depresyon.
içi öyle boşaltıldı ki morali bozuk olan herkes kendini depresyonda sanıyor. depresyon bu değil. depresyon ap ayrı bir boyut. öyle " çık dışarı, birşeyler yap." demekle iyileşmiyor insanlar.

bir hikayesi yoktur,öyle sıradandır.

ya sokakta, gerçek sosyal yaşantısında mini etekli kız gördüğünde dönüp bakan hemcinsi heteroseksüelleri barzo diye nitelendirmenin bayrak taşıyanı er bireylerin samimiyetsizliklerini internet yaşantılarında sakladıkları kimliklerinin ardında ne de kolay görüyoruz değil mi güzel kızkardeşlerim? bir adamı değerlendirirken baya bildiğin bütünlüklü haliyle, sosyal medyasıyla, gerçek yaşantısıyla, hemcinsleriyle olan ilişkileriyle falan kompleli ele alın olur mu? bastır bastır nereye kadar çünkü. sonra "sen tanıştığımızda hiç böyle biri değildin." yöö, öyleydi güzelim, internette falan öyle takılıyordu hep, rol yapıyordu sana yani...

mejacığım çok güzel ayakkabıydı. sana da çok yakışmıştı. bence yeniden editle entry'ni. alem ikiyüzlü görsün. iyi oluyor böyle.

(bkz: ankara beni bulsun)
ustune de leblebi ister miyiz, birer drink alir miyiz?

"...
geçmişe gitmem, küsüm gözyaşlarıyla
daha güçlüyüm ben
hatalarımla.
karanlıkta yanabilirim
boşlukta durabilirim
düşmem ben, kanatlarım var ruhumda

geldiğim gibi gidebilirim
aşktan vazgeçebilirim
zincir yok ki benim boynumda.

sen de gül eğlen, öyle acıklı konuşma
hayat ne ki sonuçta
anlık bir buluşma."

anti-hero, edebi eserin veya sinematik bir eserin içinde ideal kahraman özelliklerini taşımayan bir çeşit ana karakterdir diğer bir deyişle protagonisttir. ancak anti-hero karaktere tamamen kötü adam diyemeyiz, çünkü kötü denebilecek özellikleri olsa bile doğru veya cesurca davranabilirler ama onların motiveleri farklıdır. mesela split filmindeki ana karakterimiz kevin anti-hero için güzel bir örnek olabilir çünkü seyirci ondan nefret de etmez, sevmez de, gri bir noktasıdır filmin. devamı olan glass filminde daha çok anti-hero özellikleri gösterdiğini görüyoruz, zaten glass filminin genel amacı da bu gibi kahraman olmayan kahramanlar. bir eserde, dizide, filmde, tiyatroda anti-hero olması bence bir yemeğe kararında baharat katmak gibi, tadını olduğundan daha güzel bir noktaya çekiyor. anti-hero aslında o hayal dünyasında bir gerçekliği savunuyor olabilir, çünkü hayat gridir, öyle siyah-beyaz uçları yoktur, bazı insanlar iyi şeyler bile yapsa, motiveleri aslında o kadar iyi olmayabilir ama bu onları ne kadar kötü biri veya iyi biri yapar, o da kişiye kalmış bir şey.

