araba almak

umarım bu aralar ben de yapabilirim.

araç ve aracı kullanmayı sevmiyorum ben. arka koltukta rahat rahat gitmek varken, neden kullanmakla uğraşayım ki? tabanvayda iş görür hem. kendime ait sonuçta. ayaklarımı da kimse sahiplenemez değil mi la? benimdir herhalde.

araba değil de benim de ev almak ilgimi çekiyor.
araba masraf, eksiği gediği bitmez. ev öyle mi? ister kendin otur kiraya para verme ister kiraya ver sana ek gelir olsun.

bu sıralar çok niyetlenip bir türlü almadım. alınca sözlük olarak bi hayırlı olsun konvoy yaparız .

alana kadar ben de gider gözüyle bakardım önceliğim olmadı hiç.
sonra bir gün toplu taşımaya en arkadan binip sigara içen iki tane tas kafa tıraşlı ve şişme yelekli lavugu görünce yeter artık dedim.
iş gereği pek çok bilmediğim noktaya gittiğim için şuradan hangi numara geçiyor buraya otobüs yoksa taksi daha iyi olur derken aldım.
paramın hepsiyle değil çok küçük bir kısmıyla eski model 1.2 hatchback aldım. ilk başta pişman olmuştum çok fazla yavaş diye *. meğerse çok iyi bir şeymiş. en basitinden hız sınırını dalgınlıkla bile delmem mümkün değil. hehe.

şu ana kadar kendime yaptığım en iyi yatırım çok net söylüyorum bunu. kaz tüyü montla yarışır yani öyle bir konformuş.
ne toplu taşıma bekleme derdim var ne sıkışıklıkta sabretme ne ter kokusu...
üstüne vergisi de çok düşük ve çok küçük paralarla fullenen depoyla 700-800km gidiyor. araba eski olduğu için de tamamen mekanik. motor dışında çoğu zaman parça değişimini kendim yapıyorum. ikame masrafı da oldukça düşük.
iktidar değişene kadar devam moruk. şu ekonomide silkmedikleri sürece yeni araba almam.

2 ay önce polo aldım, iyi güzel de mahalleden çıkarmaya korkuyorum çünkü geçenlerde mahallede 45 dakikaya yakın park yeri aradım, koskoca mahallede 1 tane mi boş yer olmaz be, herkes araba almış.

at-avrat-silah üçlüsündeki attır.
silahımız işimiz.

avradı arıyoruz.
evet.

bu arada inş bir süre sonra cla 200 amg alabilirim.
niyetliyim elimdekini satıp.