zeytinyağı konusunda hep ayvalık ve gemlik aklımıza gelmesine rağmen, aslında türkiye'nin en önemli ve en büyük zeytin bölgesidir. hak ettiği markalaşmaya henüz kavuşamadı ama istanbul - izmir yolunda seyrederken bu bölgedeki zeytinliklerin güzelliği hayranlık uyandırıcı.

her seferinde başıma gelen şeydir. sadece keyif kaçması da değildir. üzüntüdür. korkudur. çaresizliktir. ne yapabiliriz ki, ne olur da değişir ki bu ülke? hoş sorun tek bizde de değil. biz sadece burayı görüyoruz diye sıklıkla buradaki olayları duyuyoruz diye tek sorun bizde zannediyoruz. sorun insanlıkta.

ne bileyim füsun.
şimdi aramıza duvar örsen,
yine kalkıp senin sevdiğin renge boyarım.

didem madak

devletin ya da ülkelerin kendi aralarında belli sebeplerden dolayı ordularıyla girişimleri dir. ayrıca ülkenin kendi içinde de savaştığı oluyor buna da iç savaş deniyor.
savaş ne taraftan bakılırsa bakılsın hangi açıdan görülürse görülsün hep arkasında boynu bükük insanlar bırakır.
kimi zaman anlaşmazlıklardan dolayı kimi zaman daha fazla mala sahip olmak için yapılır. savaşın hiçbir iyi yanı yoktur nasıl ki elini ateşe soktuğunda elin yanıyor ve bir daha aynısını bilinçli bir şekilde yapmıyorsan savaşmamalısın da!!
çünkü; savaş gerisini de çok şey bırakıyor.
perişan olmuş annelerin feryadını, ölümü, kanı, gözyaşlarını, çığlıkları, ağlayarak geçen günleri...
savaşın insanlar üzerindeki etkisi büyük ve yıkıcıdır, dayanılmaz dır. daha fazla mala sahip olmak için hiçbir masumun canı yanmamalı...
ayrıca savaş sonrasında yıllar geçmiş olsa bile insan da belli rahatsızlıklar, hasarlar bırakıyor psikolojik olarak. kötü travmalar yaşanabiliyor.
ınsana verdiği etkilerin yanında çevreye de zararlıdır.
biz burada uçak geçerken çok mutlu oluyoruz fakat bazı yerlerde uçak geçerken çocuklar sevinmiyor...

barış'ın savaştan daha güçlü olduğuna inanmalıyız artık. çünkü barış dünyayı yaşanabilecek bir yer yapıyor ve mutluluk yayıyor.


savaş pahalı; top, tüfek, uçak lazım; kin lazım, nefret lazım; en önemlisi de, uğruna feda edilecek gencecik günahsız insanlar lazım. barış ucuz; barış için sadece vicdan, empati ve sevgi lazım.

-lâ edrî-

"türk kızı dediğin yağmur yağdığında eline kahvesini alıp kitap okumaz, 500 kilometre hızla balkondaki elbiseleri toplamaya koşar." bu yazıyı okuduğumda beri her hatırladığım da gülerim. gerçekten çok doğru.

barney stinson’ın* tanımladığı deli gözleri* var adamda. işlerini ciddiye almaları güzel de halıya duygusallık beslemek trajikomik.

#86576 & #86661
başarısız bir troldür. acınası.

buyrunuz efendim .
https://m.youtube.com/watch...

yeni bir tarif denemek.

insan ne denli derin düşünebiliyorsa sevgisi o denli derindir. o denli doyumsuzdur. ve acısı da o denli büyük .
tezer özlü
yaşamın ucuna yolculuk

utandıranlar utansın.

müslüman görünümlü ataerkil bir toplumda yaşamaya çalışan ve maalesef ki orta doğu topraklarında çürüyen kız türüdür.

