zararı yoktur yararı vardır. böyle şekilde aramaya inanıyorsa devam etmelidir.
bu çağda, sözlüğü sözlük yapan, bilgiden öte bir deneyimin paylaşılmasıdır. mesela mutfak robotu alacaksınız veya akıllı telefon veya bilgisayar. ya da hiç görmediğiniz bir şehre gezi düzenleyeceksiniz. yönlendirme gerekiyorsa normal sözlük veya başkası, en doğru adreslerdir.

gündem olması gereken başlık. ayrıca çok büyük rezalet. zaten rektör hocalar ne zaman atanmaya başladı; o zamandan itibaren öğrenciler ve onların problemleri hep arka planda kalmaya başladı. umuyorum bunlar son olur.

hacettepe'nin öğrencilerinin çok daha büyük problemleri var ama dün rektör hocamız bizlere terörist demekten geri kalmadı.*

ilkokul zamanı ablamla beraber babannemde kalırdık; günlük harçlığımız 50 kuruştu, simit ise 25 kuruş. simite 10 kuruş zam geldiğinde babannemin efkârını görmeniz lazımdı.

az önce sivas katliamı başlığına şu entry bırakmış ve sonrasında da topuklamış eski mod şimdinin yazarı olan şahıs. yargısız, yorumsuz entry'i şahsınıza bir gurur nişanesi olarak buraya iliştiriyorum.

edit 2: ss silindi. insanların hepten birbirine düşmesini istemiyorum. umarım düşüncelerinin ve savunduğu şeylerdeki yanlışların bir nebze farkına varmıştır.

normalde şu sözlükte kimseye sataştığım görülmemiştir, uzaktan uzaktan yargı dağıtmayı seviyorum ama entry'mi silerek faşitlik yapılınca gelip bir mahlasımızın hakkını verelim dedim. yine de kişisel bir münakaşaya dönüşmesini istemiyorum. yalnızca çarpık zihniyetinizin ürünü olan düşüncelerinizin sorumluluğunu alıp bir kesime karşı sarf edeceğiniz özür ya da ''yanlış anlaşıldım'' ifadesi yeterli olacaktı. bu durumda direkt silerdim entry'i ama artık mümkün görünmüyor. mod'lara da sesleniyorum girip eski entry'lerimi okuyun gerekirse eski türkçe ya da osmanlıca ufkunuzu arşı alaya çıkaracak şekilde de ifade ederim ne küfür ne kişiyle ilişkilendirilecek tek bir kelime barındırır, yaparım bunu ama uğraştırmayalım birbirimizi hiç. *

edit: herkes düşüncelerini ifade etmekte tabii ki özgür, bu düşünce bir suçu örtbas etmeye yönelikse eğer karşı argümanlar üretilmesine hazırlıklı olmalısınız. eğer insanlık suçunu haklamaya yönelik bir ifade barındırıyorsa cümleleriniz belki de ortada yanlış olan bir şeyler vardır değil mi? lütfen ölçüp biçelim insanlık paydasında buluşturalım inançlarımızı, düşüncelerimizi. yoksa kim neyi savunuyor ilgilenmiyorum inanın. önemli gördüğüm insanların yaşama hakkına müdahale edilemeyeceğidir. bunun mücadelesini her ortamda herkes için veriyorum emin olun.

edit 3: arkadaşlar lütfen daha fazla vurun kahpeye moduna girilmesin. kendisi şu an burada yok yazamıyor bile. savunduğu fikirler düşünce özgürlüğü kapsamında değil, aşırılık barındırıyor ve ciddi öfke uyandırıyor ancak burada bitirelim bu durumu. yeterince ifade ettik durumun yanlışlığını, kimseyi ikna etme gayretinde olmamıza gerek yok artık şu dönemde mümkün değil çünkü sabit düşünceleri değiştirmek. tek yapabileceğimiz bu düşüncenin ve tavrın asla onaylanmayacağını ve destek bulmayacağını göstermekti, bunu da anlamıştır diye inanmak istiyorum şahsi saflığımla. döndüğünde de muhattap alınmaz kimse tarafından, aynı tavrı sürdürürse de artık yönetimin duruma el atması gerektiği gayet açık. lütfen, rica ediyorum daha fazla huzursuz olmayalım bu şekilde hiçbirimiz. şahsen artık kendisinden, düşüncesinden olduğum kadar içinde bulunduğumuz bu halden de rahatsızlık duyuyorum. klavyelerimizi sessizce yere bırakalım...

