ingiliz f1 pilotu a.k.a balli bebespor.

2021 azerbaycan gp sonrasinda kendisine soylenebilecek tek bir sey var; (bkz: ağlama melis).

gittigin pazardan bize el salla minnos.*

en basitinden dışarıda yapılan bir kahvaltı. eş dost ile güzel bir gün düşüncesiyle gidilip , yenilen kazıkla kalınacak eylem.

zamanında bu kadına ne iftiralar attılar şimdinin söz sahipleri. fetö nün ipliğini pazara ilk çıkaran kişidir ve bu nedenle de çok çekmiştir dönemin savcılarından. kanserle mücadele ederken, ölüm döşeğinde bile hapse atmaya çalıştılar ağızlarında salyalar aka aka.

çağdaş, aydın, keşke her kadın böyle olabilse dedirten kişidir.

yeni veya denenmemiş yemekleri tatmak ve zevk almak anlamına gelen isim. lezzet, koku ve doku açısından ne ile karşılaşacağını bilmeyen kişi, kendini heyecan dolu bir deneyim içinde bulur.

rahatlığına olanca düşkün, rahatından ödün vermeyen resmiyet karşıtı erkektir. buluşmaya da eşofmanla gider, markete, bakkala, pazara, hatta bankaya da eşofmanla gider. aykut kocaman gibi de havalı hisseder kendini.

küçükken ağlayarak günlüğüme yazıyordum.

devamında yapılan baby shower partisiyle eş değer gördüğüm kız olsa da erkek olsa da aynı sevinç çığlığının atıldığı yeni moda doğmamış çocuğa don biçme şekli.

(bkz: nabız yoklamak)
karşılık alamam diye korkumdan cesaret edemeyeceğim şeydir.*

orta asya ve islam kültürü gereği içimize işleyen onlarca lezzetin kendi açımdan her ne kadar istesem de olmama engel olduğu, azımsanmaması gereken önemli bir tüketim alışkanlığıdır. hayvanların çeşitli caniliklerle önümüze sunulması fikri kanımca herkese kötü gelse de vejetaryenliği marjinallik, modernlik ya da batılılık gibi gören gerici kesim olmadık hoşgörüsüzlüklerle vejetaryen kişileri linç edebilmekte. öncelikle elbette herkes istediği gibi beslenebilir ancak kimisinin oruç tutanlara gösterilmesini istediği saygıyı bir kesim bu gibi kişilere göstermiyor ne yazık ki.

bu sefer sesimden mahrum olacaksınız. oturup ağlamak için güzel bir sebep.

tehdit edilmek, iyi niyetimi suistimal etmek.

balkona çıktım, sokak bomboş hava biraz soğuktu. üst sokaktan kamil abinin bahçeden horozun ötmesinden başka bir ses yoktu. o susunca tekrar sessizliğe gömülüyordu koca mahalle. derken bir adam park etti aracını. kim bilir nereden geldi? kapısını kapattı, şöyle bir gerindi ve belki de evinin yolunu tutturmuştu ki bir şeyler mırıldanarak yoluna devam etti. sokak tekrar sessizdi, biraz daha dinledim. artık tütünümün yanarken çıkardığı sesten başka bir şey yoktu. sonra birden 3 aylara girdiğimizi hatırladım, çocuk gibi sevinç kapladı bedenimi. acaba bu sene de ramazanı görebilecek miydim? geçen senelerde sahurdan sonra alelacele bir bardak çay, bir sigarayı elime tutuşturup balkonda ezanı beklediğim vakitler geldi aklıma. ne güzeldi. ezanı beklemek dahi sabırsızlandırıyordu insanı... 1. gün 2. gün... 10, 15, 20 derken bayrama şu kadar var derdik. sonra birden bu bayramların da eski bayramlar gibi olmayacağını anımsadım... ne ara bu kadar ruhsuzlaşmıştım? biliyordum, yine de cevaptan kaçtım. o yoktu çünkü, bayramlarım yarımdı. valide hanım bayram sabahları erkenden evden toz olmama öğleye doğru eve gelmeme, şişmiş gözlerime ve yarı hüzünlü-yarı mutlu halime bozuluyor ama ses etmiyordu. o da biliyordu. önce büyüklerin eli öpülür. bu duygular içinde saatin epey geç olduğunu fark etim. evet vakit bir hayli geçti...

insanın olumsuz ve katlanılmaz olan tüm süreçlere göğüs gerebildiği sürenin anlamı. bu aralar bende olmayan duygu.

iş yerindeki çocuk galiba benden hoşlanıyor. aramızda duygusal bi muhabbet olmasın diye koçum falan diyorum. bu sefer o da bana koçum demeye başladı. durum vahim. buradan bişey çıkar mı çıkmaz mı bilinmez ama çıkarsa ortalık karışır. iç dünyamda ve dış dünyamda.

fundagillerden güzel mi güzel bir bitkidir, ege,marmara ve karadeniz’de rahatlıkla yetişir -kireçli toprak sevmediğinden akdeniz’i tercih etmiyormuş-
güneşi pek sever, ağustosta pembe mor tonlarında açar,
çiçekleri aylarca üzerinde kalır.minik iğne yaprakları vardır.

çok kısa zaman önce tanıma fırsatı bulduğum, tanıdığım kadarıyla da sadece yazarlıkta değil yemek alanında da uzman bir yazar arkadaşım. pastırmayı çok sevmezmiş, ben bayılırım..
bas çemeni çörekciğim; yazdıklarından ilham almaya karnımızı doyurmaya geldik. buraya bolca ekşi ve c vitamini bırakıp, sevgilerimle kucaklıyorum seni. sevgiyle kal..

hinduizm'in yok edici tanrıçası olarak tanımlanan ve tanrılar/tanrıçalar içerisindeki en güçlüsü.

günün şiirini portakal yerine troll olmak isteyenlere armağan ediyorum.

kaçmasın efendim tabi kaçmasın.


cokcok beyciğimin cuk karakteri. her haltı yer, her olaya meydancı olur, her işin içinden bir şekilde çıkar ve sonra dönüp bana 'miyyvv muyv miv mavvyy mivvy myiyyuuv' lar.

çocuğum sen nasıl bir hayriye hanımsın?
az bir huzur ver az düş yakamdan.*

ahh benim şapşik çoccuummmm yerem la ben seni. bir de bety'nin yaramazlıllarından sonra gelip bana miiyyvvlamıyor mu yanaklarını ısırasım geliyor. kendisi hayriye tekin den daha hayriye dir.

bakışlarını tokatlayasım var ya tipe bak. gidemde az mıncıram danayı.

herkeslere günaydınnnnnn.