kral yolu
manisa, salihli (sardes) bölgesinden başlayıp pers imparattorluğu'nun başkenti olan sus şehrine kadar ulaşan yoldur.
bu yol anadolu yollarının temelini oluşturmuştur.
bu yol anadolu yollarının temelini oluşturmuştur.
devamını gör...
son singapur vapuru (yazar)
mesajı aç da az konuşak dediğim yazar.
heyyooo baksana bana bi'.
heyyooo baksana bana bi'.
devamını gör...
etek giymeyi sevmeyen kadın
dolabımda hiç etek yoktur,toplumun dayatmasından mı yaşadığım çevreden mi bilmem,etek bana kendimi savunmasız hissettiriyor.
devamını gör...
evli birinin eşinden başka birine aşık olması
kadın için de, erkek için de geçerli olabilecek durumdur. yanlışlığı veya doğruluğu tartışılır. durum baktınız ki geçecek gibi değil, kendini sıkıp üzmektense boşanılır.
(bkz: ruh adam)
(bkz: ruh adam)
devamını gör...
beni öp sonra doğur beni
altı yaşında annesini kaybederek annesiz büyüyen cemal süreya'nın sevdiği her kadında anne sevgisini aradığını şu sözleri ile de anlayabileceğimiz şiiridir:
annem çok küçükken öldü
beni öp, sonra doğur beni.
1973 yılında yazılmıştır.
beni öp sonra doğur beni ismiyle yapı kredi yayınları'nın cemal süreya'nın seçme şiirlerini oluşturduğu 75 sayfalık şiir kitabı da mevcuttur.
aldığım ilk şiir kitabıydı aynı zamanda.
annem çok küçükken öldü
beni öp, sonra doğur beni.
1973 yılında yazılmıştır.
beni öp sonra doğur beni ismiyle yapı kredi yayınları'nın cemal süreya'nın seçme şiirlerini oluşturduğu 75 sayfalık şiir kitabı da mevcuttur.
aldığım ilk şiir kitabıydı aynı zamanda.
devamını gör...
sözlükteki kürt ve arap nefreti
ben de olmayan nefrettir.
nefret en çok insanın kendine zarar verir.
çürüten bir duygudur.
belli bir yaşı geçmiş artık zihniyeti kemikleşmiş muhafazakâr insanların işidir, kendi gibi olmayandan nefret etmek.
gençler daha evrensel bakarlar hayata.
sözlüğün genci az demek ki.
yaşlılar çoğunlukta.
bende en yaşlılardanım sanıyordum.
nefret en çok insanın kendine zarar verir.
çürüten bir duygudur.
belli bir yaşı geçmiş artık zihniyeti kemikleşmiş muhafazakâr insanların işidir, kendi gibi olmayandan nefret etmek.
gençler daha evrensel bakarlar hayata.
sözlüğün genci az demek ki.
yaşlılar çoğunlukta.
bende en yaşlılardanım sanıyordum.
devamını gör...
kübler-ross modeli
ölümcül bir hastalığa yakalanan hastaların, kendi ölümleriyle yüzleşirken geçirdikleri sürecin evrelerini tanımlamak için elisabeth kübler-ross tarafından geliştirilen model. aynı zamanda five stages of grief olarak da biliniyor.
bu evreler sırasıyla şöyle:
inkar: bireyler gerçeğin kendisiyle yüzleşmek yerine, konulan teşhisin yanlış olduğuna inanarak gerçeği tümüyle reddederler. aynı zamanda bilinç bulanıklığına bağlı olarak korku, endişe, sevinç gibi farklı tepkiler verebildikleri ve teşhisi reddettikleri için farklı doktora gittikleri de sıklıkla gözlemlenmiştir.
