çay.

bir şeyi farkettim. belirtmeden geçemeyeceğim. 2020 mart ayından beri ne değişti? yine aynı yere geldik.

doviz kuru gibi yazar. niye boyle bir benzetme yaptim, cunku sozluge kayit olali daha bir hafta olmus, yazar an itibariyle 27 takipci ve 2000 uzeri karma puan elde etmis ( zalımın oglu rozette almis) bu hizli yukselisin tek rakibi olsa olsa dolar olur, euro olur...bu arada sayin yazar benim gozumde gizli bir forvetten otesin, sen sozlugu ele gecirmek istiyor falan olabilir misin? "komik moderator seniii" deyip gecme beni, gozum uzerinde, buyuk resmi gordum ben!

kuzeyin altta olduğunu anlayana kadar geçen 1 saniyede aklımı oynatacağımı sandığım fotoğraf. 15-20 yıla kuzeyde de orman kalmaz gerçi böyle devam edersek.

ıslak tuvalet terliği ve çorap

ilk birkaç sezon pek sarmadı, çıtayı çok yükseğe koymuştum. himym, modern family, the it crowd, community, brooklyn nine nine, californication gibi dizileri izlemiş biri olarak çok heyecanlıydım başlarken. sonra ilerledikçe dizi âdeta içine çekmeye başladı beni. söz vermiştim diziye başlarken himym ile karşılaştırma amacıyla izlemeyecektim. keyif almak ve kahkaha atmak için izleyecektim. öyle de yaptım. 10 sezon, dile kolay. üçüncü dördüncü sezondan itibaren günün en heyecanla beklenen anları friends izlediğim gece saatleri olmaya başladı. bir anda tüketmemeye karar vermiştim ve istisnalar hâriç en fazla 3-4 bölüm izliyordum bir gecede. böylelikle iki aya yayarak bitirdim diziyi. kimi zaman rüyalarıma girdi, monica'yla seviştim, central perk'te kahve içtim, gunther ile anlamsız bir kahve meselesi yüzünden kavga ettim, ross'la müzeye gidip etrafı gezdim, joey'le pizza yedim. bütün beklentilerimi fazlasıyla karşıladı ve en iyi dizilerim listesinde çok üst sıralara tereddütsüz yazdım. çok az dizi vardır ki bu kadar fazla karakter hem çok iyi işlensin hem de birbirlerini gölgede bırakmasın. bence altı ana karakterin her biri müthiş kurgulanmış ve bir araya getirilmiş. ilk başlarda obsesif monica karakterine tahammül etmek biraz zordu ama zamanla o bile bütün hastalıklı tepkileriyle birlikte sempatik geliyor. monica, ross, rachel, joey, phoebe ve chandler haricindeki yan karakterler de oldukça başarılı. ross ve monica'nın babası sözgelimi, gunther, chandler'in omg eski sevgilisi, joey'in menajeri estelle vesaire. friends ve himym'ı karşılaştırmayacağım, ikisini de çok sevdim ben. ama sadece şunu söyleyebilirim ki himym friends'ten bazı şeyler almıştır. sözgelimi ted mosby ross'a çok benziyor ama bu himym'ın kalitesine gölge düşürmez.

bütün yakın arkadaşların boynunun borcu, var oluş amacıdır. işin kötüsü kalkıp kendi hayatında yanlış kararlar almaktır.

bunu kullanmak için kaynakçı gözlüğü kullanmak lazım.
ya bu modu nasıl kullanıyorsunuz ?
hiç mi gözlerinize saygınız yok arkadaşlar?

ayrıca bir pilli bebek şarkısı. (bkz: behzat ç. (dizi))'den biliriz.

ana dilde depresyona girme yöntemi olarak dinlenebilecek müzik türü.

alt metin olarak kalksana terbiyesiz sen hiç yaşlanmayacan mı demek istemektedir.

şimdi bu embesil herif, birde müslüman, kul hakkı yemez, allah'ın yarattığı canlı ile dalga geçmez , ondan daha zayıf ,daha güçsüz canlıya hakaret etmez , ezmeye çalışmaz , olmalı değilmi?
ama hepsi var ve bu embesil maalesef takdir görüyor , beğeniliyor.
rahmetli rasim öztekin kadar kafanıza taş düşsün, allah senin gibilerden insanlığı korusun.

bir şeye karşı kişinin hassas noktası.

türkiyede sekse seks hariç her şey deniyor.

