ateşi izlemek

saatlerce yapabilirim, odun sobamın cam bir çerçevesi var, karşısına geçip saatlerce izliyorum, kıvrılan alevleri, şimdi o odunu tutuşturacak, şimdi ona saracak, şimdi o odunun ince beline dolanacak... kalın kütüklere bulaşacak, çıralı birine rastlarsa coşacak, ağır abi takılan meşelere sarkıntılık edecek, fonda ateş, fonda zikir...

kollarımı da dizlerime sarmalıymışım gibi hissettiren aktivitedir. ayrıca bana sıcak yaz akşamlarını hatırlatıyor.

beni hipnotize eden aktivitedir. alevlerin yükselip alçalması, burnuna gelen hafif is kokusu, yüzüne vuran hafif ısı ve loş ışık, yanan odunların çıtırtıları....

kampta en sevdiğim şey, ateşle uğraşmak... ateşte hem yemek yaparsın, hem çay yaparsın, hem geceleri etrafında toplanıp ısınırsın, gelen çadır komşularıyla güzel muhabbetler edersin, hem çocuklara masallar anlatıp birlikte hayaller kurarsın, hem de alevleri takip ederken terapi görmüş gibi rahatlarsın...