maymunlar cehennemi
fransız yazar pierre boulle'un la planète des singes kitabından uyarlanan film ve dahi film serisi.
orijinal serinin bütün filmleri kronolojik sırayla: planet of the apes* (1968), beneath the planet of the apes* (1970), escape from the planet of the apes* (1971), conquest of the planet of the apes* (1972) ve battle for the planet of the apes* (1973) şeklindedir.
bu serinin ardından 2000'li yıllarda yeniden yapılan bir ikinci serisi de vardır. ayrıca televizyon dizisi, animasyonu ve bilgisayar oyunları dahi var imiş.
(girinin geri kalanında 1968'de yayınlanan ilk filmden bahsedilecektir.)
planet of the apes, bir uzay görevi için bilinmedik bir gezegene iniş yapan bir grup astronotu konu edinir. bu astronotlar, gezegende konuşamayan ilkel insan kabileleri ile bilişsel yetenekleri gelişkin ve böylece kendilerine bir uygarlık inşa edebilmiş olan maymunlarla karşılaşırlar. fakat bir sorun vardır: maymunlar her ne hikmetse insanlardan hiç hazzetmemektedirler.
aslında, film, muhteşem bir hiciv örneğidir. gözlerinin önündeki evrim gerçeğini kabullenemeyen (ya da kabullenmek istemeyen) zamane bilim insanlarına ve yöneticilerine alenen saldırılır. inançlarının gerekliliklerini yerine getirecekler diye bilim insanlığı niteliklerini unutan ve mevzubahis her neyse aksini kanıtlamaya çalışmak yerine çocukça görmezden gelmeyi seçen sözde bilim insanlarını hedef alır. zira bilim, inancınız her ne olursa olsun, gözünüzün önünde bir gerçek varsa öncelikle görmek, kabullenmek ve açıklamak; ancak bundan sonra aksini ispat etmeye çalışmaktır. zaten bütün bunların maymunlar üzerinden anlatılması da ister istemez çok eğlenceli bir alegoriyi beraberinde getirir.*
bununla ilgili olarak, filmin en güzel sahnesini de takdim edeyim: üç maymun!
peki anlatmaya çalıştığı şey bununla mı sınırlıdır? hayır değildir.
filmin ilerlemesi ve finaliyle birlikte, aslında çok da uzaklarda bir gezegende olmadığımızı, şu bizim soluk mavi nokta'da olduğumuzu anlarız. meğerse hep korktuğumuz şeyi nihayet başarmış ve nükleer bir felaketle türümüzü yok etmiş, kalanları da insanlıktan çıkarmışız. maymunların yöneticileri ise bunu başından beri bilmekteymiş. insan denen hayvandan korkulması ve olabildiğince kontrol altında tutulması gerektiği, tam da bu yüzden dinlerine tesir etmiş.
böylece çıkarımlarımıza bir yenisini daha ekleriz: filmin başından beri "ulan şu maymunlara bak ya ahaha" diye dalga geçtiğimiz maymunlar aslında haklıdır. biz insanlara acıyıp, onların tarafını tutarken; aslında yanlış tarafta saf tutuyoruzdur.
bitti mi? bitmedi!
linda harrison (nova) pek güzel. nazar değmesin. gerçi değmiştir şimdiye kadar.*
ve son olarak da, bir konuyu çözelim: bu film dikkat çekici miktarda hollywood klişesi içerir. hâlâ izlememiş olan varsa*; eski filmlerden hoşlanmıyorsanız* ve özellikle bünyeniz klişeye karşı alerjik reaksiyon gösteriyorsa* izleyip izlememek size kalmış. "ya una nocte, bize bir film önerdin, bu nedir böyle be kardeşim?" demeyin sonra.
orijinal serinin bütün filmleri kronolojik sırayla: planet of the apes* (1968), beneath the planet of the apes* (1970), escape from the planet of the apes* (1971), conquest of the planet of the apes* (1972) ve battle for the planet of the apes* (1973) şeklindedir.
bu serinin ardından 2000'li yıllarda yeniden yapılan bir ikinci serisi de vardır. ayrıca televizyon dizisi, animasyonu ve bilgisayar oyunları dahi var imiş.
