12 veya 13 yaşında lazer epilasyon ile başladım. "istenmeyen yüz kıllarından" kurtulmak için çok şey yaptım ... benim gibi endokrin veya hormonal bozukluğu olan çoğu insanda olduğu gibi hem ağrılı ve pahalıydı hem de işe yaramadı. düzenli olarak tıraş olurken, günde üç ila dört kez tıraş oluyordum. birkaç yıl önce zihinsel olarak iyi bir yerde değildim: evden sadece iş için ayrılırdım ve saatlerimi boş yere tıraş olmak için harcardım. sonu yokmuş gibi geldi. kocam bana yardım etmek için elinden geleni yapıyordu, beni güzel hissettirmek için elinden geleni yapıyordu. bir gün, bana sordu: neden durup, yüzünü dinlendirip, sakallarının uzamasına izin vermiyorsun?
tepkiler nereye gittiğime ve kiminle olduğuma, hatta beni gözlemleyen kişinin cinsiyetine göre değişir. kadınlar beni toplum içinde gördüklerinde sakallarını hissediyorlarmış gibi yüzlerine çok dokunma eğilimindedirler. erkekler genellikle şok veya dehşet içindedir ve ya soru sorma ya da tebrik etme eğilimindedir. ölüm tehditleri aldım, geçiş yapıp yapmadığımı merak eden insanlara kulak misafiri oldum...
başkaları sizin için neyin doğru olduğuna karar veremez. vücudunuz için kimsenin onayına ihtiyacınız yok.
insanların hikayemden çıkarmasını istediğim en büyük şey, kendinizi güçlendirebilmenizdir - nefret ettiğiniz bir şeyin kölesi olmak zorunda değilsiniz. sakalınızdan nefret ediyorsanız, alın veya bırakın ve sevmeyi öğrenin. ne yapmayı seçerseniz onu seçin, başkalarının sizin için neyin doğru olduğuna karar veremeyeceğini unutmayın. vücudunuz için kimsenin onayına ihtiyacınız yok.
buradan