olağanüstü durumlar ve baskınlar için özel taktik ve silahlar kullanan, merkezi teşkilattan bağımsız olarak görev yapan bir birimidir.
üyelerin tamamı kedilerden oluşur. kedi özel harekat hemen her yerde bulunabilir ve daima göreve hazırdır.

dışarıda insanların el ele tutuşmasından ve öpüşmesinden rahatsızlık duyup müdahale eden yobazlara dert olmuştur. rahatsız olursan okumazsın olur biter.

an itibariyle heyecanla bekliyorum. ay acaba bana nasıl bir rütbe verilecek*. açıkçası en çok merak ettiğim olaylardan biri bu. rütbe biraz daha lakap gibi olduğundan ve ben de lakapları genelde sevdiğimden acaba benimki ne olur diye şuan oturmuş düşünmekteyim*
"daha yeni geçtin 10.000 karma puanı bir dur be zalım" dediğinizi duyar gibiyim. ama ne yapayım, burayı seviyorum ve ben fazla meraklı bir insanım*.

okur okumaz aklıma tek sahne geldi. antonio banderas ve catherine zeta‑jones'un zorro filmindeki tango sahnesi benim için bir numaradır.
zorro: maskeli kahraman - tango sahnesi

iki ayrı güzel olan andır.

gün doğumu umudu,yaşama heyecanını,huzuru getirir. işe gitmek için bekleyen işçilerin yüzlerindeki memnuniyetsizliği de getirir. ekmek kavgasında olan güzide insanların telaşını. kederini. bir inançlının da şükredişini.kargaların yemek arayışını. bir sokak misafirinin küfredişini. yani gün bir kere doğdu mu benden çok sey götürür.

gün batımı, sevgiliyle en guzel anları, sarhoş iken görsel hazzı getirir. diğer yandan emekçilerin yorgunluğunu, eve ekmek getiremeyen insanların çaresizliğini, evsizlerin telaşını. anlayacağın getirdiginden cok götürür.

ya günu hep beraber karşılayalım sevinçle
ya de günü hep beraber batıralım sitemle
ama yalnız, bir başımıza olmayalım.

en iyisi mi düşünmeyeceksin, düşünmek insanca yaşamaktır belki ama biraz da bencil olacaksın. hem 24 saat içinde belki 10 dakka kendin için yetmez mi? bu kadar da bencil olalım.insanız sonuçta.

" ben bu aşka olan inancımı kaybettim ela. "

ve nikah masasında terkedilir esas kız.

has devrem yazar.

aynı devrin çocuğuyuz biz, aynı renk önlüklerle gittik okula!

aynı dondurmaları yemişiz, aynı çizgi filmleri seyretmişiz. yeni neslin bilmediği bir çok güzelliği aynı zaman dilimlerinde tecrübe etmişiz.

has devrem demiş miydim?

gifin nasıl yüklendiğini çözemediğim sistem.

ben yükleyince normal görsel olarak yükleniyor.

sonbahara özlemimi hatırlatan yegâne fotoğraf.

victor hugo'nun eseridir. o kitabı okuduktan sonra idama bakış açım tamamen değişti. ne olursa olsun bir insanın yaşama hakkı elinden alınmamalı. ayrıca eserde ölüme çok yakın birinin yaşadıkları etkili bir dille anlatılmıştır.

ekleme yapmak istiyorum sayın yazar.
(bkz: yalan söylediğini bildiğiniz insanı dinliyor gibi yapmak)

genellikle kafa ile senkronize şekilde(yukarı aşağı) he hee yapmak suretiyle içinden soru sormasın diye dua edilme halidir.

adını söyleyeyimde (bkz: rahatsız) olmasın.kendisi ukde sahibi.*

seyrederken su bulamayan, kaburgası meydana çıkmış, lapa ile beslenen afrikalı halkı görünce halimize şükretmemize sebep oluyor. ama bir taraftan da su, elektrik, doğal gaz faturaları yok, pantolon bile giymiyorlar, o yüzden kafalar da rahat olunca insanı değişik düşüncelere sevk ediyor.

-------- ateist flörtüm, arap şeyhi abdülaziz ve imanlı ben------

bölüm 1: yine her zamanku gibi aptal lanet olası okulumdaydım. tuvalette (bkz: allaha inaniyorum mavisi) şalımı düzeltirken bir yandan da ateist olan platoniğim emreyi düşünüyordum. ahh emre... acaba onu doğru yola iletebilecek miydim?
bölüm 2: tuvaletten çıkarken birine çarpmamla elimdeki kitapları yere düşürdüm. "dikkat etsene be kızım!" dedi emre. yerden kitaplarımı alırken "imana gel, allah yoksa şu dağları kim yarattı" dedim. doğru, dedi ve elindeki kitapla saçını örttü.
bölüm 3: emre ile kendimize 2 odalı nezih bir ev tuttuk. evlenmeye karar vermiştik, doğacak çocuklarımıza isim bile düşünmüştük: kız olursa ümmühümeyra erkek olursa abdurrezakbinsıddık koyacaktık.emre benimle ilişkiye girmek istediğini söyledi, ben de evlenmeden olmaz dedim. kabul etti, ahh benim gül kokulu sevgilim...
bölüm 4: evimiz arap şeyhi abdülaziz tarafından basıldı
bölüm 5: arap şeyhi abdülaziz tarafından kaçırıldım ve onun 3. karısı oldum
bölüm 6: emre beni kurtarmaya geldi. çok sevinmiştim ama emre o an dedi ki "seni istiyorum abdülaziz, ben aslında gayim."
bölüm 7: abdülaziz grup yapabileceğimizi söyledi ve kabul ettik.

mutlu son...

beni oldukça korkutan durumdur. her ne kadar cevaplarımdan emin olsam da acaba? diye düşündürür beni.

alaska’da bulunan 218 nüfuslu whittier kentinde herkes, 1950 yılında kışla olarak inşa edilen bir binada yaşıyor.
aşırı soğuk havası nedeniyle yaşamın bir hayli zor olduğu alaska’da bulunan whittier kentinde insanlar normal şehir yaşantısından farklı bir hayat sürüyor.
1950 yılında kışla olarak inşa edilen begich tower adlı 14 katlı binada yaşayan şehir sakinleri hayatlarını bir çatı altında devam ettiriyor.
öğrenciler bölgede kurulan okula yapılan tüneller vasıtasıyla gidiyor ve soğuk kış günlerinde sıkıntı yaşamaktan kurtuluyor.
bu kentte spor salonları ve parklarda kapalı alanlarda bulunuyor.



düşünsenize alt kat'ta marketiniz üst kat'ta kuaförünüz.. yan daire'ye evrak işi için giriyorsunuz.bütün işlerinizi asansör ve merdivenle hallediyorsunuz.

miktarı ve hacmi sabit olan bir gazın, sıcaklığının artırılması ile basıncının da artacağını söyleyen kimya yasası.

cankuş
topraaam
adaş
bebişim
çocuk konuşmasıyla söylenen aşkım