artık doğurmamamız değil artık imkanlarımız ölçüsünde doğurmalıyız diye anlamak isterim.
ben 3 çocuk annesiyim, temel ihtiyaçlarını karşılayabiliyor, ruhsal açıdan da onlara destek olabilmeyi başarıyorum. 3 çocuğum daha olsaydı yapmam mümkün olur muydu emin değilim.
bir dilim ekmek, biraz peynir ile karnını doyurabiliyorum diye sürekli üremek bana da doğru gelmiyor. öte yandan iyi yetiştirilmiş, doğru eğitilmiş, düşünen, hayata artı değerler katabilen gençlere ihtiyacımız yok mu? çok var.
özetle, fiziksel ve ruhsal olarak ihtiyaçlarını karşılayabileceğiniz, doğduğu andan ömrünüzün sonuna kadar destekleyebileceğiniz, en önemlisi çok seveceğiniz kadar çocuk doğurun.

1817-1900 yılları arasında yaşamış deniz resimleri muhteşem olan rus ressam. sultan abdülmecid, sultan abdülaziz ve sultan abdülhamid dönemlerinde istanbul’a gelerek saray ressamlığı yapmıştır. resim müzesi'nde kendisine ayrılan salon ve tabloları ayrıca çok etkileyicidir.

beğendiğim bir kaç tablosunu buraya iliştireyim:
the black sea at night (1879)
azure grotto. naples (1841)
battle of sinop (1853)
sea view by moonlight (1878)

eş, dost, arkadaş, sevgili vs. çok güvendiğiniz bir insanı sonradan tanımak ve aslında onun hiç de "o" olmadığını anlamak kadar acı verici çok az şey vardır şu hayatta.
çünkü onun dediklerini hiç sorgulamamışsınızdır.
çünkü aklınıza gelmemiştir dediği gibi olmadığını bir an bile düşünmek!
siz öyle değilsinizdir çünkü...

zaten herkes karşısındakini kendi gibi bildiği için değil mi tüm bu yaşananlar, bu saçma sapan durumlar, kısır döngüler, bu birini alıp başının tacı etmeler ya da hiç güvenmemeler?

sen, beni kendin gibi bildiğin için hiç güvenmezsin.
ben, seni kendim gibi bildiğim için hiç sorgulamam.

ama günün sonunda "o, bana bunu yapmaz" dediğin insan gelir sana "onu yapar"

bu başlığa daha önce yazdığım tanımı da onun dizeleri ile bitirmiştim ve yine öyle yapacağım...

birbirini tamamlamak üzere var olanlar
birbirini tamamlamıyor,
kendime dökülüyorum,
içime...
birhan keskin

kısa tanım yapmayı maalesef beceremeyen bir insan olarak yazdıklarımı sonuna kadar okuyan herkese çok çok teşekkür ederim...*

11 temmuz 1995 - srebrenitsa katliamı

bir normalbiri ukdesidir.

william shakespeare’e ait olan 58.sone’de geçen bir dizeye ait sözdür. william shakespeare -ben kendisini çok beğenmesem de- çok büyük bir yazardır. bu cümlesi çok basit görünse de aslında büyük bir olayın basitçe ifade edilmesinin getirdiği bütün zorlukları barındırır içinde. büyük büyük laflar ermek kolaydır. önemli olan en basit cümleyle en vurucu sözü söylemektir ve william shakespeare de bunu çok iyi yapmıştır.

çünkü beklemek gerçekten cehennemdir. zamanın geçmiyor olduğuna dair bir yanılsamaya kapılır insan beklerken, sonra bu yanılsamanın gerçek olduğunu fark eder çünkü beklerken zaman geçmez, zaten göreceli olma nedeni de temelde budur belki de.

ne kadar beklemek zorunda olduğunuz da önemli değildir. ya da neyi beklemekte olduğunuz. ister otobüs bekleyin ister aşık olduğunuz insanı. ister bir saat bekleyen ister on yıl. söz konusu olan beklemekse gerisi teferruattır. cehennemin nasıl bir yer olduğunu merak ediyorsanız eğer beklemekte olan insanların yüz ifadelerine bakın. gözlerinde cehennemi göreceksiniz.

