bilgisayarım başında istanbul'un diyagramlarını, modellerini inceliyorum. içtiğim ilaçların etkisini gösterip uykumun gelmesini bekliyorum.
onu en son ne zaman aradın ? o: sana kalmış

beyhani'ye ait bir türkü.
bugün kısmetim gurbetten açıldı sanırım, hadi hayırlısı.

ali ekber çiçek yorumu sanırım seneler önce duyduğum ilk hali, o vakitten bu yana da bir çok sanatçı tarafından söylendi.


' yolumuz gurbete düştü
hazin hazin ağlar gönül
araya hasretlik girdi
dertli dertli ağlar gönül

bu mudur senin eserin
sinemi yaktı kederin
ölsem de olmaz haberin
dertli dertli ağlar gönül

beyhaniyem budur halim
senden ayrı düştü yolum
bu hasretlik bize zulüm
dertli dertli ağlar gönül"

garip garip ağlar gönül
hazin hazin ağlar gönül"

ilkay akkaya / spotify

benim sitemim yönetimedir! bir dönem bu kişinin kafa sözlük’te moderatör olması bile yeterince utanç vericidir. mod olduğu dönemde kendisiyle tek satır yazışmam yoktur. olamaz zaten!

mod’luğu elinden alma sebebiniz yazdığı ırkçı ve faşizan yazılar değil miydi? yazar olarak devam etmesine müsade edip, iyice azgınlaşmasına cesaret verdiniz ve madımak anma gününe yazdığı o çirkin söylemleri sözlüğe taşımasına göz yumdunuz.

bal porsuğu gibi son derece kaliteli bir yazarın hesabını uçurmakta tereddüt etmeyen yönetim, böyle birine nasıl göz yumuyor aklım almıyor!

yapmayın böyle! inanın soğutursun iyi yazarları.

bu konuda duruşum nettir!

uçurun hesabını gitsin.

varoluş sancısı gibi insana özgü ve ileri düzey beyin fonksiyonlarının ürünü olan durumlara baskın gelebilen ilkel ve temel bir güdüden kaynaklanmaktadır.

(bkz: yaşama içgüdüsü)

heyecan.

ne zamandır öyle karamsar bir ruh haline bürünmüştüm ki, kendimi tanıyamıyordum. normalde olayların olumsuz tarafına uzun süre bakmayı sevmem fakat bir süredir o taraftan gözlerimi alamıyordum.

birkaç gündür eski halime döndüğümü hissediyorum. insan kendini özler mi? ben çok özlemişim.
ve birkaç gündür dilime takılan, tekrar tekrar dinlemekten büyük zevk duyduğum şarkıyı paylaşıyorum şimdi. iyi dinlemeler.
özlediğim benliğim, her şey seninle güzel.

nihal bi dur zaten ortalık karışık. adamın kafasını da karıştırma.

alimlerin, üzerinde fikir birliğine varamadığı konu.

ay'ın yarılmasına kanıt olarak kamer suresi'nin 1. ayeti gösterilir: "vakit yaklaştı ve ay yarıldı."

bir kısım alimler bu ifadenin, hz. muhammed tarafından gösterilmiş bir mucize olduğunu ( (gbkz: isrâ suresi)'nde "bizi, mucizeler göstermekten alıkoyan, daha öncekilerin onları yalanlamış olmasından başka bir şey değildir." buyurulmasına rağmen) iddia ederler. bazılarına göre ise tüm insanlığa değil sadece o bölgede yaşayan ve "ille de mucize görmek isteriz" diye tutturan kişilere gösterilmiştir bu olay.

bazı alimler ise olayın geçmişte yaşandığı iddiasına karşı çıkarlar ve bu ayetin kıyamete yakın bir zamanda ortaya çıkacak bir olayı bildirdiğini söylerler. kuran'da, geleceğe ait olaylarda, geçmiş zaman kipleri kullanıldığı durumlara başka ayetlerde de rastlanır. ayrıca bu olaya şahit olduğunu anlatan kişilerin, yani rivayet sahiplerinin ifadelerinin doğruluğunun şüpheli oluşu da bir soru işaretidir.

yukarıda da belirttiğim gibi isrâ suresi'nde insanlara mucize gösterme devrinin bittiği ima edilir kuran'da. bu nedenle bu olay hakkında konuşurken dikkatli olmayı ve hakikaten gerçekleşip gerçekleşmediğini bilmediğimiz bir mucize hakkında atıp tutmaktan kaçınmayı tavsiye ederim. inanan arkadaşların "allah isterse olur/istemişse olmuştur" demesi, inanmayan arkadaşların da bu konuları kendilerine dert etmemeleri makul bir hareket olacaktır diye düşünüyorum.

daha fazla bilgi için

puşt hadi iyisin bu sene de ölmedin demek istediğim başlıktır.

hayalperest yayınevi tarafından çıkartılmış 20 kitaplık bir sanat kitabı serisi. sadece sanatçıların hayatlarını değil, onların eserlerini de anlatan, sanatseverler için başucu kitabı olabilecek kitaplar barındıran bu seri kimilerine ince ve yüzeysel gelebilir fakat şöyle düşünmek lazım: isimlerini ezbere bildiğimiz michelangelo hakkında hangimiz birinci ikinci cümleden sonra bir şeyler kurabiliriz ki? da vinci dedikten sonra mona lisa'yı çoğumuz söyleriz peki kaçımız diğer portreleri hakkında onun kadar bilgiye sahiptir? ilk iki kitabını şans eseri bularak aldığım bu seriyi burada da paylaşmak istedim. kitap içeriklerine tam hakim değilim fakat ilk bakışta, sanat tarihi hakkında güzel birer başlangıç kitabı olabilirler gibi geldi. ilgilenenler için başlıca iki setten oluşan seri kitapları:

*kendimce birkaç ayrıntı daha ekleyerek ilgilenenlere yardımcı olayım parantez içlerinde

1- michelangelo (italyan rönesansı, 15.-16. yüzyıl)
2- leonardo da vinci (italyan rönesansı, 15.-16. yüzyıl)
3- caravaggio (barok sanatı, 16.-17. yüzyıl)
4- velazquez (barok sanatı, 17. yüzyıl)
5- rembrandt (hollanda altın çağı, 17. yüzyıl)
6- dürer (rönesans?, 15.-16. yüzyıl)
7- monet (empresyonizm, 19.-20. yüzyıl)
8- cezanne (post-empresyonizm, 19.-20. yüzyıl)
9- van gogh (post-empresyonizm, 19. yüzyıl)
10- renoir (empresyonizm, 19.-20. yüzyıl)
11- klimt (art nouveau-sembolizm, 19.-20. yüzyıl)
12- egon schiele (ekspresyonizm, 19.-20. yüzyıl)
13- paul klee (ekspresyonizm-kübizm-sürrealizm, 19.-20. yüzyıl)
14- kandinsky (soyut sanat, 19.-20. yüzyıl)
15- degas (empresyonizm, 19.-20. yüzyıl)
16- toulouse-lautrec (post-empresyonizm, 19.-20. yüzyıl)
17- munch (ekspresyonist, 19.-20. yüzyıl)
18- modigliani (fovizm-ekspresyonizm, 19.-20. yüzyıl)
19- mondrian (biraz karışık, buna internetten baksanız daha iyi fakat soyut sanat olarak özetleyeyim, 19.-20. yüzyıl)
20- maleviç (kübizm-rus avangardı, 19.-20. yüzyıl)

o da bir şey mi? ben daha göndere basmadan alıyorum! *

haydi gel benimle ol.

izlerim, canım çeker, mutfağa giderim, malzemelerin çoğu yoktur, kapanış.

ölümden ve hatta arttırıyorum ; öldürmekten de döndüğüm an diye arttırdığım hede.
--
frene bastım mı, yoksa çarpıp mı durdum hatırlamıyorum.

gözlerimi açtım, karşımda az önceki karanlık asfalt değil bir benzin istasyonunun market kısmının parlak ışıkları var. biri geliyor yanıma, "abi naptın?" diyor korku dolu sesle, "tamam lan, öldürdüm ben kesin birilerini, hem onların hem kendi hayatımı ***tim" diye düşünüyorum, adam benim kapımı zor bela açıyor, dışarı kusuyorum.

arabadan indiriyorlar beni, konuşmak istiyorum, kime ne yaptım öğrenmek istiyorum, sesim çıkmıyor, göğsümde direksiyonun ağrısı, kaburgalar kırılmış sonradan öğreniyorum ama o an farkında bile değilim doğru düzgün.

telefonumu uzatıyorum adamlara, son aramalarda en son hatunun adı var, kavga etmişiz, o yüzden bok var gibi içmişim, o yüzden gecenin bir körü urla iskele yoluna girmişim. "kimi arayalım, polis ara lan, ambulans da lazım" sesleri geliyor kulağıma. yerde oturuyorum, az ötemde kusmuğum. "nizam" diyorum zor bela, nizam dostım, nizam kardeşim.
sonra yine karanlık.

sabah, daha önce hiç uyanmadığım bir yatakta uyanıyorum, nizam benzin istasyonundaki yaptığım hasarı karşılamış, yaralı ölü olmadığı için olay polise ulaşmadan arabayı ve beni oradan kaçırmış. hastane filan yasak bize o aralar, "bizden" bir doktora götürmüş, pansuman, ağrı kesici filan yapılmış benim haberim yok. yine kusuyorum, sese nizam geliyor.

"napıyon lan öküz, kendini öldürmeye mi yoksa güzelbahçe'yi havaya uçurmaya mı çalışıyorsun?" diyor. bişi diyemiyorum. çay veriyor, onu bile içemiyorum.

o günden sonra da alkol ve direksiyonu bir daha asla yanyana getirmiyorum, tek yeminim oluyor, o utanç, o tuhaf his, o vicdan azabı da bir daha üstümden silinmiyor.

üniversiteyi emek emek kazanmayı, bitirmeyi,ardından da kpss yüzünden çile çekmeyi deneyimlemiş biri olarak, sınavsız bir şekilde başka bir ülkeden insanların gelip burada kendilerine yer bulmalarını anlamak olacak iş değil.
yarın, emek emek çalışmış gençler -belki de birçok imkansızlık yüzünden hazırlanamadıkları için binbir kaygıyla kağıdını almışlar da - olacak. bugünün belli olmadığı, yarının belli olmadığı bir çıkmaz içinde hissederek.
burada politik çıkarımlarda bulunmayacağım, zaten çoğumuz bunu anlayabilecek kadar yetkin. bunun sonuçlarını çeken yine ülkemiz insanları olacak.
hala umut taşımak istiyorum içimde geleceğe dair.gençlerimizin kaygı duymadan bir gelecek hayali kurabildiği, engellerin bir bir önlerine çıkmadığı bir gelecek.
fotoğraf, karşılaştırma amaçlı değildir : yalnızca bolca özlem içerir.

düşünerek daha derine batıp boğulmakla sonuçlanacak eylem.

ister katılın ister katılmayın bana göre aşırı gereksiz bir ünlü. sesi hiç güzel değil adeta boru gibi. şarkıları da zaten ortada. kalitesiz işler hep.

koca bir sokağı kokutmaya yetiyor.

black rose immortal.