o miniğin teyzesiyim ben hahahaha. harikasın sen çocuk bayılıyorum ikinize de.*
modumuz tavan!*

bazı hutu kadınlar, tutsi erkekleri ile evli olduğu için, doğan çocukları yarı tutsi denilerek, büyük kazanlarda su kaynatılmış ve çocuklar vücudunun yarısına kadar kaynar suya batırılmıştır.
insanım diyenin yapamayacağı, görenin dayanamayacağı zulümler olmuş, sadece üç hafta gibi bir sürede, bir milyona yakın insan ölmüştür.

mantık dahilinde aşk evliliği.

sohbet muhabbet mi arıyorsunuz? işini yapan mod iyi moddur. muhabbetiniz sözlük içi sorunlarınızı çözmeye yönelik olmalıdır. ne eksik, ne fazla.

şöyle bir şey mi bekleniyor yoksa

- merhaba başlığı mı taşır mısınız?

- elbette haşmetmeapları, siz söylersiniz de taşımam mı? bu arada harika başlıkmış taşırken nirvanaya ulaştım. uvv başım döndü mutluluktan. ne büyük yazarmışsınız siz...

moderatörlerle ne kadar samimi olursanız, beklentileriniz o kadar artar, en küçük hatayı dahi başınıza atom bombası yemişcesine değerlendirir öyle hareket edersiniz.

sonrada son zamanlarda sözlükte yaşanan tarzda ufak çaplı kaoslar çıkar. aslında modlarla samimi olan her yazar, moderatörün elinde, patlamaya hazır bekleyen bomba gibidir. patladığı an ilk önce moderatörün kellesini alır. yönetimi karıştırır. parça tesirlidir.

bu yüzden gerekiyorsa burnundan kıl aldırmasın ama işini iyi yapsın. milletle kakara kikiri yapıp görevini savsaklayanındansa öylesini tercih ederim.

normal insan.

açıkçası ben bırakıyorum bazı insanları takip etmeyi. bakıyorum, uzun süre bir şey paylaşmamış. sonra son görülme tarihlerine bakıyorum; belli ki ya artık hiç girmiyor ya da her gün giriyor ama hiçbir şey paylaşmıyor. hâlâ girmeye devam ediyorsa, bir süre bekliyorum. eğer uzunca bir süre hiçbir şey paylaşmamaya devam ederse bırakıyorum. sonuçta birbirimizi takip etme nedenimiz paylaşımlarımız değil mi?

takibe takip ya da "o bıraktı diye ben de bıraktım" olayları biraz çocuksu işler. okumaya değer bir şeyler varsa takip edersiniz, yoksa takipten çıkabilirsiniz. büyütülecek bir olay olduğunu düşünmüyorum.

saçımı savursam yetiyor...

1872'de kurulan, türkiye'de ilk türkçe eğitim veren lise. fatih'te vefa semtinde tarihin tam ortasında yer alır. şehzadebaşı camii bahçesi ve bozdoğan kemeri'nin birleştiği yerde tarihi binalarıyla eğitim verir.

öğrencisi olunası liselerdendir. galatasaray, iel, kabataş, cağaloğlu gibi kafadaki liselere puanı yetmeyen zeki ama çalışmayanların(!)* ve çok çalışıp anca o seviye çıkanların karmasından oluşan ilginç kitlesi vardır. kız yurdu vardır, şehir dışından birçok öğrenci gelir. mezunları her yıl boza gününde bir araya gelir, boza ve leblebi yenir, yediden yetmişe bir kalabalığa şahit olunur. öğretmenleri kalitelidir ve öğrencileriyle ilişkileri çok iyidir. sadece bilgi vermez, kendini ve toplumu tanımayı öğretir. akp hükümetinin kaliteli liseleri yok etme vizyonuyla birlikte diğer iyi okullar gibi hocaları dağıtılmıştır.

şener şen, kemal sunal, hasan ali yücel, sabahattin zaim, mehmet akif ersoy, yahya kemal beyatlı, toktamış ateş, hüseyin cahit yalçın, gazanfer özcan, erol büyükburç müjdat gezen gibi kültür, sanat, sosyal bilim camiasından önemli isimler buradan mezundur.