(girinin geri kalanında 1968'de yayınlanan ilk filmden bahsedilecektir.)
planet of the apes, bir uzay görevi için bilinmedik bir gezegene iniş yapan bir grup astronotu konu edinir. bu astronotlar, gezegende konuşamayan ilkel insan kabileleri ile bilişsel yetenekleri gelişkin ve böylece kendilerine bir uygarlık inşa edebilmiş olan maymunlarla karşılaşırlar. fakat bir sorun vardır: maymunlar her ne hikmetse insanlardan hiç hazzetmemektedirler.
aslında, film, muhteşem bir hiciv örneğidir. gözlerinin önündeki evrim gerçeğini kabullenemeyen (ya da kabullenmek istemeyen) zamane bilim insanlarına ve yöneticilerine alenen saldırılır. inançlarının gerekliliklerini yerine getirecekler diye bilim insanlığı niteliklerini unutan ve mevzubahis her neyse aksini kanıtlamaya çalışmak yerine çocukça görmezden gelmeyi seçen sözde bilim insanlarını hedef alır. zira bilim, inancınız her ne olursa olsun, gözünüzün önünde bir gerçek varsa öncelikle görmek, kabullenmek ve açıklamak; ancak bundan sonra aksini ispat etmeye çalışmaktır. zaten bütün bunların maymunlar üzerinden anlatılması da ister istemez çok eğlenceli bir alegoriyi beraberinde getirir.*
bununla ilgili olarak, filmin en güzel sahnesini de takdim edeyim: üç maymun!
peki anlatmaya çalıştığı şey bununla mı sınırlıdır? hayır değildir.
filmin ilerlemesi ve finaliyle birlikte, aslında çok da uzaklarda bir gezegende olmadığımızı, şu bizim soluk mavi nokta'da olduğumuzu anlarız. meğerse hep korktuğumuz şeyi nihayet başarmış ve nükleer bir felaketle türümüzü yok etmiş, kalanları da insanlıktan çıkarmışız. maymunların yöneticileri ise bunu başından beri bilmekteymiş. insan denen hayvandan korkulması ve olabildiğince kontrol altında tutulması gerektiği, tam da bu yüzden dinlerine tesir etmiş.
böylece çıkarımlarımıza bir yenisini daha ekleriz: filmin başından beri "ulan şu maymunlara bak ya ahaha" diye dalga geçtiğimiz maymunlar aslında haklıdır. biz insanlara acıyıp, onların tarafını tutarken; aslında yanlış tarafta saf tutuyoruzdur.
bitti mi? bitmedi!
linda harrison (nova) pek güzel. nazar değmesin. gerçi değmiştir şimdiye kadar.*
ve son olarak da, bir konuyu çözelim: bu film dikkat çekici miktarda hollywood klişesi içerir. hâlâ izlememiş olan varsa*; eski filmlerden hoşlanmıyorsanız* ve özellikle bünyeniz klişeye karşı alerjik reaksiyon gösteriyorsa* izleyip izlememek size kalmış. "ya una nocte, bize bir film önerdin, bu nedir böyle be kardeşim?" demeyin sonra.
devamını gör...
insanın yaşından büyük hissetmesi
feleğin çemberinden geçmiş kişilerin yaşamış olduğu histir. maksimum 20 30 yıllık hayatınızda o kadar çok sıkıntı çekmiş o kadar çok badire atlatmışsınızdır ki beden yaşınız 30 iken ruhen 50 yaşında hissedersiniz kendinizi.
devamını gör...
köylerdeki komik lakaplar
illa ki bir sebebi ve hikayesi olan lakaplardır, öyle durduk yere takılmaz.
mesela bizim köyde vaktiyle ibrahim adında şaşı bir adam varmış. herifin ismi '' yangöz ibraam'' kalmış.
mesela bizim köyde vaktiyle ibrahim adında şaşı bir adam varmış. herifin ismi '' yangöz ibraam'' kalmış.
devamını gör...
anlam kötüleşmesi
bir dönemde anlamı iyi-olumlu olan bir kelimenin zamanla kötüleşmesi, kötüye doğru gitmesi.
