özellikle gündüz programlarında bolca yaşanan histir.
(bkz: palu ailesi)

tanımlarını okurken keyif aldığım yazar. yazmış olmak için yazmadığı her halinden belli.

"doğuştan gelen bir kusurumuz var; hepimiz mutlu olmak için dünyaya geldiğimizi sanıyoruz. bu kusurumuzu gidermedikçe, dünya gözümüze çelişkilerle dolu bir yer görünecektir. çünkü her adımımızda, ister büyük ister küçük bir şey yapmış olalım, dünyanın ve insan hayatının, mutlu bir yaşam sürdürmeye olanak verecek biçimde tasarlanmadığını anlayacağız. işte bu yüzden bütün yaşlıların yüzlerinde aynı ifadeyi, yani düş kırıklığını görmek mümkündür."

arthur schopenhauer

borderline'ın kelime anlamı "sınır, sınıra yakın" demektir. duygularını uçlarda yaşayan kişilerin bir kısmında bu hastalık bulunmaktadır. bipolarla karıştırılmamalıdır.

insanların fikirlerine ve kararlarına karşı saygı duymayan insanlar. ben senin kimi sevdiğine karışıyor muyum? sen de benimkine karışma.
k-pop sevdiğim ve korece dizi, filmler izlediğim için ergen ya da cringe diyen çok insan oluyor. ben sana "bu şarkıyı niye dinliyorsun?" ya da "bu filmi niye izliyorsun?" demiyorsam senin de bana deme hakkın yoktur. sevgide tamamen özgürsünüz fakat saygıda mecbursunuz.

sigaraya günde 15 lira verip, netflixe günde 70 kuruş vereni eleştiren kişi hem matemetik bilmiyordur hem kıskançtır. başka izahı yoktur. sigara içmeyip netflixe günde 50 kuruş vermem diyen de yerde 50 kuruş görse almaz. bu kişi de toplumsal tabuların takıntılısıdır. netflixe kaka diyen zümreye ait olma hissiyatı maksatlıdır eleştirisi. yerde bulduğu 50 kuruşu alıp sigara da içmeyen kişi ise etflix almak yerine internetten xbet sürümlü filmleri izleyebilir. o da ilerleyen zamanda yeterli maddi güce ulaştığında o zaman ne varsa onun üyeliğini alacaktır. yani o kişi için zaman meselesidir*. sadece "ne seyretsem" diyerek menüsünde yarım saat dolaşmak bile verdiğim 70 kuruşa değer. neticede zaman geçirmek için üyeyim. nasıl geçirdiğime çok takmıyorum. yarım kilo çekirdek alıp show ana haber de seyretsem hem aynı zaman geçecek hem daha maliyetli olacak. neticede 70 kuruşa artık sakız bile yok.

netflix+amazon prime+spotify üyeliği kim ne hesap yaparsa yapsın. her akşam ulusal kanalların herhangi birindeki "yengemi kim düdükledi" temalı diziyi seyrederken tüketilecek bir paket cips fiyatından ucuzdur. hulu da gelirse eğer, cips paketi bir boy büyür. o kadar.

ilk yayın için güzel iş çıkartan kafadarları tebrik etmek lazım. diyaloglar akıcı çok az es var. beğendiğim bir yayın oluyor. sonrası için ümit verdi.

bu arada dağınıklığı kafaya takmayın daha samimi bir hava katıyor. önemli olan akıcılık. akmıyorsa dağınıklık sıkıntı...

nefretin, vahşetin, insandışı gösterilerin eksik olmadığı topraklarımda yaşanan olay.
kendisine bunu hak görenler artmadan bir önlem alınmazsa ülkece ruh hastalarının katliamına gideceğiz.

kaynak
buradan
genç kızın görüntüleri

saçmalayan eştir.
annesi doğurup büyütsün sonra da sen kalkıp daha hayatına iki üç gündür girmiş ya annen ya ben diye boş yapıyorsun.
asla doğru bulmam.
ayrıca bunu doyen kişi bilmiyo mu ki ilerde o da bir ebeveyn olacak ve bu durumu yaşamak hiç de hoşuna gitmez bnce

sevgililerinin/eşlerinin kıyafetine, dekoltesine makyajına vs. karışmaları.

hep bir gün bu şehirden gideceğim diyip uzaklaşınca hiçbir şehirde yapamayıp dönmek için gün saydıran şehirdir ankara. doğuştan bu şehirde olanlar da sanırım aynı hisleri beslemektedir.

dekan hoca dersinde sıkca şöyle derdi; "değişmeyen tek şey değişimin kendisidir. " herakleitos.
sonra kısa bir sessizlik ve ardından güzel bir küfür ederdi. *
herşey değişir efendim. sabit fikirli olmamak gerek. bazen acı acı, bazen tatlı tatlı değişir. zaman akıyor, kuşlar uçuyor.
birileri değişimden şikayet ederken, birileri de değişmemesinden şikayetçidir. halbuki aslında herşey her an değişir.
mühim olan akışta olan bu değişime aynı hızda reaksiyon verebilmektir.

tüm hünidaşlara selam olsun.

