tercih edilmiş yalnızlık ile mecburi yalnızlık arasındaki fark bu noktada ortaya çıkıyor. insanlardan nefret etmemek için onlardan uzaklaşıyorsanız o kadar delirtici olmayacaktır. bu dünyada yalnızlığı seven insanlar vardır yine de ona sonsuza kadar katlanabilecek kimse olduğunu düşünmüyorum.

güzel olmuş bulunması. umarım da içeriye tıkarlar ve uzun uzun düşünmeleri için fırsat verirler. tecavüz trendi nedir ya çıldırıcam artık.

çeşitli felaketler ve doğal afetlerden sonra düzlüğe çıkmak için ya da beyni durmuş senaristin 'tutmazsa birine yanlışlıkla merdivenden yuvarlatırız, bebeği düşürtürüz nasılsa' diye senaryoya koyulan sahnedir.

kişilerin dini olur halkların değil.

hayat tecrübesi + zeka canım.

osmanlı'dan kalan arşiv belgelerini, sanat eserlerini falan okumak isteseniz yine bir nebze anlarım da, mezar taşı okuyamamaktan şikayet etmek nasıl bir vizyonsuzluk? mezar taşı lan bu, yazacak olan şey isim, fatiha falan filan. hayır ben türkçe mezar taşı bile okunuyorum alüminyum; okuyup ne yapacağım?
sadece merhumun kimliğini öğrenmek için falan okunabilir o da en az 100 yıl önce yaşamış dedeniz sadrazam falan değilse nereden bulacaksınız mezarını zaten...

tanım: vizyonsuzluğun dibi olan bir istek.

öğrenmek isteyenler için onlarca osmanlıca kursu, kitabı vs var. bu arada hazır öğrenmişken gidip bir arşiv yüzü görün. belki o yalamaya doyamadığınız osmanlı hakkında objektif birkaç bilginiz olur.*

insanlarımızın "hayır yok, kalmadı, tükendi, bitti" cevaplarını almarına karşın bir umuttur yaşamak bakış açısıyla imkansızı sorgulatan soru.
yok işte, yoktan nasıl var etsin? cevap sıfır. bunun çeyreği, yarımı olmaz.

- batikon var mı?
-yok.
-hiç mi yok?
(bkz: 404 not found)

(bkz: haklıyım ama mutlu değilim) isimli değerli moderatörümüz de profil resmi kedi olanlardan biridir.

gidebilecek bir yer kalmayana kadar zaman kazanmak.
zamandan kazanç, yaşanan zamandan kayıp.
zaman, kazanmak dışında kaybettirir. bu kayıp da özgürleşmeye vesile olur. yalın olma haline bürünür. ruhun doğa ile bütünleşmesi de tamamlanmışlık hissine. sonuç olarak kaybettiklerimiz aslında kazandıklarımızdır.

latince kökenli bir söz. zaman her şeyi yutar anlamına gelmektedir.

-geçmişte yaşadığımız acıların ve akan o göz yaşlarının gelecekte yer etmediğini ve zamanla unutulacağını düşünülmektedir. belki acılar hafifler, içimizde kabullenemediklerimizi kabulleniriz ve acıyı hissetmeyiz.