david hume eseridir. pinhan yayıncılık tarafından basılmıştır. banu karakaş tarafından çevrilmiştir, çevirinin oldukça iyi olduğunu düşünüyorum. hume, meşhur eseri an enquiry concerning human understanding(insanın anlama yetisi üzerine bir soruşturma) ile bilinir daha çok. denemeleri genelde pek bilinmez veya göz ardı edilir. ben denemelerinin çok önemli olduğunu düşünüyorum. her şeyden önce hume okuması nispeten "kolay" filozoflardan biridir. olabildiğince basit ve anlaşılır bir dili vardır. kendine has duru ve iyi işlenmiş bir üsluba sahiptir. ingilizcesinden de soruşturma'yı okuduğum için bunu rahatlıkla söyleyebiliyorum. hume zaten soyut ve "derin" filozoflara sıkça sataşır. toplum yaşamında ve gündelik yaşamda bir karşılığı olmayan derin tefekkürlerin soyut fikirlerini eleştirir. bu bağlamda genel olarak rasyonalistleri eleştirir. hume denemelerinde pek çok meseleyi ele alır. ciddi bir entelektüel, karizmatik bir filozof ve iyi bir yazar bir araya gelmiştir bu yazılarda. öncelikle deneme yazımını ele alır. burada insanlığın kibar ve latif kısmını âlimler ve hoşsohbetler olarak ayırır. âlimler zihnin daha soyut meselelerine gömülmüşken hoşsohbetler daha basit şeylerle ilgilenip haz almak isterler. hoşsohbetler sosyal insanlardır, sohbet severler. âlimler derin âlemlere dalıp hoşsohbetlerden biraz uzak dururlar. hume bunu çağının kötülüklerinden biri olarak değerlendirir. âlimlerin sohbete yaklaşmaları gerektiğini söyler; fildişi kulelerinden inmelerinin daha iyi olacağını düşünür gibidir.
bir başka denemesi "orta halli yaşam üzerine"dir. burada aristoteles'in "altın orta" sına benzer bir şeyler vardır. orta halli yaşayan insanların daha mutlu olacaklarını ve erdeme daha yakın durduklarını söyler genel olarak. orta halli insan doğayla ve insanla da üst ve alt tabadaki insanlardan daha fazla ilgilenir. kitabın en uzun denemesi ise 85 sayfalık "antik çağ uluslarının nüfus kalabalığı üzerine"adlı yazısıdır. sadece en uzun değil bence kitabın en etkileyici kısmı da burasıdır. çünkü bu yazıda hume âdeta yetkin bir tarihçi gibidir. antik çağ uluslarının nüfus yapılarını ve bu konudaki bazı efsaneleri ele alır. hem antik kaynaklardan faydalanır hem de modern kaynaklardan. beslenme, iklim, savaş anlatıları, üreme koşulları, yaşam standartları gibi unsurları dikkate alarak antik çağ nüfus yapısına dair kapsamlı çıkarımlar yapar. çoğu rakamın şişirildiğini söyler. yazıda onlarca antik kaynak zikredilir.
meşhur "intihar üzerine"adlı yazısı da önemlidir. özet olarak burada dine ve tanrıya dair çok etkili sorgulamalar vardır. hume intiharın insanlar için bir hak olduğunu düşünür. daha doğrusu kendi yaşamı üzerinde insanların tasarrufta bulunabileceğini söyler. intihar da buna dâhildir. intihar tanrı iradesini çiğnemek değildir hume'a göre.

"çığlıklar, yardım çığlıkları allahın belaları!" diye devam eden, ölümlü dünya'da feyyaz yiğit'in canlandırdığı serbest karakterinin sözü. filmin en komik sahnesidir. net.

kısır döngüye girer insan. bu hâlde oldukça daha çok acı çeker,her şey daha da ters gider. bunların sonucunda da ölmeyi daha da çok ister. altta yatan sorunların ciddiyetine göre bu durum çok daha kötüleşebiliyor. bu bataklıktan nasıl çıkılır hiç bilmiyorum. belki de yeterince güçlü olamadığım için çıkamıyorum. intiharın asla olmamasını savunuyorum bir noktada cinayet çünkü ama kendi canına kıymak da bazı insanlar için çok kolay maalesef.

muz.

kendi bakış açınla bizleri uyardığın icin çok teşekkür ederim. yalnız şöyle bir durum var.
benim sosyal medyadan, hatta isim vereyim facebook karikatür grubundan tanışıp arkadaş olduğum biri vardı. sosyal medyada sanki çok çapkın kolpa biri gibi takılmasına rağmen; gerçek hayatta annesine çay demleyip kahvaltı hazırlayan, akşama ne pişirsem diye fikir alan, kız kardeşine çok zayıf yorulur diye temizliğe yardıma giden, sevgilisi ile kurabiye yapan aşırı naif biriydi.
senin de altından böyle biri çıkacak ya dur bakalım.*

deniz kabuğu ve sahilde bulunan ilginç taşlar

herhangi birinin üç-beş yıl önce anlattığı bir olayı bile hatırlayabilirken tek bir şarkı sözünü bile baştan sona ezbere bilmiyor oluşum. o şarkıyı bir milyon otuz beş kez dinlemiş olsam bile yanlış söylüyorum.

