birêveçûna gulê

ji kavilê min
ji baweriya min
berxikên zarokatiyê
pê li hişê min kirin û çûn
zurçik li dil şîn hatibûn
dil -sor kavil-
li guherê

bi rê ve diçûn niha
şivanên li pêçekê hê
-nobedarên her dem ên qesr û gulê

min ê birêveçûna xwe bidîta
ji serê memikê ta bi toza eşqê
eger li şiyariyê bama
weke şivanekî
-heta bi şevan û şînan-
li erzêla lêvan

çiya ye hemû cîhan
çiya û çivîk in hemû sibeh
li ber serê gulekê
guleke ku nû dize
guleke ku bi rê ve diçe
gulek e dikeve
çiya naheje

(xew gur e giyan bê gor
li ber siyeke wek a gulê
xeniqand berxikê min
awirên tava heyvê
tagirtina şivên
dil berx e axx
hemû zarok li şînê!)

min gul maç dikir bi nobe
qesra ku yar lê duderî
gulê ez disotim bi bêçareyi
-deriyê qublet ji bo birindarên gulê...

tu di deriyê bakur ve were ey sirra gulê!
ey gul! tu xencerê bi xwe re bîne
û di deriyê tarîxan ve were
bo kuştinê.
nobedariya qesrê bi pelê te ve xwîn e
yara li qesrê perî ye cin e!!
di qubaleyekê de
sûretê çavan
esîr
di yeke din de
kabên zarokatiyê
tarî
şîn e li hemû pirpirînekên mizgîniyê
cesed li ber roniya pencereyê