başkasının hayatında yan karakter gibi hissetmek

herkes kendi hayatında başroldür. başkasının hayatında yan karakter olmak normaldir. sizi, kendi hayatının başrolü yapacak kadar da hayatsızların, hayatında bulunmak gereksizdir.

hissetmekle gerçekten öyle bir yaşamı kabullenmek durumunu birbirinden ayırmak gerekir. kişi kendi hayatını kurarak yaşayabiliyorsa bir kişilik taşıyabilir. başka bir kişilik ve hayatın bir şekilde bir aksesuarı veya yardımcısı bir figürü olmak, kendine ait bir yaşam ve bağımsız bir kişilik olmaya engeldir.
birlikteliklerin veya bir aile olmanın kişiye getireceği kısıtlar ayrı tutulmak kaydıyla, kişi kendi hayatını yaşadığından emin olamıyorsa bu onun için bir mutsuzluk kaynağı olacaktır.
ama kendi hayatını yaşıyor olabilmenin koşulu da mutlaka yalnız ve sorumsuz olmak değildir. içinde bulunduğunuz, katıldığınız hayatın, yaşamak istediğiniz kendi hayatınız olduğunu düşünüyor ve mutluysanız sorun da yok demektir.. belki geçici duygudurumlar, sorgulamalar olsa bile bu herkesin yaşayabileceği sıradan sorunlardır.

npc olmaktan iyidir yavrum ya.

izin verme canım kardeşim.
kendini küçük düşürme ve kimseninde seni küçük düşürmesine izin verme.
buna müsade etmenin herhangi bir duygusal durum ile alakası yoktur.

gülben ergen'in "sandık lekesi" isimli güzide çalışmasında da belirttiği gibi, herkes kendi kaderini yaşar..

zaten farklı bir şey beklenilmesi bence anlamsız..

insanlar kendileri çocuk sahibi olur, trafikte kavga eder, kanser taramasına girer, büyük ikramiye kazanır, terfi eder ve hatta kendileri sırt ağrısı çeker.. annen de olsa, evladın da olsa, karın da olsa sen bunlara ancak empati yapabilirsin. geçen perşembe kayıp, evin içinde çok fena düştüm.. o kadar kötü düştüm ki, doğrulmadan dirseğimde, kaburgamda falan kırık var mı diye uzun uzun kontrol edip öyle kalktım, dört gündür sol omuz çukurumdaki ağrı yüzünden boynumu çeviremiyorum ve bunu annemlere bile söylemedim bile.. niye söyleyeyim? elinden bir şey gelmiyorsa 70 küsur yaşında insanları üzüp elime ne geçecek? demek ki, annen bile olsa hayatında, senin istediğin ölçüde merkezi bir karakter olabiliyor. şimdi bu durum onu mu yetersiz yapar, seni mi samimiyetsiz? bu, özel alan dediğimiz şeyin yan ürünleridir.

olm hepimiz başkalarının hayatında yan çar değil mi ve herkes de bizim, ewed?

güzel olan 2 ana karakterle 1 hayat oluşturmak.
bu, götü yiyenin işidir.
herkesin harcı değil.