kendim. biraz malim ben, evet.

ergenligimi birlikte gecirdigim, hala sarkilarini severek dinledigim, nu-metal isyankar, gaz grup. sarkilari kadar cektikleri klipleri de cok basarilidir.

cigliklarina kurban oldugum solistleri chester bennington intihar ettikten sonra hicbir sey eskisi olmadi.

izmir'in çernobili gaziemir'de kurşun fabrikasının arazisine gömülen nükleer atıklar haberini duymuştuk. radyasyon cihazıyla yapılan ölçümlerde normalde olması gereken değerin tam 7 bin 291 kat üzerinde olduğunu tespit etmişler. tüm şehri tehdit ediyor. umarım bir felakete yol açmaz.



buradan

stefan zweig'ın hakkında kitap yazmış olduğu, kendisine mal edilen "ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler" sözüyle tanınan, eşiyle birlikte devrimciler tarafından giyotine gönderilen kraliçe. devrimciler eski rejimi (ancien regime) hatırlatan herkese ve her şeye yaptıkları gibi ona da türlü iftiralar atmışlar, şeytanlaştırmışlardır. onun adına uydurma mektuplar bile üretmişlerdir. fransız devrimi üzerine incelemelerde bulunmuş olan gustave le bon ve tocqueville'in de dediği gibi devrimciler devri sabık yaratmışlar, bunu yaparken de aşırıya kaçmışlardır. devrim öncesini tamamen karanlık, yozlaşmış, şeytani bir şekilde resmetmişlerdir. kraliçe de bundan nasibini bolca almıştır. aynısını emevileri deviren abbasiler de yapmıştı. ünlü tarihçi barthold "halife ve sultan" adlı eserinde bunu çok güzel bir şekilde gözler önüne seriyor. her devrimin geçmişi abartıp karaladığı, tüm olumsuzları ona yüklediği bilinen bir gerçektir zaten efendim.

ben mutlu olmalıyım. zorundayım. herhangi bir iş yaparken keyifli olma halim devam etmeli, zorluklar gözüme batmamalı. hayat zor ve katlanması güç şeyler yaşayabiliyoruz zaman zaman. hal böyleyken bile bu içsel durumumu korursam daha güçlü hissederim kendimi.
koruma kalkanım olarak düşünüyorum.

j.jose millas’ın yazdığı bu olağan dışı roman seni ummadığın yerlere götürecek.
evet,dünyada yalnız değiliz ama millas’a göre bu dünyada bizimle birlikte yaşayanlar ne uzaylılar ne de hayaletler. bizim cansız varlıklar olarak nitelediğimiz ayakkabılar, askılıklar, terlikler, çoraplar… bunlar kendi aralarında bir topluluk oluşturan yarı canlı varlıklar. bitki mi hayvan mı olduğu tam olarak belirlenemeyen deniz yıldızı gibi canlı ile cansız arasındaki yaşam formları.

“sakın yatağın altına bakma”da iki roman okuyacaksınız. biri romanın adı olan, diğeri ise bu romanı okuyanların yaşamlarını anlatan.romandaki herkes takıntılı insanlar. savcı elena rincon ölmüş olan babasıyla telefon konuşmaları yapmakta, yasak aşk yaşadığı adli tabip dünyanın sonuna takıntılı, vicente holgado ayaklarla kafayı bozmuş, holgado’nun masör sevgilisi teressa dolabında yaşayan bir canavarın varlığına inanmakta, teressa’nın annesi hastalık belirtileriyle babası ise alet edrevatla meşgul…

romandaki insanların yolları kıyısından köşesinden kesişmekte. ama asıl dünya yatağın altında dönmektedir. holgado’nun ayakkabıları ayakları kandırarak fare formunda yaratıklara dönüşebilme umudu taşıyan bireysellik peşinde koştukları için birbirlerinden ayrı hareket etme hevesinde olan varlıklardır. amaçları üzerlerinde taşıdıkları bedenden kurtulup özgürlüklerini ilan etmektir.

yukarıda da benzer bir mücadele sürmektedir. vicente ve teressa bir arada oldukları halde birbirlerinden bağımsızdırlar. tıpkı savcı ve adli tabip gibi. vicente teressa’nın ailesiyle yediği bir yemekten sonra ordan koşarak uzaklaşır ve yatağının altına girer. orda bulunduğunda artık ölüdür ve adli tabibe göre korkudan ölmüştür. zira orası hem ayakkabıların vatanıdır, hem de holgado kendini bir yatak altı canavarı olarak görür. bu da demektir ki holgado ölmek için başlangıç noktasına dönmüştür.

holgado’nun ölümüyle ilgili asıl ilginç olan şey ise ayaklarının olamamasıdır. ayaklar holgado’nun ölümünü fırsat bilip ayakkabılarla birlikte özgürlüklerini yaşamaya başlamışlardır. adli tabipse kendini siyah beyaz gören, televizyonunu şöminenin içine koyup asla kapatmayan savcı’nın evinde, yatakta iken savcı’nın korkması üzerine yatağın altına bakmak için eğildiğinde kalp krizi geçirip ölür. savcı’ya göre yatağın altında yatak altı canavarı holgado bulunmaktadır. adli tabibin ölümünde ilginç olan şeyse adli tabibin bir ayağı ile savcı’nın bir ayağının yer değiştirmiş olmasıdır. bunu kimse fark etmez ama savcı bu olaydan sonra topal kalır ve bu onu daha güçlü ve farklı bir insan yapar. artık holgado’dan korkmamaktadır. ayakkabılar ve ayaklar ne yapmıştır bu olaylardan sonra bilinmez ama adli tabibin ayakkabılarından biri savcı’nın balkonunda sokaktan topladığı dul ayakkabılarla sohbet ederek ve en sevdiği yiyecek olan çorapları yiyerek hayatını sürdürür.

