biz mustafa kemal'i ilahlaştırmıyoruz , hakkı teslim ediyoruz. neticede bir memleketin topyekün işgaline mani olmuş , belki tamamını kurtaramamış ama kalbini kurtarmış. sevgi duymayabilirsiniz lakin türkiye cumhuriyeti sınırları içerisinde yaşıyorsanız saygı duymak zorundasınız!

yok başka bir cehennem yaşıyorsunuz işte.

sesler ve küller

behçet aysan

ıssız adam filminde görüp aşık olduğumuz 1981 ankara doğumlu çok hoş bir oyuncu. daha güzel işlerde göreceğiz derken ortalarda görünmez oldu.

şşşşt, kalkın!
yola düşme vakti!

/ haydi barikata /



https://i.ibb.co/q5b2fk4/soviet-flag-6.gif

bayağı boş yazıyorum galiba ; bu yüzden ben tabii ki.

insan küfür etmeden de bir şeyler anlatabilmeli diyerek giriş yaptım,hadi bakalım.

iki gün sonra başka bir kullanıcı adıyla ortalığın anasını ağlatmaya devam edecek yazardır. üç tane * istedi diye değil 'sözlükte adam kayırıyorlar!' sesleri yükseldi diye göstermelik uçurulmuş yazardır. aykırı bir ses değil, ego mastürbasyonu yapıp pisliğini sözlüğe boşaltan bir yazardır.

'yavşak' kelimesini kullandım diye şikayet edilmiş, çok komiksiniz gerçekten. sırf tanıma konu vatandaşla ilgili yazım bir süre burada kalsın istediğim için düzenleme yapıyorum. bir süre sonra komedi halinizle minnoş minnoş takılırsınız.

çöplükte
artık
bir bahar
turuncu
çocuğun gözleri gürültülü
adamın elleri
kadının memeleri

kapattılar
sokağı

arsız bir kedi
onları izlemekteydi
gecesinde bir ağacın
dalları yumruk
dağılıyordu yüzümüz

başı sıkışan yazarın yoldaş’a sarfettiği feryat sözleridir.

yer: ukrayna
kiev şehrinde mimari bir dönüm noktası olan lyuteranska caddesi 23 numarada bulunan bir yapıt. 1907 yılında zengin bir tüccar olan serhiy arshavskyi tarafından yaptırıldı. ama mimari yapısı sebebiyle sahibini bile unutturdu. “ağlayan dulun evi” adını bu eski evin cephesini süsleyen kadın yüzü şeklindeki taş kabartmadan alıyor. yağmur yağdığında bu taş kabartmadan sular akıyor. yağmurun tesiriyle taş kabartma ağlayan bir kadının yüzüne dönüşüyor.

iflah olmaz bir teröristim lanet olsun.

