1.
generación del 98*'nun en bilinen yazarlarından biri olan ispanyol yazar pio baroja'nın yar-otobiyagrafik eseri. romanın ana karakteri andres hurtado, universidad complutense de madrid'de tıp eğitimi görmüş olan baroja'nın yansıması olarak vücut buluyor. eserin ilk bölümleri andres'in iç dünyasından ziyade bu iç dünyayı şekillendiren ailesine ve çalışmalarından oluşur. andres'in oldukça içe kapanık ve izole bir biçimde yetişmesini sağlayan ailesi, kardeşleri ve babasıyla anlaşmazlıklarından söz ediyor baroja. okul yaşantısının ve karakterin çevresinin tanıtıldığı bu kısımlardan ziyade -ki aslında onlar da dönemin portresini oldukça canlı bir biçimde yansıtan karakterlerdir- alcolea'daki kısa süreli doktorluk anıları dönemin ispanyasına ve taşraya ışık tutmasından ötürü daha ilgi çekicidir.
andrés hurtado, üniversite yıllarında tanışıp daha sonra evlendiği karısı lulú ve andres'in eserin bir bütün olmasını sağlayan felsefi -ingiliz pragmatizmi ve alman idealizmi üzerine- diyalogları gerçekleştirdiği amcası dr. iturrioz'dan oluşan bir anlatı üçgeni mevcut eserde. karakterler ve atmosfer oldukça karamsar bir üslupla anlatıldığından ötürü generación del 98'nun tüm özelliklerini üzerinde taşıyan bir eser. yoksulluk, kırsal ve kentsel yaşam arasındaki uçurum, kişisel yetersizlikler, içinde bulunulan kültüre karşı hoşnutsuzluk eserin her satırında kendine yer buluyor ve bunlar öyle acı verici, rahatsızlık uyandırıcı ve bulanık bir biçimde ifade ediliyor ki baroja tam olarak istediğine ulaşmış oluyor.
"leyó de nuevo el libro de letamendi, siguió oyendo sus explicaciones y se convenció de que todo aquello de la fórmula de la vida y sus corolarios, que al principio le pareció serio y profundo, no eran más que juegos de prestidigitación, unas veces ingeniosos, otras veces vulgares, pero siempre sin realidad alguna, ni metafísica, ni empírica." p.26
"sí, nos ha quitado terrores exclamó ıturrioz; pero nos ha quitado también vida. ¡sí, es la claridad la que hace la vida actual completamente vulgar! suprimir los problemas es muy cómodo; pero luego no queda nada. hoy, un chico lee una novela del año treinta, y las desesperaciones de larra y de espronceda, y se ríe; tiene la evidencia de que no hay misterios. la vida se ha hecho clara; el valor del dinero aumenta; el burguesismo crece con la democracia. ya es imposible encontrar rincones poéticos al final de un pasadizo tortuoso; ya no hay sorpresas." s.99
andrés hurtado, üniversite yıllarında tanışıp daha sonra evlendiği karısı lulú ve andres'in eserin bir bütün olmasını sağlayan felsefi -ingiliz pragmatizmi ve alman idealizmi üzerine- diyalogları gerçekleştirdiği amcası dr. iturrioz'dan oluşan bir anlatı üçgeni mevcut eserde. karakterler ve atmosfer oldukça karamsar bir üslupla anlatıldığından ötürü generación del 98'nun tüm özelliklerini üzerinde taşıyan bir eser. yoksulluk, kırsal ve kentsel yaşam arasındaki uçurum, kişisel yetersizlikler, içinde bulunulan kültüre karşı hoşnutsuzluk eserin her satırında kendine yer buluyor ve bunlar öyle acı verici, rahatsızlık uyandırıcı ve bulanık bir biçimde ifade ediliyor ki baroja tam olarak istediğine ulaşmış oluyor.
"leyó de nuevo el libro de letamendi, siguió oyendo sus explicaciones y se convenció de que todo aquello de la fórmula de la vida y sus corolarios, que al principio le pareció serio y profundo, no eran más que juegos de prestidigitación, unas veces ingeniosos, otras veces vulgares, pero siempre sin realidad alguna, ni metafísica, ni empírica." p.26
"sí, nos ha quitado terrores exclamó ıturrioz; pero nos ha quitado también vida. ¡sí, es la claridad la que hace la vida actual completamente vulgar! suprimir los problemas es muy cómodo; pero luego no queda nada. hoy, un chico lee una novela del año treinta, y las desesperaciones de larra y de espronceda, y se ríe; tiene la evidencia de que no hay misterios. la vida se ha hecho clara; el valor del dinero aumenta; el burguesismo crece con la democracia. ya es imposible encontrar rincones poéticos al final de un pasadizo tortuoso; ya no hay sorpresas." s.99
devamını gör...