devamını gör...
thedansözkiller
skandal ve inanılmaz bir mizah anlayışı olan yazar.*
yazdıklarını okurken samimiyetini hissedebiliyorum, ve mahlas'ını her gördüğümde tebessüm ediyorum.*
ve aynı zamanda o bir daddy fan club üyesi.*
yazdıklarını okurken samimiyetini hissedebiliyorum, ve mahlas'ını her gördüğümde tebessüm ediyorum.*
ve aynı zamanda o bir daddy fan club üyesi.*
devamını gör...
eski tanımlarını okumak
kişinin sözlükte neler yazdığını hatırlaması için ara ara yapabildiği eylem. (bkz: ben mi kurmuşum bu cümleleri?)
devamını gör...
lahmacun
bugün diyetimin ilk günü ve vakitlerden akşam...
yazıktır günahtır, yapmayın ey ahali!
gideyim uyuyayım ben.
yazıktır günahtır, yapmayın ey ahali!
gideyim uyuyayım ben.
devamını gör...
empatinin yitimi
tam adı empatinin yitimi (kayıtsızlık politikası üzerine) olan arno gruen tarafından yazılan kitaptır.
bu kitapla tanışmam caner özyurtlu sayesinde oldu. kendisi ekşi sözlüğün soru cevap videosunda bu kitabı tavsiye etmişti. depresyona girdiği bir zamanda doktoru tavsiye etmiş ve çok memnun kalmış. ona iyi gelmiş.
düşündüm taşındım. lan dedim depresyon benim aşım ekmeğim. sürekli beni rahatsız eden komşum. hemen okuyayım.
üç gün süren bir okumanın ardından kitabı bitirdim. öncelikle kitabı ben çok beğendim. herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
yazar zaten bir psikolog olduğu için kitap içerisinde bol bol örnekler vermiş. empatinin yitirilmesinin nasıl gerçekleştiğini anlatmaya çalışmış. hastalarıyla ve okuduğu alıntılarla çok güzel şekilde kitabını desteklemiş.
yazar gruen aslında hepimizin bildiği şeyleri anlatmayı tercih etmiş. anlattığı şeyleri biliyoruz ama onlarla yüzleşmekten korkuyoruz.
okurken kendimizden parçalar buluyoruz ve bu durum çok canımızı yakıyor.
çocukluğun gelişimde ne kadar büyük yaralar bıraktığına şahit oluyoruz.
yazarın yaptığı analizler gerçek ve sertçe suratımızı tokatlıyor. canım yandı lan.
insan denen canlının dünyaya geldikten sonra anne ve çevresinden öğrendiklerinin ne kadar önemli olduğunu çok güzel anlatmış yazar.
aslında bu durum böyle ama farkında değiliz. aileler hiç değil. kimi aileler bir çocuğa bir zarar veriyorlar ve o çocuk bunu ömrü boyunca sırtında taşıyor. kitapta bahsedilen hastalar bunun en büyük göstergesi. bir olayı anlatıyor ve o olayla ilgili hasta örneği veriyor. şaşırıp kalıyoruz.
ayrıca kurban olmak ve kurban edilmek gibi kavramları da inceliyor. hasta ruhları. hitleri ve gaz odalarını inceliyor analiz ediyor.
beyaz adam ve kızıldereli ilişkisini bile çok güzel analiz ediyor.
birisinin canı yanıyor yandıkça hissetmemeye başlıyor. hissizleşiyor. sonrasında kendi acı çekemediği için başkalarına acı vermeye çalışıyor. acısını bastırıyor. bu kitap tam olarak bunu anlatıyor.
okurken ve düşünürken cidden empati duygumuzu yitirdiğimizi anladım. o yüzden herkesin okuyup dersler çıkarması gerekiyor. tavsiye ederim.
aşağı merak edenler için kitapta anlatılan başlıkları yazacağım.
