baba ve piç

elif şafak romanıdır.

eğer ıssız bir adaya düşerseniz, eğer o adada kalan tek insansanız, eğer okuma aşkınıza yenik düşmek, teslim olmak üzereyseniz, eğer yanınızda hasbelkader sadece bu kitap varsa, aslında kitap olması da gerekmez, okunacak tek şey bu kitapsa, bence hemen okumaya başlayabilirsiniz.

eğer başka seçenekleriniz varsa onlara yönelin. elif şafak hanımefendinin ingilizce yazıp bir çevirmenimizin türkçeye çevirdiği bu roman bir anlamsızlıklar bütünü sanki. iyi bir kurgu ve güzel bir anlatım aramıyorsanız tam size göre bir kitap.

okuduğum bütün kitaplara bir şans veriyorum . ne zaman elif şafağı okusam kalemine haksızlık yaptığımı kabul etmek zorundayım. amerika'da yaşayan ermeni bir aile ve istanbul'da hayatına devam eden türk bir ailenin rastlantılar sonucu kesişen hayatları temel konu olarak göze çarpıyor. tarihten gelen bir nefret ile hayata tutunan bir halk önyargılar farklılıkla kültür çatışması ve sırlarla dolu yaşamları olan sıradan insanlar. kitaptaki ince detaylar ve anlatım şekli çok hoşuma gitti. özellikle iç seslerin okuyan kişiye geçişi çok başarılı olmuş. her iki ailenin de kendi içlerindeki tutarsız hayatlarina rağmen bir bütün olmaları ve birbirlerini bu şekilde kabul ederek hayata devam etmeleri aslında hayattan bir kesit gibi başarılı biçimde ele alınmış doğrusu yanlışı ile tarihi bakış açıları harika biçimde anlatılmış. zaten bunu da cafe istanbul daki son muhabbet sonrası en bağnaz soykırım savunucusu baronun son yazdığı ile de anlayabiliyoruz aram karakterinin armanuş'a istanbul ile ilgili verdiği cevapta da görebiliyoruz.bununla beraber istanbul'daki renkli yaşam tarzı hem aile üzerinden hem de kafe kundera müdavimleri üzerinden çok iyi bir şekilde yansıtılmış. insanların isimleri yerine vasıfları ile bahsedilmesi çok hoş bir detaydı eleştirime gelecek olursam kitaptaki karakterlere baktığımızda normal bir türk'e bir türlü rastlayamıyoruz. nedense geçmişteki ve haldeki bütün ermeniler masum mazlum ve makul anlatılıken türk karakterler için bırakın aynı şeyi söyleyebilmeyi ne kadar sapkın ve acayip tip varsa doluşturulduğunu görüyoruz. ayrıca. gereksiz bulduğum tek bölüm cenaze aracındaki sıkıcı ve fazla abartı diyaloglardı. olmasa da olurdu değil olmasa çok iyi olurdu diyebilirim.
incelememi kitaptan muazzam bir alıntıyla noktalıyorum.
belki dünyanın kurallarını bilmiyordu kedi. gökyüzünden düşen hiçbir şeye küfredilmemesi gerektiğini tembihleyen olmamıştı ona. kimse dememişti, ne yağarsa yağsın tpene semadan, kabulündür.

buna yağmur da dahil.

elif şafak'ın 2006 yılında yayımlanan romanıdır.
yazar bu kitabı yüzünden az daha hapse düşecek hale gelmiştir.
ermeni soykırımını farklı kuşaklar etrafında zamanda geriye dönüş tekniğini de kullanarak anlatır.

zeliha teyze, armanuş çakmakçıyan, asya, mustafa kitabın baş karakterleridir.
kitap bittiğinde görürüz ki yazar ermenistan'ın tarafındadır.

kitapta bulunan ensest fikirler okuyucuyu fazlasıyla rahatsız edecek cinsten. kitabın içeriği bakımından olsa gerek sevilmediğini düşünüyorum.
oysa güzel bir anlatıma sahip,akıcı bir kitap.
şans verilmeli.

elif şafak'ın yazmış olduğu eser olup 1915 ermeni soykırımını armanuş çakmakçıyan
kazancı ailesi üzerinden ve zamanda geriye dönüş tekniği ile de anlattığı söylenebilir.

kitabın sonunda kız kardeşine tecavüz edenin öz abisi mustafa olduğunu anlayınca b.. gibi kalabilirsiniz.

kurgusal olarak bu ayrıntı fazlasıyla rahatsız edici ama kitabı çok sevdiğim gerçeğini değiştirmez.
elif şafak yarattığı karakterlere ruh ve can verebilen biri.
o yüzden yarattığı hiçbir karakter öylesine biri değil sanki gerçekten yaşayan biri kadar canlıdır.

bu kitaptaki herkes de öyle.
armanuş/ asya/ zeliha/ sanki hepsi yaşayan insanlar.
yazarın kitapta ermenileri savunduğu açıkça görülmektedir.

iddialı konuşacağım; elif şafak'tan okuyabileceğiniz en güzel şey. neredeyse tüm elif şafakları okumuş bir insan olarak kesinlikle söyleyebilirim bunu. hatta mümkünse bu kitapla tanıyın kendisini. diğer bütün kitapları bomboş laf kalabalığı gibi gelecek.

ermeni soykırımını kazancı ve çakmakçıyan ailesinin geçmişi üzerinden anlatan elif şafak imzalı roman olup 2006 yılında yayınlanır.

zeliha teyze
asya
armanuş
armanuş'un ailesi kitabın baş karakterleridir.

kitabın sonunda şok olduğumu hatırlıyorum. ayrıca okurken elif şafak'ın ermenistan tarafında olduğunu hissetmemek imkansız.

elif şafak imzalı eser olup roman türünde yer alıyor ve 2006 yılında yayınlanmıştır.

kitabımızın konusuna gelecek olursak;
ermeni soykırımını ve 1915 olaylarını kazancı ve çakmakçıyan ailesinin geçmişi üzerinden anlattığı söylenebilir.
kitabın ana karakteri zeliha teyze ve ailesidir, daha sonra karakterler çoğalır,
armanuş ve onun ailesinin geçmişi kitaba dahil olur.
kadın erkek ilişkileri, ensest ilişki ve tecavüz, bakımlı kadına toplumun bakış açısı, ataerkilliğin olmadığı bir evde yaşamak, zeliha teyze'yi hamile bırakan öz kardeşi mustafa, zeliha teyze'nin kızı asya ve cici anne, bunun yanı sıra armanuş ve onun ailesi kitapta önemli yer tutar.

yazarın siyasi düşüncesinden ziyade anlatım tarzını yazacak olursak; anlatımının sürükleyici olduğudur.
yalnızca elif şafak romanlarında fark ettiğim bir şey var, bu kitabında da aynısını yapıyor.
kendisini fiziksel olarak güzel bulmayan karakterlerin kendilerini sevmediğini yazıyor.
tıpkı asya karakteri ve iskender kitabında esma gibi.

asya kavgacı bir imaj çizerken güzeller güzeli armanuş'u iyilik meleği olarak gösterir.

kitabın sonunda ters köşe olmanız mümkün.
kurgusal açıdan iyi bir kitaptı.