kadınların hakarete, psikolojik baskıya, fiziksel şiddete uğramadığı, ölümle tehdit edilmediği, öldürülmediği, anne-kız kardeş-eş-kız çocuğu kavramlarının altında ezilmediği, bu rollere mecbur edilmediği, iş hayatında sözlü veya başka herhangi bir şekilde tacize uğramadığı, imalarla incitilmediği, saçı uzun aklı kısa, eksik etek, sen bilmezsin beyin bilir, yemeğin salçalısı kadının kalçalısı, gömleği gösteren ütü kadını gösteren g..ü gibi iğrenç cümlelerle yaftalanmadığı, yerilmediği, hor görülmediği, ona sahip olunabilen, aciz bir varlıkmış gibi bakılmadığı bir dünyada çalışan, üreten, kendi kendine gayet yetebilen, bir erkeğe ihtiyaç duymadan kendi hayatını idame ettirebilen, isterse hayatında birini eşlik edecek kişi olarak seçebilen, kimseye değil sadece kendisine ait olan, özgürlük alanını kendisi belirleyen, istediği saatte dışarı çıkıp istediği gibi giyinebilen, canı isterse kahkaha atarak gülebilen, aynı zamanda hem iş kadını, hem anne, hem de isterse çocuk olabilen, mutlu olmayı hak eden, başına gelen kötülüklerden sorumlu tutulmadığı, hepsinden önce insan olduğunun unutulmadığı bir hayatta sapasağlam duran tüm kadınların, dünya emekçi kadınlar günü kutlu olsun.

göz kanatan kişiler.

ben ki uzun yazı okumaktan hiç kaçmam, hele o yazı ilgi alanımla paralelse... ama bu insanlar öyle bir kaçırıyor ki hevesimi, bir süre kısası dahil hiçbir yazıyı görmek istemiyorum. işin kötüsü gayet güzel yazanlar da var. yazık ediyorlar kendilerine.

bunun daha beteri, o tek paragrafta zinhar noktalama işaretlerini kullanmayanlar.

(bkz: bunu insan okuyacak)

kudüs, siyasal islam'a ve emperyalist siyonizme bırakılmayacak kadar simgesel bir yerdir. her iki tarafın argümanlarından bağımsız bir anlayışla yaklaşmak gerekiyor. temel hak ve hürriyetleri her iki tarafın da umursadığı yok, gövde gösterisi maksat ve olan mazlumlara oluyor.

kendi kendine ingilizce konuşurken lafın lafı açması

suçlunun beraat ettiği yerde,yargıç hüküm giyer. kim söyledi bilmiyorum,uğur dündar'ın bir yazısında okumuştum..

girmiş olduğunu şu entry şu şu başlığa taşınmıştır diye olmasından iyidir.

“ben şuna inanıyorum, sevgi insana her şeyi yaptırabilir , bir de sevgisizlik”.

şeker portakalı

‘istediğini yapabildiğin kısa bir hayatının olması, acınası bir şekilde geçirilmiş uzun bir hayata sahip olmaktan çok daha iyidir.’


doğu ile batı sentezi yapıp özgün sonuçlara varan bilgedir.

gelelim felsefesine,
tatminkar bir hayat sürmek için sadece anın yaşanması gerektiğini savunur.
dinlediğin bir şarkının sadece o an ki cümlelerine ve sen de oluşturduğu güzel hissine odaklanırsın. şarkının başını ve sonunu düşünmezsin. sonu nasıl bitecek sorusunu sormazsın. melodiye odaklanırsın belki dans bile edersin. hayatta bir ilerisini düşünmek böyle bir şey. şu andan verim alabilmek daha doğru geliyor kulağa değil mi?

neden yapamıyoruz?
mutluluğun peşinden giderken neleri kaçırıyoruz?

filozofumuz veya bilgemiz de diyebiliriz, bu konu üzerinde çok sayıda kitap yazmış. mutluluk bir sonuç değildir onun için. varılacak bir yer değildir. hayat karşıtlarla düzen kurar. güzel olarak algıladığımız her şey çirkin’in varlığı ile karşılaştırılınca anlam bulur. kolay'ı arzulamamız zoru görmemizdendir. zor olmasa kolay'ın varlığı anlamlanamaz. o halde bilinmeyeni aramak gereksizdir. mutluluk anlık yaşanacak bir his ise bütün ömür boyunca beklenilmesi saçmadır. ve o beklentinin asıl istenilen olmamasının çöküntüsünü yaşamaktır. bilmiyoruz çünkü asıl istenileni. her şeye sahip olmak, kafada oluşturulan illüzyonun etkisi ile bir oyunun parçası olmak. aslında bu, kendi kararların ile doğru olduğunu düşündüğün hayata ulaşmanın esiri olma oyunu. ona ulaşamayınca mutsuz olma ve her anını mutluluğa ulaşma hedefiyle zehir etmek.

watts, hayatın anlamsız olmadığını ama anlamaya uğraşmak yoluyla da anlaşılamayacağını anlatmış. bu kadar geniş bir bakış açısına sahip olmasına katkı sağlayan hint ve çin felsefesi de etkili olmuş diyebiliriz.