konu döndü dolaştı yine bana geldi diyordur (bkz: yoldaş benjamin franklin)

baktıkça keyiflendiğim bölüm.

bir yazar başka yerden aldığı bilgiyi (wiki, başka sözlükler vs.) aynen buraya da yazıyor ve hiçbir kaynak belirtme ihtiyacı hissetmiyorsa en hafif tabiriyle ''intihalci'' olarak anılmayı göze almalıdır. çünkü en iyi kendisi biliyordur o bilgiyi pervasızca kullanıp hırsızlık yaptığını. şahsen böyle durumlarda yazarı ilk olarak kaynak göstermeye davet ediyorum. hala umursamıyorsa özelden yazarak bilgi aşırması yaptığı yerin linkini atıyorum. hala anlamıyorsa -ki hiç yapmadım ama- nickaltına bilgi hırsızlığı yaptığı bilgisini düşmeyi düşünüyorum. bugüne değin 3 yazara denk geldim bu şekilde.. birisi bir roman'ın önsözünden duyguların ön planda olduğu bir tasviri kendisinin gibi yazmıştı.. yazara yazdıklarından çok etkilendiğimi söyledim ve kendisi bana ''beni utandırıyorsunuz'' şeklinde bir yanıt verdi.. o yazara açıkçası daha fazla bir şey diyemedim, zira kendisi de inanıyordu o sözlerin kendisine ait olduğuna ve hatta ironik övgülerin altında ezilecek bir utanma duygusuna sahipti. bir diğeri kıyıda köşede kalmış bir siteden parça parça aşırma yapıp kendisine ait gibi yazmıştı ki komik olanı da bir moderatörün bu kişinin nickaltına sürekli övgüler dizip yazdıklarının özgünlüğüne atıf yapmasıydı. o yazarı da uyardım ve entrisini sildi. ki beklenti yazdıklarını silmesi değil basitçe kaynak göstermeyi öğrenmesi aslında ama beyefendi ya da hanımefendiler o kadar gururlu ki kaynak göstermek yerine aman kimse anlamasın diye yazdıklarını silmeyi yeğliyorlar. en ilginç olanı da google translate ile bir siteden çeviri yaptırıp buraya kendi özgün tanımı gibi giren arkadaştı. o resmen zirveydi. kendisiyle konuştuğumda sözlüğe ''türkçe içerik'' kazandırmak istediğini söyledi. o da sonradan sildi yazdıklarını. bu arkadaşlarda ortak olan şey de şu: yakalandıklarında bir süre sözlüğe bakmamayı ve yazı yazmamayı tercih etmeleri.. bu da böyle bir anı işte.

körlerin kanser olmamasının nedeni olan kimyasal. zira, bu kimyasal üçüncü göz de denilen epifiz bezi tarafından biz gece uyurken salgılanır.

bir ayşe kulin kitabıdır.

everest yayınları açık hava serisinden açık havada öyküler alt başlığı ile çıkan eser kadına ve kadınlığa dair öykülerden oluşmakta. ben okurken büyük bir keyif alarak okudum kitabı. her cümlede düşünmeye sevk etti beni. keyif almak dediğim kısım edebi bir keyifti. öyküler öyle mutlu eden konulara dair değil. zaten yalnız ve güzel ülkemde kadına dair güzel öykü dinleyemez, okuyamaz olduk.

