hangisi olursa olsun alırken "acaba bunda süt banyosu yapıldı mı" diye düşünmekten alamıyorum kendimi.

benim gibi bilgisizin biriyle edebiyata dair sohbet ederek beni mutlu etmiş yazar.

bebeğim senin 20yearschallenge'ından ne olacak zaten 25'sin

"wobegon gölü" harika erkeklerin, müthiş ötesi kadınların ve onların ultra zeki çocuklarının yaşadığı kurgu bir hikâyede geçen yerin adıdır.
ilk olarak yazar garrison keillor'ın radyo programında ortaya çıkmıştır, kendisi radyo programında her gün buradaki müthiş ötesi insanların hikayelerini anlatıyor.
oradaki herkes harikadır, kusursuzdur.
bu terim psikolojide, kişinin kendisini diğer insanlardan üstün görmesi, kendini deyim yerindeyse bir b*k sanması, eksilerini görmezken, artılarını dağ gibi büyütmesi olarak tanımlanıyor.
yine günümüzde instagram annelerinin "en zeki benim çocuğum " mealine gelen paylaşımları da bu kategoriye giriyor.

ben son sigaramı 28 ekim 2019'da içtim.
dişlerimle ilgili cerrahi bir müdahale için bir kaç gün zorunlu olarak içmemem gerekiyordu. hatta aklımda hiç bırakmak yoktu çünkü ben zaten paket paket sigara içen birisi hiç olmadım günde 2-3 tane, en fazla 5-6 tane içen birisiydim. belki de bu yüzden bu kadar kolay oldu. aynı zamanda da yerine düzenli sporu hayatıma ekledim ve hiç bırakmadım.
bir kaç gün bir hafta oldu, bir ay oldu, bir yıl oldu. ben kendime asla yasak demedim çünkü yasak derseniz illa onu istiyorsunuz, en azından bende böyle oluyor, herkes kendisinde iş yarayacak formülü daha iyi bilir. sigara paketimi de çöpe falan atmadım, 7/24 gözümün önünde de değildi ama biliyordum orada olduğunu. kendime hep "canım isterse içeceğim" dedim. özgür bıraktım, rahat bıraktım. şimdilik iyi gidiyoruz. benim 10 yıl içmeyip tekrar başlayan arkadaşım da olduğu için büyük konuşmak istemiyorum. eşim içiyor, arkadaşlarımın çoğu da içiyor. uzun süredir kimseyle görüşemiyoruz tabii ama eskiden kahve içmek ya da yemek yemek için buluşurduk. o zamanlarda da içmedim, canım istemedi. umarım böyle devam eder. yani işin özeti bırakmak istemeden bırakmayın, hep başa dönersiniz.

kalan %32 kısmının neden gitmeyi düşünmediğini düşündüren bir ortam var.

kesinlikle para, gram sevmiyorum muhabbetini.

şüphelenmek anlamını taşır.

böyle bir ayrım yapmaya gerek var mı bilmiyorum. lakin artık hemen hemen bütün kitapların filmi çekilmeye ve oturup film için ayrı bir senaryo yazılmaya üşenildiği için haliyle yönetmenler de mevcut konjonktürde popüler argümanlarla sinema alanında keşif yapmaya devam etmektedir. hal böyle olunca da konu hem olumlu hem de olumsuz eleştiriye kapı aralamaktadır.

kitapta ayrıntıları, göz-beyin koordinasyonu sağlar, zihin canlandırma için yoğun çaba sarf eder.

filmde ise; sahne, zihne mahal bırakmadan göz ve algıya hazır sunulmuştur bile, hayal gücüne mahal bırakmaz. lakin kitap, hayal perdesini zihne açık bırakır.

filmde birçok noktayı gözden kaçırırsınız, lakin kitap, ayrıntıyı sahnede değil satır aralarında verir. böylece okuyucu dikkati bağlamında kitaptan en iyi verimi alabilir...

filmin etkileme süresi, kitaptan çok daha kısa sürer, ancak kitap bu etkiyi daha yoğun hissettirir.

film bittiğinde unutulmaya başlar, lakin kitap ara verilebilerek devam edilegeldiği için unutulma hızı da haliyle daha yavaş olur. bunda; okumaya bağlı olarak, zihni harekete geçirmenin de etkili olduğu söylenebilir.

yine de belirtmeliyim ki, her kitap, filminden güzel olacak diye birşey yoktur. bazen filmi öyle bir çekiyorlar ki, kitapta, anlam bütünlüğünü bozan ve sıkan o atmosfer, filmde bir şahesere dönüşüyor. bu da elbette, senaryoya aktarımın ve yönetmenin profesyonelliğinin bir ürünüdür.

