bir ilişkide olması gereken en önemli şey

aidiyet.

ait olduğumuz yerde kendimizi güvende hissederiz. insanlar benzerleriyle bütünleştiklerinde kendilerini güçlü hissederler. aidiyet duygusu insanları bir arada tutan çimentodur aslında. sadakat ve vefa gibi değerler ait olma ihtiyacımız üzerine temellenir. ait hissediyorsan sen-ben değil, biz dersin.

önce saygı. bütün ilişkilerde saygı şart. sonra güven. güvenmediğin kimseyle ne iş yaparsın ne de arkadaşlık. daha özele inersem tutku/çekim/aşk. sadakat, sevgi, ilgi, şefkat diye sırayla gidiyor. ve önemli bir şey daha var, yanında utanmadan saçmalayacağın birisi olmalı o özel kişi.

sadakat

güven.

ilişki.

(bkz: saygı saygı saygı)

saygıdır.
eğer saygı duyarsanız yalan söylemez, aldatmazsınız. eğer size saygı duyulursa aldatılmazsınız.

özel alana saygı ve anlayıştır. ilişki dediğiniz şey resmiyete dönüşmemiş, aynı çatı altında yaşamıyorsanız özel alana saygı duymak zorundasınız. aksi takdirde ilişki sağlıklı yürümeyecektir.

saygı tabi ki. kişinin önce kendisine saygısı olacak ama. buna sahip insan karşındakine de saygı gösterir. sonrasında sevgi, dürüstlük ve vicdan önemlidir. vicdanı olmayan, merhamet taşımayan insandan hep uzak durmuşumdur.

saygı
güwen
onun yanındayken kendin olabilmektir...

"güven" güven olacak ki karşılıklı sevgi saygı,huzur , hoşgörü ortamı oluşsun

iki adet insan.

olması.

sağlıklı, karakteri oturmuş
bir kadın ve bir erkek varsa
ilişki de güzel olur,
ne yaşanırsa yaşansın çözülür halledilir.

yine nerde okuduğumu, kimin söylediğini bilmediğim bir söz aklıma geldi, google da da bulamadım,

"kötü malzeme ile iyi yemek yapamazsınız, ama iyi malzeme ile ne yaparsanız yapın güzel olur..."

güven ve saygı.

telefonun şarjı. şarj bitince sıkıntı hep.

karşılıklı saygı.

tek bi şeyle sınırlandırabilceğimi düşünmediğim için güven,sevgi ve heyecan derdim.mesela konuşmadığınız her an yaşanılan şeyleri,sizin için önemli olan iyi ya da kötü olayların hepsini ona anlatmak için sabırsızlanırsınız.ama en çok da onu üzmekten korktuğunuzu fark ettiğinizde anlıyosunuz o kişinin ve ilişkinin sizin için ne anlama geldiğini.

güven güven güven, ve o güveni sarsmayacak bir insan, zira bir kez sarıldığı zaman geri dönüşü olmayan bir duygudur kendileri.

aşk ile başlar her şey. bakışmalar, konuşmakta zorlanmalar, sıcak basmaları, yüz kızartmaları..
işler ilerleyince, buluşmalar başlar,gece telefonları falan derken ilişki durağanlık evresine girer.

ilk ayları başarıyla atlatanlar, çok daha zor olan durağanlık evresinde birbirlerine alışarak hayata devam etmeye alışırlar. birlikte omuzladıkları bu hayatın onlara neler getireceklerini bilmeden, el ele, diz dize, göz göze olurlar. burada saygı, sevgi sadakat gibi şeyler gelişir. bazılarına sıkıcı gelebilir zira devam ettirmek karşılıklı özveri gerektirir.

yani, ilişkinin plan-proje kısmı ilk aylarda çiziktirilirken, inşaatına sonrasında başlanır.

yıllar yılları kovalarken inşaat da tamamlanır. karşılıklı güven ortamı, beraber yaşamaya uygunluk gibi konular da hallolduktan sonra benim görüşüme göre, ilişki olgunluk evresine girer. eğer bir evlilik kararı alınacaksa buradan sonra alınmalıdır.

olgunluk evresi ise hayata dair en başta yapılan planların ve projelerin mevcut imkanlar doğrultusunda ne kadar yapılıp yapılamayacağının, diğer bir deyişle gerçekçiliğin dönemidir. yatırımlar, büyük çaplı satın almalar, çocuk yapma fikirleri bu evrede üzerinde etraflıca düşünerek karar verilmelidir.

şimdilik bu kadar biliyorum. ana konuyu çoktan atlamışım bile.
karşılıklı sevgi. çok sevgi. özlemek, evde olmayınca yokluğunu aramak. kokusunu içine çekmek. bardağından su içmek. güldüğünde gülmek, ağladığında ağlamak. bir ilişkide bunlar her daim olmalıdır.