türkiye'de kendine müslüman diyenlerin çoğu islamiyet hakkındaki bilgileri sağdan soldan, kulaktan duyarak yaşamaya çalışıyor. kuranı sadece evinin duvarına asar, içine bile bakmaz ama sorsanız en müslüman ve en inançlıdır. 3-5 kulaktan duyma bilgilerle de kendi cahilliklerine bakmadan ateistlere cahil diyorlar, keşke ateistler kadar bilgi olsalardı da, haklı çıksalardı ama maalesef değiller, bu da su götürmez bir gerçektir. kimse bunu inkar edemez, sadece kendilerini kandırırlar. bu ülkenin ateistleri, sözde müslümanlardan daha kültürlü ve bilgilidirler. sokaklara çıkın, anket yapın, bu gerçeği istatistiksel olarak bile göreceksinizdir.

“iyi akşamlar” cümlesinde geçen akşamları iyi bir akşam yapan yayın…

ama öyle;
semtinin sokaklarında volta atan, çilekeş bakışlı semtin delikanlı çocuklarının pamuk ipliğine bağlı hayalleriyle oynanmış, efkarlı bir akşam değil;

çocukluk aşkı ilen yarın evlenecek arkadaşınızın kına gecesinde kurtlarınızı döküyormuş gibi bir akşam;
oynamaktan yüzünüzün rengini kırmızıya boyayan bir akşam,
terli ama neşeli bir akşam…

gorgeous

-ablam, napıyorsun? ahanda b*ku yedim susmaz şimdi.

iğneye benzeyen ince yapraklı daima yeşil kalan bitki türüdür. akdeniz çevresinde yetişmektedir. kullanım alanları; kabızlık, saç dökülmesi, mide ekşimeleri, şişkinlik, bağırsak gazı gibi sorunlarda kullanılmaktadır. kansere karşı koruyucu etkileri ve iltihaplı sendrom yaşayan hastaların sık tercih ettiği bitkidir.
-yemeklerin içerisine bir tutam koyulursa kokusunu ve aromasını bırakıp daha güzel hale getirir.

deep purple grubunun 1974 tarihli stormbringer albümünden ritchie blackmore ve david coverdale tarafından yazılmış grubun en güzel şarkılarından biridir. ritchie blackmore tarafından en sevdiğim şarkılardan biridir diye nitelendirilir. ritchie nin blackmore's night grubu tarafındanda pek çok kez çalınmıştır. aynı zamanda blackmore' un eşi de olan candice night'ın yorumu şu şekilde .

şahsi fikrim bu şarkının maskülen bir şarkı olduğu, zaten bu şarkıyı coverdale' den daha güzel okuyan birini ben duymadım.

şu an 446 yazar veya insan veya kişi aynı mecrada aynı ekrana bakıyorlar aynı şeyleri okuyorlar.
harbiden şaşırıp böyle saçma bir başlık açmama sebep olan sorunsaldır.
abi ne yapıyoruz biz ya. birbirimizin yüzüne tükürelim gidelim yatalım.

"eşgal üzerine bir şiir" adlı eserinde

"dilsizim ve adsızım şimdi
aşk diyorlar değil mi buna?"

demiş ve bu soruyu bilmem kaç senedir kendime sormama vesile olmuş şair.

şu şekil kontrol ediyorum gelen bildirimleri.

insan senaryoda berkun oya, kadroda haluk bilginer, engin günaydın, binnur kaya, irem sak, okan yalabık, öner erkan, fatih artman; konuk oyuncu olarak halit ergenç, bergüzar korel gibi isimleri görünce çok çarpıcı bir film bekliyor.

acaba kim şöyle bir kadroyu toplayıp deneysel bir şeyler deneyelim diye bir öneride bulundu, gerçekten merak ediyorum. film genel anlamıyla eğlenceli ama bir olmamışlık var. sanki senaryonun bir kısmını birileri yazmış da tamamlayacağı yerleri sonraya bırakmış, başka biri gelip senaryoyu devam ettirmiş ve o yerleri tamamlayamamış gibi. hatta abartarak söyleyeyim sanki 5-6 bölümlük bir mini dizi için başlanmış da filme çevirmişler gibi. karakterler var, içi boş. o karakterler neden var anlamıyoruz.

--! spoiler !--

mesela bu küçük caner karakteri neden anlatıldı bize? sadece denyo sahnesi için mi izledik? (çocuk oyuncunun başarısı da muazzamdı bu arada. karakteri sevmesem de oyuncu müthis.)

fatih artman'ın oynadığı karakter neden var? derinliğine neden inilmedi? dışarıda yemek yeme sahnesinin bize vermek istediği şey ne? yemeksepeti olmasa böyle olurdunuz demek mi istenmiş?

irem sak'ın oynadığı sevgili karakteri neden o kadar uzun tutulmuş? tamam anladık, kadın asıl olayı göremiyor bir noktaya takılıp kalıyor da. kolye muhabbetine kustum yani. film bunla başladı, 3-4 farklı yerde yeniden gösterildi ve bununla bitti.

erbil'e çorba getiren kadın karakter ve erbil'in karısıyla konuştuğu sahne neden var?

youtuber çocuğun ailesinin olduğu sahne niye var? gerçekten filmde bize ekstra ne kattı?