önsöz: insan olmanın anlamını sorgulamak
kurbanlar ve suçlular meselesi
çocukluk döneminin ve çocuk oluşun tarihine dair
kimliğimiz
dil, bilinç ve sağ ve sol beyin yarımküreleri
yabancılaşmış beden
korku ve kimlik yitimi
kayıtsızlık fenomeni
narsisizm ve kimlik
saldırganla özdeşleşme uygarlığımızın temeli
ahlak ve insanlık
sevgiyi inkar temel suçtur
ilişki ve bağlılık aynı şeyler değildir
idealler, idealleştirmeler ve bunların politik sonuçları
karl marx
çocuklarımız ve tersine dönüş
hakikat kötülüğe dönüşüyor, yalan ise iyiliğe
bilim ve ilkellik
bizim korkumuz
ilker insanların korkusundan farklıdır
tarihsel bilincimiz
terrence despres ve hayatta kalanlar:
var olmamak ve onur hayatta kalmayı sağlıyor
insan olmak ve şizofreni üzerine bir değerlendirme
var olmama mücadelesi
hastalar kendilerini koruyor
hastanın büyülü zenginliği
yaşamın anlamı ve içimizdeki şiddetin temeli olarak kurban durumunda olma
sevgi olmayan sevgi ve kimlik olmayan kimlik toplum için sonuçları
tarih nedir ? ne yapılmalı?
not: yukarıda yazdıklarım başlıklardır. alt başlıkları üşendiğim için yazmadım. zaten yazarların merak edeceğini düşünerek ekledim. merak edenlerin merakını giderecektir.
sevdiğim alıntıları ekleyip tanımı sonlandırıyorum.
çocuklar kendilerini bedensel ve ruhsal olarak çaresiz hissediyorlar, kişilikleri daha düşünce düzeyinde bile protesto edecek kadar sağlamlaşmamış oluyor, yetişkinlerin ezici gücü ve otoritesi onları dilsizleştiriyor, hatta çoğunlukla zihinlerini köreltiyor. ancak aynı korku doruk noktasına ulaştığında çocuğu otomatik olarak saldırganın iradesine boyun eğmeye, onun bütün isteklerini tahmin etmeye ve yerine getirmeye, kendini tamamen unutmaya ve saldırganla tümüyle özdeşleşmeye zorluyor
bir insanın öğrenmek için mümkün olduğunca az hata yapması gerektiğini düşünürüz. bu yanlış varsayım çocuklarımızın oynayarak öğrenme olanağını ortadan kaldırır. eğer bir çocuk keşif gezilerine çıkamıyorsa, algılama
yeteneğini de geliştiremeyecektir
düşmanlar bizi kendi yaralanmışlığımızı görmekten uzak tutarlar. insan başkalarını cezalandırabildiği, aşağıla-
yabildiği, hatta yok edebildiği sürece kendi kendisiyle yüzleşmek zorunda kalmaz.
bu kitapla tanışmam caner özyurtlu sayesinde oldu. kendisi ekşi sözlüğün soru cevap videosunda bu kitabı tavsiye etmişti. depresyona girdiği bir zamanda doktoru tavsiye etmiş ve çok memnun kalmış. ona iyi gelmiş.
düşündüm taşındım. lan dedim depresyon benim aşım ekmeğim. sürekli beni rahatsız eden komşum. hemen okuyayım.
üç gün süren bir okumanın ardından kitabı bitirdim. öncelikle kitabı ben çok beğendim. herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
yazar zaten bir psikolog olduğu için kitap içerisinde bol bol örnekler vermiş. empatinin yitirilmesinin nasıl gerçekleştiğini anlatmaya çalışmış. hastalarıyla ve okuduğu alıntılarla çok güzel şekilde kitabını desteklemiş.
yazar gruen aslında hepimizin bildiği şeyleri anlatmayı tercih etmiş. anlattığı şeyleri biliyoruz ama onlarla yüzleşmekten korkuyoruz.
okurken kendimizden parçalar buluyoruz ve bu durum çok canımızı yakıyor.