küçük bir çocukken ertesi gün bayram sabahı olacaksa heyecandan kıpır kıpır olurdu yüreğim. yatağa erkenden girer, daha o zamandan başlayan gevezeliğim ile susmak bilmez, aynı odayı paylaştığım ablacığımı da uyutmazdım. içeriden annemin tatlı-sert sesi ile"sabah yine uyanamayacaksın artık sus ve de uyumaya çalış!" komutunu alana dek durmaz, bir yerde uyumak yerine tüm gün sokaklarda koşturan bedenim bayılırdı da uykuya geçerdim. ve tabii ki gece uyumayan minik ben, sabah yarı açık gözlerle birkaç lokma yeme çabasından sonra bayram için alındığından özel olan çiçekli eteklerimden birini giydiğim vakit kendimi prensesler gibi güzel hissederdim. küçük prensesim diye severdi annem. * gerçi o prenses halim babaannemlerden anneannemlere gidene dek bozulur. kar beyaz çorapların dizlerinde toz toprak, saçım başım dağılmış olurdu. annem, yazık neden bu çocuk diğer kızlar gibi tertemiz gezemiyor diye yarı kızgın yedek çorapları giydirirken hafiften azarlar; bayramda güzel güzel ve tertemiz gezmek lazım nutkunu atardı. ellerini öptüğüm büyüklerin yanaklarına aldığım bayram harçlıklarının karşılığı olarak birçok öpücük kondurur, sevinir, sevgimi belli ederdim. ve de koşup soluğu bakkalda alır, yediğim onca şekerin üzerine bir de dondurmalarla kendimi şımartırdım.
kocaman oldum artık. bayram şekeri olmayan, bayramlıklarım olmayan bir bayram sabahına uyandım. ama akşam saçlarımı okşayarak uyuyana dek yanımda bekleyen güzel insan sayesinde dinlenmiş ve huzur dolu bir uykudan uyandım. güneşli parlak günde hala bayramı yaşamayı adet olarak sürderen ailemin bayramını kutlayıp marikaki'nin huzur veren sesi ve çaldığı bir birinden nostaljik şarkılarla daha da sıcak oldum. kendimde bayram kutlayacak bir enerjiye neden oldu bu nostalji. çiçekli bir elbise ve güzel bir sofra ile bayramı kutlamaya başlayacak uzakta olan herkesi bir ekranın ardından sevgiye ve öpücüklere boğacağım. ilk durak burası olsun. koskocaman sevgilerimi yolluyorum, bayramınız kutlu olsun. *

(bkz: mart olayları) olarak bilinen 1918 yılında ermeniler’in azerbaycan türkleri’ne karşı başlattığı soykırımdan kurtulan bir kadın kahramanın öyküsü üzerine yazılmış şarkıdır. sözlerini talat eyyübov yazmış ve fikret amirov bestelemiştir. 1959’da ilk kez reşit behbudov tarafından seslendirilmiştir.
türkünün hikayesi kısaca şöyledir ;
--- alıntı ---

mart 1918 soykırımı günlerinde reyhan adlı bir güzel kızın düğünü vardır. tam düğün gününde hayat yoldaşı seçtiği erkek, ermeniler tarafından öldürülür.
reyhan ise tecavüze uğramamak için duvağıyla tuvalete gider, kendini dışkı ile kaplayarak saklanır ve kaçmayı başarır.
daha sonra mutluluğu yaşayamayan eşinin intikamını almak için silahlı bir çete toplayarak ermenileri guba'da gelinkaya adında bir yerde darmadağın eder. ve yıllarca ermeni katillerine dünyayı dar eder.
reyhan, dağların kızıdır artık; gerçek bir kahramandır. yıllarca dağlarda gezer.
daha sonra, 1928'de 'anti-sovyet' damgası vurularak yakalanır tutuklanır.
kurşuna dizilmek için hücresinde beklerken azerbaycan sovyet sosyalist cumhuriyeti komünist lideri (bkz: mircafer bağırov) değişik mercilere başvurarak gücünü kullanarak onu savunur; hayatını kurtarır. adı ve soyadı değiştirilmiş olan reyhan, bir kırım manastırına yerleştirilir ve orada ölür.

--- alıntı ---

dedim ya...
eylül'dü,
savruluşu bundandı kimsesizliğimizin. *

"zindandan hallice kibirli yalnızlığım"

bozulan ne varsa kapat aç yapmak.

herkese sabırlar dilediğim kapanmadır.

1982-2002* yılları arasında türkiye'de üretilmiş, c segmenti otomobil.
l, sl, slx ve slx ie gibi versiyonları bulunur.
satışta olduğu sürece rakibi renault toros olmuştur.
kırsal kesimde toros'u tercih eden halkımız, şehir kullanımı için bu araçları tercih etmiştir.

çok fazla cevabı vardır.

kimi insan seni küçük görür kimi insan senden korkar.

ahmet hamdi tanpınar - (bkz: huzur)
fernando pessoa -(bkz: huzursuzluğun kitabı)
carl gustav jung - (bkz: dört arketip)