bu da sonenin orijinali:

bir amerikan kurumudur. bizdeki kökeni 1863 yılına yani osmanlı imparatorluğuna kadar dayanıyor.
1863'de erkek okulu olarak açıldı, 15 sene sonra gösterdiği başarıdan ötürü kız okulu açılmasına da müsaade edildi. 1878'de arnavutköy amerikan kız koleji kuruldu.
1971 yılında ise karma eğitim modeli ile bu iki okul birleştirildi.

vehbi koç vakfının okula bağışları ciddi düzeydedir.
okul her yıl 200 öğrenci almakta.

soysuz olan araplara laf etmiş araplara soysuz dememiş.
hadi bakalım dm'den sövgüleree. bekliyorum.

kişisel iletimde yazan tanımlamadır.

üzerine çok soru soruluyor nedir efendim bu havalı kaybeden?
benimdir efendim diyorum. benim gibi kaybedenlerin fakat asilliğinden kibarlığından ödün vermeyenlerin kullandığı tanımlamadır.*

ayrıca murat menteş'ten alıntıdır.
biz bu çağın fiyakalı kaybedenleriyiz

regular show'da geçiyordu.
mordecai ve rigby siz gördüğümüz en havalı kaybedenlersiniz.

yemişim modern hukukunu. ben artık kısasa kısas istiyorum ya. o adama da aynısı yapılsın istiyorum. bıktım artık bu iğrenç haberleri görmekten, hiçbir şey olmamış gibi hayatıma devam etmekten. midem bulaniyor artık. böyleleriyle aynı havayı solumaktan tiksiniyorum. kendimden de tiksiniyorum artık. ınsanların hayatları mahvolurken elimden sadece yazmak geldiği için tiksiniyorum.

insan; yarası yarasına denk geleni sever ancak.

ece ayhan

altı. annem, babam,abilerim(2), iki yakın arkadaşım.

ateşten gömlek. daha güzel nasıl anlatılırdı bilmiyorum.

delinin biri kuyuya taş atıyor yüz akıllı çıkaramıyor maalesef. ama hepimizin iki kulagı var ve yeterli duyma yetisine sahip her insan, bakanın artık mücadeleye aşılamayla devam edecegiz cümlesini duymustur. kimseye aşı olun demem, vaktinde demiştim ama ters düstüğüm yakınlarım oldu bıraktım. onlar yakamı bırakmasa da her yerden bana komplo teorileri gonderseler de kırılmadım. ha bu arada geçen eylül ekim gibi yaptırdığım asıdan dolayı kalp krizinden ölmem gerekiyordu hala ölmedim. arada kaynamış olmalıyım. bu aşı olayına çok sükürki 1700lü yıllarda demekki böyle düz dünyacı, komplo teorisyen ve büyük resmi gören insanlar yokmuşki hayatımıza çicek, kuduz, kızamık gibi aşılar dahil olabilmiş. cocuk felci aşısı olmuslar mesela. her seye süpheyle yaklasma popülizmine karşıyım. pandemi tabiki kendi dogal seyrinde mutasyonla etkisini yitirecekti, bu aşıyı bosuna olduk demek degildir. virüsün bünyedeki etkisini, aşılı ve aşısız olarak cok defa gördük zaten.

sonra niye beyin göçü oluyor. kimse genç girişimlere müsaade etmiyor. arkadaşlar bakın: iyi bir organizasyonla sizlere de iş imkanı sağlarım. ekmeğimle oynamayın.

isyan ettiğim durumdur. çoğu enstrüman yurtdışından geldiği için fiyatlar uçuk oluyor. birde üstüne vergi eklenince..

kaynak
mardin'de bir imam ve kilise görevlisi, cami ve kilise bahçesinde masa tenisi oynamış. ortaya güzel görüntüler çıkmış.

histrionik kişilik bozukluğu olan insanlarda görülen davranış biçimidir.