kanalını ilk açtığı zamandan beri takip ediyorum. birçok youtube kanalına göre çok iyi işler çıkarttığı kesin. kimsenin konusmadığı ya da çekindiği konularda bile elinden geleni yaptığını düşünüyorum. izlemenizi şiddetle tavsiye ediyorum dostlar. buradan

anne sütü hem bedava hem ambalajı çok güzel.

ey eski günler artık bana yaklaşmayınız,
ey hayaller, vurmayın kalbimin sert taşına.
bütün bir hayat bile değmez bir göz yaşına,
ruhumun dalgaları, köpürüp taşmayınız.

akciğerlerin iltihaplanmasının halk arasındaki ismi. tıbbi ismine de pnömoni denir. asıl olarak, akciğerde havadan alınan oksijenin girdiği bölge olan hava keseciklerinin iltihaplanması hastalığıdır. aniden oluşan öksürük belirtisi verir. sonrasında da ateş, üşüme, titreme, halsizlik, kas ağrıları, bazen de nefes darlığı, göğüs ağrısı ile kendini iyice belli ettirir. özellikle yaşlı hastalarda gelişen göğüs ağrılarında göğüs kısmında sıvı bir iltihaplanma olur. buna da sulu zatürre ya da zatülcenp veya halk diliyle de satlıcan hastalığı denir. ağır zatürrelerde ve kronik hastalarda, solunum güçlüğü çekilebilir. bağışıklık sisteminin baskılanması sonucu da ölüme sebebiyet verebilir. hastalığa bakteri, virüs ve mantar enfeksiyonları yol açıyor. basbayağı bir grip bile, alt solunum yollarına inerek zatürreye dönüşebilir.

zatürre hastalığı geçmişte, verem hastalığıyla birlikte en çok ölüme sebep olan hastalık olmuştur. son dönemlerde ölümlere yol açan covid-19 hastalığı da sıklıkla zatürreye dönüşmüştür. ağır atlatılan zatürre sonrasında da akciğer dokuları kalıcı hasar alarak, solunum kapasitesinde düşüş gözlenmiştir. penisilin ve pnömokok aşıların gelişmesiyle de ölümler önemli ölçüde kontrol altına alınmıştır.

bir tarkan klasiği.

hareket halindeki arabada bir bacağımı bıraktım ya. yarısı içeride yarısı dışarıda "hooops aloo binmedim daha lan bi dur, anam bacağım" derken durdu. -çığlıklar, yardım çığlıkları, allah'ın belaları- daha ne olsun. bir de kardeş yani, mahalle de senin anladın mı sövemiyorsun. yoksa saçının her teline ayrı ayrı. velhasıl bacağım acıyor canlar, sebeb-i mutsuzluğum onunçün.

hata yapmadan doğruya ulaşılmaz. bütün başarılı insanların yaptığı bir çok hata vardır. kendimden örnek vermek gerekirse yapmadığım şeyler için pişman oldum, hiçbir zaman yaptığım şey için pişman olmadım çünkü o hatalar doğruyu bulmamı sağladı. en azından hiçbir şey yapmamaktan iyidir o yüzden hata yapmaktan korkmamak lazım.

tavşan dağa küsmüş dağın haberi yoktur durumu bu.

belki tanımları değerlendirirken yazara göre değilde beğenisine göre değerlendirme yapıyordur. yani misal ben bazen akışta tanım okurken yazara dikkat bile etmiyorum. şimdi beni engellemiş sayın yazar ben nereden bileyim yani hem engellese kaç yazar o tanım o fikir benim için doğru ve beğenilesiyse beğenirim. kime ne?

