benim de yaptığım şey. her tanımı güzel olan bir kaç yazar var. abartısız çok güzel yazıyorlar. bazen diyorum ki allah bana neden böyle yetenek vermedi. havalanmasınlar diye veya kıskançlıktan hiç artı oy vermedim.

bizim sorumluluğumuzda olmadığı için kaybedenler düşünsün.

yalan söylemesi.
şu hayatta dayanamadığım şeylerin başında yalan gelir. siz de anlıyor musunuz bilmiyorum ama ben biri bana yalan söylediğinde seçtiği kelimelerden bile yalan söylediğini anlayabiliyorum. **
böyle bir durumda başta mesafe koyuyorum, yalanların devamı gelince de iletişimi kesiyorum.*

işsizdim,gezme maksadıyla üşenmedim gittim baktım.*

helva.
kefir mayası.*

her yerine yürüyerek gidebileceğiniz,görülmesi gereken şirin ilçe.pazarı güzel,ürünleri lezzetlidir.salatası tatmaya değerdir.yazın giderseniz günlük kiralık evimiz var diyen insanlara rastlarsınız.rahmetli barış akarsu'nun heykeli ve kabri buradadır,hüzünlenirsiniz.

obua çalıyorum. aynı zamanda olimpiyat şampiyonuyum. bakınız.

kültür sahibi dayı göstergesi. altında yatan derin bir bilgi birikimine işarettir.

bu ifade ile, bilginin akademinin tekelinde olmadığını, bilgiye konvansiyonel yöntemler dışında, gözlem ve deneyler ile de ulaşılabilecegine işaret edilmiştir.
modern dünyada diploma ile özdeşleşen bilgelik kavramını sorgulanmaya açmış, öncü sayılan bilgelerden birini emsal göstererek savını savunmuştur. tartışma usulu açısından da çok doğru bir adım atmıştır.

çağdaşlarının yanılgısına düşmeyen bu dayı elbette anlaşılamamiş ve çevresindeki alelade insan tarafından , tıpkı sokrates'e yapıldığı gibi, yargılanmıştır. sonuçta büyük bir fikir dayısı daha, kıymeti anlaşılamadan, kalabalıklar içine karışıp gözden uzaklaşmıştır.

neredeyse aynı yaştayız. üzülüyorum ve korkuyorum ben de böyle olur muyum diye.

her yerde saç var, kimin bu saçlar?

başlığa bak yahu! var bir anlatım bozukluğu diyordum, buldum len seni!*
ölünce nasıl yazdırayım! ölünce'yi at!
(bkz: mezar taşına yazdırmak isteyeceğin söz)

adana'nın meşhur yemeklerinden biridir.

lazerle göz ameliyatı olmamıştım henüz. okuldan dönerken tabeladaki yazıyı yanlış görüp yanlış dolmuşa binmiştim. dönmesi gereken yerden dönmeyince anlamıştım durumu, inmek zorunda kalmıştım. o zamanlar cebimde her gün sadece gidiş dönüşe yetecek kadar para olduğundan, ikinci kez dolmuşa binemeyip eşek gibi yürümüştüm eve kadar.

her gün hüsran, hayâl kırıklığı, anlayışsız insanlar falan.
bir ömür böyle geçmek zorunda mı acaba ?
hiç mi doğru düzgün bir gün olmayacak ?

5 yıldır savaşıyorum bu hastalıkla.
sayısını burada vermeye gerek duymadığım kadar operasyon geçirdim, kemoterapi seanslarım hala devam ediyor .
doktorumun bu konuyla ilgili söylediği şuydu daha işin başındayken.

şerbetli tatlı yok, mutlaka tatlı yiyeceksen sütlü tatlı ye.

geçen 5 yılda, uydum mu buna ,
uymadım tabii ki , her türlü tatlıyı yedim ve yiyorum .
ancak mümkün olduğunca az olmasına dikkat ediyorum .

onu yeme , bunu içme tarzı yaklaşımlar, özellikle bu hastalıkla mücadele edenler üzerinde varolan baskıyı daha da arttırıyor, kendimden biliyorum bunu .

evet, şekerin tıbben sorunlu bir ürün olduğu doğru ancak bundan kaçmak da bir o kadar zor .çünkü salt şeker olarak bakmamak gerek konuya , yediğin bir çok gıda vücutta şekere dönüşerek varlığını sürdürüyor zaten .
öyleyse bu konuda fazla kasmak, gereksiz bir gerginlik yaratır hepsi o.
buna fırsat vermemek için, o anı, o mutluluğu beynine yasatmalısın,
ama tekrarlıyorum, ölçüyü kaçırmamak kaydıyla...

bu arada bu hastalıkla mücadele etmenin en temel yolu , düzenli kontrollere girmekte yatıyor.
yani testiyi kırmadan ne yapacaksan yap, zira sonrası çok hem de çok zor yürüyor...

(bkz: türk lirası)

o kadar güzeller ki patilerini ısırmak istersiniz.

sözleri yusuf hayaloğlu'na, müziği ahmet kaya'ya ait olan "bir ince pusudayım" olarak da bilinen şarkı.
son zamanlarda eda baba tarafından da yorumlanmıştır.



bir ince pusudayım,
yolumun üstü engerek
bir yolun sonundayım
sessizce tükenerek
ben senin sokağına ulaşamam dardayım,
o masum gözlerine bakamam firardayım
oysa ben bu gece yüreğim elimde
sana bir sırrımı söyleyecektim
şu mermi içimi delmeseydi eğer
seni alıp götürecektim
beni vur
beni onlara verme
külüm al uzak yollara savur.
dağılsın dağlara dağılsın vur
öykümüz ama sen ağlama dur
bir ince pusudayım
bu gece zehir zemberek
bir yolun sonundayım
sessizce tükenerek
ben senin ellerine ulaşamam dardayım
o masum hayallere dalamam ölmekteyim
oysa ben bu gece yüreğim elimde
sana bir sırrımı söyleyecektim
şu mermi içimi delmeseydi eğer
seni alıp götürecektim
beni vur
beni onlara verme
külüm al uzak yollara savur
dağılsın dağlara dağılsın vur
öykümüz ama sen ağlama dur

(bkz: hayırlı olsun kardeş ilk esprin miydi)

babaannemin evinde kahve yaptım ama çekmeyi bekleyemeden içtim biraz... birazdan yengeme fal baktıracağım, heyecanlı.. bakalım bugün ne çıkacak..