öfke: hasta her ne kadar gerçekle yüzleşmeyi kabullenmese de, gerçek olma ihtimalini düşünerek kendisine ve çevresindeki herkese, her şeye karşı öfke doludur. genellikle “neden ben? böyle bir şey başıma nasıl gelebilir? bu hiç adil değil.” gibi tepkiler gözlemlenir.
pazarlık: genellikle uzun bir yaşam için, müzakere, iyileştirilmiş bir yaşam tarzı karşılığında tanrıyla yapılır. “biraz daha yaşama fırsatım olsa her şeyi değiştirebilirim. daha iyi bir insan olabilirim.” gibi.
depresyon: bu evrede bireylerin, öleceğinin farkına varınca içe kapanma, umutsuzluk, hayata küsme, ziyaretçileri reddetme gibi tepkilerinin yanı sıra, zamanının çoğunu sessiz ve somurtarak geçirebildikleri gözlemlenmiştir.
kabullenme: hastanın, kendisini bekleyen sonu kabullendiği ve bunu değiştiremeyeceğini anladığı, kısacası ölümü kabul ettiği evre. bu noktadan sonra birey her şeyi olduğu gibi, daha sakin karşılar ve kalan günlerini daha aktif, hareketli ve verimli geçirmeye çabalar.
bu evreler sırasıyla şöyle:
inkar: bireyler gerçeğin kendisiyle yüzleşmek yerine, konulan teşhisin yanlış olduğuna inanarak gerçeği tümüyle reddederler. aynı zamanda bilinç bulanıklığına bağlı olarak korku, endişe, sevinç gibi farklı tepkiler verebildikleri ve teşhisi reddettikleri için farklı doktora gittikleri de sıklıkla gözlemlenmiştir.
öfke: hasta her ne kadar gerçekle yüzleşmeyi kabullenmese de, gerçek olma ihtimalini düşünerek kendisine ve çevresindeki herkese, her şeye karşı öfke doludur. genellikle “neden ben? böyle bir şey başıma nasıl gelebilir? bu hiç adil değil.” gibi tepkiler gözlemlenir.
pazarlık: genellikle uzun bir yaşam için, müzakere, iyileştirilmiş bir yaşam tarzı karşılığında tanrıyla yapılır. “biraz daha yaşama fırsatım olsa her şeyi değiştirebilirim. daha iyi bir insan olabilirim.” gibi.
depresyon: bu evrede bireylerin, öleceğinin farkına varınca içe kapanma, umutsuzluk, hayata küsme, ziyaretçileri reddetme gibi tepkilerinin yanı sıra, zamanının çoğunu sessiz ve somurtarak geçirebildikleri gözlemlenmiştir.
kabullenme: hastanın, kendisini bekleyen sonu kabullendiği ve bunu değiştiremeyeceğini anladığı, kısacası ölümü kabul ettiği evre. bu noktadan sonra birey her şeyi olduğu gibi, daha sakin karşılar ve kalan günlerini daha aktif, hareketli ve verimli geçirmeye çabalar.
devamını gör...
kadınların araç kullanırken yaptıkları ufak tefek yanlışlar
arkadaş , araba kullanamıyor diye yerden yere vurduğunuz kadınlara , çocukken çay takımı ve oyuncak bebek almayın o zaman. bize de araba alın. biz de arabaları sevelim. bir erkek arabasını namusu gibi görüyorsa ve arabaların içine doğmuşsa suç bizim değil. biz hep arka koltukta gittiğimiz için direkisyonu sevmeye zaman olmadı. bagajda gittiğimiz de vâkidir.
devamını gör...
aşk
can yücel aşkın tarifini şöyle anlatmış;
"onu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz...
ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla o hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz..
ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin...
onunlayken pervaneleşen yelkovanlar, onsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain...
sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, ondan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa, ve o, her durduğunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe ağlıyorsa...
dünyanın en güzel yeri onun yaşadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse...
hayat onunla güzel ve onsuz müptezelse... elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, onun yüzü pembeyse, kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar...
her şiirde anlatılan oysa... her filmin kahramanı o...
her roman ondan söz ediyor, her çiçek onu açıyorsa...
bir anlık ayrılık, bir ömür gibi geliyor ve gider gitmez özlem saç diplerinizden çekiştirip beyninizi acıtıyorsa, iştahınız kapanıyor, iştahınız açılıyor, iştahınız şaşırıyorsa...
iştahınız, hasret acısında bile karşı konulmaz bir tat buluyorsa...
eliniz telefonda yaşıyor, işaret parmağınızla ha bire onu tuşluyor, dara düştüğünüzde kapıyı çalanın o olduğunu adınız gibi biliyorsanız...
mütemadi bir sarhoşluk halinde, her çalan telefona o diye atlıyor, vitrindeki her giysiyi ona yakıştırıyor, konuşan birini dinlerken "keşke o anlatsa" diye iç geçiriyorsanız...
kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü...
özlemi, sol memenizin altında tek nüsha bir yasak yayın gibi taşıyorsanız gün boyu...
hem kimseler duymasın, hem cümle alem bilsin istiyorsanız...
onsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse...
ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse...
gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de; bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep onun yüzü suyu hürmetine...
uğruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek dışarıda yer yerinden oynuyor ve "içeri"de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa, nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız...
kaybetme korkusu, kavuşma sevincinden ağır basıyorsa ve aşk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim...
gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir şarkı, bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa...
her gidişte ayaklarınız "geri dön" diye yalpalıyorsa ve siz kendinize rağmen dönüyorsanız, sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla...
...o halde yarın sizin gününüz!..
"çok yaşa"yın ve de "siz de görün"üz."
aslında aşk'a dair her şeyi bu güzel tarifle anlatmış olsa da aşk herkeste farklı yaşanan yegane duygudur. özlemin anlam bulduğu, huzur kokan, sevgiyle büyüyen ve sarmaşık gibi yüreğinizi sarıp sarmalayan duygudur aşk.
"aşk(ışk) kelimesinin sözlük anlamı ‘sarmaşık' demektir. bahçeye düşen sarmaşık tohumu nasıl bütün bahçeyi sarıp sarmalar, hatta dışarı taşarsa; gönle düşen aşk tohumu da bütün bedeni sarıp sarmalar, oradan etrafa yayılır. nice fidanlar, selviler, çınarlar, bir sarmaşık tarafından sarılınca gitgide sarmaşık dalları arasında görünmez oluyorsa, aşk sarmaşığı da insan fidanını öyle kaplayıp gõrünmez şeyler, yok eder. sarmaşığın özelliği, sarıldığı ağacı içten içe kurutması, bitirmesi ,sonunu hazırlamasıdır. nitekim aşk da insanı sarınca onu içten içe eritip yok eder." sözleriyle açıklamış iskender pala.
benim için de aşk bir bağdır. nasıl olduğu görülmeyen ilmek ilmek özlem, huzur ve sevgi dolu bir bağ.
-ne kadar seviyorsun dersen "nar" kadar derim. dışımda bir ben görünürüm, içimden binlerce sen dökülür!-
"onu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz...
ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla o hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz..
ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin...
onunlayken pervaneleşen yelkovanlar, onsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain...
sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, ondan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa, ve o, her durduğunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe ağlıyorsa...
dünyanın en güzel yeri onun yaşadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse...
hayat onunla güzel ve onsuz müptezelse... elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, onun yüzü pembeyse, kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar...
her şiirde anlatılan oysa... her filmin kahramanı o...
her roman ondan söz ediyor, her çiçek onu açıyorsa...
bir anlık ayrılık, bir ömür gibi geliyor ve gider gitmez özlem saç diplerinizden çekiştirip beyninizi acıtıyorsa, iştahınız kapanıyor, iştahınız açılıyor, iştahınız şaşırıyorsa...
iştahınız, hasret acısında bile karşı konulmaz bir tat buluyorsa...
eliniz telefonda yaşıyor, işaret parmağınızla ha bire onu tuşluyor, dara düştüğünüzde kapıyı çalanın o olduğunu adınız gibi biliyorsanız...
mütemadi bir sarhoşluk halinde, her çalan telefona o diye atlıyor, vitrindeki her giysiyi ona yakıştırıyor, konuşan birini dinlerken "keşke o anlatsa" diye iç geçiriyorsanız...
kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü...
