aile muhabbetidir. bu muhabbete başladığı an soğurum. kimsenin ailesiyle olan anılarını merak etmiyorum. komikmiş gibi eğlenceli eğlenceli anlatmaları zaten hepten berbat, coşkuyla anlatirken susturamıyorsun da.

huzurlu bir uykudaki tüm tatlılığı yansıtan bir kare.
(arkadaşımın minik kedileri. arkadaşım fotoğrafı çeken kişidir. )

olduğunda güncellemek dileğiyle..

para yok paraaa dedirten başlık. bu sebebe bağlanabilecek durum.

doğarken ağladı insan bu son olsun. bu son.

en büyük pişmanlığım bu hayatta. pandemi dönemimde daha da yoğun hissediyorum bunu.

hastanede hocaların ego tatmin aracıyız sadece stajyerler ve intörnler olarak, ne kadar çalışırsak çalışalım yeterli değil, sözlüde hoca ters tarafından kalkmışsa bütün emeğimizi yok sayarak herkese düşük verip bırakabilir, sadece var olduğun için sana sinirlenebilir, özel hayatın hakkında üzerine vazife olmayan yorumlar yapabilir, evde yaşadığı bir olay yüzünden suçsuzken insanların yanında seni rencide edebilir, hiçbir şey diyemezsin çünkü bu devran böyle gelmiş böyle gidecektir, kimseye şikayet edemezsin, hakkını arayamazsın. haksızlığa uğramayı kaldıramayan bünyelere çok ağır geliyor böyle şeyler. her bölümde vardır manyak hocalar, olmaması gereken olaylar ama tıp fakültesinde sistematikleşmiş bir mobbing var en tepeden aşağıya.

durmadan ders çalışıp bir yandan da mobbing ve sağlıkta şiddet olaylarını görerek meslek hayatı hakkında her geçen gün daha da umutsuzluğa kapılıyoruz, öğrenciliğimiz bitince rahat edicez diyemiyoruz. birkaç ay önce bir doktor intihar etti, intihar mektubunda hastanede uygulanan mobbingin kendisini ne kadar etkilediğinden bahsediyordu. ruh sağlığı bozulan, istifa eden bir sürü doktor var benzer şekilde.

şiddet haberleri asla bitmiyor zaten. daha yeni bir ortopedi asistanının parmakları kesildi hasta tarafından sahte rapor hazırlamadığı için, muhtemelen birkaç ay sonra benzer bir haberle karşılaşıcaz. hiçbir zaman yeterli önlem alınmıyor, şiddeti uygulayanlar kınanıyor sadece ama bu o doktorun ellerini kullanamayacağı için cerrahlık hayatının bitmesini düzeltmiyor. yarın şiddet uygulanan kişi biz de olabiliriz ve kimse bizi korumaz biliyoruz.

türkiye’de okunuyorsa bir haksızlıklar zincirine, her yerde müthiş bir hiyerarşiye, daha birinci sınıftayken hocaların “siz doktor olacaksınız sosyal hayatınız olamaz” gibi aptalca laflarına, sosyal hayatsızlığınızın sonunda da meslek hayatınızda ruh sağlığınızın ve canınızın iki kuruşluk değeri olmamasına hazır olunmalı.

birinci sınıfta doktor olacağı için heyecanlı olan insanların yıllar geçtikçe her şeyden ne kadar bıktıklarını görüyorum ve üzülüyorum. ama hangi noktada bu devran döner bilmiyorum.

sirf bu yuzden ruhen ve zihnen o kadar yorgunum ki kendimi dogru duzgun bi seye veremiyorum bile. onemsenilmeyecek meseleleri bile dert edinip duruyorum. kimsenin umrunda olmayacagi seyleri bile dusunup duruyorum. keske bi an icin bile olsa kafamin icindekileri susturabilmek mumkun olsaydi..

sevgilisi yok diye mutlu olamayan insanın hayatın hiçbir köşesinde başarılı olma ihtimali yoktur, kendi olamamıştır daha çünkü.

herhangi bir sözlük'te takılmanın insan ruhuna ve psikolojisine olan pozitif ya da negatif katkılardır.

kendi adıma söyleyecek olursam, farklı fikirlerden insanlarla seviyeli bir tartışmayı öğrenmek diyebilirim. yani bu dünyada tek haklının ben olmadığımı anlamamı sözlüklere borçluyum. fen bilimleri dışında mutlak doğru diye bir şeyin olmadığını bu platformlarda öğrendim. peki bu hemen, bir anda mı oldu? yo dostum yo! çok sancılı süreçlerden geçtim. kolay gelmedik buralara.
ilk başlarda aynen böyleydim (+18):

neyse ki artık kafa sözlük'teyim. eraa bu! tüm bunların üstüne bir sünger çektim şimdi ve yeni bir hayat, yeni bir düzen işte.

işine gelmediği zaman etliye sütlüye hiç karışmayan şerefsiz sayı.

adam olsa her işlemde dik durur elinden geleni yapardı, öbürleri it gibi koşsun bu dingil işine gelmedi mi "abi ben etkisiz elemanım, bacağım ağrıyor" diye kaytarsın.
yakacam olm seni!