günümüze etkisiyle hesap edilen durumdur.
çünkü tarih suçu ve suçluyu övmek üzerine inşa edilmiştir.
devletlerin ideolojileri de suçu ve suçluyu överler.
çünkü suç, yer ve zamana göre değişir. suçun tanımını yapan suçluyu ilan eder.
kim güçlüyse en güçlü tanımı o yapacaktır. fakat bu yalnızca baskılama aracı olarak gücün birlikteliğiyle duracaktır.
gücün fazlalığı ile isnadın doğru olduğu iddia edilemez.

yazarları artık şekillendirmeye çalışmayın. kimse kimsenin düşünce kalıbına girmek zorunda değil ya da sadece belirli konulara odaklanmak zorunda da değil.

herkesin düşüncesi ayrı, herkes kendi düşüncesine göre içerik üretiyor. kimi bilgi, kimi gündem, kimi troll, kimi gelişi güzel vb. düşünceleri bir olanlar da zaten o başlık ve tanımları karşılıksız bırakmıyor.

sözlük açıldığından beri herkes şu olsun, bu olsun, o olsun deyip durdu ama burası sözlük burada belirli bir kalıp olmaz, hadi oldu diyelim. o kalıbı sevmeyenler gider, burası da standart kalıp da ruhsuz, renksiz olup çok seslilikten uzaklaşmış bir yer olur. böyle olmasını isteyenler de sürekli aynı seyleri görmekten dolayı bir süre sonra sıkılıp, burayı bırakır. farklı düşünceler, her yere farklılık, hareketlilik ve renk katar. çok seslilikten çekinmeyin yani bırakın insanları kurallar çevresinde bir kalıba girmeden dilediği gibi yazsın.

gençlik dertleri ne güzel hayat.
herhangi bir pozisyon almanıza gerek yok diğer yarışmacı da şansınızı deneyin.

üniversitedeki ödevlerimi bile bir başkasına yaptırmam, yaptıranları da anlamam. bir insan nasıl tezini başkasına yaptırıp bir de %90 plagiarism çıkınca ağlayabilir? bari sisteme yüklemeden bir plagiarism checker sitesine girip kontrol etseymiş*. ben tamamını kendim yazdığım ve doğru bir şekilde referans verdiğim her ödevimde bile güvenemeyip intihal oranını kontrol ediyorum. bu kadar rahat olursanız ve tezinizi bile kendiniz yazacak yeterliliğe sahip değilseniz elbette böyle şeylerle karşılaşırsınız.

farsça kökenli kelimedir. rind olarakta bilinmektedir. dünyevi olan her şeyi boşveren, yaşanan her durumu kendi içinde sorgulayan kendi iç dünyasında karar veren kalp gözü ile gören, gönül eri olan kişilerdir.

sözlüğün yeni ismi.

hayırlara vesile olmasını, cem karaca'nın şu meşhur parçasıyla dilediğim isimdir.



buradan

buna her gördüğümde gülerim :)

iyi ki yabani çileğe hamuçora denilen köyde değilim çünkü kendimi yabani çileğin yanında değil pişinin gözlemenin yanında bulurdum. bu kadar da hamura benzeyen isim olmaz yani.

aşağı yukarı 1400 yıl evvel meydana çıkmış ancak geçen 1400 yıl içerisinde;

tek bir kitabı olmasına rağmen, yazılanlar üzerinde binlerce farklı yorum yapılarak bir sürü farklı versiyonları oluşmuş,

tek bir peygamberi olmasına rağmen, kulaktan dolma pek çok hurafe ile peygamberin sünnetlerinden kopulmuş,

tek bir tanrısı olmasına rağmen, bu dine mensuplar çalıdan çırpıdan, hacıdan hocadan, bezden kıldan medet ummaya alışmış,

tek bir din olmasına rağmen, sayısız kola bölünmüş,

mensubu herkesin din alimi olduğu, ama okudukları kitabın ne dediğini bilmeyen insanların inandığı bir din.

mesela, kadınların kıyafetlerine bu kadar laf edilir, inanmayanlara bu kadar laf edilir;

siz bir gün bile din yetkililerinin çıkıp doğa için bir şey dediğini, belki demişlerse bile yaptığını gördünüz mü?

gerçek islam budur.

mütevazı-mütevazi
mütevazı: alçak gönüllü.
mütevazi: birbirine paralel olan.

almancı kuzenim bahisten kazandığı haram para ile bana airpods 2.nesil aldı lan. değişik bir aygıta benziyor.