şu kafamın içi tertemiz değil yani rahat değil. bi kurt var ya da adını koyamadığım bir şey. şu sınav geçsin şu da olsun bu da olsun derken kim bilir kaç zaman geçecek.
sınav geçer, üniversite ee meslek sahibi olma stresi ordan yuva kurma ordan ıncık mıncık bi dünya hurda. oysa hayattayım ve bir kez olacak bu durum.
böyle yaşamak istemiyorum. hayatta bazen zorunluluktan allah yaşatıyor diye yaşıyorum, sormuyor kimse sen yaşamak istiyor musun böyle? bizim bu durumlar ne olcak, mezara girince mi düzelecek, sanmıyorum düzelmez orda da sorgu sınav...
allah 'ım neden böyle desem imtihan diyecek, sabır göstermelisin diyecek, bir kez yaşadığım bu hayatı sabır taşı olarak geçireceğim büyük ihtimalle. aslında özgürlük diye bir şey yok anca adı var. hayatı şöyle kafası güzel yaşasak ne olurdu sanki? acaba bu, bulunduğumuz durumlardan mı ya da benden kaynaklı. farklı bir yaşantım olsaydı farklı olur muydu? hayırlısı buymuş, can sağlığı olsun diye diye ne can kaldı ne de ben...
çok değişik bir hayat. hayat, menfaate dayalı. allah bile iyi olursan şu kötü olursan şu olur demiş. biz insanlık için demiş de biz iyi miyiz böyle iyi olur muyuz oluruz belki de. ben sabırsızım ondan galiba.
seviyorum şükürler olsun ama hep mi noksanlık yaşayacağız bi de gönlümüz tarafından. aklım kırılmıyor kalbim kırılıyor ya. ne olurdu sabah gülüşünle uyansam şu hayata inat. hayat bana inat böyle mi yapıyor ya da olacak olan bu deyip kenara mı çekileyim?
yaşamak güzel ama böyle yaşamak güzel değil. buna da şükür diyim içimi rahatlatmaya çalışayım ama bu kafa öyle kolay inanmıyor ne yapcaz?
yine de şükür, sağlığım yerinde, ailem yanımda teşekkür ederim bu var.
can ve gönlün akılla uyum sağladığı sağlıktan olsun. ohhh dediğim de kafam pürüzsüz olmadı dileğiyle.
iyi, huzurlu, sağlıklı kalınız...

“bir gitar, bir köprü ve son bir şarkı. “

eylül 1970 samsun doğumludur. 2001 yılında henüz 31 yaşında, müzikal anlamda en verimli olacağı bir dönemde, geride bir gitar, bir şarkı “yaşamak istemem artık” bırakarak, bir köprüden kendisini mavi boşluğa bırakarak hayata veda etti.

intiharından bir hafta önce, yaşadığı ağır depresyon nedeniyle hastanede kaldı. çıktığında acılarına son verdi.
ülkemizin elektro gitar virtüözü; çocukluk döneminde önce cura, sonra bağlama çalmayı öğrenir. ilk gençlik yıllarında gitar ile tanışır ve bir daha bırakmaz. marmara üniversitesi müzik bölümünü, elinde gitarı ile bitirmiştir.

70’li yılların blues şarkılarını cover olarak yeniden dinleyicilere sunan blue blues band adlı grubu kurar. geniş kitlelerle tanışması bu grup aracılığıyla olur. mfö ve erkan oğur gibi ünlü müzisyenler ile çalışır. sözü ve müziği kendisine ait şarkılar yapar.

ilk albümü 1997 yılında çıkar ve albümün adına “ilk” der. ikinci albümü “satılık” ise ölümünden sonra dinleyicilerle buluşur. stüdyo kayıtlarını tamamlayan yavuz çetin, geride bir intihar notu bırakmaz ama bir şarkı kayıt eder. “yaşamak istemem artık” ona ait bildiğimiz son sözlerdir.

son sözleri ile;

çayı şekersiz içenler var. içsinler, eyvallah ama böyle basit bir tercihi, kalite göstergesi sanmanın gereği yok. sonuçta şekersiz çay içen 150 yıl yaşamıyor.

profil fotoğrafına kendisini koymaması.

paranın cinleri adlı incecik kitabında dönemin politikası ve tarihini de kendi anılarıyla harmanlayarak pek güzel işler.

ayrıca birçok şiiri bestelenmiştir. bir iki örnek:

(bkz: olmasa mektubun)
(bkz: fırtına)

ben bay wiiilsoooon derdim. başka söze hacet yok. filmi izlemediyse yapacak bişey yok. yaşayarak öğrenir artık.