hayatta en sevdiğim en iyilik dolu arkadaşım görme engelli ve onun için görseller hazırlamam gerekiyor çünkü o kadar enerjisi yüksek ki, kendini görsellerle ifade etmek ve bunları paylaşmak istiyor. hazırlanacak görsellerde bana güvenmesi hem çok iyi hissettiriyor, hem de nefesimi kesecek kadar büyük bir sorumluluk. bir görseli hikayeleştirmek ya da bir hikayeyi görselleştirmek gerekiyor bazen. ve işte bazen tüm bu düşsel iletişimimizin içinde şunu yapmam gerekiyor. renkleri anlatmak...
arkadaşlığımızın ilk aşamalarında empati yapmak için bazen evde gözlerimi kapatıp yürürdüm. fiziksel bir engele ilk yakınlaştığımda onu aradım. konuşmakta ve yürümekte zorlanıyordum ve beni arayan herkesin ne diyeceğini bilemeyen tavrı bir an önce bitsin diye konuşurken biraz manik davranıyordum.
o arkadaşım aradı ve işte sakindim, artık dram yoktu. bir sürü şeyden bahsetti, her kelimesi ışıklı her kelimesi hayat doluydu. en son dedi ki, başkası olsa söylemezdim ama sen bence tam da konuşmakta zorluk çekerken bi şarkı söyleyip kaydetmelisin, bu çok farklı bir deneyim olacak. bunu söylerken gerçekten heyecanlıydı.
görmesi için bir gözümü verirdim çünkü buna değer. hatta umutluyum bu aralar neuralink ile bu başarılabilir mi diye düşünüyorum. ama görmek önemli midir, gerçek midir bunu hiç bilemiyorum. gerçek olan tek şey arkadaşım bu hikayede.

sözlükte açılan en iyi kampanya. ben fakir değilim ama fakirlerin destekçisiyim. hadi bakalım.

henüz yirmi dokuz yaşındayken yakınlarından aldığı borç paralar ile çekmiş olduğu 1998 yapımı pi ile aynı yıl düzenlenen sundance film festivalinde en iyi yönetmen ödülünü alan darren aronofsky'ın 2000 yılında yayımlanan, hubert selby jr.'ın aynı isimli kitabından uyarlanan filmdir.



eroin, kokain ve diyet haplarına bağımlılığı olan dört karakterin etrafında dönen filmin odaklandığı şey aslında hayaller ve hayallere olan bağımlılıktır.

birçok eleştirmen tarafından kült film kategorisinde değerlendirilen film aynı zamanda insanların yaşadığı iç çatışmalara da dikkat çekmektedir.

kocasının ölümünün ardından yaptığı tek şey televizyonun karşısında oturmak olan sara, zengin ve başarılı olma umuduyla yaşasa da bu arzuya yönelik hiçbir çaba harcamayan harry ve tyrone ve ailesiyle sorunlar yaşayan güzel marion film ilerledikçe değişikliğe uğramaya başlar.

sara televizyonun karşısındaki koltuktan kalkar ve bir yarışma programından davet alır, harry ve tyrone uyuşturucu ticareti sayesinde zengin olur ve marion harry ile tyrone'un kazandığı para sayesinde uzun zamandır hayal ettiği butiği açma fırsatı yakalar. ancak yaşadıkları bu değişim onlara mutluluğu getirmez, çünkü yaşadıkları değişim sırasında benliklerini kaybetmişlerdir.



filmin yapım aşamasında yönetmen aronofsky başrolleri paylaşan jared leto ve marlon wayans'ın "arzuyu" tam anlamıyla yansıtabilmesi için ikiliden otuz gün boyunca şeker kullanmamasını, kırmızı et yememesini ve seks yapmamasını istemiş, aktörler de rollerine bu şekilde hazırlanmıştır.

aynı zamanda "portakal metaforu" olarak adlandırılan ve portakalın ölüm ya da tehlikeyi işaret ettiği anlayışıyla filmde birçok kez portakal kullanılmıştır.

yine bir yerlerde birinciyiz sanırım.
dışarıdaki insanlara bakıyorum, lan maskesi yok güneş gözlüğü takmış p**t. süsünden ödün vermiyor p*****nk. 150 kişi kıç kıça akraba ziyaretleri, yok yeğenimin doğum günü yok "evde sıkıldıh yavf hadi 50 kişi komşuda toplanalım" yok bilmem ne. bu milletin başına o zıkkım gelmedikçe anlamıyor, gerçi gelince de anladıklarını düşünmüyorum.

james norrington ile birlikte içimizde buruk birer hatıra olarak kalan, tıpkı komodor gibi şerefsiz senarist kazığına kurban gitmiş karakter.

sözlüğe büyük katkısı olan yazar. tanımları makale gibi okunur.

bunun için çabalamamaktır. hayat başkalarının fikirlerini ya da hareketlerini düşünerek yaşamak için çok kısa.