herr holz un ve bazı diğer yazarların tr ye saldırdığı entryleri beğenip, sonra halkların kardeşliği edebiyatı yapan yazar. yersen tabi.
ne kadar solcu,kültürlü, modern bir bey. tam asık olmalik.

(bkz: dost ateşi)
savaş sırasında çıkan karmaşa veya koordinasyon eksikliğinde ortaya çıkabilir.
--- alıntı ---

harekatın ikinci günü rumlar havadan inen birliklerle, denizden çıkan birliklerin birleşmesini engellemek ve bu birlikleri imha etmek üzere harekât gerçekleştirdi. ada topraklarında savaş sürerken haberleşme ve koordinasyon eksikliğinden dolayı kocatepe muhribi türk uçaklarınca batırıldı; 54 asker öldü.

--- alıntı ---

son bakışa kadar da sevilmeyecek insandır.

bir insanla ilgili ilk izleniminiz neyse, son izleniminizin de öyle olacağının teminatını verebilirim. inanmıyor musunuz? deneyin.

hayatım boyunca bu konuda hiç yanılmadım. hiç.

kuruluş anayasası, aya gidiyoruz, kanal istanbul, yerli uçak, yerli uçak gemisi, yerli otomobil. hepsinin bir ortak yönü var. gerçekleşme olasılığı çeşitli nedenlerle yok ya da çok çok az.
ama kendi tabanında yarattığı coşku çok yüksek.
goebbels'in iletişim stratejisilerinden biridir. ne demiş goebbels bakalım: " söylediğin yalan ne kadar büyük olursa, inanacak kişi sayısı da o kadar çok olur".

tanım: iktidarın uçurduğu son balon

istiklal caddesi..hello haksim. *

"gece yatmak bilmezsin sabah kalkmak bilmezsin. "

normal zamanlarda ortasından kovboy filmlerindeki çalının geçtiği, sınav dönemindeyse adeta bir metropole dönüşen, iletişim kurulması amacıyla kurulmuş ama kesinlikle iletişim kurulamayan bir platform.

ne kadar saçma sapan, cahilce bir başlık yahu. eğlen mutlu ol gurur duy. bunun yerine fb ye taraftarına laf sokma derdindeler. ben fenerbahçeliyim ve gurur duydum. bu geceki konseptim euroleague.

bazen hiçbir şey, bazense alakalı alakasız her şey.

lavabonun tıkanması sonucu suyun birikmesi ve elini o suya daldırıp lavaboyu açmak zorunda kalmak.

türkiye tarihinin en önemli sivil hareketidir. görüyorum ki kafa sözlükte de ilk üç gün ben de destekledim tayfası sürekli karalamaya çalışıyor. yok efendim direniş(!) denmesi zaten nasıl bir hareket olduğunu belli ediyormuş.

arkadaşlar moralinizi bozmak gibi olmasın ama tdk türkçe sözlükten naklen bırakıyorum tanımı:
--! spoiler !--

direniş: direnme işi
direnmek: herhangi bir düşüncede, bir istekte veya bir durumda ayak diremek, inat etmek, ısrar etmek, taannut etmek

--! spoiler !--

bakın "herhangi bir düşüncede" diyor. insanların demokratik hakkını kullanmakta ısrar etmesi onları terörist yapmaz. ama ben kime neyi anlatıyorum; kötüsünüz, kötü!

"kadından sanatçı olmaz" diyenlere inat ilk türk kadın heykeltraş: sabiha ziya’yı sizler için anlatıyorum.

8 mart dünya kadınlar günü'ne özel hazırladığımız bu videoyuve hikayeyi beğendiyseniz, kanalıma abone olmayı unutmayın!

süt de eklemiyorsa ağzının tadını bilen insandır.

bizimkiler kayısı ve ayvadan yemek yapıyorlar. doğranmış ayvaları patates sandım ilk başta, meyveden yemek işi bana ters geliyor.

okul dönemlerimizin ikinci çantasıydı. mutlaka okulda, evde, serviste ya da başka bir yerde unutulan çantaydı. tarihe karışalı uzun süre oldu.

çoğunlukla müzik aileti kullanmadan, gırtlak gücüyle ezgilerini dile getiren kişilere verilen isim. ayrıca kürtçede "deng" kelimesi "ses" anlamına geldiği gibi bilinenin ötesinde bir de "haber" anlamına gelir. böylece dengbej kelimesi haber veren, haber eden kişi anlamına da gelmektedir.
üst tanımda bahsedilen dengbej evi, evet hala açık ve harika ezgiler söyleniyor. yolunuz diyarbakır'a düşerse mutlaka ziyaret etmenizi öneririm.

aşağılamadan ziyade eleştirilecek yüzlerce mevzu var. bunları sadece türküz diye dile getirmemek gereksiz romantizmdir, kuru milliyetçiliktir, gözünü kapatmaktır. rahatsız olunacağına dikkate alınıp, düzeltilme yoluna gidilmelidir. eleştiriye hönkürmekle problemler çözülmüyor.

çoğu erkeğin muzdarip olduğu sorun.

öleceğini bilerek yaşayan tek canlı olan insanın aklında evirip çevirip büyüttüğü durum. korku içinde yaşar insan, evet. hobbesçu bir bakış açısı belki. ama evet, doğru olan da budur sanıyorum.

lakin insan zamanını öleceğini bilerek geçiriyorsa madem, o halde niçin bedbaht bir yaşam geçirmeye göz yumar? bedbaht bir yaşam diyoruz. talihsiz, mutsuz ve bir noktada yazgısız. bedbaht bir yaşamın son demleridir insanın yazgısının sonunda düzeleceğini sandığı zaman. fakat bu mudur nihai sonuç? tamamen ümitsizliğe kapılamayan insan-ki içten içe ümitsizdir aslında-yitip gitmemek için yırtınırcasına tutunur hayata.

gelgelelim insan için hiç de önemi olmasa gerek bunların. öleceğini biliyormuş! kim biliyor? hem bilmek yeterli midir? aydınlanmak gerekir! tabloyu bütünüyle görmek gerekir. ve şunun şurasında kaç kişiyiz? kaç kişi? içimizde bile, halen, bizlere ihanet etmekten geri durmayacak insanlar var...

kırmızı kanepeme gömülmüş, işte bunları düşünüyordum biraz önce. dışarıda lapa lapa kar yağıyor. ve inanır mısınız gökyüzü olabildiğince aydınlık şimdi. bütün şehri temizliyor günahından. insanlar umarsızca yaşıyor belki ama ben hep aynı kırmızı kanepemde hayaller kuruyorum. sanki bedenimin ve zihnimin geçirdiği tüm badirelerin ardından evhamlanmak için yaşıyorum. bir trajedinin içerisinde olduğumu fark etmesem herhalde hayal kurmayı da bırakırdım. ama huyum kurusun; fark ettiğimi bile itiraf edemezken kendime... şimdi, evet tam şu anda, kendi budalalığımı ilan ediyorum. trajediymiş... olsa olsa komedi olur.

kılımı bile kıpırdatacak halim yok. durumun ne kadar acınası olduğuyla ilgili şaka yapardım birkaç gün önce. fakat bugün gözyaşlarım tüm güzelliğiyle aktı. yaşamak için birkaç şey... ve ben hepsini kaybettim. kumarı kaybettim!

hem edebiyatın günahı olmaz.