her sabah can ataklı'yı dinlemeden güne başlayamam.
sabah duşundan daha soğuktur.
sabah kahvesinden çok daha serttir.
özellikle abdülkadir selvi ve ahmet hakan gibi omurgasız kalemlerin yazılarına yaptığı yorumlar tadından yenmez.
tele 1'in akşam yayınlanan siyasi programları yorucu ve yıpratıcıdır, iç karartır.
yandaş medyadan temsilci çağırmadıkları için çok sıkıcı olmasının yanında hiç komik olmuyor.

mayıs, ayların gülüdür,
taze bir çiçek dalıdır,
içerim ateş doludur;
mayıs‘ta gönlüm delidir.

yeşil dağlara göçülür,
kırmızı şaraplar içilir;
yarim dökülüp saçılır,
mayıs‘ta gönlüm delidir.

göklere karşı yatılır,
dertlerimiz unutulur;
eski sevgiler atılır;
mayıs‘ta gönlüm delidir.

uzakta kuşlar seslenir;
gönlüm genişler beslenir;
yaşamağa heveslenir,
mayıs‘ta gönlüm delidir.

yumuşak rüzgarlar eser;
çimenlerde yarim gezer,
yanılır, bana gülümser;
mayıs‘ta gönlüm delidir.

mayıs - sabahattin ali

an itibarıyla (bkz: mutsuzlugumdan mutluyum) var olsun. *

bunu niye burdan yazma geregi duydunuz sayin yazar? cunku ekside rahatca ifade edemediniz sanirim. ama bizler burada baska bir sozlugun dedikodusunu okumak zorunda degiliz diye dusunuyorum.

gaziantep'te bulunan müze içinde yer alan mozaiklerin kapladığı alan ve bina büyüklüğü ile dünyanın en büyük mozaik müzesidir. zeugma antik kenti'nden çıkartılan ve çok büyük bir mozaik rezervine sahip müzede roma dönemi’ne ait heykeller, sütunlar, çeşmeler de yer alır.
panoların çoğu binlerce minik mozaiğin bir araya gelmesiyle oluşturulmuştur. mozaiklerden yapılan panolardaki figürler çok gerçekçidir ve hala canlılıklarını korumaktadır.
müzenin göz bebeği olan mozaik ise zeugma’nın mona lisa’sı olarak adlandırılan çingene kızı mozaiği / maenad 'dir ve bu mozaik müzenin simgesi haline gelmiştir.
müze hakkında daha fazla bilgiye sahip olmanız ve sanal olarak müzeyi gezebilmeniz için aşağıya linki bırakıyorum:
zeugma müzesi
çingene kızı mozaiği;

yunan mitolojisinde tanrıların babası olarak kabul edilen zeus aynı zaman da titan kronos'un ve eşi rhea'nın en küçük çocuğu ve oğludur.

fizik.

kendilerine.

dünya üzerindeki bir noktanın yerini belirlemeyi sağlayan, paralel ve meridyenlerden oluşan değerlerdir.

muhabbeti dönen ortamda savunduğum, çöpçüyle doktor aynı maaşı mı alacak? sorusuna maruz kaldığım ideolojidir. herkese iş, herkese aş, herkese barınak.

ama olmuyordu. insan oğlu öyle açtı, öyle doyumsuzdu ki, iş, aş, barınak hayatlarını idame ettirebilmek için yetmiyordu. son model telefonlar, son model arabalar, akıllı teknolojili evler, hanlar, katlar, villalar varken; herkesle eşit şartlarda yaşamaya ne gerek vardı? afrika'da açlıktan ölen çocuklar için, göstermelik ahlar vahlar ettikten sonra gece yatağına yatıp, hiçbir zaman sahip olamayacağı hanlar, katlar, sarayların hayalini kurarak mışıl mışıl uykuya dalmak daha tatlıydı.

dünya ülkelerinin edinmesi ve benimsemesi gereken ideolojidir. herkes çalışmalı ve karşılığında aş ve barınak sahibi olmalıdır.

açlığın, yokluğun, sefaletin olmadığı bir dünya düzeninde yaşamanın hayaliyle yanıp, tutuşuyor bu beden. belki bu gözler o günleri görmeyecek. belki ozi zibidisi*, belki onun çocukları, belki de torunları görecek. inanıyorum. *

abur cubur olsun yeter hepsini yerim hayvanım ben

24 ocak 2021 günün ünlüsü seçilen yazarımız celebrant oldu.

instagram postumuz
twitter postumuz

bir bilgiyi yasaklamaya veya gizlemeye çalıştığımız zaman, istemediğimiz bir şekilde bilginin hızla yayılma durumudur.

24 saat tanım girsek yine yetmiyor.
zaman diye bir şey kalmadı sanki sözlükte iken.

yazdığı #467697 tanımı okuduktan sonra saygı duruşuna geçtiğim müzik üstadı. dolu dolu bir gençlik yaşamışsınız, kıskanmadım değil.

anlat abi seni dinliyorum...

charlie'nin golden ticket'ı elinde tuttuğu fotoğrafın rozetine ihtiyacım var.


onun dışında, studio ghibli filmleri de olsa müthiş olurdu.

yaşamak için bile ingilizce gerekli olduğundan katıldığım başlıktır.

hayal kurmak.

birkaç hafta öncesine kadar yaratılışın hatası olarak gördüğüm gerçekti. hiçbir zaman korkmamış olsam da hep karmaşık ve anlamsız gelmiştir ölüm.

yakın bir zamanda izlediğim birkaç şey ve okuduğum birkaç kitapla ise bakış açım değişti diyebilirim. eğer bir bitiş çizgisi olmasaydı koşmaya da zahmet etmezdik. yani, hayatı anlamlı kılan aslında bitiyor olmasındaki gizem değil mi? sanırım bir hatadan çok, yaşamın kilit taşıymış.

özetle ölüm, dalganın okyanusa geri dönüşüdür.