“sakın yatağın altına bakma” romanını okuyan herkes 147. sayfada bırakmaktadır okumayı. bir kez de sen dene bakalım.
bu gece yatmadan hemen önce ayakkabılarına iyi geceler dile ya da sakın yatağın altına bakma…

ya da philip, filipus, philippos, philippe. isa'nın 12 havarisinden biridir. milattan sonra 80 yılında hristiyanlığı yaymak adına geldiği hierapolis'te romalılar tarafından çivili bir fıçı ile yamaçtan atılarak ya da çarmıha gerilerek öldürülmüştür. milattan sonra hierapolis'in resmi dininin hristiyanlık olması ile birlikte öldürüldüğü yere aziz philippus matriyonu denen şehitlik yapılmıştır. sekizgen planlı olarak inşa edilen bu yapı dini ve ruhi tedavi merkezi olarak yapılmıştır. ortasında azizin mezarının olduğu düşünülürdü. (bazı kaynaklarda mezar hala burada, şehitliğin ortasındaki mermer alanda, bulunuyor fakat 2011 yılında yapılmış italyan arkeolog francesco d'andria tarafından yürütülen bir araştırmaya göre philippus'un mezarı 5. yüzyıla tekabül eden bir zaman diliminde adına yapılan kiliseden çıkartılarak yakınlardaki bir başka mezara konmuş. bahsi geçen yerde (kendi adına yapılan şehitlik) yapılan kazılarda ve hatta mezarın varlığına dair yapılan testlerde de olumlu bir sonuç çıkmamıştır. kaynak taramasında bir eleme yapamadığım için iki bilgiyi de yazıyorum fakat 2011 yılındaki bilginini doğru olduğu kanaatindeyim.) günümüzde de 14 kasım aziz philippus günü olarak doğu ortodoks kilisesi tarafından kutlanmaktadır. aziz genelde yan çevrilmiş haç işareti ile simgelenmektedir.

kaynakça ve daha fazlası için: ntv - 2011 araştırmasının haberi, ortodokslartoplulugu.org, wikipedia, kulturelcisi.com

gece bey diyeceksiniz!

bu sabah yürüyüşte denk geldik kendisiyle.
mivv mivv susmadı.
baktık, bekledik anne yok çokta minik.
amann ha 3 ha 4 dedim kaptım geldim eve.
banyomuzu yaptık, ilaçlarımızı süründük şimdi uyukluyoruz.

bu arada yolda bir teyzeyle denk geldik.
'ay kara böcük, neyi var kedinin'? dedi.
'yeni buldum' dedim.
'ayy uğur getirsin sana' dedi.
nasıl hoşuma gitti. kalbim yumuşacık oldu.
hoş geldin gece hoş geldin...

ortalıkta yapınca atıyorlar sözlükten.

mecburiyetten öyle yapıyoruz yani napak?

yaaaaaa çok sevimli... *

bu şekilde çalışmaktan zevk alan birini tanıyorum.
bu işi para için yapmıyor.
eve gitmeyi sevmiyor adam.
işin muhatapları ile olmak daha keyifli geliyor ona.*
ben 8 saatten sonra off oluyorum. tarkan bile, gel benle çalış dese gitmem.

herkesin "acaba gizli bir hayranım var mı?" diye gizliden gizliye göz attığı başlık.
yine bu isimsiz kahramanlara yazılan esrarlı girileri okuyup üstüne alınma da bu başlığın şanındandır.

yarın iş var arkadaşlar, doğalgaza zam gidecek. gidiniz uyuyunuz.

beton mustafa'nın orada indir bizi evladım

beton mustafa'dan kasıt atatürk heykeli, yaşlı insanlar kullanıyordu.

her yerde yapılmaması gereken espri türüdür.

bir anne için ne demektir
oğlunun,
evladının ölüsüne razı olmak!

dönmesin bu dünya
dursun!
annelerin göz yaşları ile günler yıkandı,
topraklar yıkandı.
vicdana ihtiyaç duymayan zihinlere yazıklar olsun!

her zaman "hodri meydan" a açık yazardır. "dünya" da çürüyen hiç bir şeyim yok. hep yeşertmeye çabalarım, gübrelerim, sularım,
gerekirse gdo bile veririm, değişmeyen hiç bir şeyin olmayacağına inanan tipik bir materyalist ateistim.

bernis: baharda açan ilk tomurcuk

sen benim gönlümdeki bernissin.

bana böyle başlıklarla gelin.

düşünsenize hiç olmamış, olmayacak şeyler için sürekli üzülüyoruz. "neden olmadı? niye olmadı? olsaydı ne olurdu?" soruları hep aklımızda ve kalbimizde ukde olarak kalıyor. (bkz: cevapsız sorular)

bazen çok saçma geliyor. "ona sahip bile değildin, kendini durduk yere neden üzüyorsun ki aptal." diyesim geliyor. ama işte şu olabilecek şeylerin hayalini kurunca üzülmekten kendini alamıyor insan.

isterseniz çok yoğun olun isterseniz isterseniz boş ama vardır sigara içenlerin içinde sigara molası vermek çoğu zaman en keyifli sigaranın içildiği zamandır, kafaya vurmuştur içilmeden rahat edilmez.
sigara bittiğinde hiçbir şey olmamış gibi her şey devam eder, artık rahatlamışınızdır.