1982 köln, almanya doğumlu rtl spikeridir.

yıllardır spikerlik ve muhabirlik yapan ohlen dünya çapında üne bu hafta içinde kavuştu. bu üne kavuşma hikayesi bana adını yazmayı da söylemeyi de bir türlü beceremediğim jake gyllenhaal’ın oynadığı müthiş film the nightcrawler’ı hatırlattı.

dünyada atlatma haber yapmak ya da yaptığı haberi tiyatral bir halde sunmak, diğerlerinden farklı olmak çok önemli. çünkü haber yapmanın amacı insanları dünyada olup bitenlerden haberdar etmek değil, çok izlenmek, reyting almak.

türkiye’de öncülüğünü televizyonda ahaber’in yazılı basında da spor gazetelerinin çektiği bu akım çok okunur, çok izlenir ama akılda bir şey bırakmaz.

sussanna ohlen de haber muhabirliği ve good morning germany program spikerliğiyle elde ettiği ünle yetinmemiş olacak ki almanya’daki sel bölgesine gidip çekimlerden önce üstüne başına ve yüzüne gözüne çamur sürerek yardım faaliyetlerine el vermiş gibi davranmıştır.

ancak yatsıya kadar yanan mumu başka bir kameranın kendisini kaydettiğini görmesini engellemiştir. bunun üzerine işine son verilen muhabir özür dilemiş ve herkes çamur içindeyken, yayına tertemiz çıkmaktan utandığını söyleyerek ilginç bir empati gösterisi de yapmıştır.

ohlen’in yaptıklarını eleştirmek önemli elbette ama çıkıp özür dilediğimi de unutmayalım. zira deco’yu on yıl boyunca galatasaray için yazan muhabirler ve oyun şifrelerini darbe şifresi diye okuyan muhabirler bunu bile yapmadı.

bunu kendine alışkanlık edinmiş kişi, masada konuşulan şeyleri çoktan kendi kafasında konuşup tartmış ve bir yargıya vardırmış olabilir. bu yüzden düşüncesini ifade etmesi demek ona kağıttan rol okumak gibi gelir ve rol yapmaktansa, kendini yeni şeyler düşünmeye ve dinlemeye verdiği için bu konuda başarılı olamaz. susar da susar. sebebi ise düşünmeye ve öğrenmeye odaklı olduğundan aklındaki doğrular sürekli gelişir. kafasındakiler o an için en doğrusu olsa bile zaman aktığı için eskir ve doğruluktan uzaklaşır. düşüncelerini sürekli güncellemesi gerekir ve bu uğraşına ayırması gereken vakitten dolayı konuşamaz.


sinir katsayımı yükselten haber türü. yok arkadaş yok bunların önün arkası kesilmez. yardım etmeyenlere de kızıyorum ama yardım etseler de ayrı bir dert. kimyasal atık sürüleri. yok olsalar şu dünyadan.

mektupla ilk kez ilkokul öğretmenim sayesinde tanıştım. postane ziyaretiyle yazdığımız mektupları sevdiklerimize göndermiştik. o kadar çok sevmiştim ki yıllar içinde birçok kez mektuplar yazdım gönderdim ve aldım. tabi teknoloji geliştikçe mektup geri planda kaldı zamanla. ama aslında benim için hiç eskimeyecek en güzel şeylerden birisi. göndereceğim mektuplar için aradığım karpostalları bulabilmek, karpostalıma uygun renkte rengarenk zarflardan birini seçebilmek, mektubumda neler yazacağımı düşünmek, daha sonra onu göndermek en çok mutlu eden uğraşlardan birisiydi. tabi işin en heyecanlı kısmı mektubuma cevaben gönderilen mektubu beklemek ve geldiğinde heyecanla okumak. hâlâ bana gönderilen mektupları saklarım. hayatta en çocukça mutluluklarımdan birisidir benim için. şimdi mektuplaşabilecek bir arkadaş bulabilmek çok zor. insanlara saçma ve gereksiz gelebiliyor.telefonla anında gönderebileceği mesajı bu kadar uğraş vererek göndermek istemiyorlar. ama çoğunlukla mesaj mektubun verdiği mutluluğu hissettirmiyor.

