hayatında hiç avrupa'ya gidememiş fakir insan olarak güncelleme gelmelidir. ulan ay sonunu zor getiriyoruz, ne avrupa'sı? kıçımı kaldırıp eminönü'ne zor gidiyorum.

üstün wikipedia kullanma kabiliyeti vesilesiyle ermenistan'ın bütün kasabalarını öğrenmemizi sağlayan sözlük yazarı. aşırı fena, uç seviyelerde kültürlü bir arkadaş. yüzümüz kızardı, kendimizi cahil hissettik. öyle ki her an banlanabilir.

yanlışlıkla kendimi koyup değiştiremediğim başlıktır

bence şimdi sen de herkes gibisin .

(bkz: ak troll)

1996'nın eylül ayıydı. maaş değil kısa süreli bir çalışmanın karşılığı hak edişti aslında. bir asgari ücret tutarı, yani o günün değeriyle 11 milyon 84 ₺ bir paraydı. zarfın içinden küsuru kadar tutarı harçlık yapmak için kendime aldım, 10 milyonu babama verdim. tuhaf bir bakışla gözümün içine baktı, duygulandı. sadece 10 ay sonra kaybettim, yani bir daha hediye alabilmek veya herhangi bir para vermek nasip olmadı.
yaşıyorlarsa kıymetini bilin ve o bakışları görmek için mutlaka benzer bir şeyler yapın.

(bkz: güneş)
ne kadar da güzel ve samimi bir karalama defteri var. okudukça okuyorum, durduramıyorum kendimi. her gün mutlaka profilini ziyaret ederim.

yayın arası çalan şarkının güzelliği.*

çok heyecan yapmayın arkadaşlar, itiraf ediyorum, ben istedim şarkıyı. *

hayatın gerçekleri ile yüzleşmeyi amaçlayanlara yönelik etkileyici bir film. seyrettikten sonra “bizimki de dert mi” diyorsunuz.
nadine labaki filmin konseptini şöyle anlattı: "günün sonunda, çocuklar gerçekten çatışmalarımız, savaşlarımız, sistemlerimiz, aptalca kararlarımız ve hükümetler için çok yüksek bir bedel ödüyorlar. sorun hakkında konuşma ihtiyacını hissettim ve düşündüm ki, eğer bu çocuklar konuşabilseydi ya da kendilerini ifade edebilselerdi, ne derlerdi? onları görmezden gelen bize ne söylerlerdi…"
zain al rafeea, savaş nedeniyle lübnan'a göçen bir ailenin çocuğuydu. başrol oynayana kadar filmdeki karakterin hayatından farksız bir hayat sürdü. çekimler sırasında 12 yaşında olan zain, hayatında hiç okula gitmemiş, sefalet içinde yaşamış, kendisine ait bir yatağı bile olmamıştı.
"yetişkinlerin beni dinlemesini istiyorum. çocuk yetiştiremeyen yetişkinlerin çocuk yapmasını istemiyorum.
ben de isveç'e gitmek istiyorum. hem orda çocuklar sadece doğal yollarla ölüyormuş".
ama dünya çapında ses getiren, 2018 cannes film festivali'nde jüri özel ödülü'nü alan filmden sonra kendisi ve ailesinin hayatı tamamen değişti. şu an zain artık norveç'te yaşıyor, kendine ait bir yatağı var ve okula gidiyor .

eski nickini bir türlü hatırlayamadığım moderatör. ayrıca yanlış yazdığım bir başlığı daha kimse fark etmeden* düzeltmişti sağ olsun.
favori modlarımdandır kendisi.

kafayı yedik ülkece, aha şimdi de bir manyak tarikat kurup hay huy yapmaya başlamış. bari çocuğuna empoze etme değil mi, ama yok neredee? çocuğa acıdım.

toksik kişiliklerle kurulan ilişkiler insanı tüketir.bu tarz bir ilişkinin içinde olduğunuzu ve sizde yarattığı hasarı fark etmek zaman alacaktır zira kişilerin dengesiz halleri gel-gitleri sebebiyle basiretiniz bağlanır.farkına vardığınız an hayatınızdan ivedilikle çıkarın,beklemenin zararı kendinize olacaktır.

(bkz: lucifer iş başında) sen şeytaan sen yılaan. (gülücük)

"sözlük çalıyor ama çalışıyor abi" dediğimiz gelişme.
keyifli bir uygulamaya benziyor.

insanların açıklarını bulmuş kişidir.
sözlüklerde kitap ve kedi resmi paylaşmak ile instagram'da meme paylaşmak arasında fark yoktur.

peki neden polis tek başına yolda yürüyen insana ceza yazıyor?

dingin savaşçı.çok bilinen bir film değil ama beni çok etkilemişti.kıyıd köşede kalan güzel fazla bilinmeyen filmleri izlemeyi sevenler için ideal bir tercih olabilir.

sabahattin ali'nin kürk mantolu madonna kitabındaki raif efendi.. ölmeden son bir kez oturup konuşabilseydim...