ikinci yeninin önemli şairlerinden ülkü tamer’e ait olan şiir. etkileyici ve çok güzeldir. çeşitli sanatçılar tarafından pek çok kere bestelenip söylenmiştir.

bir ormanda tutup onu
bağladılar ağaca
yumdu sanki uyur gibi
gözlerini usulca

bir soğuk yel eser
üşür ölüm bile
anlatır akan kanı
beyaz sesiyle

diz çöktüler karşısında
sonra ateş ettiler
parçalanan yüreğine
yuva kurdu mermiler

bir soğuk yel eser
üşür ölüm bile
anlatır akan kanı
beyaz sesiyle

gelip kondu bir güvercin
ellerine o gece
kırmızı bir çelenk oldu
bileğinde kelepçe

bir soğuk yel eser
üşür ölüm bile
anlatır akan kanı
beyaz sesiyle.

şekerli parfüm sıkmamak

tuna nehrininin ortadan ayırdığı buda ve peşte kentlerinin bir araya gelmesiyle meydana gelmiş yaklaşık 150 yıla yakın osmanlı imparatorluğu'nun yönetiminde kalmış macaristan'ın başkenti.

bazen o kadar uzun yazıyorsun ki kendin bile okumak istemiyorsun tanımlarını.

günün aydın olsun dertli adam.
şu an şu dakka çayına ortak olmayı seni dinlemeyi o kadar isterdim ki.
işi gücü bırakıp izmir'e koşasım var.
en şifalısından çorba da yaparım merak etme.
ama bize de biraz acı, bizdeki de kalp.*
hadi iyi bak kendine ve o güzel kalbine.

ben anlatmam pek ama dinlerim. anlatınca ne oldu ki sanki? yalandan da dinlemiyorum ayrıca, elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorum. çözüm üretmeye ya da iyi olmak için gereken neyse ona teşvik etmeye çalışıyorum..
sanırım buna artık alıştım, biri bir sorununu anlatınca hemen çözüm düşünüyorum.. mesleki deformasyona doğru adım adım..
tabii içimden gelerek yapıyorum bunu, içimden gelmiyorsa yapmam..

ateistler aynı zamanda realisttirler. genelde öyle bir gereksinimleri olmaz. sebep ve sonuçları doğru analiz ederleer.

makyaj temizlemek, diş fırçalamak zulüm olur. çoğu kez pijamaları giymek bile başarıdır. dünya döner, insanın başı döner, pijamanın bacağı döner, döner de döner... yatağa girersin, dünya dönmeye devam ederken sen bulutlarda yatarsın. sonrası yok. sabah erkenden adrenalin patlamasıyla uyanıp yallah duşa. yine de çok hızlı hareket etmemek lazım. gece ne kadar içildiğine bağlı olarak insanın başı sabah da döner bazen. ardından su içilir, su içilir, su içilir.

ölen aile fertlerini anmaya adanmış roma festivali. on üç şubat'da başlamak üzere her yıl bir hafta boyunca kutlanırdı. kökleri etrüsk pratiklerine dayanan bu kutlamada ev içinde toplanılıp atalar onurlandırılır, ardından da halka açık festivaller düzenlenirdi.

parentalya, diğer çoğu roma festivalinin aksine, neşeli kutlamalar yerine çoğunlukla sessizlik ve kendini gözden geçirme zamanıydı. aileler genellikle bir araya gelir, kendilerinden önce gelenlerin mezarlarını ziyaret eder ve libasyonlar sunarlardı. bazen rahmetli akrabalara ekmek ve şarap sunumları yapılırdı, ayrıca eğer bir ailenin ev halkı tanrısı var ise, ona da ufak bir sunum yapılabilirdi.

geleneksel olarak 7 gün süren bu festivalde(bazı kaynaklar 8 veya 9 gün der) romalılar gündelik işlerinin çoğunu askıya alırlardı. düğünler ertelenir, tapınaklar kapılarını kapatır, politikacılar ve yasa koyucular bütün işlerini ertelerlerdi.

parentalya'nın son gününde feralya olarak bilinen bir halka açık ziyafet düzenlenirdi. feralya'nın ritüelleri hakkında fazla şey bilinmese de, ovid sağolsun elimizde bazı şeyler var. yazılarında bu günün festivalin son günü olduğundan ve son günde sunumların yapıldığından, bu sebeple feralya denildiğinden bahseder.

feralya ayrıca tanrı jüpiter'in, ıuppiter feretrius, yani yemin bozanların ve düşmanların boyun eğdiricisi yanının kutlandığı bir zaman idi.

tepkisizlik olarak gördüğüm olaydır.
oy vermemek başka bir şey siyasi görüş bildirmemek başka bir şeydir.
biri alet olmamak diğeri tepki vermemek olarak yorumlabilir.

susuyorum, ne yazık ki bitmesinin eşiğindeyim.

karadenizde ve egede dağlar aynı şekilde sıralanır ama köftehor ege denizi kuzey ve güney yerine batıdan komşu olduğu için egenin dağlarına yüz yıldır öğrenciler sövüyor.