çocukluğun gelişimde ne kadar büyük yaralar bıraktığına şahit oluyoruz.
yazarın yaptığı analizler gerçek ve sertçe suratımızı tokatlıyor. canım yandı lan.
insan denen canlının dünyaya geldikten sonra anne ve çevresinden öğrendiklerinin ne kadar önemli olduğunu çok güzel anlatmış yazar.
aslında bu durum böyle ama farkında değiliz. aileler hiç değil. kimi aileler bir çocuğa bir zarar veriyorlar ve o çocuk bunu ömrü boyunca sırtında taşıyor. kitapta bahsedilen hastalar bunun en büyük göstergesi. bir olayı anlatıyor ve o olayla ilgili hasta örneği veriyor. şaşırıp kalıyoruz.
ayrıca kurban olmak ve kurban edilmek gibi kavramları da inceliyor. hasta ruhları. hitleri ve gaz odalarını inceliyor analiz ediyor.
beyaz adam ve kızıldereli ilişkisini bile çok güzel analiz ediyor.
birisinin canı yanıyor yandıkça hissetmemeye başlıyor. hissizleşiyor. sonrasında kendi acı çekemediği için başkalarına acı vermeye çalışıyor. acısını bastırıyor. bu kitap tam olarak bunu anlatıyor.
okurken ve düşünürken cidden empati duygumuzu yitirdiğimizi anladım. o yüzden herkesin okuyup dersler çıkarması gerekiyor. tavsiye ederim.
aşağı merak edenler için kitapta anlatılan başlıkları yazacağım.
önsöz: insan olmanın anlamını sorgulamak
kurbanlar ve suçlular meselesi
çocukluk döneminin ve çocuk oluşun tarihine dair
kimliğimiz
dil, bilinç ve sağ ve sol beyin yarımküreleri
yabancılaşmış beden
korku ve kimlik yitimi
kayıtsızlık fenomeni
narsisizm ve kimlik
saldırganla özdeşleşme uygarlığımızın temeli
ahlak ve insanlık
sevgiyi inkar temel suçtur
ilişki ve bağlılık aynı şeyler değildir
idealler, idealleştirmeler ve bunların politik sonuçları
karl marx
çocuklarımız ve tersine dönüş
hakikat kötülüğe dönüşüyor, yalan ise iyiliğe
bilim ve ilkellik
bizim korkumuz
ilker insanların korkusundan farklıdır
tarihsel bilincimiz
terrence despres ve hayatta kalanlar:
var olmamak ve onur hayatta kalmayı sağlıyor
insan olmak ve şizofreni üzerine bir değerlendirme
var olmama mücadelesi
hastalar kendilerini koruyor
hastanın büyülü zenginliği
yaşamın anlamı ve içimizdeki şiddetin temeli olarak kurban durumunda olma
sevgi olmayan sevgi ve kimlik olmayan kimlik toplum için sonuçları
tarih nedir ? ne yapılmalı?
not: yukarıda yazdıklarım başlıklardır. alt başlıkları üşendiğim için yazmadım. zaten yazarların merak edeceğini düşünerek ekledim. merak edenlerin merakını giderecektir.
sevdiğim alıntıları ekleyip tanımı sonlandırıyorum.
çocuklar kendilerini bedensel ve ruhsal olarak çaresiz hissediyorlar, kişilikleri daha düşünce düzeyinde bile protesto edecek kadar sağlamlaşmamış oluyor, yetişkinlerin ezici gücü ve otoritesi onları dilsizleştiriyor, hatta çoğunlukla zihinlerini köreltiyor. ancak aynı korku doruk noktasına ulaştığında çocuğu otomatik olarak saldırganın iradesine boyun eğmeye, onun bütün isteklerini tahmin etmeye ve yerine getirmeye, kendini tamamen unutmaya ve saldırganla tümüyle özdeşleşmeye zorluyor
bir insanın öğrenmek için mümkün olduğunca az hata yapması gerektiğini düşünürüz. bu yanlış varsayım çocuklarımızın oynayarak öğrenme olanağını ortadan kaldırır. eğer bir çocuk keşif gezilerine çıkamıyorsa, algılama
yeteneğini de geliştiremeyecektir
düşmanlar bizi kendi yaralanmışlığımızı görmekten uzak tutarlar. insan başkalarını cezalandırabildiği, aşağıla-
yabildiği, hatta yok edebildiği sürece kendi kendisiyle yüzleşmek zorunda kalmaz.
devamını gör...
