ne rodos'u? ne alevisi? demeyin! yüce osmanlı empayırımızın rodos'a sürdüğü alevilerdir.

ayıplarım gönül seni,
hal bilmeze hal sorarsın.
yanında bülbül dururken,
kargalardan gül sorarsın.

hudey hudey hudey
hudey hudey hudey

nerden düştüm gizli derde?
aşkın gözümüzde perde.
nalbant olmayan şehirde,
aşk atına nal sorarsın.

hudey hudey hudey
hudey hudey hudey

hak nazar eylemiş göze,
odur yol gösteren bize.
kulağı sağır dilsize,
iklim iklim yol sorarsın.

hudey hudey hudey
hudey hudey hudey

pir dede'yi beğenmezsin.
ne söylüyor dinlemezsin.
kendi kusurun görmezsin,
elin eksiğin ararsın.

hudey hudey hudey
hudey hudey hudey

elisabeth-kübler-ross tarafından incelenmiş ve 5 evreye ayrılmıştır.
evre 1: şok evresidir,hasta ölümünü kabullenmez.
evre 2: hasta aşırı gergin ve öfkelidir. neden ben diye isyankar tavır sergiler.
evre 3: pazarlık yapılan eğridir. bir iyileşeyim şunu yapacağım,bunu yapacağım der.
evre 4: depresyon evresidir,intihar düşünceleri olabilir.
evre 5: hasta öleceğini kabullenir.

üniversite mezunu olmak.

plansız olmak. ne kadar çoğu zaman işime yarasa da başıma büyük belalar açtığı da çoktur. siz siz olun bu hataya düşmeyin dostlar.

bir kavanoz salçaya tuzla beraber döküldüğünde salçanın havayla temasını keserek ömrünü oldukça uzatan kutsalımız.

(bkz: boğaziçi üniversitesi)
(bkz: istanbul üniversitesi)
(bkz: ege üniversitesi)

insanların cinsel tercihi ne olursa olsun benim gözümde farklı ama aynıyız. bundandır ki evlat edinmelerine karşı olabilmem mümkün değil. ülkemizde böyle örneklerin olmasını isterim ki normal olduğu anlaşılsın.

tarih hakkında bilgilendirici tanımlar giren yazar arkadaşımız.

takipteyiz efendim, nice bilgi dolu tanımlara...

insanın doğaya yani asıl ailt olduğu yerde zaman geçirmesi.

bu yüzden kamp insanların hoşuna gidiyor, çünkü ait olduğumuz yerde, doğayla iç içeyiz.

biz de bu dünyada yaşıyor, ve huzuru orada buluyoruz.

kısacası gezegenimizde pek de önemli olmayan bir toz tanesiyim.

gün gelir, gün gelir zorbalar kalmaz gider,
devrimin şanlı yolunda,kül gibi savrulur gider.
komünistler marş işinden gerçekten anlıyorlar. şimdiden bütün dünya'nın ve kafa sözlük ahalisinin 1 mayıs işci ve emekçi bayramı kutlu olsun. cem baba'dan 1 mayıs marşı

bendeniz'in değeri yeterince bilinmemiş fıkır fıkır şarkısı. dinleyelim dinletelim, eğlenelim.

az ve öz yazarlardan oluşuyor olması.

duanın daha etkili olacağı ağrı kesicidir

filistin kurtuluş örgütü sol olduğu için islamcılar pek sevmez. mesela sarışın bir kız vardı fkö den, israil in serbest bıraktığı hani. kaç kere haber oldu yandaş kanallarda? sabah akşam filistin de filistin diyen ahmak çomar bilmez ki deniz gezmiş fkö saflarında eğitim görmüş. varsa yoksa katil terörist hede hödö. hayır, kimseyi öldürmemiş biri nasıl katil oluyor o da apayrı bir mevzu...neyse, kahramanı ogün samast olan ülkenin teröristi elbette denizler olur.

"söyleyecek fazla bir şeyim hiçbir zaman olmadı. ben de sustum."

bana mı seslendiniz kardeşlerim. dinliyorum evet.

sözlükte bir entel muhabbeti var ki sormayın! bir kavram bu kadar mı zemininden koparılır!
bunun bir de arkadaşları var; sol, solcu, solcu entel.

demişler ki sizin göreviniz işbu içeriğine vâkıf olmadığınız ne olduğu hakkında en ufak bilginizin ve nihayetinde fikrinizin olmadığı kavramları kullanmak!
bunlar da marifet bellemişler, entel aşağı entel yukarı! laf ola beri gele

diyorlar ki siz enteller ne anlarsınız küfretmekten!

vallahi ben anlamam entelden entelektüelden!
günlük hayatımda da yeri gelir küfrederim*. fakat yazı dilindeki küfürlü ifadeleri de hoş karşılamam.

işte enteller de küfürlü ifadeleri pek tabi biliyorlardır da kullanmak istemiyor olabilirler. olsun o kadar bi zahmet değil mi?

ve böyle buyurur nikolay vasilyeviç gogol

“ölüm olmasaydı hayat bütün güzelliğini kaybederdi.”

vakit tamam olunca, ölünüz efendim.

bekleme yapmayınız.

zamanla alışkanlık haline gelen eylem. ancak sevgili güneş'in de dediği gibi, bir adım sonrası insanların konuşmalarını ileri sarma isteği ve evet, mümkün değil bu. maalesef...

bu huy bende var. özellikle bildiğim bir konuyla ilgili bir şeyleri izlerken "şurayı zaten biliyorum, hızlıca geçeyim" ya da türk dizisi izlerken saçma sapan romantizm sahneleri sırasında "gerek yok bu sahnelere. geeeç!.." şeklinde tezahür ediyordu başlarda. sonra baktım ki çok uzun videolarda az da olsa zaman kazancına dönüyor bu hareket, kısacık olanlar dışındaki hemen hemen her videoda uygulamaya başladım.

ancak zamanla gerçekten, karşımda birisi konuşurken, hele de zaten daha önce anlattığı bir şeyi anlatıyorsa ve "bunu anlatmıştın, hatırlıyorum" desem de devam ediyorsa aynı şeyi anlatmaya, onun konuşmalarını da hızlandırma isteğiyle yanıp tutuşmaya başladım. haliyle bunu yapamayınca da sıkıntılar basmaya başladı beni. umuyorum bir adım ilerisi yoktur bu duygunun ve sadece bu kadar sıkmakla kalır bundan sonraki hayatımda da.

adam sandler'ın süper kumanda isimli filmi geldi aklıma, bunları yazarken.



ben yapıyorum, siz yapmayın. kimse için dilemem ama sonra belki kaybettiklerinizin ardından "keşke burada olsaydı da, biraz daha boş konuşsaydı..." dersiniz.