özlemi, sol memenizin altında tek nüsha bir yasak yayın gibi taşıyorsanız gün boyu...
hem kimseler duymasın, hem cümle alem bilsin istiyorsanız...
onsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse...
ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse...
gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de; bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep onun yüzü suyu hürmetine...
uğruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek dışarıda yer yerinden oynuyor ve "içeri"de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa, nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız...
kaybetme korkusu, kavuşma sevincinden ağır basıyorsa ve aşk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim...
gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir şarkı, bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa...
her gidişte ayaklarınız "geri dön" diye yalpalıyorsa ve siz kendinize rağmen dönüyorsanız, sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla...
...o halde yarın sizin gününüz!..
"çok yaşa"yın ve de "siz de görün"üz."
aslında aşk'a dair her şeyi bu güzel tarifle anlatmış olsa da aşk herkeste farklı yaşanan yegane duygudur. özlemin anlam bulduğu, huzur kokan, sevgiyle büyüyen ve sarmaşık gibi yüreğinizi sarıp sarmalayan duygudur aşk.
"aşk(ışk) kelimesinin sözlük anlamı ‘sarmaşık' demektir. bahçeye düşen sarmaşık tohumu nasıl bütün bahçeyi sarıp sarmalar, hatta dışarı taşarsa; gönle düşen aşk tohumu da bütün bedeni sarıp sarmalar, oradan etrafa yayılır. nice fidanlar, selviler, çınarlar, bir sarmaşık tarafından sarılınca gitgide sarmaşık dalları arasında görünmez oluyorsa, aşk sarmaşığı da insan fidanını öyle kaplayıp gõrünmez şeyler, yok eder. sarmaşığın özelliği, sarıldığı ağacı içten içe kurutması, bitirmesi ,sonunu hazırlamasıdır. nitekim aşk da insanı sarınca onu içten içe eritip yok eder." sözleriyle açıklamış iskender pala.
benim için de aşk bir bağdır. nasıl olduğu görülmeyen ilmek ilmek özlem, huzur ve sevgi dolu bir bağ.
-ne kadar seviyorsun dersen "nar" kadar derim. dışımda bir ben görünürüm, içimden binlerce sen dökülür!-
devamını gör...
an itibarıyla yazarların nerede olup ne yaptığı sorusu
evimde şarabımı yudumluyorum.
devamını gör...
2000'lere damga vurmuş dillerden düşmeyen şarkılar
devamını gör...
her şey biter mi sorunsalı
biter.
devamını gör...
cinsel ilişkiye girdim dövmeleri
genelde kelebek olur.
(bkz: ted mosby)
düdüt: tabii ki bir insan kelebek dövmesi yaptırdı diye buna anlam yüklenmemeli.
(bkz: ted mosby)
düdüt: tabii ki bir insan kelebek dövmesi yaptırdı diye buna anlam yüklenmemeli.
devamını gör...
günün şiiri
zamane çocuğuyuz biz..
kâh güler kâh aglariz..
bir kelebek konar elimize..
uçmasın diye kimildamayiz..
zerre kötülük yok içimiz de..
seyr-u'l hayat ..
gark etti bizi yabana..
ne yedik içtik..
zor tutunabildik tozlu sayfalara..
uçtuk.. hayallerimiz de..
gerçeği pesimize taktik..
donmedolap oldu ruhumuz..
biz yine hep çocuk kaldık..
kâh güler kâh aglariz..
bir kelebek konar elimize..
uçmasın diye kimildamayiz..
zerre kötülük yok içimiz de..
seyr-u'l hayat ..
gark etti bizi yabana..
ne yedik içtik..
zor tutunabildik tozlu sayfalara..
uçtuk.. hayallerimiz de..
gerçeği pesimize taktik..
donmedolap oldu ruhumuz..
biz yine hep çocuk kaldık..