atlantis kıtası
tipki mu adası gibi henuz varligi hakkinda somut net delillerin bulunmadigi bir mit kıtası- uygarligidir. varligini ilk dillendiren kisi de sokrates'in ogrencisi olan platon'dur. timaeus ve critias adli eserinde bu kitadan tasvirlerini gormek mumkundur.
kitanin efsanelesme hikayesi de olabildigince ilginctir. iddiaya gore misirli bir rahip donemin unlu yunanli şair solon'a atlantis'ten bahseder. atlantis oykusunu hayli ilginc bulan solon dropides'e, o da torunu olan zamaninin devlet adami critias'a, critias'ta torunu olan platon'a aktarir. bu sekilde dilden dile yayilarak adeta efsane bir kayip kita olarak gunumuze kadar gelir. platon'da yazdigi kitabinda duydugu kadarini kaleme alir.
kitabinda yer alan bilgileri su an ki dunya haritasinda konumlandirildiginda akdeniz'in agzinda, cebelitarik bogazi civarinda, atlantik okyanusu'nu cevreleyen buyuk bir uygarlik oldugu soylenebilir. bu konumu disinda planton'un tasvirine uyan bazi bolgeler de bulunmaktadir. akdeniz'de suriye ve kuzey kibris arasinda bir bolge de yer alabilecegi de eldeki bulgular dahilinde bir tahmindir. hatta bir iddiaya gore bugun ki kibris, donemin uygarliginin yalnizca bir parcasini olusturmaktadir...
platon kitabinda uygarligin yapisal tasvirine gore, baskenti atlantis olan bu uygarlik bir liman sehridir. 3-5 merkezli kara ve su halkasindan olusan, yapitlarinin mimarisinin neredeyse buyuk cogunlugunun daire seklinde oldugunu dile getirmistir. uygarligin olabildigince teknolojilerinin cok gelismis oldugunu ve olabildigince savascil, saldirgan bir toplum oldugunu belirtmistir.
atlantis'in varligini sadece platon tarafindan savunulmuyor elbette. uygarligin varligina delil olabilecek bazi arkeolojik bulgular da mevcut. maya yazitlarinda, misir hiyerogliflerinde, ozellikle canakkale'de bir kazida ortaya cikarilmis baykuslu vazo da "atlantis krali kronos'a" yazili ithafin, atlantis uygarligina delil olarak saymak mumkun. yine arkeolojik kazilarla ortaya cikan bazi yapitlarin uzerinde, uygarligin icerisinde devlerin cucelerin hatta insanimsi yaratiklarin birarada yasadigi dillerince kazinmis. helena petrova blavatsky adli yazarin gizli dokrin adli eserinde, atlantis uygarliginin turanlilar (turklerin atalari), samiler, akadlar, mogollar gibi yedi ayri irktan olustugunu iddia etmistir.
kitanin varligi kadar nasil yok oldugu da bir muammadir. platon'a gore kita tsunami ve sel gibi felaketlerle bir gunde yok olmustur. bir diger iddia ise, insanlik tarihinde gorulen yaklasik 1 milyon atom bombasinin patlamasina esdeger bir volkanik patlamada yok oldugudur. mu adası basliginda belirttigim gibi mu uygarligiyla savasmalari esnasinda, yuksek teknolojili silahlarin etkisiyle dev dalgalardan oturu uygarligin okyanusta battigi soylenmektedir...
kaynak
ve ilgili konuyla alakali national geographic belgeseli tavsiyesi;
kitanin efsanelesme hikayesi de olabildigince ilginctir. iddiaya gore misirli bir rahip donemin unlu yunanli şair solon'a atlantis'ten bahseder. atlantis oykusunu hayli ilginc bulan solon dropides'e, o da torunu olan zamaninin devlet adami critias'a, critias'ta torunu olan platon'a aktarir. bu sekilde dilden dile yayilarak adeta efsane bir kayip kita olarak gunumuze kadar gelir. platon'da yazdigi kitabinda duydugu kadarini kaleme alir.
