tercihimi biontech'ten yana yaptığım için ben değilim de
ne oldu şimdi varoş değil miyim artık, oysa ben ne severim o varoş sokakları, o insanları. beş para harcamadan hayatan zevk alan duruşları şiir olan insanları,imkansızlığın eseri mücadele insanları.
kimseyi öteki beriki yapmadan da fikir beyan edebilir aslında ama neyse.

günaydın sözlük! sevgiliye atılan günaydın mesajından daha lezzetli mesajların bulunduğu tek başlık olan başlığın dibine düştük gene. işe gidenlere kolaylıklar dilerim. uyuyanlara ise tam uyanmalarına yakın en güzel rüyaları görmelerini temenni ediyorum ve tam orta yerinde uyanıp hay alüminyum çekmelerini!(bkz: sısısısı)

melisa aslı pamuk

onyargilari olmayan, ideolojilerinde radikallesmemis, konusmaya istekli (gecistirmeyen) ve karsidakini dinlemeyi bilen insanlarla sohbete doyum olmuyor.

sarı laciverti her an yanimda görmeden yapamıyorum.

stanley kubrick'in son filmi olan, içerisinde psikanaliz ve cinselliği anlatan dram/gerilim türü bir filmdir. stanley kubrick, bu filmi 1999 yılında çekip yayıma girdikten hemen 4 gün sonra evinde ölü olarak bulunmuştur. her ne kadar sağlık sorunlarından dolayı öldüğü söylense de eşi cristiane kubrick, bu söylemleri yalanlamış ve onun bir suikast sonucu öldüğünü öne sürmüştür. gerçekten de bu filmden hemen sonra ölmesi tesadüfi olaylara bağlanamaz. çünkü bu film, normal bir hollywood filmi değildir. içerisindeki sembollerle, konuşmalarla, zihinsel faaliyetlerle bunun normal bir film olduğunu asla söyleyemeyiz. film, iki saat otuz dokuz dakika olsa da bazı söylentilere göre filmin sert sahnelerinin olduğu otuz dakika filmden kesilmiştir. izlediğimiz zaman gerçekten de filmin bazı yerlerinde kopukluk var gibi. sanki bir şeyler eksik. bunu izlediğiniz zaman anlayabilirsiniz. filmin ilk bir saati genel olarak sıkıcı ve donuk bir şekilde geçmektedir. ama film, dr.bill ile arkadaşı nick'in konuştuğu o sahneden sonra gerçekten başlıyor. eğer oraya kadar sabredip izleyebildiyseniz şimdi filmin gerçek konusuna giriş yapabiliriz. dr.bill arkadaşının sahne aldığı bir jazz mekanına girer. arkadaşı piyanisttir. onun müziğini dinledikten sonra arkadaşı yanına gelir ve içki içmeye başlarlar. arkadaşı buradan bir yerde daha sahne alacağım der. her sahne aldığım bu yer bana bir saat öncesinden söylenir ve bu sahne aldığım yer her defasında başka bir yerde olur dedikten sonra bill gülmeye başlar. burasının tuhaf olduğunu arkadaşı da biliyordur. ve asıl bomba olan şeyi patlatır. burada piyano çalarken gözleri tamamen kapalıdır. o sadece piyanosunu çalar, hiçbir şeyi görmesine izin verilmez. gerçekten de masonik ayin sahnesinde nick'in gözleri bir siyah bezle örtülüdür. buraya gelmeden önce de ona bir şifre verilir. bu şifre de fidelio yani sadakattir. şaşırtıcı bir şekilde gözündeki örtünün çok iyi bağlanmadığı zaman, çok farklı kızları gördüğünü söyler. böylece daha da meraklanan bill, kesin gitme kararı alır. ama oraya gidebilmek için kostüm ve maske alması gerekir. hızlıca bir taksiye binip rainbow costume adlı sokak kenarında bir kostümcüye uğrar.

