hoşlandığım kişiden soğumama sebep olan şeyler. birinin yanında rahat olamıyorsam uzaklaşırım.

off bunu yaşayanın iç sesi;
salak niye ağlıyorsun, salak niye gözlerin doldu, saçmalama kendine gel...

hay versusunuzun alüminyumuna koyayım yeter dediğim başlık. olum az yaratın yaratın ya bak cumartesi keyif kaçırmayın! ben de açıyorum o zaman delirttiniz sağ billurum vs sol billurum.

çok mütevazı olmayın, bir süre sonra cahilden nasihat dinlersiniz.

bizim aile evinde yazılı olmayan birkaç kural var, onlarda;” çayı en küçük servis eder, bulaşıkları en küçük yıkar, kahveyi en küçük yapar ve yatakları en küçük serer.” resmen köle isaura ben...

alman otomobillerinin çok rahat kazanacağı versustur.

adamlar otomobil değil tank yapıyor.

bu parantezleri, allah kendisi mi koyuyor? merak ettiğim ayet.

o artık, gülseren budayıcıoğlu'nun yazdığı ve tanıdığı gülben karakterinden çok başka bir hale büründü. o artık kendi kendini yarattı. hani o benim diyen paragraf sorularında okuduğumuz: -yazar, yazdığı karakterinin özgürleşmesini istemiyorsa, eserinin beyaz perdeye alınmasını, var gücüyle engellemeli- o içerikler gibi.. .

kitap, doğan cüceloğlu’nun deniz bayramoğlu ile soru cevap şeklinde diyaloglarından oluşuyor.
doğan cüceloğlu, çocukluğundan itibaren 80 yaşına kadar ki yaşamında, onu o yapan beceriksizliklerini, pişmanlıklarını, başarılarını, şanslarını anlatıyor.
hayatından pişman olmadığını, olumlu yaşadıkları kadar, olumsuz yaşadıklarının da ona ait olduğunu, onun gelişmesine vesile olduğunu anlatıyor.
kendi hayat yolculuğu üzerinden, okurlara öğütler vermek, yollar göstermek istiyor.
insanın canını önemsemesi gerektiğinden, kendiyle her gün sohbet etmesi gerektiğinden bahsediyor.
yapılmak istenenler için, zamanın yeterli olmaması tarafından bakmanın, pişmanlıklara-keşkelere yol açacağını, onun yerine yapılmak istenen iş için, günlük 20 dakika ayırma ile yapılan başlangıçların, insanı mutlu edecek gururlandıracak başarı öykülerine dönüşebileceğini anlatıyor.
insanın, sürekli kendine mentörler araması gerektiğinden bahsediyor.
aileler öğretmenler çocuklarını mutsuz etmesin istiyor. kimse mış gibi yaşamasın istiyor.
son mentörüm ilan ettiğim, keyifle okuduğum bir kitap.
kişisel gelişim sevenler için, doğan cüceloğlu sevenler için, hızla okunabilen, insanı iyi eden bir kitap.

herkez olan insandır. herkes olacak kadar gelişmemiştir.

o kadınlarla bir alakam yok.

leopar desenli her şey.*

nedir o, sözcüklere sığmayan? insana, yaşama, zamana...
o biz'den önce de var olup, bizden sonra da var olacak olan? her an ölüyoruz!
o acı bal teknesine yapışmış kanatlarımız.

hayatın zorluklarını görmemiş, sürekli hazıra konmuş insanlar ile duygusal ilişkiler yaşamayın.

yağmur altında ateşe düştüm
başımda savrulur sevda külleri.
buradan

anasının elinden kaçırıp bir kaç kuruş
konserlere giderdi, çılgın gözyaşlarıyla.
buradan
permadan sonra kesinlikle tezgahtar nebahat oldum.

kişinin, daha önce öğrenmediği halde bir yabancı dili konuşmaya başlaması ile kendisini gösteren travmatik tıbbi vaka.

özellikle başına olmak üzere vücudunda bir yere darbe alan ya da zihinsel bir travma yaşayan insanlar, ana dillerini unutma durumuyla karşı karşıya kalabilir. bu durumda beyin, daha önce en çok maruz kalınmış bir dili, kişi onu hiç öğrenmemiş ya da tamamen unutmuş olsa da ana dili gibi konuşmaya başlar. travma atlatıldığında durum düzelebileceği gibi, ana dille birlikte ortaya çıkan bu yeni dil konuşulmaya devam da edilebilir.

bir başka versiyonu da yabancı aksan sendromudur ki bunda da kişinin aksanı değişebilir. örneğin kişi bir ingiliz olduğu halde bir anda ingilizceyi bir çinlinin aksanıyla konuşmaya başlayabilir. bu durum da yine beynin aldığı bir hasar sonucu ortaya çıkar ve kendiliğinden kaybolabilir.

derin portakal lobisinin işi. yeşil iyiydi lan.

okula gitmek için hazırlanıp, dışarı çıkmak. asansörlerin bozuk olması dolayısıyla beş katı inip kapıdan çıkarken terlikle çıktığını fark etmek, o beş katı geri çıkmanın gözünde büyüyüp devleşmesi, okula terlikle gitsem ne olur ki sorgulamaları, en nihayetinde mecburen o beş katı küfrede küfrede geri çıkmak, ayakkabı giymek ve geri inmek, moral bozukluğu, kapanış.

hükümetin gençlere son kazığı

tolstoy'un bisikletini düşünürsek gayet de gerçekleşebilir. yeter ki isteyin.