kitabinda yer alan bilgileri su an ki dunya haritasinda konumlandirildiginda akdeniz'in agzinda, cebelitarik bogazi civarinda, atlantik okyanusu'nu cevreleyen buyuk bir uygarlik oldugu soylenebilir. bu konumu disinda planton'un tasvirine uyan bazi bolgeler de bulunmaktadir. akdeniz'de suriye ve kuzey kibris arasinda bir bolge de yer alabilecegi de eldeki bulgular dahilinde bir tahmindir. hatta bir iddiaya gore bugun ki kibris, donemin uygarliginin yalnizca bir parcasini olusturmaktadir...
platon kitabinda uygarligin yapisal tasvirine gore, baskenti atlantis olan bu uygarlik bir liman sehridir. 3-5 merkezli kara ve su halkasindan olusan, yapitlarinin mimarisinin neredeyse buyuk cogunlugunun daire seklinde oldugunu dile getirmistir. uygarligin olabildigince teknolojilerinin cok gelismis oldugunu ve olabildigince savascil, saldirgan bir toplum oldugunu belirtmistir.
atlantis'in varligini sadece platon tarafindan savunulmuyor elbette. uygarligin varligina delil olabilecek bazi arkeolojik bulgular da mevcut. maya yazitlarinda, misir hiyerogliflerinde, ozellikle canakkale'de bir kazida ortaya cikarilmis baykuslu vazo da "atlantis krali kronos'a" yazili ithafin, atlantis uygarligina delil olarak saymak mumkun. yine arkeolojik kazilarla ortaya cikan bazi yapitlarin uzerinde, uygarligin icerisinde devlerin cucelerin hatta insanimsi yaratiklarin birarada yasadigi dillerince kazinmis. helena petrova blavatsky adli yazarin gizli dokrin adli eserinde, atlantis uygarliginin turanlilar (turklerin atalari), samiler, akadlar, mogollar gibi yedi ayri irktan olustugunu iddia etmistir.
kitanin varligi kadar nasil yok oldugu da bir muammadir. platon'a gore kita tsunami ve sel gibi felaketlerle bir gunde yok olmustur. bir diger iddia ise, insanlik tarihinde gorulen yaklasik 1 milyon atom bombasinin patlamasina esdeger bir volkanik patlamada yok oldugudur. mu adası basliginda belirttigim gibi mu uygarligiyla savasmalari esnasinda, yuksek teknolojili silahlarin etkisiyle dev dalgalardan oturu uygarligin okyanusta battigi soylenmektedir...
kaynak
ve ilgili konuyla alakali national geographic belgeseli tavsiyesi;
devamını gör...
yanlış telaffuz edilen kelimeler
+ kapatmak -> kapamak olmalı.
+ katil -> katil sözcüğünü kullanırken a harfini uzatırız ama katil zanlısı derken katilin a'sı kısa okunmalı.
+ ikame - ikamet -> a harflerinde inceltme filan yok, a'yı hafif uzatarak kaba saba ikame, ikamet deyip geçiyoruz.
+ geleceğim, gideceğim -> artık iyice oturdu ama yine de yazalım, eze eze kasmıyoruz. gelicem, gidicem. biddi.
+ terörist -> terorist diye okunmalı.
+ kent, kendi -> e harfi kapalı: (é)
+ kimyasal -> ilk a harfini uzatıyoruz. (kimya:sal)
+ spiker, miting -> ingilizcedeki gibi ilk i'leri uzata uzata (spi:ker, mi:ting)
+ sözcük içinde ğ harfinden sonra gelen ve sonrasında sessiz harf bulunan "ı" harfini "a" diye okuyoruz:
bağış -> bağaş
yağış -> yağaş
ağır -> ağar ... gibi.
+ belirtme durum eki almış sözcükler, türkçe ise sözcükte geçen a harfi uzatılmaz.
mesela yarın sözcüğü, yaaarın diye okunmaz, yarın der geçeriz.
fakat sözcük arapça ise belirtme eki aldığında sözcük içinde geçen a harfi (çift a varsa ikinci a) uzatılır:
zarar-ı -> zara:rı
ahlak-ı -> ahla:kı
+ cümle içinde iki sesli harf arasına gelen ğ harfi okunmaz geçilir:
adamcağız -> adamca:z (bu sözcük, iki üst maddede belirttiğimiz ğ harfinden sonra gelen ı harfinin "a" olarak okunması durumuna da örnek.)
