ayrılığı anlatan en güzel cümle

benim için bittin...

yaşandı, bitti.

ruhum artık çok soğukta yaşıyor.

herkese iyi akşamlar, sana good evening çünkü artık sen de bir yabancısın...

ayrılık o küçük ölüm,
usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.

ölüm gibi bir şey oldu ama kimse ölmedi...

(bkz: kaan tangöze) (bkz: özdemir asaf)

'ölüm ile ayrılığı tartmışlar
elli dirhem fazla gelmiş ayrılık' der karacaoğlan. bundan güzel anlatanı görmedim henüz.

iki insanın birbirini en iyi tanıdığı an.

dalgaların aşkı bile kıyıda biter
ayrılık hep yolcudur gider..

bekle dedi gitti ben beklemedim o da gelmedi.

bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm / neşet ertaş ' dan

onunla geçen günlerin, onsuz özlemini duymak.

o kadar soğudum ki sevgim azaldıkça azaldı geçmiş olsun azad ettim kendimi.

“ölüm allah’ın emri, ayrılık olmasaydı”. bence bu söz ayrılığı ölüme eşdeğer tutarak, ayrılığın nasıl acı ve üzücü olduğunu gösteriyor.

artık demir almak günü gelmişse zamandan, meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

“ayrılık ayrılık aman ayrılık
her bir dertten ala yaman ayrılık“

(bkz: selda bağcan)

mevlam ayrılık vermesin gökte uçan kuşa leylam...
(çeken bilir bu temenninin içte insanı nasıl sızıdan sızıya gark ettiğini)

"gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
onlardan ruhuma sevda geçmiyor
ben yordum ruhumu biraz da sen yor
çünkü bence şimdi herkes gibisin

yolunu beklerken daha dün gece
kaçıyorum bugün senden gizlice
kalbime kalbime baktım da işte iyice
anladım ki sen de herkes gibisin

büsbütün unuttum seni eminim
maziye karıştı şimdi yeminim
kalbimde senin için yok bile kinim
bence artık sen de şimdi herkes gibisin

gönlümle gönlümle başbaşa düşündüm demin
artık bir sihirsiz nefes gibisin
şimdi taa içinde bomboş kalbimin
akisleri sönen bir ses gibisin

maziye karışıp sevda yeminim
bir anda unuttum seni eminim
kalbimde kalbine yok bile kinim
bence artık sen de herkes gibisin... "
nazım hikmet ran

benden kalan bir anıydı. senden kalan bir acı
aşırı hoş bir cümle

o geleceğe doğru giderken, senin geçmişte takılıp kalmsn..