masumlar apartmanı-safiye.

yalnızlık bir seçimken özgürlüktür bana kalırsa.

paralel evrenlerde ifşa gruplarına düşme ihtimali barındırır.

leonardo dicaprio’nun oyunculuğuna tekrardan aşık olduğum filmdir.

pandemi olmasa "buluşma isteriz yoldaş" diyeceğim listedir.(#ilk100)

“doğruları biliyorsan, yalanları dinlemek
eğlencelidir.”
bernard shaw

didem madak, mutsuza kim bakacak

kısaca 'cahil cesareti' de diyebileceğimiz etkidir. bu sendroma sahip olan insanlar, cehaletlerinin sonucu olarak daha fazla öz güvene sahip olup, o konu hakkında hiç iyi olmasalar bile çok iyilermiş gibi davranış sergilerler. hiç de yabancı gelmiyor aslında. çevremizde gördüğümüz o alanda hiçbir bilgisi olmadığı halde uzmanıymış gibi o konuda ahkam kesenlerdir bu etkiyi gösterenler. bu etkiye sahip olanların özellikleri ise şu şekilde açıklanmıştır efendim:
1. ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.
2. niteliklerini abartma eğilimindedir.
3. gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.
4. nitelikleri, eğitimle artırılırsa, aynı niteliksiz insanlar, niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.

cornell üniversitesinin iki psikologu justin kruger ve david dunning’in tanımladığı bir algılamada yanlılık olan bu etki, psikologlara nobel ödülü kazandırmıştır.

serf, ortaçağ avrupası'nda, miras yoluyla kendisine tahsis edilen arazide toprak ağası adına çalışan köylü anlamına gelmektedir. toprağın ve ürünün mülkiyeti toprak ağasına ait olmakla birlikte, serfler yiyecek ve giyecek ihtiyaçlarını karşılayacak kadar ürünü kendilerine ayırabiliyorlardı. kölelik sistemine çok benzeyen bu sistemin tek farkı serflerin satılamamasıdır.

birde, serseri değil beyefendi görüntüsü çizen ama anlaşamadığınız konularda, farklı kişiliğe bürünüp, konu dışı kadının karekterine yönelik ağır hakaretler eden, tartışma adabından yoksun adamlar var.tercih edilirse tavsiyeler aynı.

*

bir şeyi kötü yapanların kendilerini avutma şekli.

benim yazım da bayağı kötü bu arada. sanırım bayağı zekiyim.

anlayamama klişe de olsa doğru olabilir.
erkekler düz adamlardır. hangi harekete ne tepki vereceğini bilebilirsin.

kadınlar öyle mi? ne harekete ne tepki vereceğini hareketi yapmadan tahmin edemezsin. tam çözdüm dersin. bir sonraki değişik ruh hali seni yine ters köşe yapar.

rose dewitt bukater ne demiş?

"bir kadının kalbi sırlarla dolu okyanus gibidir. "

sen titanikten sağ çıkmış jack dawson'u tahtadan suya at öldür. sonra 100 yaşına kadar jack.. jackkkk diye gez sırlardan bahset.

saygılı, hemcinslerini de karşı cinsini de koruyan, güçlü ama yıkıcı değil. karşı cinsini hor görmeyen ama kendini de ezdirmeyen, içinin güzelliği dışına vuran bir evlat... erkek ya da kız ne fark eder. önemli olan bu ince detaylar... cinsiyet boş mesele...

aynı evde yaşamadıktan sonra son derece saçma bir iş. o kıyafeti ona hediye edip bu defteri kapatın.

“ülkemiz, insanlara maddesel zenginlikler sunmak için çok yoksul olsa da; onlara eşitlik duygusu, insanlık onuru sunamayacak kadar yoksul değildir!” diyen adamın gizemli adasına, yani fidel castro’nun ülkesi küba’ya, ‘şans kapıyı kırınca’ filminin çekimleri için giden sevgili ferhan şensoy’un, öyle sanıyorum ki tuttuğu günlüklerden ve kamera arkası anılarından derleyip kaleme aldığı muhteşem bir kitap ‘hacı komünist’ ...

öncelikle şunu söylemeliyim, kitap o kadar güzel ve ferhan şensoy o kadar tatlı anlatıyor ki, gümrüğünden içeri adım atmadan tüm küba’yı gezmiş gibiyim... hatta ve hatta kitap bittiğinde, oturup filmi yeniden izledim. öyle bir hal vardı ki üzerimde, sanki filmi ferhan şensoy ile beraber çekmiş gibiydim.

mesela reklam tabelaları olmayan küba sokaklarını ferhan abi ile beraber turluyor, o meşhur cohiba purolarını faturalı ve de bandrollü bir şekilde el altından nasıl temin edebilirsiniz onu öğreniyor, hem de asuman dabak, rahmetli rasim öztekin, fethi kantarcı, rahmetli zeki alasya ve adını daha hatırlayamadığım bir çok oyuncu ile birlikte filmin içinde buluyorsunuz kendinizi...

ayrıca havasını atmadan da duramayacağım...

trump towers’ta “ferhangi şeyler”i izlemeye gittiğimde, ‘kalemimin sapını gülle donattım’ kitabı ile birlikte ‘hacı komünist’i de kendisine imzalatabilmiş olmam, bu kitabı daha da anlamlı kılıyor benim için..

şiddetle tavsiye ediyorum. okuyunuz, okutunuz efendim...

aurelio zingoni 1890 yılında yaptığı “zor bir görev” adlı tablosu

duymamazlıktan gelme.

ben de ilk yazarlığı burada yaşadım ve çok mutluyum efendim.

*çok düşünmek
*huzurumu kaçıran insanlar
*tatlı, çikolata vb
*sanalda vakit geçirmek
*geç uyumak
bunları bırakırsam hedeflerime daha çabuk ulaşacağıma inanıyorum kademeli olarak bırakacağım ve umarım. *