+ katil -> katil sözcüğünü kullanırken a harfini uzatırız ama katil zanlısı derken katilin a'sı kısa okunmalı.
+ ikame - ikamet -> a harflerinde inceltme filan yok, a'yı hafif uzatarak kaba saba ikame, ikamet deyip geçiyoruz.
+ geleceğim, gideceğim -> artık iyice oturdu ama yine de yazalım, eze eze kasmıyoruz. gelicem, gidicem. biddi.
+ terörist -> terorist diye okunmalı.
+ kent, kendi -> e harfi kapalı: (é)
+ kimyasal -> ilk a harfini uzatıyoruz. (kimya:sal)
+ spiker, miting -> ingilizcedeki gibi ilk i'leri uzata uzata (spi:ker, mi:ting)
+ sözcük içinde ğ harfinden sonra gelen ve sonrasında sessiz harf bulunan "ı" harfini "a" diye okuyoruz:
bağış -> bağaş
yağış -> yağaş
ağır -> ağar ... gibi.
+ belirtme durum eki almış sözcükler, türkçe ise sözcükte geçen a harfi uzatılmaz.
mesela yarın sözcüğü, yaaarın diye okunmaz, yarın der geçeriz.
fakat sözcük arapça ise belirtme eki aldığında sözcük içinde geçen a harfi (çift a varsa ikinci a) uzatılır:
zarar-ı -> zara:rı
ahlak-ı -> ahla:kı
+ cümle içinde iki sesli harf arasına gelen ğ harfi okunmaz geçilir:
adamcağız -> adamca:z (bu sözcük, iki üst maddede belirttiğimiz ğ harfinden sonra gelen ı harfinin "a" olarak okunması durumuna da örnek.)
devamını gör...
çivileme yöntemi
fonetik alfabe ile yapılan ve kanca yöntemini de içine alan bir metottur. bu metotta amaç kelimeleri fonetik alfabedeki rakamlara denk gelen harfler ile beynin hem sol hem sağ lobunu etkin olarak kullanarak hatırlama yeteneğini artırmak ve hafızadan en yüksek verimi almaktır.
devamını gör...
bizim rütbesiz yazara verecek kızımız yok diyen adam
"ne dersiniz beyim diliniz ne söyler? ama biz.. ama.. yapmayın etmeyin." diyerek tepki gösterdiğim kayınpeder adayıdır.
(bkz: kaç para ulen bir rütbe)
(bkz: benim oğlumun neden rütbesi yok diye içen baba)
(bkz: kaç para ulen bir rütbe)
(bkz: benim oğlumun neden rütbesi yok diye içen baba)
devamını gör...
misafir çocuğu
bir kaşık suda gözünüzü kırpmadan boğabileceğiniz yeryüzünde size cehennemi yaşatacak yaratık.
devamını gör...
üniversitenin girişine asmak istenen cümle önerisi
zümer suresi, 9: “de ki: hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?”
devamını gör...
yaprak özdemiroğlu
14 ağustos 1963 ankara doğumlu, tiyatro sinema ve dizi oyuncusu, aynı zamanda balerin. bir dönem müjde ar ile evlilik yapan müzisyen ve besteci atilla özdemiroğlu'nun kızıdır.
en bilinen filmi şekerpare'dir. (bkz: şekerpare (film)) bu filmde ki 'nah peyker,hapı yuttun namussuz ziver' repliği izleyen herkes tarafından hatırlanacaktır. ilgili sahneyi şöyle koyalım;
en bilinen filmi şekerpare'dir. (bkz: şekerpare (film)) bu filmde ki 'nah peyker,hapı yuttun namussuz ziver' repliği izleyen herkes tarafından hatırlanacaktır. ilgili sahneyi şöyle koyalım;
devamını gör...
bir kadının sözlük yazarı olma nedeni
paşa gönlümüz öyle istediği için denmesi gereken, ciddiye alınacak bir tarafı olmayan ''troll'' beyanı.
devamını gör...