farkındalık sahibi olan ve kimseye minnet etmeyen insandır.

*hassas içerik*
hiç birşey
sora bilirmiyim
deyil
deyer
herşey.

annesinin gazabına uğrayacağından habersiz ve oldukça masum duygularla günlüğe bütün hayat hikayesi yazılır. bir de kilit varsa her yazımdan sonra banka kasası kilitliyormuş hissiyle o defter kapatılır. gün gelir, anne açar ve adeta 10 sezonluk diziyi 1 gecede bitirmişçesine her şeyi okur. masum yazarımız ise her şeyden habersiz ve musmutlu hayatına devam eder.

taze nevresimleri serdikten sonra yapılan duştan sonra uzanılan yataktan gelen o koku

baba oğul kapanma günlerinde kapanmayan kedileri izlerken *

hasret- sema moritz

kendimi bildim bileli düzenli olarak benzine zam geliyor. bu konuda tepkisizleştim artık.

ateistlerin eleştirisi(!).
eleştirinin nasıl yapılması ile ilgili daha önce paylaşım yapmıştım. tekrar arayıp bulmayayım.

bir kere efendim, eleştiri, başka fikirde olan kişinin savını çürütme niyetiyle yapılır. bu yüzden eldeki argümanlar kullanılır ve bu argümana sahip olmak için inandığınız şeyi( burada din oluyor) iyi bilmeniz gerekiyor. ama tanımda böyle bir argümana rastlamadım; üslup saldırı niteliğinde ve açıklayıcı tek unsur yok.

ikincisi, burada hiç bir ateistin/deistin/ agnostiğin birinin inancıyla direk dalga geçtiğini ve kendi doğrusunu savunurken yetersiz argümanla yazı yazdığını görmedim. doğru üslupla yazmalarına rağmen, onları hakarete varacak şekilde tepki göstermek bu durumda doğru mudur?

herkesin inancı kendinedir efendim: ‘senin dinin sana benim dinim bana’. herkes kendi yaptıklarından ve inancından sorumlu iken , bunu niye kendinize dert ediyorsunuz anlamıyorum.

2015 yapımı yönetmenliğini kerem çakıroğlu senaristliğini yiğit özgür, ali demirel, volkan sümbül, barış erdoğan
yapımcılığını mehmet yiğit alp'in üstlendiği komedi, aile dizisi.

malesef bu tarz diziler tutmuyor, reytinglerde beklenenin altında kaldığı için 7. bölümde kambur lumbur bitirildi dizi. ben tabi o dönem tvde izlemedim bu diziyi. gündem dizileriyle hiç işim yok sebepleri malunuz. neyse efem leyla ile mecnun'dan sonra ne izleyebilirim arayışındaydım ki denk geldim kendilerine ve keyifle izlemeye başladım tabi ben o ara dizinin pat diye kaldırıldığını bilmiyorum. zaten aynı hüsranı beş kardeş'te de yaşamışım bilsem izler miyim? dizi bildiğiniz boğazımda kaldı.

anlam veremiyorum neden absürt komedi, komedi tabi en ailesinden olan diziler tutmuyor? en berbat mafya dizisi bile en az 3 sezon yaparken bunlar neden yayından kaldırılıyor. gerçi atv' de yayınlanmış açıkçası o dönem tv izliyor olsam o kanalı izler miydim tartışılır ama. adanalı, şafak sezer'in adını şuan hatırlamadığım ve hatırlamak istemediğim dizisi aslanlı bilmem ne de orada yayınlanmıştı. gördüm an bırak kanal değiştirmeyi tv'yi kapatıyordum. neyse işte olan bizi diziye oldu.

zaten 7 bölüm konuya girmek istemiyorum. oyuncular ali atay, aslı enver, ertan saban.
yani şimdi izleyin desem olmaz izlemeyin desem olmaz siz karar verin.

iyi seyirler...

