yıllarca ankara'yı nasıl yönettiğine bir türlü akıl erdiremediğim insan. çok şükür kurtuldu başkent halkı bu adamdan.

böyle kaliteli bir uygulamadan haberi bile yoktur. vizyonsuz köpek.

abiden çok ablan star bebeğim grubundan olan, kendisinin helak edilmesi gerektiğini düşünen güruhla takılan tarikatçı teröristin; sanırım instagram, tinder gibi platformlarda kendini pazarlayabilmek için çektiği fotoğraflar.

falezlerin bulunduğu uçsuz bucaksız bir sahil.

gözlemlenebilir evrende, shapley çekicisi'nin tam tersi istikamette görülen ve tüm galaksilerin kendisinden hızla uzaklaştığı yapı. türkçeye çevirince çift kutuplu itici gibi bir anlamı oluyor.

shapley çekicisi, galaksilerin süratle kendisine doğru çekildiği dev bir yapı. dipole repeller ise bunun tam tersi bir özellik gösteriyor ve gözlemlenen galaksilerin kendisinden uzaklaştığını görüyoruz. bu iki yapı birlikte düşünüldüğünde dev bir mıknatısın iki kutbuna benziyorlar.

bir mıknatısta manyetik alan çizgileri kuzey kutuptan güney kutba doğru yönlenir. evrende de, en azından evrenin bizim görebildiğimiz kadarında galaksiler dipole repeller'dan shapley çekicisi'ne doğru yönleniyor gibi görünüyor. bunun neden gerçekleştiğine dair henüz bir bilgimiz yok. yani shapley çekicisi büyük bir kütleye sahip ve galaksileri kütle çekim kuvveti nedeniyle çekiyor, o kısmını biliyoruz ama neden dipole repeller bölgesinin boş olduğunu ve bu iki zıt özellikli bölgenin nasıl oluştuğunu henüz bilmiyoruz.

mıknatıs kutupları ve bahsi geçen uzay bölgeleri arasındaki benzerliği kendiniz de görebilirsiniz şu görsellerle;


görselin kaynağı

aşağıdaki görselde mavi renk yüksek yoğunluğu, kırmızı ise düşük yoğunluğu temsil ediyor:

görselin kaynağı

uluslararası termonükleer deneysel reaktör*. dünyanın ilk deneysel füzyon reaktörü projesi. iter, şimdiye kadar yapılmış en büyük manyetik hapsedilmiş plazma fiziği deneyi olarak, güneşin termonükleer gücünü enerji üretimi için yeniden üretmeyi amaçlıyor. kısaca, sonsuz temiz enerji üretme projesi. lokasyon güney fransa lakin projede yaklaşık 37 ülke var, herkes masada olmak istiyor*. geçen yıl başlayan deneyler şimdilik iyi gidiyor lakin tam randımanlı ilk deneyin 2025lerde yapılacağı tahmin edilmekte. nihai enerji üretim planı ise 2035.
şu ana kadar harcanan meblağı ile iss ve cern'den sonra insanoğlunun en pahalı projesi olma yolunda ilerliyor.



ps; almanya ve fransa'nın yavaş yavaş nükleer santrallerini kapatmasının sebebi bu proje aslında. çok güveniyorlar. kendilerinden eminler. biz de seyirciyiz sadece.

ben büyüttüm, hâlâ yaprakların altında saklanıyor..

yazar olduğu halde tanım giremeyip çaylağa sallamak, güzel hareket

liam lynch'in yönettiği ve 2006 yılında gösterime giren keyifli film. jack black zaten komik adamdır ve filmde ziyadesiyle bu özelliklerini görüyorsunuz. film iki metal müzik tutkununun şeytana pabucunu ters giydirmesi üzerine kurgulanmış. şeytana ait kutsal bir penanın arayışını anlatıyor. bu kutsal penayı bulmak ve kullanmak sizi metal aleminin en iyisi yapıyor. jack black ve kyle gass bu penaya ulaşmak için türlü türlü komik olaylar yaşıyorlar. hatta şeytanla aşık atışması (rock-off) yaptıkları bölümün tadından yenmez. orada aşkla ve şevkle çalıp söylüyorlar zira işin ucunda cehenneme gidip seks kölesi olma riski var. *

peki pena neden bu kadar önemli? çünkü ''pick of destiny'' adı verilen pena bir büyücü tarafından şeytanın dişi kullanılarak yapılıyor. bahsedilen büyücü karanlık bir büyücü ve şeytanın güçlerinden faydalanmak için onu çağırıyor. sonrasında aralarında bir arbede yaşanıyor. şeytan büyücüyü tam ham yapacakken basit bir demirci patırtıyı duyuyor ve büyücünün imdadına yetişiyor, şeytana bir at nalı fırlatıyor ve hedefi tam 12'den vuruyor. şeytanın azı dişini kırıyor adam yahu * şeytana bu utanç fazlasıyla yetiyor. dişi kırık şeytan eksik şeytandır mantalitesi ile büyücü son gücüyle mevzuya dalıyor ve böylece şeytanı cehenneme utanç içerisinde geri gönderiyor. hal böyle olunca da büyücü madem bu herif bana bir iyilik yaptı bende ona bir iyilik yapayım diyor ve şeytanın dişinden kutsal penayı yapıyor. dünya üzerinde ne kadar telli müzik aleti varsa hepsini bu penayla tabiri caizse öttürüyorsunuz.