içeriye girdiğinde tuhaf şeylerle karşılaşır. sahibi olan adamın genç kızı, bir odada iki yaşlı adamla cinsel ilişkiye girer. bill'in kulağına ise ermin astarlı pelerin kostümü al der. daha sonra gittiği ayin onu daha da şoka uğratacaktır. buradaki insanların hepsi maskeli ve kostümlüdür. ortadaki kırmızı pelerinli adam ilahi söyler ve etrafındaki kızlara emir vererek onların soyunmasını sağlar. sonra kızlar istedikleri erkeği seçer ve onlarla cinsel ilişkiye girerler. her bir odada erkekler ve kızlar cinsel ilişkiye giriyordur.

film burada bitmiyor ama sizi sıkmamak adına biraz kısa tutmaya çalışacağım. genel olarak konusunu size anlattım. ama tabii ki ne kadar konusunu size anlatsam da içerisinde çok fazla mesaj ve sembol var. filmi izledikten sonra bir blog sayfası olan http://michaelsikkofield.blogspot.com/2011/07/stanley-kubrick-zihin-kontrolu-ve.html bu sayfayı okumanızı tavsiye ederim. içerisindeki mesajların ve sembollerin ne anlama geldiğini, filmin ne anlatmak istediğini bizlere açıklıyor.

genel olarak şöyle bir toparlarsak konuyu; film, kesinlikle sıradan bir film değil. buradaki insanların çoğu ünlü ve elit kesim. yani mason ayinindeki insanlar sıradan bir insan olarak orada değiller. hatta buradaki malikane mentmore towers'tır ve rothschild ailesine aittir. yine her zaman karşımıza çıkan rockefeller ve rothschild ailesi burada da karşımıza çıkıyor. çünkü bu aileler dünyayı yöneten mason ve illuminati'nin babaları. buradaki kadınlar bir zihin kontrolünde ve seks kölesi olarak çalıştırıyorlar. cinselliği ve uyuşturucuyu, alkolü bizim gözümüze sürekli sokarak bunları normalleştirmeye çalışıyorlar. biz ise bunlara çabucak kanıyoruz.

dediğim gibi bunlar dünyanın her yerindeler ve olmaya da devam edecekler. ta ki biz uyanıp birlik oluncaya kadar... asıl korkuları bizim uyanık ve bilinçli bir toplum olup, dini değerlerimize sahip çıkmamız. işte bunların amaçları her şeyi yok etmek, dinleri parçalamak, kötülüğü dünyaya hakim kılmak. başka kelimeye hacet yok.

içerisindeki yer yer değişik müzikler ve bazı kelimelerin üzerinde sıkça durulması da kubrick'in bize mesaj verme şekli.

onlar gökkuşağının bittiği yer...

...

kimseden hayır yok bu dünyaya gelen kaygılı tanalerden biriyiz sadece

kürtaj bir haktır. ayrıca bu konuda herhangi bir erkeğin yorum yapması kadar saçma bi şey yok.

selamlar sevgili sözlük ahalisi, bir süredir görüşemiyoruz nasıl gidiyor ?
çeşitli sebeplerden yaşadığımız aksaklıklardan dolayı 1 haftayı boş geçmek zorunda kaldık maalesef. öncelikle bunun için herkesten özür diliyor merak edip mesaj atanlara teşekkür ediyorum. çokça özleştik biliyorum.
bu akşam yayın akışımız kaldığı yerden devam ediyor efenim. saat 21.00’da görüşmek üzere diyor, sizleri seviyorum. akşam buluşuruz. *

göze gelecek laflar edince tahtaya vurmam.

az önce wasted years şarkısını bir dizide duyduğum, onlara ait olduğunu olduğunu anlayıp, şarkının hangi şarkı olduğunu anlayamadığım efsanevi müzik grubu.
yaşlanıyoruz sanırım şarkıyı bildiğim halde tanıyamadım. eskiden ilk 10 saniyeden bilirdim şarkılarını.
utanıyorum unuttum diye sözlük.