devamını gör...
normal sözlük aşık atışması
yok orada vişne , üsküdar'a bağlı kuzguncuk,
kandırmayın milleti, doğruları konuşun azucuk,
yazdan almak lazım aslında birer gocuk,
ellerinizden öper, var ben de bir kız bir de oğlan çocuk
kandırmayın milleti, doğruları konuşun azucuk,
yazdan almak lazım aslında birer gocuk,
ellerinizden öper, var ben de bir kız bir de oğlan çocuk
devamını gör...
cahit zarifoğlu
yaklaşık on üç yıldır şiirle haşır neşirim. birkaç şiiri dışında bu adamın sesi bende hep gizli kaldı. derinlerde bir yerlerde hep çağladı durdu da güne karşı ışımadı hiç. sesini duyan sayısının sanıldığından çok daha az olduğu kanaatindeyim. zira çeyrek asırlık hayatımda yalnızca bir kişi tanıdım onun sesini sahiden duyan.
devamını gör...
kürtler en seküler en ilerici etnik gruptur
peki şeyhler, şıhlar ne olacak?
ya ağalar,aşiretler ve töreler?
kumalık, çocuk gelin, berdel ve başlık parası?
şunu izleyip hala seküler diyecek kimse var mıdır?
ne zaman izlesem ağlarım o kadınlara içim yanar.
bu ülkede seküler bir kesim yok. semt olarak seküler insanların yaşadığı yerler var. fakat ülke, genel olarak bağnaz insanlarla dolu.
eğer türkiye'de olanlardan dışarı çıkarsak ırak'ta kadın sünnetini yapanlar kim?
bu da linki...
ya ağalar,aşiretler ve töreler?
kumalık, çocuk gelin, berdel ve başlık parası?
şunu izleyip hala seküler diyecek kimse var mıdır?
ne zaman izlesem ağlarım o kadınlara içim yanar.
bu ülkede seküler bir kesim yok. semt olarak seküler insanların yaşadığı yerler var. fakat ülke, genel olarak bağnaz insanlarla dolu.
eğer türkiye'de olanlardan dışarı çıkarsak ırak'ta kadın sünnetini yapanlar kim?
bu da linki...
devamını gör...
cengiz özkan
penceresiz kaldım anne demiş sanatçı.
ahmet abiden sonra başka bir sesten şafak türküsü duymak biraz garip gelse de güzel olmuş.
zaten bu adamın sesine yakışmayan tek bir ezgi yok ki?
buyrun, bugün çıkmış, sıcak sıcak!
spotify
ahmet abiden sonra başka bir sesten şafak türküsü duymak biraz garip gelse de güzel olmuş.
zaten bu adamın sesine yakışmayan tek bir ezgi yok ki?
buyrun, bugün çıkmış, sıcak sıcak!
spotify
devamını gör...
abdülhak hamit tarhan
her şeyi sosyal medyadan öğrenmeyi adet edinmiş güruhun bir meziyeti de bu yazar hakkında dolaşan asılsız iddiaları senelerdir yaşatıyor olmalarıdır.
yazar, ilk eşi fatma hanımı 1885'te beyrut'ta kaybetmiştir, hatta 40 gün boyunca eşinin kabrinden ayrılmadığı rivayet edilir. makber isimli eserini de bu esnada, kırk gün içinde yazmıştır.
ikinci evliliğini ise 1890 yılında londra'da tanıştığı bir kadınla yapar. fatma hanımın ölümü ve ikinci evliliği ile arada koskoca beş yıl vardır.
yazar, ilk eşi fatma hanımı 1885'te beyrut'ta kaybetmiştir, hatta 40 gün boyunca eşinin kabrinden ayrılmadığı rivayet edilir. makber isimli eserini de bu esnada, kırk gün içinde yazmıştır.
ikinci evliliğini ise 1890 yılında londra'da tanıştığı bir kadınla yapar. fatma hanımın ölümü ve ikinci evliliği ile arada koskoca beş yıl vardır.
devamını gör...