biri beni kedi paylaşıyorum ve onun girdiği başlığa farklı fikirde bir tanım girdim diye engellemişti. ve bunu alalen yazmıştı yine aynı başlığa. sonra bir süre başlıklardan bana gönderme yapmaya devam etti. ki bu kişiyle bir merhabamız birbirimizin tanımlarını okumuşluğumuz bile yok. hani bu nefret nereden geliyor bilmiyorum. onun girdiği tanımı fark bile etmeden o a demişken ben b demişim. sonra profiline girip bu arkadaş bana niye saldırdı diye baktığımda anladım ki mesaj atacaktım beni engellediğini gördüm. gerçekten engellemişti yani. neyse baktım bir süre bu da yetmemiş uzun bir süre bana gönderme yapıyor sonra ben o gün dellendim (aslında o gün çok zor bir gün geçirmiştim ve sözlüğe girdiğimde olayı görünce patlama noktam olmuştu. yoksa normalde yine gülüp geçmem gerekiyordu. gerçi uzun soluklu bir meseleydi aynı durumu daha öncede yapmıştı bunun etkiside büyük.) ve buna devam edersen bir sonraki adresim nickaltın olacak yazdım. ve ilginçtir ki hiç alakasız kişiler kendi üstüne alındı ya da üzerine vazife kabul etti bu sözü. ya da kendilerince dalga geçmeye çalıştılar. gördüm ve güldüm bunlara. hiçbirine cevap bile vermedim. o kişiyle aramda olan durum çok başkaydı ona sinirlenme olayım onun tavrı vs işte. ama diğerlerinin tepkileri bir hayli komik geldi ki. aralarında sevdiğim yazarlar bile vardı. o kişi olmak üzere hiçbirini enellemedim. gerek duymadım çünkü burayı onlar kadar ciddiye almıyorum. yo yo sözlüğü değil. evet sözlüğü pek ciddiye alıyorum ve seviyorum ama bu tavırla, artık onun adı ciddiye almak mı nedir bilemiyorum? bu tavırla yaklaşamıyorum sözlüğe ve tanımlara.

hah alemler ya milleti kolluyorlar kim ne demiş neye ne tepki vermiş. milletin tanımlarına göndermeler falan sürekli başkalarını eleştirme çabaları gülünesi durumlar. hani her şeyin en iyisini ben biliyorum havası, bir kasmalar çocuk çocuk hareketler. ego yarışları, tanımlar üzerinden had bildirme ama diğer yandan had bilmeme olayları. yaşlarına vereyim diyorum? aman verdim gitti hahaha.

bu arada o beni engelleyen vatandaş uçmağa gitmiş. üzüldüm yani duyunca ama sürekli oraya buraya saldırmanın sonu bu. diğerlerine duyurular.
az sakin olun, kasmayın, kastırmayın ya da öte de oynayın...
saygılar... *

güzel zamanlamadır. 7'de kalkmışsanız önünüzde istediklerinizi yapmak için yeterince vakit var demektir.

benim.
*90'larda çocuktum.
*90'larda müziği keşfettim
*90'larda arkadaşlığı öğrendim.
*90'larda ilk aşkımı yaşadım
*90'larda en sağlam dostlarımı tanıdım

şimdi gel de aşık olma o güzel yıllara...

şener şen.

anne baba kendi yapmayı beceremedikleri ebeveynlik görevini sizden küçük kardeşlerinize karşı yapmanızı isterler. çocuk değilsinizdir onlara göre. örnek olup arkasını toplamanız gereken kardeşleriniz vardır. alabileceğinizden fazla sorumluluk yüklenir sırtınıza.

- bana afife'nin kocasını göster!
- o.
- bu mu?
- hayır, öteki.
- öyleyse bu?
- hayır, onun yanındaki.
- afife, senin kocan kim?
- vallahi annem bilir.
- yasemin, sen söyle...
- neyi?
- afife'nin kocasını...
- birincisini mi, ikincisini mi?
- bu kızın kaç kocası vaaar?!
- üç.
- o ne demek?
- ilk kocası, ikinci kocası, üçüncü kocası...
- sen sus ramazan!
- benim adım şaban.
- öyle ya, ramazan sendin.
- benim adım da bayram.
- şu halde şaban sensin?
- hayır ben ramazan'ım.
- yeteeer! çıldırtacaksınız beni!