üçgen şeklinde birbirimize takacaz *

hiçbir şeyde kararlı olmayan kimse. *

yine geç keşfettiğim için üzüldüğüm ama güzel, kendinden bir şeyler kattığı ve bilgilendirici tanımlariyla beni benden alan bir yazar.. yazmaya hep devam etsin ve ben de heyecanla takip edeyim istediğim yazar. teşekkür ederim efendim. *

genelde tercih ettiğim hediyedir kitaplar ama sadece bir kez kendi kitaplığımdan kitaplar hediye etmiştim birine zamanında.
kitaplığımdan ödünç bile vermem kimseye çok uzun zamandır.
beni çok etkileyen, sevdiğim ya da önemli olduğunu düşündüğüm cümlelerinin altını özenle çizdiğim kitapları bu sebeple çok özel ve güzel birer hediye olarak düşündüm.
kapaklarına kendi yazdığım şiirlerden birer mısra ve arasına kendi emeğimle yaptığım bir kitap ayracı...
nasip olmadı o kitapları tekrar kendi kitaplığımda görmek.
kaç yıl geçti aradan.
öyle acı macı kalmadı geride ama aklıma bazen o kitaplar gelir.
çöpe atmış olma ihtimali canımı sıkar hâlâ.

--- alıntı ---

bir yalan avutacağına seni, bırak doğrular incitsin

--- alıntı ---

eğer inciten doğrular değilse incitmeyin gönülleri. bırakın incitmeyi birini mutlu etmek mutlu olmaktan daha çok keyif verir insana. bir tebessüm de siz kondurun sevgiye susuz kalmış gönüllerin dudaklarına.

doğduğum ev bahçeli bir evdi. (doğduğun ev kaderindir hahah.) ve bahçemizde bizimle yaşayan bir adet karabaş vardı. sonra o evi müteahhite verdik ve bir kaç sene binada oturduk ama yinede dükkanımızda yaşayan köpecikler vardı.

sonra yine başka bir şehre taşındık ve köpek, kedi, keçi, koyun, inek, ördek, tavuk, güvercin vsvs şeklinde bir çok hayvancıkla haşır neşir oldum. özellikle köpeklerle iyi bir arkadaşlığım vardı. son 6 sene yine binada yaşamaya başladım ve çalıştığım için köpek çok daha zor olacağı için bir kedicikle aynı evi paylaşmaya başladım. sonra aldı yürüdü. 1, 2, 3.. bir ara 8 tane vardı. ama şu şekilde, hasta minnağı alıp tedavi edip sonra sahiplendiriyordum. böyle devam etti gitti.

benim için kedi, köpek ayrımı yok. her türlü hayvanı seviyorum. hatta ilginçtir ineklerle değişik bir yakınlığımız olmuştu ailecek. inekler çoban abinin elinden kaçıp babamın yanına dükkanına gelip orada duruyorlardı. babamda saat eğer geçse bırak kalsın 1, 2 saatte burda dursun diyordu. okuldan bir geliyordum inek babamın yanında beni görüp 'mööö' diyordu. möö diyecek tabi diyeceksiniz yok yani direk bana hitap ediyordu inek kardeş. yanıma koşa koşa gelip koca hayvan kedi gibi hareketler yapıyordu.

horozumuz eve giriyor yanımızda oturmak istiyordu. diğer tüm hayvanlar buna benzer tavırlar sergiliyordu kedilere, köpeklere hiç girmiyorum bile. aile olarak hepimiz pek seviyoruz hayvanları bizim için pek kıymetliler. babamın özellikle hayvan sevgisi çok fazlaydı ve bana bizzat geçmiş.

bu arada geçtiğimiz senelerde bir arkadaşıma gitmiştim adana'ya. inekleri vardı. ben sevinçle koştum ahırlarına anam inek seveceğim diye tabi benim hatırımda bizim inekler kalmış. arkadaşım diyorki 'dur gitme ne yapacaksın kokacaksın pis pis.' girdim ahıra inekler bir huzursuz oldu bakıyorlar ters ters. 'mööö (git lan burdan)' diyorlar falan. sahipleri geldi yanıma onada aynı tepki boynuz falan sallıyorlar. 'kız bunlar niye böyle?' dedim. 'inek işte ne bekliyorsun?' dedi. köpekleri falan var kapıda bir deri bir kemikten hallice huzursuz, korkak halli hayvanlar hep. bir iki gün sonra azda olsa alıştılar tabi bana. 'möö (geldi yine değişik. az gel gel kaşı bari sırtımı.)' modundalardı. köpek desen korka korka gelip kafasını okşatıyordu. ama gözlerinde bir korku hakim yinede.

