gabriel garcia marquez tarafından yazılan ince bir kitap.

türk edebiyatımızda yaşar kemal'in yazdığı yılanı öldürseler romanına çok benzemektedir fakat ikisi de özgün ve farklı bakış açısıyla anlatılmıştır.

''suçu toplum hazırlar, suçlu işler'' bakışıyla yazılmıştır. yazar bize daha kitabın başında, ana karakterin öleceği bilgisini vermiştir. biz bunu bile bile okumaya başlar ve devam ederiz, tıpkı toplumun o kişinin pazartesi günü öldürüleceğini bile bile bu olayın önüne geçmemesi gibi.

gabriel burada kitle psikolojisine, rüyalara (freud, rüyaları bilinçdışı ile ilişkilendirir), toplum baskısına ve namus kavramına vurgu yapar. rüyasında beyaz renkte çiçek gören nasar, beyaz kıyafetler içerisinde öldürülür.

namus demişken, cinayetin sırf namus başlığı altında yargısız infaz yapılarak toplum baskısı ve aynı şekilde vurdumduymazlığı eşliğinde işlendiği tahmin edilebilir. hiçbir sorgulama, kanıt olmadan. zaten öldüren kardeşler sırf baskıdan dolayı bunu her yere duyururlar, nasar'ı öldüreceklerini yani. herkesin yanında anlatmalarına ragmen onlara kimse engel olmaz. belki de her yere duyurmalarının sebebi sinirden değil de birilerinin onları durdurmasını istemeleridir, kim bilir.

(bkz: su böreği)

*

bugüne kadar bir zararını görmedim.boyle durumlarda insanlar bazen siz aptalmışsınız gibi davranır, bırakın öyle yapsınlar. sonunda hep fevri insanlar zarar görür nasıl olsa. keskin sirkenin küpüne zarar

naiflik ruhumuzda var, fevri olamıyoruz

başka bir plan yapmıştın bu akşam için. peki, yavrum evladım, neden hala sözlükte takılıyorsun?

denizin ortadan ikiye ayrıldığı ana gitmek isterdim.
video çekip fenomen olurdum.

karşı binada misafirliğe gelen biri 7. kattan atladı. malumunuz dakikasında can verdi. polislerin tanık için kapımızı çalmalarıyla 22-23 yaşlarında olduğunu öğrendiğimiz gencecik bir kızdı. evde oturan iki erkek 3-4 ay kadar göz altında kaldı. bu süre içerisinde evin o cephesinden dışarı bakamadım. baktığım zamanlarda da gözüm o daireye kayıyor beynim uyuşuyordu. neden bu kadar etkilendim bilmiyorum fakat 2 ay boyunca karanlıkta duramadım. çocuklar da serbest kaldı. o gündür pencereye, balkona çok çıkmıyorum.

biri size herhangi bi şey anlatıyorken dinlediğinizi belli ettiğinizde , birine sebep gerekmeden gülümsediğinizde , günaydın iyi geceler demek gibi insanları mutlu eden küçük davranışlarda bulunduğunuzda mutlaka ortamdan bir iki kişinin bile gülümsemesine sebep olabilirsiniz ve küçük de olsa o kişilerin günlerine güzel bi katkınız olmuş olur .

99 depreminden sonra bünyeye yerleşen korkum. cam açılıp kapansa '' acaba ? '' diyorum. yatakta dönerken bile 40 defa düşünüyorum. maalesef zor geçer bu his.

bir kadın derken..
ablanız dan
annenizden
kız kardeşiniz den
kuzeniniz den
yıllarca birlikte okuduğunuz çalıştığınız dostunuzdan,
eşinizden..tam olarak nasıl bir tehlike beklentisi içine girmiş olabilirsiniz ki?

tehlike beklerken nasıl güven ve sevgiyle gözlerine baktınız ki?

dedirten başlıktır.

-özgür mü diyorsun kendine? sana hükmeden düşünceni duymak isterim.
-beni anlamıyorlar.
ben, bu kulaklara göre ağız değilim.
-taşımak zor yaşamı.
yoksa neye yarardı sabahları gururlu olup da akşamları teslim oluşunuz?
böyle buyurdu zerdüşt.

müthiş bir protesto örneğiyle karşı karşıyayız arkadaşlar. başlık yanlış değil. ablamız konsolosluk önünde gidip arabasını ateşe vermiş. instagram çıktı çıkalı böyle şovlar arttı. eskiden edebimizle kola dökerdik. yalnız filistin'e sakın yola çıkmayın. giderken selametle uğurlanırsınız da sonrasında ben mi yolladım diye bir tepkiyle karşılaşabilirsiniz. ben söyleyeyim şimdiden.

twitter.com/NoContextSag/st...

(bkz: bu neyin kafası)

5 dakikalık molanın ilk yarım saatini telefonda geçirmek.

teyzemin kızının burnunu beğenmediği için, günde yarım saat burnuna taktığı, yokluk zamanları manuel estetik cihazı.

ilk başta kaydetmiştim ama sonra anonimlik dediler, kaldırdım.*

valla en son bunu bana söyleyenin çenesini kırmıştım, ama sonrası 40 bin liraya mal olmuştu, sakın benim yaptığımı yapmayın, keskin sirke küpüne zarar.
hem vakit hem para hem moral kaybına ugrarsiniz.
üstelik mahkeme beni konuda haklı bulduğu halde ama çenesini kırmamak lazımmış.
kavga iyi değil, konuşarak anlaşmaya çalışın, karşınızdaki anlamiıyorsa oradan uzaklaşın.

geri gelen mektup şiirine bayılırım, bu müzik eklenmiş halinin arka müziğini de seviyorum. ancak ikisi bir arada bir türlü olmuyor gibi geliyor; ama siz yine de bakmayın şiir yeterince iyi. bu gece için teşekkürler benmutlusengaripdünyagüzel.

kendini düşün, kendine önem ver, kendini beğen, kendini sev.. canim anacim her gun duzenli olarak bunlari soyler sagolsun..

asla asla demem.

"senin kocanın evi yok"
müge anlı