insana 5 dakika boyunca hayatı sorgulatan ardından çay içiren eylem.
pandemi döneminde kartı cihaza dokunduracaksın sadece hepsi bu kadar ama market vs yerlerde insanların kartı kasiyere uzatıp temassız dediklerini duyunca boş boş bakıyorum, kasiyerin kartı almasına zaten "allahınız yok mu lan" nidalarıyla karışmak istiyorum ama döverler diye korkuyorum.

düz mantık gidersek;
pkklı teröristtir.
orman yakan da teröristtir.
gerisini tamamlayıver.

kedi maması. ne zaman nerede yemek yiyeceği belli mi olur. işimizi sağlama alalım.

ben 2002'liyim yani 18-19 yaşlarındayım. hayatımdaki tek gerçek amacım yaşayan hiçbir varlığa zarar vermemek. bunu yaparken zarar görmemeye de çalışıyorum ve bu tarz başlıklar bana duygusal anlamda ağır geliyor. bu başlığı açan, hak veren siz "abilerim, ablalarım"dan öğrenmeye çalışan, sizi dinlemeye gelen biriyim. ama dinlediğim şeylerin aşağılama olması üzücü. ne yazık ki bir nesil tamamen çöp olamayacağı gibi tamamen harika da olamaz. büyüyeceğimiz şartları, dönemi ve çevreyi biz seçmedik. bu kuşağın tamamının kişiliğinde oluşan bir problem görüyor ve bunu doğduğumuz döneme bağlıyorsanız bana da "e o dönemi de siz yaratmadınız mı"diye sormak düşer. ben bu genç yaşımda insanları etiketlememeye çalışmayı öğreniyorum ki bu çok zor çünkü etrafımdaki büyüklerim her şeyi etiketleyerek anlatmış, öğretmiş bana zamanında. şimdi ben emekliyorum ben yürüdüğümde, kostugumda umarım sizin etiketleriniz ayaklarınızı bağlayıp sizi düşürmez
;umarım bir an önce kurtulursunuz onlardan. sözlüğe giriş nedenim de kitap kazanabilmek malum pahalı çünkü sizin döndürdüğünüz ekonomi dolayısıyla ama aylık kitap yardımı yaparsanız çeker giderim siz de bana katlanmak zorunda kalmazsınız.

pandemonium aslında bir demokrasi arayışının simgesi. netice itibarıyla sen koskoca ışık getireni krallığından sürmüşsün, onun yoldaşlarına da kapıyı göstermişsin. dediğim dedik, öttürdüğüm düdük kafası ile hareket edilince işler sarpa sarıyor. bir nevi bu diktatörce tutum karşısında uhrevi dünya kendi isyankarlarını ortaya çıkarıyor. netice de bu adamlara yeni bir mekân lazım. orada örgütlenecekler, orada karar alacaklar. cennet diktasına karşı mücadele ateşini orada yakacaklar. o yüzden de sembolik anlamda değerli bir yapıt ortaya koymak lazım. hatta bu öyle bir mimari olmalı ki, cennetin köşkleri ile sarayları ile boy ölçüşmeli. hah işte onun içinde ustaların ustası, cennetin mimarisinin duayeni, lucifer'in kankası mulciber işe koyuluyor. pandemonium mulciber'ın ustalık dönemi ürünü tabi bu inşaat öyle ha deyince yapılmıyor. lucifer'in tüm yoldaşları mevzuya omuz veriyor dünya 6 günde kurulduysa bizde başkenti kısa sürede kurarız deyip, mevzuyu neticelendiriyorlar.

olaya milton abi açısından bakarsak, meleklerin ve iblislerin kendi kaderini tayin hakkını savunduğunu görürüz. pandemonium devrimci bir tutumun ürünüdür. zaten john martin'in tablosu da devrimin kıvılcımının çakıldığı anı betimliyor. kuvvetle muhtemel o esnada başkent sokakları, ''gün doğdu hep uyandık alevlerle sınandık, bağımsızlık uğruna da pandemonium'da toplandık!'' tarzı bir marş ile inliyordu. gerçekten muazzam bir tablo. duyguyu veriyor cidden. netice olarak baktığınızda milton'un cehennemi, tüm cehennemlerden daha özel bir fikre ev sahipliği yapıyor ve daha büyük bir emeğin ürünü. uhrevi dünyanın tüm iblisleri birleşin! cennet'te yaptığınız kölelikten başka kaybedeceğiniz neyiniz var? netice de milton abiye göre akıl kendi mekanlarını yaratıyor. eh öyle cennete böyle cehennem demiş ve giderini yapmış. şapka çıkaralım. düğmelerimizi ilikleyelim. ama meleklerin ve iblislerin iç işlerine lütfen karışmayalım. özgür irade söylencesi denen bir şey var malum!

zekalarımız çarpışsın isterdim ama görüyorum ki aduket atıyorsunuz.

artık daha fazla ve daha kaliteli tanımlar okuyacağımız ve marifet iltifata tabiidir sözüne istinaden okunulan tanımların artılanacağını gösteren uygulamadır.

içler acısı...
bir insanın ailesini yarı yolda bırakıp gitmek zorunda kalacak kadar zor duruma düşmesi.
geriye kalanların iki savaşı atlatmak zorunda kalması.
çok da kelimeleri dökülesi bir durum değil.
umarım bir şeyler yoluna girer. umarım daha çok can yanmaz bu süreç yüzünden.

çöpü market poşeti değil de çöp poşetiyle atmak. zengin gösteriyor bence.

konu ile ilgili olarak sokaktakilere; yallah arabistan'a.
sözlüktekilere; engelle, başlıkları engelle.

deli misiniz ya? sevmek sevilmek ne güzel şey!

bir çok var. ama en önemlisi;
attila ilhan'la göz göze gelmem ve bana gülümsemesiydi. donmuş kalmıştım. hatırladıkça gözlerim yaşarır. toprağı bol olsun.

paramız.

(bkz: cesur yurek)ve
(bkz: gladyator) benden iki film olsun...

savaş ve barış - selam ve dua.

sözlüğün ilk yazarlarından, şaka maka bir seneye yakındır tanıdığım adam gibi adam yazar.

kimler geldi kimler geçti de neler gördük, değil mi dostum? üzüldük, ağladık ama buradayız. *
velhasıl iyidir, hoştur, aramızda olmaya devam etsindir. bir de bana bir şarkı önersindir.

geçen baktım bir başlıkta şarkılardan birini övmüş, sevmezseniz küfredin demiş. edecektim kıyamadım, nasıl olsa eski dosttan düşman olmamalı. *

einstein'ın efsane sözünü buraya bırakıyorum:
tanrıya inanan adam olmak kolay, asıl zorluk tanrı'nın inanacağı insan olmakta.

yetenekli bir aktör, yakışıklı-karizmatik bir adam ve sin city'deki hartigan performansını bir kenara koyup da konuşacak olursak; güçlü bir sesi ve acayip bir sahne performansı vardır.

herif söylüyor. herif çalıyor:

öğlenci olduğum dönemlerde okul çıkışı karanlığa denk geliyor diye dedem almaya gelirdi hep. elini tutar eve giderdik, o güven içinde hissetmek güzeldi.