(bkz: sabahın beşinde rakamlardan nefret edecek kadar manyak olmak)

sma hastası güneş bebek için açılan yardım kampanyasına destek olmak isteyen kafa sözlük yazarlarının toplaşacağı başlıktır. #guneseumutol

bazı zamanlar olur ki o narsist kişi bir akrabanız, işvereniniz, öğretmeniniz, sevgiliniz, belki eşiniz hatta çocuğunuz bile olabilir. uzaklaşmanın mümkün olmadığı zamanlarda muhakkak baş edecek yöntemleri bilmek gerekir.

zor kişiliklerle yaşamak kitabında narsist insanlarla baş etmek için bazı yöntemlerden bahsedilmiştir, önemli gördüğüm başlıkları açıklayacak olursam:

-samimi olduğu durumlarda onu takdir ettiğinizi gösterin: narsistlerin takdir almaya bayıldıkları fakat hiç verici olmadıklarını biliriz. her zaman onları takdir etmek yerine (yani pohpohlamak yerine) samimi davranışlarına karşılık samimi teşekkürümüz iki tarafa da fayda sağlar.

-ona başkalarının tepkilerini açıklamaya çalışın: narsist kişiler güvensiz olduklarından ve her insanı da yetersiz gördüklerinden, eğer narsist kişiyle bir bağ kurabildiyseniz diğer insanların niyetini ve bakış açılarını açıklamaya çalışmak onlara yardımcı olacaktır.

-sadece zorunlu eleştirileri yapın ve çok açık olun: bir narsiste "egoist" demek çok yersiz ve boş bir eleştiri olacaktır. bunun yerine daha spesifik bir konuda, suçlayıcılığı şiddetli olmayan eleştirilerde bulunulmalıdır. "bana haber vermeden şunu yapmanı istemiyorum" gibi. çünkü gereksiz eleştiriler alıngan narsistler üzerinde tehlikelidir. nadir ama önemli eleştiriler yapılmalıdır.

-kullanılma girişimlerine karşı dikkatli olun: bir narsistin en başta narsist olduğunu anlamayabilirsiniz. hatta bazı narsistler en başta çok iyi ve hoş olsalar da sonradan gerçek yüzlerini gösterirler. her övgüyü ve iyi davranışları hak ettiklerini düşündükleri için de insanları kendilerine verilmiş bir hak gibi kullanırlar. bu kullanma girişimlerine dikkat edilmelidir.

kaynak: lelord f., & andre c. (1996) ''zor kişilikler''le yaşamak, iletişim yayınları, pp.129-137.

içerisine her gün onlarca kelime ve kelime öbeği almaya devam eden bir daire.
örnekler:
- aga be
- aşko
- bro
- bruh
- boş yapmak
- boomer
- bullshit
- bi salın
- buna düşmeyen de ne bileyim
- cringe olmak
- dewamke
- yargı dağıtmak

madem öyle niye kıydınız lan ayasofya'ya... freskleri sıva ile kapladınız, isa görünmesin diye her yeri alçıladınız, perde örttünüz, riyakarlar...

katılmadığım başlıktır.

benim takip ettiğim kaliteli yazarların büyük çoğunluğu hala burda. ama tanımları akışta uzun süre kalamadığı için sadece meraklısı okuyor onları.

geceye bir at bırak türü başlıklara herkes yazdığı için o tür başlıklar uzun süre göz önünde iken bilgi içeren başlıklar kaybolup gidiyor.

sadece yazar değil okur da olmayı başarsak bence sorun kalmayacak.

özgüven eksikliği yaşayan kimsedir. o daima işinin övülmesine alışmıştır. onun icin eleştirilmek, beğenilmemektir. yalnışlarını da böylelikle görmeyi reddettiginden kendini 1 adım daha ileriye taşıyamamaktadır.

nazım hikmet şiiridir.
yarısı burdaysa kalbimin
yarısı çin'dedir, doktor
sarınehre doğru akan
ordunun içindedir
sonra, her şafak vakti, doktor
her şafak vakti kalbim
yunanistan'da kurşuna diziliyor
sonra, bizim burda mahkûmlar uykuya varıp revirden el ayak çekilince
kalbim çamlıca'da harap bir konaktadır
her gece, doktor
sonra, şu on yıldan bu yana
benim fakir milletime ikrâm edebildiğim
bir tek elmam var elimde, doktor
bir kırmızı elma
kalbim
ne arteryo skleroz, ne nikotin, ne hapis
ışte bu yüzden, doktorcuğum, bu yüzden
bende bu angina pektoris
bakıyorum geceye demirlerden
ve iman tahtamın üstündeki baskıya rağmen
kalbim en uzak yıldızla birlikte çarpıyor

gerçeküstücülük, bilinci ve bilinçdışını birleştiren bir düşünce ve sanat akımıdır. hayal gücünün önemine vurgu yaparak; hayal dünyasında, yani bilinç ötesi dünyada oluşturulan gerçekliğin, bilinç tarafından oluşturulmuş gerçekliğin iz düşümü olduğunu savunur.

sürrealist görüşe göre; insanın hayal gücüyle eserlerine yansıttığı gerçeklik olgusu, aynı zamanda gerçekliğin de bir yansımasıdır.