histrionik kişilik bozukluğunun kelime olarak kökeni latincedeki histrio kelimesine dayanıyor. histrio latincede oyuncu, sahne sanatçısı gibi anlamlara geliyor.
histrionik kişilik bozukluğundaki temel unsur, baştan çıkarıcılıktan öte kişi ilgi odağı olmak istediği için (ilgi açlığı çektiği için) hem fiziksel* olarak hem de karakter olarak bir oyuncu gibi abartılı davranıp ilgiyi üzerine çekme çabasıdır. buna halk arasında drama queen dediğimiz kişileri de dahil edebiliriz sanırım. normal denilebilecek olayları büyütüp abartılı tepkiler vermeleri de buna bir örnektir.

akp deyince sanki düşmandan bahseder gibi bahsederseniz ve kendi düşünceniz dışındakine hakaretvari konuşursanız. bu ülke bir gıdım nedir bir gıdım ilerlemez. sen bugünkü haline bakıp kendi menfaatine uymadığı için konuşursun ben genele bakıp olumlu sonuç görürüm. hakaret etmiyorum bak. bundan önce zaten çok oy kullanmadım ama kötü günlerimin bir nebze iyi olmasına bir sebep varsa onu unutursam ben büyük bir karaktersizim demektir. sizin o savunduğunuz eski sistem de ben bir tane deneme sınavının ücretini vermedim diye tüm sınıf önünde dayak manyağı yapılıp sonra da bana bana küfretti onun için dövdüm diyen öğretmenler yaratmasa belki bu sığ düşünceli insanlar bu eski zihniyet uyanır diye korkan insanlar olmazdı. ne yaptıysak biz kendimize yaptık. bu ülke de bizim memleketi adam yerine koyup hastahane yapacak başka bir hükümet gelir miydi sanmıyorum. bu kadar şey anlattım ben ama bunu okumadan direk yargılarsınız bunu bilerek konuşuyorum.

bundan sonra oy verir miyim onu da bu kalan 1. 5 yıl gösterecek. eğer ülkem diyorsanız önce hakaret etmeden iki kelam etmeyi öğrenin. sizden olmayanı tü kaka dememeyi öğrenin. ben hakaret görünce hükümete karşı eski zihniyeti görüyorum o zamanlar çocuktum ama etkisini çok iyi hatırlıyorum. benim amcam basit bir hastalıktan hastahane bulamadı diye öldü. gel şimdi bana anlat o eski düzenin iyi olduğunu.

biriyle sohbet ederken kendimi açıklamak zorunda kalmadığım ya da onun düşüncelerine katıldığımda söylediğim sözdür. ama günümüzde karşıdaki bireyi geçiştirmek, susturmak gibi amaçlarla da kullanılabilmektedir.

nietzsche'ye dair bir şeyler yazacağım...

15 ekim 1844’te prusya’da doğan friedrich wilhelm nietzsche, sanıyorum ki bu kadar popüler olmasına karşın hakkında çok az şey bilinen ya da çoğunlukla yanlış anlaşılan ender insanlardan biri. sistematik bir öğretisi yok; metaforlarla bezeli edebi metinlerinde tekrar eden güç istenci, üst insan ve bengi dönüş gibi özgün kavramlarından yola çıkarak bir nietzsche felsefesi oluşturuyoruz. annesi, kız kardeşi, anneannesi ve iki teyzesi olmak üzere büyük ölçüde psikolojik sorunları olan beş kadınla birlikte büyüyen nietzsche, 18 yaşında inancından şüphe etmeye başlayana kadar dindar bir protestandı. 20’li yaşlarının hemen başlangıcında tanıştığı arthur schopenhauer’ın “isteme ve tasarım olarak dünya” adlı kitabında insan için istencin yadsınamaz varlığını ve varoluşsal karamsarlığı; wagner’in bestelerinde ise yıkıcı ve yaratıcı gücü buldu. etikten estetiğe eski değerlerin ve uygarlığın çöküşüne şahitlik eden nietzsche metafizik problemleri değil, yaşamı konu edinerek “nasıl yaşanmalı?” sorusunu yanıtlamaya girişti. yıkım ve yaratımın birlikteliği konusu nietzsche’yi nihilist olarak etiketleyenlerin genellikle gözden kaçırdığı bir detay. nietzche, wagner, hatta bu felsefe ve müzikten beslenen adolf hitler dahi var olan her şeyi yıkıp yeni bir ideal sunan kişilerdi. bu idealin doğruluğu her ne kadar tartışmalı olsa da, bu kişiler tarafından özellikle sanatın kudretinin vurgulanması tesadüf değildir; nitekim kendilerini yeni dünyanın yaratıcı sanatçısı olarak görürler. bu yüzden yaşamının son yıllarındaki nietzsche’den oldukça farklı olan onun felsefi insanı, yani üst insan, intihara meyilli veya melankolik değildir. aksine yaşam tutkusuyla doludur, eyleyicidir. peki üst insan kimdir?