(bkz: süt kardeşler)

normalde baklavaya çok düşkün değilim. ama eğer ilkel çağ da olsaydım ve soğuk baklavayla karşılaşsaydım tapardım. o nasıl harika bir taddır. ne yoruyor ne şişiriyor. bir kaşık süte mutluluk ve sevgi katmak gibi bir şey. insanın aşık olası geliyor. yeme de yanında yat sözü var ya tam olarak soğuk baklava için söylenmiş. ama yemeden de duramazsınız. keşke yedikçe bitmeyen bir tatlı olsaydı. keşke musluklardan soğuk baklava aksaydı. eğer idam sehpasında olsam ve son arzumu sorsalar soğuk baklava isterim. tarihin en iyi tatlısıdır. bunun için kurşun atar kurşun yerim.

ilk tasarlandığı dönem, 1153 yılında, bugünkü filistin topraklarının olduğu bölgeye düzenlenen haçlı seferleri sırasında silahlar ve uzunluğundan dolayı da mızrakların taşınabilmesi için basit ve tekerlekli düzenekler oluşturulur. 16 yüzyıl sonlarına doğru da bu düzeneğe luggage ismi verilir. lug kısmı da sürüklemek manasını taşıyor.

1800'lü yıllara gelindiğinde de bavul günlük yaşamda çokça yer almaya başlar. önceleri işe giden kişiler tarafından kullanılmıştır ve sonrasında da kullanım alanları yaygınlaşmıştır. seri imalata geçilmediğinden ve yapımında inek derisi kullanıldığından o zaman pahalı eşya olarak görülmüştür.

1870'li yıllarda su geçirmez olanları icat edilmiş. mucidi olan moynat isminde bir bavul imalatçısıdır. yine 1870'li yıllarda da bunun kare şeklinde olanı louis vitton tarafından tasarlanmıştır. böylece o dönemin en önemli seyahat taşıtı gemiler başta olmak üzere, çeşitli yerlerde taşıması kolay hale gelmiştir.

1900'lü yıllara gelindiğinde uçak görevlileri, teknolojinin de getirisi sonucu katlanabilme özelliğine sahip, bagaj yerleştirmesi kolay olan tekerlekli bavullar kullanmaya başladılar. bavula tekerlek monte edilmesi fikri de, bernard sadow isimli kişi tarafından, yorucu geçen bir yolculuk ve taşınması ağır gelen bavullardan dolayı ortaya atılmıştır.

o günden bu yana da imalatı artan bavullar önceleri ahşap, daha sonra deri ve ardından çelik malzemeden üretilip daha taşınabilir ve modernize hale getirilmiştir.

voleybol oynayabilen minyonları güldüren başlıktır.. *

sanat eserlerinden bağımsız bir sanat kavramı var mıdır sorusunu sormayı zorunlu kılan soru. yapılan her tanıma yönelik tanımın kapsamına uymayan bir sanat eseri örneği verebileceği için (sağolsun avangartlar) sanat nedir sorusunun "bir şey ne zaman sanat eseridir?" sorusundan itibaren şekillenen hayli analitik bir yanıtı var. (ben demiyorum, sanat teorisyenleri diyor)

"x bir sanat eseridir ancak ve ancak;
-malzemeye biçim vermek suretiyle x’i ortaya çıkartan bir fail (insan) varsa
-x, bir tavır ya da bakış açısı ortaya koyuyorsa
-x’te retorik (genellikle metaforik) eksiltmeler varsa
-bu eksiltme ve boşlukların doldurulması - yorumlanması konusunda izleyici katılımına gereksinim duyuyorsa
-x’i yorumlarken sanat tarihsel bağlama gereksinim duyuluyorsa." (noel carroll)

bu durumda tanıma uyan sanat yapıtı - sanatçı - izleyici üçgenin oluşturduğu organizasyona sanat denebilir.

eğer söylemeseydim bana bağlanacaktı, belki de çok daha sevecekti. belki bir gelecek için hayatını paylaşmak isteyecekti. bunu ona yaşatmaya hakkım yoktu. ona '' benim bir geleceğim yok '' diyemezdim, çok üzülebilirdi. üzülmesin diye yalan söyledim ve kendimi kopardım o daldan.
durmam gereken çizgide durdum sadece, yapmam gerekeni yaptım, içim kan ağlasa da, yüreğimden parçalar kopsa da...