ilk gece hakkı
(bkz: jus primae noctis)
ortaçağ avrupası'nda bir derebeyine, idaresi altında yaşayan kadınlarla özellikle düğünlerinin olduğu gece cinsel ilişkiye girme yetkisi veren aşağılık uygulama.

saatim yok tam olarak bilemem
biraz bira biraz şarap önceydi
nasıl oluyor vakit bir türlü geçmezken
yıllar hayatlar geçiyor...

kayıp bir bavul gibiyim havaalanında
ya da boş bir yüzme havuzu sonbaharda
çok mu ayıp hala mutluluk istemek
neyse zaten hiç halim yok.

bugün benim doğum günüm
hem sarhoşum hem yastayım
bir bar taburesi üstünde
babamın öldüğü yaştayım....

ümit besen çalınca dayanamaz, değiştirin ulan şu kasedi diye bağırır.

başına gelen bütün işleri tayfun açmıştır, oysa o ne güzel umreye gidecektir.

parktaki kedi ya da köpekleri sevmek,beslemek.
uçurtma izlemek.
hanımeli kokusuyla dolmuş bir sokaktan geçmek.

sokakta lafladık. kısırlaştırılırken ağlamamış o yüzden kurabiyeyi kaptı.

ya ikisini de yapabiliyorsa ? böyle bir kadın mantı yapamayan erkeği neden seçsin ¿

fizik dersinin sınavı için elime formül yazmıştım. hoca kağıdı masaya koymadı, direkt uzattı ve anlık reflexle kağıdı kopya yazan elimle aldım. hoca da benim elimi aldı, formülü okudu, gözlerini yuvarladı, kağıdımı aldı, yerine döndü. sınav bitene kadar duvarları izlemiştim sıkıntıdan.

pencereyi kapama
gök dolabilir içeri
sen neyi görebilirsin
ıslak bir bulutun ağışını mı

pencereyi kapama
kuş dolabilir içeri
sen neyi taşıyabilirsin
kırık bir dalın yükünü mü

pencereyi aç
soluğun çıksın dışarı
sen büyütmedin mi ciğerinde onu
kokusu hayatı yıkasın diye

pencereyi aç
sesin sarsın dünyayı
duyulur elbet ta ötelerden
yürek kendini tanır

arkadaş zekai özger

saçı, sakalı beyazlamış, saçını at kuyruğu şeklinde bağlamış solcu adamlar, yüzde 90 beşiktaş taraftarıdır. tahminim genelde doğru çıkar.

insanlar arasındaki manevi bağın gücüne ve huzurun hümanizmde olduğuna inanmak anlamına gelen zuluca sözcük.

bir defasında hocama dedim ki: “bir kitap okudum ama zihnimde kitaptan hiçbir şey kalmadı.”

bana bir hurma uzattı ve dedi ki: “bunu ağzında çiğneyip ye”

yedikten sonra sordu:

şimdi sen büyüdün mü ?

"hayır" dedim.

dedi ki: “büyümedin ama o hurma vücuduna dağıldı; et oldu, kemik oldu, sinir oldu, deri oldu, tırnak oldu, hücre oldu…”.


anladım ki, okuduğum kitap da öyle dağılıyor ;

bir kısmı kelime dağarcığını zenginleştiriyor. bir kısmı bilgi ve irfanını artırıyor, bir kısmı ahlakını güzelleştiriyor, bir kısmı yazı ve konuşmada üslubuna incelik katıyor, bir kısmı hayata farklı bakmanı sağlıyor, bir kısmı içindeki sevgi merhameti artırıyor, bir kısmı özgüvenini artırıyor, düşünmeni, sorgulamanı tetikliyor, olaylar karşısında nasıl davranman gerektiğini öğretiyor… her ne kadar sen bunların farkında olmasan da.

kitap okumak bir şeye yaramaz, çünkü kitap okumak çok şeye yarar ! o kadar çok şeye yarar ki neye yaradığını söylemek imkansızdır.

“iyi dostlar, iyi kitaplar, bir de huzurlu bir vicdan: işte ideal hayat.”

mark twain