o zaman anladım bu canlara ne veriyorsan onu alıyorsun. kedi, köpek olması ya da inek olması fark etmiyor. senin tavrın ve enerjine göre şekilleniyorlar. canlarım ya hepsine bayılıyorum. en büyük arzum ileride aynı çocukluğumdaki gibi ufak bir çiftlikte yaşamak. hepsiyle teker teker ilgilenmek. ay hadi inş ya. amin deyin çabuk çabuk.

zed's dead baby

patagonyalı

“hepimiz zannettiğimizden daha dayanıklıyız.”

frida kahko

kesinlikle mükemmel bir mfö albümüdür. benim de favorim, #50967 nolu tanımımda da bahsettiğim gibi, pek paylaşmak istemediğim ama dayanamadığım ''bu sabah yağmur var istanbul'da''dır.

insanın, sıklıkla hoşuna gitmeyen şeylerle karşılaşmasıdır.

içimi cız ettiren, gözümü dolduran acı haberdir.

(bkz: itibardan tasarruf olmaz) diyen gereksizlerin ülkeyi getirdikleri hal ortadadır.

benim için her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmek, fazla kafa yormak.

tolstoy'un bisikletini düşünürsek gayet de gerçekleşebilir. yeter ki isteyin.

malum, fırtına mevsimi açıldı, bugün mevsimin ilk dolu yağışını istanbul'da yaşadık. ben de bu fırtına mevsimi ile ilgili bir kaç şeyden bahsetmek istedim. şimdiden keyifli okumalar.

kendi etrafında dönme, uzun ömür ve yoğun dikey-yukarı hareketlerle tanımlanan kuvvetli oraj. süper hücreler neden oldukları büyük çaptaki dolu taneleri ve doğrusal rüzgar nedeniyle oldukça fazla hasar yaratırlar ve yaşamı olumsuz yönde etkilerler.

sıcak ve nemli hava ile birlikte soğuk esen rüzgar sayesinde oluşan ani karşılaşma sonucunda önce yatay, sonra dikey olarak da dönmeye başlar ve hücre yağışları başlar.

kararsızlık kat sayısının büyümesi ile dolu tanelerinin büyüklüğü doğru orantıda olur. yani ağırlıkla yere düşmeye çalışan dolu taneleri, alçak basıncın gücüyle tekrar yükselir ve etrafında bir kat daha buz tabaksı oluşur. dolayısıyla dolu taneleri bu git gel sayesinde büyür.

2017’de temmuz ayında istanbul’u vuran süper hücrede dolu taneleri mandalina büyüklüğüne kadar büyümüştü ve ağır hasarlara yol açmıştı.


süper hücrelerde yağış başlamadan önce de bazen hortum da meydana gelebilir ve şiddeti f1 ( 120 km/h ) dan f5 ( 500 km/h)’a kadar çıkabilir.

bir oturuşta izleyip baya beğendiğim dizi. netflix’in kopyala yapıştır konulu dizilerinden sonra bu farklı kaldı gerçekten.

cinsel içerikli başlıklar başta olmak üzere, diğer yazarlar hakkında kendi üzerlerine vazifeymiş gibi eleştirilerin ya da uydurmaların yer aldığı ve sadece ortalığı karıştırıp insanları birbirine düşürme amaçlı tanımları olan bir grup. ilginç olan da; isteseler herkesin ne yaptığını ortaya çıkarabileceklerini iddia ediyorlar. iddia kuponlarınız kazandırmıyor kusura bakmayın.
kendi yaptıklarınızdan da bihabersiniz...

üzücü olan da bu grubun yazdıklarına inananların olması...

bir söz vardır unutmamalarını hatırlatmak isterim; “bir parmağın önü karşıyı işaret ederken diğer üç parmak sizi yani kendinizi gösterir.”

sanırım bu da sözlükteki son tanımım...