"gelecekse beklenen beklemek güzeldir. özleyecekse özlenen, özlemek güzeldir. ve sevecekse sevilen, o hayat her şeye bedeldir."

ölümlü dünya adlı filmin güldüren repliklerindendir.
ayrıca sahibinin sesiyle okunan cümleler listesinde ilk sıradadır. şöyle bir repliktir.*

şimdi tabi kimse kusura bakmasın ama ben sizin yapacağınız işi ....
allah sizin teker teker belanızı versin, allah sizin belanızı versin allah sizin belanızı versin. beni yarım saat orada insan azmanına dövdürttünüz...tekmesinden tokatına, dönen tekmesinden uçan sırtına, ensesiyle bile vücudunun her zerresi ile adam beni dövdü, bir kişi demedi ki serbestciğim yardıma ihtiyacın var mı?
adam odadaki her şeyi benimle kırdı... dolabından komodinine, havlularından yastıklarına, beni boğdu boğdu boğdu, duvara attı.. boğdu boğdu, duvara attı. çığlıklar, yardım çığlıkları allah’ın belaları! bir kişi be, bir kişi...ben bu aileden değil miyim ya? ben bu aileden değil miyim ya??bir kişi gelip de napıyorsun sen burada demedi. neredeyiz biz? aynı otelde değil miyiz? ilhami abi, sen söyle ben başka bir ilde miyim? he, başka bir yerde mi dayak yedim ben? uzaklarda mı yedim de geldim? aynı yerdeyiz be...
bana paspasla adam öldürttünüz

genellikle bir kişiyi veya olayı anmak için yapılan, yükseldikçe incelen yapılardır.

insanı hayattan soğutan kimsedir. öncelikle ayıptır. bir şey soruluyorsa veya sana biri herhangi bir konuda yazıyorsa cevap vermeni bekler. o an uygun değilsen bile daha sonrasında cevap verirsin. mesaja 3 gün bakmayan insan tanıyorum, görüldü atsa en azından daha iyi hissedeceğim. aah ah yormayın işte, yazın yahu.

kabe, müslümanların kıblesidir, putu değil.

kardeşiniz varsa aklınızı çelecek başka birine ihtiyacınız yok demektir.
kardeş kişisi birlikte yolculuk yapacakları ablasına yolculuk günü oruç tutmaması için baskı yapmakta "ya ben senin yanında rahat rahat nasıl dondurma yiyip kahve içeceğim? sen de oruç tutma günahın benim olsun beraber yanalım." diyerek başının etini yemektedir.
ablası kesin bir dille kendisine karışmaması gerektiğini, ona rahat olmasını söylemektedir. anlaştıklarını düşünen abla elbette yanılmaktadır.
yolculuk günü gelir çatar. yola düşerler, yol kenarında starbucks görürler.
kardeş: abla bak burada starbucks varmış.
abla: evet istersen alabilirsin kahve. hem hava da sıcak soğuk bir şeyler al istersen.
kardeş: starbucks kahvesi oruç bozmuyormuş beraber alalım mı?
abla: oğlum bak git!
aradan bir süre geçer, kardeş kişisinin karnı acıkır, bir şeyler atıştırır.
abla: bak burada bir parça kalmış, yememişsin.
kardeş: o minik parçayı da sen ye oruç bozmaz zaten o yediğini bile anlamazsın.
abla: salak yemin ederim gerizekalı bu çocuk ya
yolculuk biter, eve gelinir.
kardeş: çok susadım ben bir su içeyim.
abla: valla yanlışlıkla ben de içecektim, benim yerime de iç hatta.
kardeş: kızım neden içmedin yanlışlıkla, bir şey olmuyor o zaman. hala içebilirsin sonuçta yanlışlıkla gelmiş bir kere aklına.
abla: bugün de bitsin hayırlısıyla, bir daha seninle yola çıkan ne olsun!
kardeş: mecbur çıkacaksın, kıhkıhkıh.*