--! spoiler !--

selda bağcan'ın uğurlar olsun şarkısının hikayesinin baş karakteridir.

araştırmacı gazetecidir. evinin önündeki aracına yerleştirilen bir bombanin patlaması ile hayata veda etmiştir.

evet, içimizden nadir de olsa dahiler çıkarıyoruz. ancak, genele veya ortalamaya bakılırsa doğru önermedir.

geysin yani. gerçi hoşlanılan kişi lezbiyense olmayabilir de. marjinal durumlar.

canımız istiyor da o yüzden beh.*
günlük hayattan uzaklaşmış oluyoruz fena mı altan.

koyabiliyor musun adını
yokladığında
hissedebiliyor musun

sesleniyor sana
duy beni

inatçı çocuk vazgeç inadından
elini götür
kulağının önüne
vursun parmak uçlarına
kalbinin sesi...

vergi daireleri.

gustav flaubert romanıdır.

flaubert’i nasıl bilirdiniz? bilir miydiniz? evet, flaubert madam bovary’nin yazarıdır, hatta flaubert madam bovary’dir ama sanki çok daha iyi bir roman olan bilirbilmezler’e ve bu romanın pek muhterem kahramanları françois denys bartholomée bouvard ve juste romain cyrille pécuchet’ye biraz haksızlık ediyoruz.

bouvard ve pecuchet bir bankta otururkeh tanışır ve kaynaşırlar bouvard yüklü mirasını alır, pecuchet emekli olur ve büyük bir ev satın alıp oraya yerleşirler zira kahramanlarımızın çok derin ve dünyayı sarsacak bazı planları vardır. hiç bir konuda tam bir bilgiye sahip değillerdir, bir broşürden öğrendikleri kadarıyla botanikle uğraşabilirler ya da cansız mankenler üzerinde anatomi incelemeliryle uğraşabilirler. her şeyi yapabilir muhterem kahramanlarımız ama hiç bir şey yapamazlar.

onlarca alanda çabaladıktan sonra yapabilecekleri en iyi şeyi yaparlar ve kopyalama işine girerler. romanımızın çevirmeni olan ve yetinmeyip bir de önsöz yazan tahsin yücel bu kopyalama işinin çeviri sanatının doğumu olduğunu ima eder. ona göre bu roman “çevirmenlerin romanıdır”.

flaubert iki küçük burjuva kahramanı aracılığı ile dönemin sanat, siyaset ve bilim dünyasına farklı bir gözle bakmamızı sağlar…

üzücü olan ama bir o kadar da gerçek olan durum. ha şimdi bazı ülkelerde krallıktan da beteri var ama ne yapalım. krallık rejimlerinin bu kadar yakın tarihli olmasının asıl nedeni ise insanların yöneticilerin gelip geçici olduğunu unutup onlara derinden bir bağla bağlanmaları, onları haşa allah'ın yeryüzündeki yansıması olarak tanımlamalarıdır. oysaki yöneticiler gelip geçicidir. sultan süleyman'a kalmadı dünya, kimseye de kalmayacaktır zaten.

bu gidişle yakında tıp mezunları da böyle başlıklar açacak hükumet bunu bilerek yapıyor. sadece bizim 400 kişilik fakültede en az 60 tane yabancı var. hepsi bilinçli olarak alınıyor. çevrenizdeki aile doktorlarına uzmanlara bakın hep pakistanlı somalili falan. afrika 'daki bir doktor bile 2300 dolar maaş alırken türkiyede bir pratisyen 900 dolarla çalışıyor. çin' den bile ucuz iş gücüne çalışıyoruz. 4 yıl sonra mezun olacağım ama umarım bu işsizlik sırası bana gelmeden defolur giderim buradan. ben de aşırı doldum, bıktım, öfkeliyim. sırf bir yerlerde dayısı var diye porscheye binip kokain çeken insanları gördükçe ne ders çalışma hevesim ne meslek aşkım kalıyor. onların yaşam standartlarının yanına ulaşamayacağımı bilmek mahvediyor beni. dünyada onca ülke varken doktorun tek maaşıyla iphone ya da ps5 gibi bir cihazı alamadağı tek ülke olmak, 1000 dolar etmeyen maaş için 6 yıl çalışmak enerjimi tüketiyor. keşke elimden bir şey gelse ama gelmiyor da çok üzüldüm senin için de malesef. tek önerebileceğim şey bankalar pandemi dönemine özel faizsiz ya da düşük faizle 6 ay ödemesiz kredi veriyor
kendine iyi bak umudunu kaybetme.