(bkz: işi pişirmek)
(bkz: mercimeği fırına koymak)
(bkz: düzüşmek)
(bkz: kerkinmek)
(bkz: sıcak yuva bulmak)
(bkz: götürmek)
(bkz: anahtarı deliğe yerleştirmek)
(bkz: ceviz kırmak)
(bkz: kaçak et kesmek)
(bkz: operason yapmak)
(bkz: yangına vermek)
(bkz: takılmak)
(bkz: takmak)
(bkz: binmek)
(bkz: delmek)
(bkz: becermek)
(bkz: vermek)
(bkz: tek kale maç)
(bkz: aganigi naganigi)
(bkz: güreş)
(bkz: dar alanda kısa paslaşmalar)
(bkz: comolokko)
(bkz: vuruşmak)
(bkz: alış veriş)
(bkz: dondurmam gaymak)
(bkz: kim kime dum duma)
(bkz: fanfinifinfon)
(bkz: vur kaç)
(bkz: bafi)
(bkz: pompa)
(bkz: yaramazlık)
(bkz: jamiryo)
(bkz: fiki fiki)


bitmez...

richard curtis ve hugh grant ayrılmaz ikilisini hayatımıza kazandıran, 1994 yapımı, içinden gerçekten de 4 düğün ve 1 cenaze geçen, kült bir ingiliz romantik komedisi.
kimi eleştirmenlerce sinema tarihinin yapı taşlarından biri olduğu söylenen* film, çeşitli yaş aralıklarından bir grup ingiliz arkadaşın -ve özellikle içlerinden biri olan iflah olmaz romantik bir adamın- hayatından bir kesiti, farklı dönemlerde hep birlikte katıldıkları bu 5 önemli sosyal hadise üzerinden anlatır. biz fonda eğlenir gülerken charles ve diğerleri bir düğünden başka bir düğüne, düğünden cenazeye koşturup gerçek aşkı, romantizmi, yaşamı, birlikteliği, anı paylaşmayı hem arayıp hem de sorgulamaya devam ederler.

dünya sinema tarihine tüm zamanların en iyi gişe yapan ingiliz filmi olarak geçen yapımın yönetmen koltuğundaysa mike newell var. bütçesi hatrı sayılır düzeyde düşük olan filmin çekimleriyse sadece 35 gün sürmüş.
ilk izlediğimde -ki ne zamandı gerçekten hatırlamıyorum, ama çocuktum diyelim-, ve sonraki her izlediğimde de -ki sayısını hatırlamıyorum ama iki basamaklı sayılardan bahsettiğimiz aşikar- kamera arkasında sanki kazara bir araya gelmiş, eğlenirken zamanın nasıl geçtiğini anlamayan bir arkadaş grubu varmışcasına samimi bir diyalog içinde hissetmiştim kendimi. ingiliz kültürü ve hugh grant seviciliğimin bu hissiyat üstünde etkisi büyük olsa da filmin, uyuya kaldıkları için 13 kez f*ck diyen karakterlerle açılıyor olması da önemli bir yere sahip bu hayranlığımda. her izlediğimde yeniden kahkaha atarak giriyorum filme.
hugh grant'i o zamana kadar yine richard curtis'le birlikte çalıştığı notting hill ve love actually'de izlemiş sevmişliğim de vardı. her nedense ikilinin en kült ve ilk filmi -ve bence en iyisi- olan four weddings and a funeral hayatıma girmekte gecikmiş.

pek çokları hugh grant'in sonraki filmlerinde de hep aynı adamı oynadığını söyler.* fakat "o adam"a olan sevgim bu konuda objektif davranmamı ve hugh grant'a kötü oyuncu dememi engelliyor okur ne yalan söyliyeyim. notting hill'in yönetmeni roger michell'de verdiği bir röportajında bu tuhaf sinematografik ilişkiden bahsederken "richard'ın yazdıklarını en iyi oynayan hugh, hugh'u da en iyi yazan richard" diye bahsetmiş. adam haklı! göz var izan var.

görüyorum böyle insanları, işleri güçleri siyaset tartışmak.
ama komik olan şu ki ben de dahil ülkedeki çoğu insan koyu siyaset fanatiği değil, değiliz.
kim iyi hizmet verirse o geçer başa.

adama diyoruz ki her şehre uefa standartlarında stat yapıldı, her şehre tıp fakültesi kalitesinde olan ve 5 yıldızlı otel konforunda dizayn edilmiş şehir hastaneleri yapıldı, bunları görmeyelim mi diyoruz.

o da dalga geçtiğini sanarak yol yabdı, köprü yapdı, yağ kuyruğu falan filan diyor.

gözümün önünde şehir evrim geçirdi. gözlerimle gördüklerime mi inanıyım yoksa ideolojik sebeplerle ak parti düşmanlığı kasan birisine mi?

insanların birbirlerini öldürmek için aradığı bahanedir.
hırslı avamlar rekabetçi cahiller.

türkiyede saçmalıktan ibaret olan piyasadır. bir otomobilin ikinci eli nasıl sıfırından daha pahalı olur? diye düşündüren pazardır aynı zamanda.

çok uzun anlatmak gerekti.
ve biz, sadece imâ ile geçtik. dize'lerinin sahibidir.

oğuz atay'ın kitabında okuduğum şu satırlarda saklıdır o türkiye.



(bkz: oğuz atay - tutunamayanlar) syf. 241