konuşması linklerini bırakıyorum. bu linklerden birinde bulunan görseller de kendisi ile ilgili kısa bir fikir verecektir.





buradan

buradan

ocağın sonunda katıldığım sözlükte, o günden beri beğendiğim, her tanımın sahibi yazarlar.
bilgililer mi ararsın, hazır cevaplar mı ararsın, halk dilinden anlayan mı ararsın vb.
maşallah diyorum burda yazar yazarlara.*

peki daldız nedir? peteğin içinden bal almak için kullanılan bir tür demir kepçe, demir bıçak.
aynı tencerenin dibinde kalan puding gibi, hani tadı hep pudingin geri kalanından daha güzeldir. aynı şekilde daldız üzerindeki bal da balın geri kalanından daha tatlıdır denmeye çalışılmış.

genel olarak tavuk düşmanı gibi görülseler de aslında iyi birer fare avcısıdırlar. şöyle ki: tilkiler doğum yaptıkları zaman yavruların gözü açıldığın zaman, yuvaya canlı fare getirip yavrularının önünde öldürürler. yani asıl amaçları fare avlamaktır.

ama biz insanlar doğal yaşam alanlarını fazlasıyla tahrip ettiğimiz için haliyle tavuk vesaire şeyleri de avlar hale geldi tilkiler.

okurken resmen ikizimi buldum dedirtecek kadar aynı düşüncelere sahip olduğumuzu gösteren tanımlar yazan, sohbeti ve kendisi aşırı tatlı bi yazar. kendisinden tek ricam hep yazmaya devam etmesi çünkü ben okumak için sabırsızlanıyorumm *.

umarım hep mutlu olursun sevgili yazar, yüzünden tebessüm hiç eksik olmaz.

not: nickaltına ilk tanımı girme onuruna sahip olduğum için çok çok daha mutlu oldum *.

kağıdım yok.

ikiside demek yasak olsun. ben çok okuyanın bileceği düşüncesindeyim (tabi kötü çocuk falan okumasın) sebebi ise gezeceğimiz her yerin bize bilgi vereceğini bir şeyler öğreteceğini düşünmüyorum. ama okumak öyle mi derya deniz aç oku öğren hayal et düşün bilgilen okuduğun bilgi sana kelime haznesi olarak geri dönsün hayal gücünü geliştirsin güzel konuşmanda yardımcı olsun bilgili bir birey ol saymakla bitmez siz neler düşünüyorsunuz.

bazı zamanlar sadece meze olarak değil de ana öğün olarak da yediğim efsane lezzettir.

ana malzemesi kuru fasulyedir. zeytinyağı, soğan, kıvırcık salata gibi tatlar da eklenebilir.

"başka ülkelerde türk olarak nasıl karşılanacaklarını bilmiyorlar." gibi saçma sapan söylemlerle, belki de son kurtuluş umutları kırılmaya çalışılan gençlik.

bir kere şunu anlamak lazım; ırkçılık dünyanın en medeni, en gelişmiş ülkelerinde bile var ve sadece türklere karşı yapılan bir şey değil bu fakat genel olarak yeterli insani gelişmişlik düzeyine sahip bir ülkeye gittiğinizde ve o ülkenin sosyo-kültürel yapısına düzgün bir biçimde entegre olduğunuz taktirde, ırkçılık kaynaklı durumlarla karşılaşmanız istisnai bir düzeyde kalacaktır.

ayrıca, örneğin almanya gibi ülkelere gidip de ırkçılıktan söz edenlerin bir kısmını da, oraya uyum sağlamaya çalışmak yerine, kendi ilkel yaşam biçimini orada da devam ettirerek gittiği ülkedeki insanlara rahatsızlık veren çomarlar oluşturuyor. bu insanlar da verdikleri rahatsızlık dolayısıyla tepki gördüklerinde durumu hemen ırkçılığa vurarak mağdura yatıp haklı çıkmaya çalışıyor genelde.

ve işin en komik tarafı, göçmen sıfatıyla gittikleri ülkelerde sağcıların iktidara gelmesinden korktukları (bu normal olan kısım) için sol partilere oy verirken, bayramdan bayrama adım attıkları "vatanları" söz konusu olduğunda galaktik lider hüloooogggg moduna geçerek halkın anasını ağlatacak ideolojilere hizmet eden şahıs ve partilere destek vermeleri.

bunların atanamamış versiyonları da burada yurtdışına gitmek isteyen gençlerin umutlarını söndürmeye çalışan varlıklar. gençler de maldı ya zaten; gittikleri yeri cennet sanacaklar. bunu diyen eleman fırsat bulsa ilk kendisi gidecek o "ırkçı" avrupa ülkelerine, bilmiyoruz sanki.

isveç sosyal demokrat parti başkanı mona sahlin, birgün markette alış veriş yapar ve eve giderken marketten çok sevdiği çikolata olan toblerone almadığını fark eder. başka bir marketin önünde durup marketten toblerone alır. fakat harcamayı dalgınlıkla şahsi kredi kartından değil devletin kendisine tahsis etmiş olduğu kredi kartından yapar.

aradan belli bir zaman geçince maliye müfettişleri konuya el atar. hakkında devleti zarara uğratmaktan soruşturma açılır. bütün mal varlığı incelenir. açılan davaları kazanır ve temize çıkar.

dünya siyaset tarihine damgasını vurmuş olan bu olay siyasi ahlak için en güzel örneklerden biridir.

umarım kıyafetin içini düşünmüyordur dediğim insandır.

1994 yılında bir üniversite öğrencisi davet aldığı etkinliğe gitmek için bielefeld'in yolunu tutar. yol üzerinde bulunan tabelalarda gördüğü çarpı işaretleri karşısında şaşkınlığa uğrar ve şehri bulamaz. bunun üzerine dönemin internet sitelerinde bielefeld isimli bir şehir olmadığı ile ilgili bir geyik başlatır. bu geyik için argümanları ise şu şekildedir; bilefeld şehrinde doğmuş kimse ile tanışmamış olması ve bu şehirde yaşayan kimseyi tanımaması. bu geyik ülkede çok hızlı bir şekilde yayılır. şehrin belediyesi yüzlerce mail almaya başlar ve bu mailler üzerine şehrin konumu ve varlığını teyit eden cevaplar vermeye başlar ancak resmi açıklama yapmak için 1999 yılının beklenmesi sebebiyle bu teori çok güçlenir. 2002 yılında şansölye angela merkel de sorulan bir soruya; ''bielefeld'e bir etkinliğe katılmıştım, öyleyse var'' şeklinde cevap vererek bu olaya esprili bir şekilde dahil olmuştur. hatta son zamanlarda geyik o kadar büyümüştür ki bielefeldin varlığını kanıtlayana 1 milyon euro ödül verileceği açıklanmıştır.

mutluluğu paylaşmak, mutluluk dağıtmaktır.

“yıkılasın israil! enkazını göreyim
sana ülke diyenin yüzüne tüküreyim”
n. fazıl kısakürek
her ramazan ayı aynı şiddet, aynı görüntüler...

aşağılanmaktan, acı çekmekten ve kendisine eziyet edilmesinden hoşlanan kişiler için söylenmiş söz.

satranç takımı fiyatlarını da arttırmıştır.