1870’de almanya ve fransa arasındaki savaşa gönüllü olarak katılan nietzsche’ye cephedeki deneyimleri, tüm vahşi sonuçlarına rağmen güç ve iktidar arzusunun varlığını göstererek insanın en temel arzusunun sadece yaşamda kalmak olmadığını düşündürdü. bu yüzden geleneksel hıristiyan ahlakın öğütlediği sevgi, merhamet, kanaatkârlık, ölçülülük gibi değerlerin aslında sahte olduğunu, dahası bir çeşit köle ahlakını temsil ettiğini savundu. hıristiyanlık insanın doğasını anlayamamıştı. zayıf olanlar insanın özü olan tutku ve taşkın çoşkunun bastırılmasını bir erdemmiş gibi sunuyordu.

bu yüzden 1872 yılında yayımladığı tragedya’nın doğuşu’nda hıristiyanlık öncesi antik yunan toplumuna değin geri giderek hıristiyanlığın üzerini örtmediği gerçek insan ve doğal yaşam pratiklerini aradı. kitapta kurguladığı apollon ve dionysos ikilemi, akıl, düzen ve uyumun karşısına taşkınlık, çoşku ve tutkuyu koyarak insan yaşamının özü olan gerilimi gösterir. nietzsche’de tanrı, ontolojik bir problemden ziyade hıristiyan ahlakını temsil eder. bu açıdan tanrının ölümü, yeni dünyanın şafağında geleneksel değerlerin ölümüdür. eski iyi ve kötünün ötesinde hayatının sorumluluğunu alarak kendi değerlerini yaratma gücüne sahip üst insanı müjdeler. tanrının ölümüyle, insan kendi dünyasının yasa koyucusu yani tanrısı olur. bu açıdan ironik bir biçimde nietzsche’nin bir ahlak filozofu olduğu bile söylenebilir, tabii tersine-ahlak filozofu olarak… nitekim bengi dönüş kavramıyla davranışlarımızı sınayabileceğimiz hipotetik bir test dahi sunar: hayatın sonsuza dek tekrarlanacak bir döngü olsaydı, her bir günü sonsuza dek tekrar tekrar yaşayacak olsaydın, sen nasıl davranırdın?

yakalanmamanın en iyi yolu test olmamaktır

eğer troll bir başlık değilse, attığım her mesajın karşılığını bazen geçte olsa(tabi ki işi olabilir) aldığım. gelen cevaplardan sanki ceketinin düğmelerini ilikliyormuş gibi yazdığını hissettiren. şimdilik şahsen bir saygısızlıklarını görmediğim kafa sözlük moderasyon oluşumu.

görevini yapmaya çalışırken öldürülen evrensel gazetesi muhabiri.

bu başlık altında şimdi basın özgürlüğü var diyenleri de gördüm ya.

önemli not: eski türkiye diye bir yer yok. yıktınız da mı yeni türkiye diye ortalarda dolaşıyorsunuz?

yeter de artar.

önce insan kendisini tanıyıp keşfetmeli .ben hala kendimi anlayabilmiş değilim, gerçek ben yazdıklarımda mı saklı yoksa davranışlarımda mı diye düşünmekteyim.
her insanın bir maskesi var , benim de öyle.
birini gerçek gerçek manada tanımak içinse onu maskesini çıkarıcak kadar sevmek ve gerçek benliğini size açması için ona bu sevgiyi hissettirmek gerek . ozaman size karşı maskesini çıkarır çünkü onu yargılamayıp, anlayacağınıza inanır.