bir baltaya sap olamamak

durumumuz yoktu olamadık. çünkü balta sapı dediğin yontulmuş odundur. yontulmaya hevesim olmadı. ben yontulmamış olmayı daha uygun buldum.

başarmakla ilgili toplumun acayip bir fetişi var. bütün bu başarılar bana komik geldi. kimin neyi başardığı var ki? ne de olsa güneş sadece batmak için doğuyor. sen de kaybetmek için kazanıyorsun. neyi kazandın? neyi kaybettin?

seni bir baltaya sap olmaya zorluyorlar. çünkü isterler ki kullanışlı olasın. kendini kullandırmaya hevesli, gazlanmış bir mal sürüsü senden de aynısını talep ediyor. tek kullanılan ben olamam, hadi elini ver, hadi hep beraber.

batmak için doğan güneşe lanet olsun. mutsuz etmek için gelen mutluluğa da. kaybetmeye baştan yazgılı kazanmaya da. hepsi. başkalarının olsun. ben istemem.

baltaya sap olmak isteyen olsun. men istemirem.

başıma bir olay geldi yoksa krediyle şimdi kötü de olsa bir araba almıştım ve topluma göre bir şey başarmış olacaktım. halbuki almış olmamla şimdiki arasında bir fark yok. araba ev yine alınır bunun bir zamanı yok ama bizim insanımızla ne evlilik olur ne de arkadaşlık. sap olmamıza gerek yok çevremize yetelim yeter dediğimdir.

bununla övünmeyin.
yeri gelir toplum tarafından bile adam yerine konulmazsınız. ki maslow'un belirttiği ihtiyaçlardan biri de saygınlıktır.

bir baskasiyla üçüncü bir kişiye aynı ses tonu ile aynı şiddette konuşursanız o üçüncü kişi ev ya da araba sahibi olan veyahut evlenmiş kişiyi dikkate alıp dinler. aynı şeyi konuşup aynı şeyi söylemenizin bir anlamı yok.

isterseniz gezin isterseniz evlenmeyin ama genç yaşta belirli bir rutinle birikim yapıp bir şeylerin sahibi olun, işinizi kurun ya da mevcut işinizde önemli bir pozisyona gelin. onlar için değil kendiniz için.
bir seylerin değiştiğini göreceksiniz.

balta bana sap olsun ben niye uğraşıyorum yaa
balta nasıl sap olacaksa da?*
neyse...
yine ben uğraşıyorum!!!
niçin baltaya sap oluyorum da sap bana balta olmuyor!
yeter ya çok sıkıldım.