kendini aydın, sorgulayan ,objektif kimse diye ilan edenlerin bile öyle olmadığı ülke olduğu için.

ölmeden önceki son sözü "the sadness will last forever" olan ressam. ayrıca, auvers-sur-oise'de geçirdiği seksen günde yetmiş beş tane tablo çizmiştir. 29 temmuz 1890 tarihinde karnına aldığı silah mermisi yarası yüzünden hayata veda etmiştir.

bizim buralarda bir kelime kullanılır, başka yerlerde kullanılır mı bilmiyorum. yanık, derler. yanık büyüdüm, yanık büyümüş, derler. işte bu insan yanık insandır. bi şey alınmıştır ondan tarif edilemeyen bi sey, ruhuna tecavüz edilmiştir, ego tamiri mümkün olmayacak sekilde yaralanmış, belki de parçalara ayrılmıştır. belki öyle bi şey yaşamıştır ki ağlayamamıştır bile. büyür, acı çekerek yaşar ve ölür.

vergi ayıdır. yasakların bir süreliğine kalkmasının en büyük sebebidir.

yalniz basligi acmak icin verilen emegi takdir etmemek elde degil.

bir gün bu kitaba başlarken araştırma yapıyorsanız ve bu tanımı okuyorsanız lütfen beni iyi dinleyin.
bu kitap öyle hadi okuyayım denilebilecek bir kitap değildir biraz alışkanlığınız olması gerekir.
sürükleyici bir roman değildir arada sırada denk gelen şiirlerle mektuplarla kafanız karışabilir.
kitabı çekici hale getiren hiç bir şeyi yoktur üstelik 700 sayfadır.
ama amasına gelirsek bu kitap bir başyapıttır.
şaka yapmıyorum bu kitabın şifreleri vardır üzerine düşünülmüş bir matematiği vardır.
bu kitap ayrıca türkiye'yi anlatan bir filmdir.
toplumsal analizdir.
hayata ayak uyduramamaktır.
içinde geçen alıntıları yaşadıysanız hıçkıra hıçkıra ağlamaktır.
bu kitap başucu değil ayakucu kitabıdır üstüne basıp tırmanırsınız.
bu kitap o kadar inanılmazdır ki onu anlatmaya çalışırken kitapla ilgili anlatacak hiç bir şey bulamamaktır.
okuyup aptal ya alt tarafı bir kitap ne anlatmışsın diyebilirsiniz.
evet aptalım ama bu kitap alt tarafı bir kitap değil.

az önce 4-2 biten marsilya maçından sonra yaşanandır.

galatasaray gruptan çıkmayı garantiledi. avrupa’da yoluna devam ediyor.
lazio maçından anlımızın akıyla dönüp lider olarak çıkacağız. umuyoruz. başaracak gücümüz var her şey bizim elimizde.

normal sözlük galatasaraylılar kulübü olarak kutluyoruz.

(bkz: expecto patronum)

açıklamaya gerek yok. bilmeyen yoktur.

opeth’in 12 mart 2001’de çıkarmış olduğu şahane bir progresif metal tadında olan albümdür ve aynı zamanda muazzam ritmi bol, akıcılığı can alıcı şarkılarından birisidir. albüm hakkında aslında söylenecek çok şey var. albüme ait her şarkı birbirinden güzel, birbirinden etkileyici.

misal albümden bazı şarkıların güzelliklerinden bahsedelim. the drapery falls şarkısı albümün kralı gibidir. brutalı bol, enstrüman kalitesi şahane ve de ahengi on numara beş yıldızdır. onun ardından da dirge for november gelir. bu şarkının başlangıcı sakindir lakin ortalarına doğru coşkuyu verir, insanı adeta şahlandırır, kulakların pasını siler.

bleak diye de bir efsane vardır. bu şarkı adeta beni progresif metale doyuruyor o derece enstrüman kalitesi mevcuttur. pek brutal olmasa da şarkıyı söyleyen vokal adeta şarkının kalitesine kalite katıyor. bir de harvest var tabi. duygusal bir opeth eseridir. bu şarkıyı dinlerken de uzaklara dalıp gidersiniz o derece güzeldir. soft, sakin, akıcı…

the funeral portrait şarkısı benim yine bu albüme ait olan favori şarkılarımdan birisidir. brutali, ahengi, ritmi ve ses kalitesi oldukça yüksektir. blackwater park albümü aslında opeth’in çıkarmış olduğu still life albümünün devamı gibi bir şey. severiz ve keyifle de dinleriz. yalnız bu albümünün yeri ben de başkadır her zaman. opeth yapar da olmaz mı kardeşim? olmuş işte…

ticaret lisesinde 3 sene dersini okuduğumuz, on parmak yazabilme kalibilitetine sahip olduğum için bir türk olarak gururunu yaşadığım, türkçe metin yazabilmenin en hızlı ve pratik yolu olduğu halde neredeyse hiç kimse tarafından kullanılmayan, kullananlara da nedense aşağılayıcı bir gözle bakılan, dil konusunda esiri olduğumuz ingiliz amerikan emperyalizminin işgali ve esareti altındaki ulusal klavye düzenimizdir.

çok komiksin sen keşke yakışıklı olsaydın.

yazdıklarımı yaşadıklarım sanıyorlar.
oysa ben bazen, yaşamak istediklerimi de yazıyorum
geç kaldıklarım var,
gecikenler var,
gelemeyecekler var,
gelseler bile beni bulamayacaklar var.
öyle işte...!

10 binin üzerinde karma puanım olduğu halde rütbe yok bende. bundan kelli ben hiç hak etmiyorum yaşamayı. allah belamızı versin ya.

insanı keyiften öldüren sigaradır. yirmilik dişimi aldırdıktan sonra 3 gündür içmiyordum. az önce yaktım ölüyorum zevkten. başım falan dönüyor.

çevirmeli olanları insanı çıldırtırdı. çaldığında yürek hoplatan telefonlardı. kimin aradığını bilmeden açardık telefonu. adeta sürpriz yumurtaydı.
t: ip üstünde yürüyebilen nesildir. kolay mı sandınız kimin aradığını bilmeden telefona bakmayı?!

öneriyle keşfettiğim, gecemi güzelleştiren, ruhumu dinlendiren gruptur. hayyam sever biri olarak kalbimi verdim.
bir kadeh şarap eşliğinde; al cenneti çal başına

dinlemekten bıkmadığım, beni başka yerlere sürükleyen muhteşem türküdür. farklı şarkıcılar seslendirse de ben en çok suavi’den dinlemeyi seviyorum. tok sesiyle bu türküye çok uymuş sesi.

herkesi memnun etmek zorunda değilmişiz.

hade bakem.

nefes alsın yeter mantığının ayaklı hali olan adamın davranışıdır. *

buradan