yazar kitabın bütün telif haklarını mor çatı derneğine bağışlamış ve kitap ilk sayfasında istanbul sözleşmesine geri dönülmesine dair bir dilek de bırakmış.

kitaptaki öykülerin biri hariç hepsinin kahramanı kadın. kahramanı kadın olmayan öykü ise bir önceki öyküdeki baş kahraman olan kadını eşi. zaten hikayeler aynı olayın faklı bakış açılardan anlatılması olarak ikişerli sınıflanmış.

erkek egemen bir toplumda ve bu erkek egemenliğinin devam etmesi için çaba sarf eden dar kafalı bir toplumda kadın olmaktan bahsetmek bile güç iş. ayşe kulin tam tadında bir kitap yazmış. kendi penceresinden gördüğü şekliyle toplumun bir resmini çizmiş. iyi de yapmış.

agora meyhanesi yayınından sonra gaza geldim. marsa gidiyorum.

eskilerden bir yemek takımının renginden dolayı ismidir. ismini duyunca çocukluğuma götürür. kırık bir parçası ile sol gözümün bir cm yanında 9 dikişli yara oluşturan samet'e selamet dilediğimdir.
. foto : letgo*

özellikle mağlup olunan maçlardan sonra futbolcu ya da teknik direktörlerin kurduğu cümledir.

çünkü bizim oynadığımız, yönettiğimiz, desteklediğimiz takım hep çok zor gol atar ama çok basit goller yer.

basit golden kasıt nedir tam anlamıyorum, hiçbir zaman da anlamadım. adamlar topu kale ağzına kadar getiriyor, bir tanesi kaleciyi çalımlayıp topu ağlara gönderiyor ve biz basit gol yemiş oluyoruz. kaleci topu elinden kaçırıyor, bir futbolcu ofsaytı bozuyor, bir başkası kaleciye kısa ya da yavaş bir şekilde geri pas veriyor, savunmada kademe kayboluyor, bekler oyuncusunu takip etmiyor ya da rakip küçük üçgenler kurarak bizim savunmayı hallaç pamuğu gibi atıyor ama yediğimiz gol basit oluyor.

bu cümle aynı zamanda kendi hatamızı kabul eder gibi yapmak ama kabul etmemektir. yani biz iyi oynadık ama basit goller yedik. rakip çok matah bir top oynamadı, golleri biz yedik. bizden daha organize değildi rakip, goller basitti sadece.

sisteme sadakat göstererek futbol oynarsak, herkes topu alıp kamikaze gibi rakip savunmanın içine dalmazsa basit goller yemeyiz bence.

top çevirelim bana kalırsa, hem futbolda hem hayatta. her ikisini de basit oynarsak basit goller yemeyiz.

sevdiğim birinin vefatında yaşadığım duygular

semahlarda bireyin bağımsızlığı ana ilkedir, hiçbir biçimde semahçılar arasında el ele tutuşulmaz, her semazen kendi içinde bağımsızdır. semah, nefsin kötü arzu ve isteklerinden ve korkularından arınıp ruhsal olarak özüne, aslına yönelmedir. semah gitmek, hakk’a ulaşmada vesiledir.


tanrıya korku ile değil, sevgi ile varılır.
hacı bektaş veli

bir adet fişleme başlığıdır. listeye yazdığın adamların samimi bir şekilde inanarak mı o fikirleri savunduğu, yoksa art niyetli hareket edip trollük mü yaptığı konusunda emin olabilecek misin yakışıklı?
he diyorsan ikisi de benim için aynı, sen o güruhtan daha tehlikelisin dostum.
(bkz: kutuplaştırma)

oldu.

benim bu .dilim dil değil zımparadır.dilimde kısa samsun söndürürüm.şekerli kahve içen kahvenin tadını almaz.yaşasın asfalt dilim.

genel bilinenin aksine türk medeni kanunundan evlenme yaşı 17 olarak düzenlenmiştir. tmk 124 "erkek veya kadın onyedi yaşını doldurmadıkça evlenemez."

uiiy nuri babacuum