hah işte tam da bu yüzden bizim kafadarlar şeytanla bile dalaşmayı göze alıyorlar. bir yanda eksik parçasını tamamlamak isteyen şeytan diğer yanda metal müzik efsanesi olmak isteyen kafadarlar. bizimkiler penanın bir rock tarihi müzesinde olduğunu öğrendikten sonra yaşananlar cidden komik. ha tabi şöyle bir şey var bu film absürt bir komedi ve anlam arayışı içerisinde izlenecek bir film değil. gülmek ve kafayı boşaltmak istiyorsanız ve üstüne üstlük metal müzik dinlemeyi seviyorsanız, izlenmek için biçilmiş kaftandır. tabi bir de bong of destiny mevzusu var ama artık ağır ipucu içerdiği için oraya girmemek gerek zira filmi izlemeyenleri de düşünmek lazım *

şurası çok keyifli yahu (filmi izlemeyenler rica ederim bu sahneyi izlemesinler. vallahi sorumluluk kabul etmem.)

anlaşıldı, bu gecenin konsepti korku. *

anne ölmemeliydin.

bir stephen daldry filmidir.

filmin senaryosunu lee hall yazmıştır ve bu senaryo ile en iyi özgün senaryo oscar’ına aday olmuştur. o sene bu ödülü almost famous filmiyle cameron crowe kazanmıştır. yönetmen stephen daldry ise bu filmle ilk oscar adaylığını almış, daha sonra the hours ve the reader filmlerindeki adaylıklarında olduğu gibi kazanamamıştır.

bir dans tutkusu hikayesidir. madenci bir ailenin çocuğu olan billy dansa karşı muhteşem bir tutku hissetmektedir. yaşadığı zorlu koşullar içinde isteklerine ve hayallerine büyük bir kabiliyeti olan dans ile ulaşmak ister billy. ama bu yaşadığı şehirde ve mensubu bulunduğu ailenin ekonomik koşullarında pek de kolay değildir.

billy’nin zorlu ve coşkulu başarı hikayesi beni büyülemişti bu filmi izlerken ama film ile ilgili aklımda kalan bir başka nokta beni hala tedirgin eder. ben bu filmi ankara’da megapol sinemalarında izlemiştim. küçük bir salonda oynayan film movie frenzy’nin bir parçasıydı. her şey yolunda gibiydi aslında ama tek bir sorun vardı. filmi en ön sırada izledim. hiç tanımadığım bir adamla izledim. ve en kötüsü sevgili koltuklarından birinde izledim.

billy elliot o kadar güzel bir filmdir ki her türlü fedakarlığa değer.

franz kafka tarafından yazılmış olağanüstü bir eserdir.
kitabın baş kahramanı olan gregor samsa'nın bir sabah uyandığında bir böceğe dönüşmesi ile başlar.
bilirsiniz bu kitap başlangıcı çok bilindik bir başlangıçtır.

böceğe dönüşmesinin ardından başta kendinden korkar.biraz daha zorlaşmıştır hayat onun için. daha ilk başlarda kendini ailesine göstermese de olayın anlaşılması için gregor kendini gösterir. anne, babası ve kardeşinin korkması üzerine gregor artık kendini göstermez.
kardeşi, odayı temizlemek için ve yemek vermek için odaya girdiğinde kendisini saklar onlar korkmasın diye, rahatsız olmasın diye...
zamanla gregor artık sınırları açmaya başlıyor ve artık görünmek istiyordu. ailesinin bu durum karşısında tepkileri oluyor. baştan beri onun 'gregor' olduğunu düşünen kardeşi bile artık inanmıyordu bu halinden sonra.
eğer o gregor samsa olsaydı düşünceli davranıp kendini gözler önünden çekerdi diye düşünür artık.
gregor onların istediği gibi davranmayınca artık pislik, mikrop muamelesi görür.

her ne kadar bir böcek olsa da onun hala duyguları vardı
dışlandığını hissediyor ve artık bedenindeki ağrılar artıyor, ona fazla geliyordu. hareket etmesi zorlaşıyordu...

kitap bir gün gregor'un hareketsiz bedeninin bulunması ile son buluyor*

daha derinlere inilecek olursa bu kitapta gizli bir ayrıntı da vardır.
: zamanla toplum için; çalışmayan, işe yaramayan ve dediklerinin tersine doğru giden biri olursan böcek gibi olursun.
tam bir böcek gibi olur, dışlanırsın ve zamanla acılarının içinde ölürsün...


ah gregor çok şey yaşadın sen;
acı çektin, dışladın, aileni kaybettin...

dışarıda fırtına varken sıcacık yatağımızdan kalkmak zorunda olmamak.

insanların kavgaları sizinle değil, gerçekleşmemiş kişilikleri, sevilmemiş çocukları, başarılarla gizlemeye çalıştıkları özdeğersizlikleri ile. kötü tavrı kişisel almayın. siz, bu savaşın sadece nesnesiniz. bazen gerçekten tek sorun öznenin kendisinde.*
düzeltme: başka birinin profilindede bu yazıyı kendi adıyla paylaşan bir psikolog gördüğüm için yazdığım ismi siliyorum.

ne de güzel söylemiş, aslında bu düşünceyi içselleştirdiğinde insanlara karşı daha az kızgın oluyorsun. kimsenin hayatında gerçekten ne olduğunu bilmiyoruz. olayları kişiselleştirmemek lazım.

insanın kendisini tanımayan yargılamayacak ya da ilerde bunu koz olarak kullanmayacak birine içini dökmesi kadar güzel bir rahatlama şekli yok.

sen iki trilyon yüz atmış trilyar sen dolar sen ne yaptın.!

insan hayatı.