iyi ki yabani çileğe hamuçora denilen köyde değilim çünkü kendimi yabani çileğin yanında değil pişinin gözlemenin yanında bulurdum. bu kadar da hamura benzeyen isim olmaz yani.

geçtim formatın içinden sözlüğü eyledim viran adlı çalışmam.

#1067333teyzeye deli denmez zırdelidir o.*

amacım tamamiyle hayatı öğretmektir küçük hanım. insana hep en yakınları çelme takar.*

canım yeğenim o günün video ve görüntüleri elimde. şimdi büyüdün yani yanlışlıkla falan okul gruplarına düşer maazallah ona göre yani sen yinede teyzem artık bizi kandıramıyor diye çok şey etme derim.


canım furkanım olmasa zaten bize ekmek çıkmıyor artık. bunlar abi kardeş büyüdü. yıldız tozu ve abisi* eskisi gibi kandıramıyor, uğraşmıyorum. oyun oynarken şakacıktan bam güm hırpalayamıyorum onlar benim canıma okuyor sonra bizzat teyzeleri tarafından mızıkçılık çıkıyor. canım furkanım iyi ki varsın. * bunlar hep tü kaka. *
biz de sizi seviyoruz hanımefendi. berhudar ol, seni seviyorum diyenlerin çok olsun. *

ege üniversitesi, kordon boyu, kemeraltı, çeşme, urla, bostanlı, fuar, küçükpark, gevrek, çiğdem...
eğer kendimi tutmazsam her şeyi yazabilirim. diğer yazarlara yazacak şeyler kalması için durmak zorundayım. gideyim ben bangoda kahvem var.

umarım bir tanrı vardır ve bunun gibi hastalıklı o. çocukları katbekat beterini yaşarlar. gece gece kanım dondu.

ayrılmak istediğini söyleyen eski sevgilim, ardından ısrarla dost kalmak istemişti. ben de "medeni olmalıyım, kaç yaşında insanlarız, aptallık etme kezban! tabiki dost kalmalıyız." dedim kendime. ulan keşke bir güzel sövüp, her yerden engelleseydim. o kadar pişmanım ki. her şeyin bir adabı varmış. insan gibi ayrılıp, herkes yoluna gitmeliymiş, tüm anılarını da alıp. bazen düşünüyorum da, şu ölümlü dünyada ne kötülüğü var onunla arkadaş olmamın diye. fakat onca senelik duygusal beraberliğimizin zerre saygınlığı kalmadı. zihnimde ona dair içimi ısıtan hiçbir anı yok. öyle boş, öyle gevşek, öyle vasat bir hal aldı ki bu durum. ha eski sevgilim, ha mahalledeki özcan abi... hiçbir fark yok aralarında.

ural-altay dil ailesinin türk dilleri gibi altay koluna mensup olduğu birçok dil bilimci tarafından kabul edilen, ada ülkesi olan japonya'da konuşulduğu için rafine kalabilmiş, kadim dillerdendir. sondan eklemelidir. bu nedenle anadili türkçe olup öğrenmek isteyenler alfabe engelini aştıktan sonra çatır çatır öğrenir derler.

benzer kelimelerimize örnek de vereyim:

şaşı-şaşi
yaka-yoko
kara-kuro
yukarı-yuka
iyi-ii.

bugün günlerden 9 eylül; bugün günlerden izmir; bugün günlerden türkiye; bugün günlerden özgürlük! kutlu olsun!
.

değildir. cihat dinidir.

korkmuyorum çünkü gelmiyor.

benim en çok dikkatimi çeken şey, saçma sapan başlıkların günlerdir gündem sekmesinde olması.
(bkz: bir kedinin öğrenmesi gereken şeyler)
küfretsem ayıp olacağı için kendimi zor tutuyorum. bu konunun bu kadar uzatılacak nesi var? sözlük diyoruz biyografik tanım bırakıyoruz altı boş kalıyor, bir bilim dalında tanım yaptım yine altı boş. (bkz: cacığı bir üst noktaya taşıyan detaylar)gibi bir başlık vardı. bu bile baya gündem oldu. ya sözlüğün yaş ortalaması düşük, yada zeka seviyesi yerlerde.

takıldıgım bütün kızları silkeleyeyim ama evleneceğim kız bakire olsuncular toplanmış yine başlığa.
tek partneri sağ eli olan çocuklar cinselliği övüyor.

yoldaş bir kerede yanlış konuş be dediğim başlıktır. yoldaş çok haklı altına imzamı atıyorum.

bu yıl benim için anlamı daha büyük olan gündür. neden derseniz eğer anlatayım demezseniz de buraya kadar okumak yeterli o zaman.

bundan 3 ay önce annemi covid sebebiyle kaybetmek üzereydim. aynı dönem ben ve kendi ailem de aynı hastalıktan ötürü karantinadaydık. 10 gün boyunca annemin hayata tutunmasını ümit ederken evden bile çıkamadım, yanına gidip elini tutamadım. ama asıl üzücü yanı kendi kızım için üzülmekten ötürü annemin ölme ihtimalini kabullenmiştim. dualarımda tanrım yeter ki kızım iyileşsin ne canım ne dünya umrumda değil diyordum.

sonuçta hepimiz iyileştik ama ben o dönem baba olmanın, ebeveyn olmanın ve aynı zamanda bir evlat olmanın acı gerçekleriyle yüzleştim. bu yüzden bu anneler günü daha bir kıymetli benim gözümde.

kendi s... keyfi için diğer insanların korku içinde yaşamasından ve zarar görmesinden hiçbir şekilde rahatsızlık duymayan varlıkların saçmalığı.

dilimizde tüy bitti kardeşim. bu hayvanlar doğal türler değil; sokakta ya da ormanda işleri yok. ya insan denetiminde olacaklar ya da hiç olmayacaklar, bu kadar basit.
hiç gelip de yaşam alanlarını işgal ettik bik bik diye ötmeyin. sanki insanlardan önce ortalık 50'li köpek çeteleriyle doluydu anasını satayım.
hayvanların yaşam alanlarını işgal ettik diyenler, aç kalıp da şehre inen kurtları görünce ellerine av tüfeğini alıp ayakları götüne vura vura hayvanları arıyor vurmak için. e az bir mama, dalak, böbrek falan taşıyaydın yanında sen de di mi kardeşim.

siz insanı delirtirsiniz...

"evrendeki en büyük gösteri sen aklını keşfettiğin an başlar."
sigmund freud

şakacı bir yazar, içten sıcak ve de samimi.

"üzüm kızı" diye bilinir divan edebiyatında. "duhter-i rez" yani...

bu "üzüm kızı" oluşuyla ilgili bir çok espri vardır. mesela nedim diyor ki;

"destide duhter-i rez destte duht-i merdüm
kime el verdi begim böyle felek dünyada"

yani "destide üzümün kızı, elimde şarap kızı, beyim, felek dünyada kime böyle bağışta bulunmuştur?"

ama en güzeli necati bey'den, laf sokmalı:

"ben üzümün suyun severem sofu danesin
zira kimi kızın sever kimi anesin"

yani "ben üzümün suyunu severim, sofu tanesini sever, zira kimi annesini sever dulcudur, kimisi kızını sever"