günaymışş ben yeni uyandım.
gece atıp tutuyordum kendi kendime uyumak yok, sabaha kadar kitap oku, indirdiğin filmi de izleyebilirsin elz vs vs..
bi' baktım saat 23.30 uyku tatlı tatlı geliyor..
oda arkadaşıma dedim ki bak güzelim bu cam açık ama uyuyacağınız zaman kapatın, ben yamulurum burda*. tamam dedi kapatırım.
gece boyu cam açık uyumuşuz*
hoş geldin zonklamalı baş ağrısı bebek.
ama günaydın sözlük.
1 ders için 15.30da okula gideceğim sinirliyim ama günaydın sözlük.
tüm güzellikler sizinle olsun. *

tarihin, niçin tekerrürden ibaret olduğunun hem kanıtı hem de sebebi olan eylem, döngü*.

ilk kez bu gece dinliyorum. ne tesadüf ki gece gece hep sevdiğim şarkılar çalıyor sonrakini merak ettiğimden kapatamıyorum da. güzel hareket olmuş tebrik ederim. aynen böyle devam.

kullanmasını bilene oldukça faydalı olabilecek olan online kurs uygulaması.

venüs projesinin mimarı, 101 yaşında aramızdan göçüp gitmiş fütürist. çok değerli fikirleri var, bence kesinlikle dinlenilmeli.

hepsinde türkçe altyazı seçeneği mevcuttur:

depresyon ve özsaygı
bolluk, dini simgeler ve bilimin dürüstlüğü
koyvermek, meditasyon, fantazi
kaynak bazlı ekonomi
insanlaşmak

alakalı:
(bkz: zeitgeist: the movie)

1 mol=6.02214199×1023 atom demektir. bu da avogadro sayısıdır.

t: lisede bir türlü ezberleyemediğim,gerçek hayatta da bi boka yarayacağını zannetmediğim kimya terimi

bende fazlaca bulunandır.
-bir şeyleri koklama hastalığım var. mesela domates doğrarken muhakkak koklarım. tek başımayken sorun olmuyor da birileri bir şey ikram ettiğinde yapınca ayıp oluyor sanırım.
-yolda yürürken çizgilere basmamaya çalışırım. bazen kendi kendime ritim tutturup seke seke giderim.
-istisnasız her konuda istenmediğimi düşünürüm. her ortamda fazlalıkmışım gibi gelir. çok sevdiğim ve değer verdiğim insanlara -1-2 defa arka arkaya yazayım bir daha yazamam. insanlara içinden "off" çektirecekmişim gibi hissediyorum ve bu benim ödümü koparıyor. biraz istenmediğini fark edememek gibi. yani en baştan topuk topuk olayı.
- birinin beni süzdüğünü fark edince zinhar konuşamam, rahat hareket edemem.
- ilk sırada belirttiğim koku olayı biraz fazla var bende. her şeyin kokusu ve her kokunun bir anısı var. kimsenin almadığı kokular geliyor burnuma. mesela salonda oturuyoruz buram buram sigara ile karışmış erkek parfümü kokusu geliyor burnuma. ama ilginçtir ki kokuyu benden başka alan olmuyor ve ciddi bir şekilde ortada böyle bir kokunun olmadığını tartışıyorlar benimle.
- sokakta gördüğüm hayvanlarla konuşurum.
- birisinin ruh halini renk olarak görürüm.*
- bazen uykumda gezerim.
- bir de normalden biraz fazla geri zekalıyım. en garibi bu sanırım.

kuzey amerika'da yaşayan, siouan dili konuşan bir kızılderili kabilesidir.
kendilerine hohe nakota diyorlardı ama ojibwe kabilesi tarafından onlara asiniibwaan, stone sioux denildiği için fransız'lar tarafından böyle kaydedilmiş ve adları öyle kalmıştır. önce fransız'larla sonra kanada ve a.b.d'li kürk tacirleri ile ticaret yaptılar. av alanları için yapılan savaşlarda, lakota ve dakota'ların yakın akrabaları olmalarına rağmen, cree ve ojibwe'larla birlik olup sioux'lara ve başka kabilelere karşı savaştılar. 1885'te cree'ler ve melezlerle birlikte kanada ordusuna karşı savaştılar. yenilgiden sonra paylaşılan toprakları değişik ülke ve eyaletlerde kalınca birçok değişik bölgede yaşamaya başladılar.
bugün kanada'nın manitoba, saskatchewan, alberta ve a.b.d'nin north dakota, montana eyaletlerindeki rezervasyonlarda yaşıyorlar.

aralarında benim de olduğum yazarlar.
yazmayayım yazmayayım dedim başlığa, ama hep duruyor.
yazarlarım,
motive ediyor, iyi geliyor, ilk onda olmak.
beğenen yazarlar, favorileyenler, takibe alanlar sağolsun.
hepsine çok çok teşekkür ediyorum.
onlar için burda yazmaya devam.
sırf onlar için, çünkü
bunun tl olarak bir karşılığı yok.
yeni yıldan dileğim topladığım puanların tl olarak karşılığı olması.
yazar olmanın bir karşılığı olmalı.
evde çoluk çocuk var.
biraz materyalist ve gerektiği kadar pragmatist olduğum doğrudur.
önümüzdeki ay gene yazarım bu başlığa inşallah.
see you.

/bazen,
ne yaparsan yap,
olmuyor bazen./

"bostan dolabının yanındaki, suları bana kahverengi gözüken, o küçük ve eskimiş havuzdaki solgun ve kederli nilüferlere gidip bakardım çocukken, babam, onların kökleri olmadığını anlatmıştı bana. neden bu çiçekleri hep bir şeylere benzetmek için kullandıklarını ancak büyüyünce anladım. yalnızca bu çiçekler, hep bir yerlere gidecekmiş gibi azade ve özgür oluyorlar ama küçük bir havuzun içinde bir yere gitmeden yaşıyorlardı. hayat da böyle bir şeydi benim için; hep bir yerlere gidecek gibi duran, yalnız ve bir yere gitmeyen bir çiçek. bütün bir hayatın özeti buydu.
bende bir yere bağlanmadım ve bir yere gitmedim; öyle solgun nilüfer gibi bir havuzun içinde yalnız başına durdum, köklerimi salamadım, ne, olduğum yere sağlamca yerleştim, ne, başka diyarlara kaçabildim. bana bakanlar, beni seyredenler, beni sevenler oldu ama kimse yakasına takmadı beni, kimse odasına koymadı, kimse beni sulayıp büyütmek için uğraşmadı. onlara ihtiyacım olmadığını, havuzumda tek başıma yüzebileceğimi düşündüler. ben de bu yüzden; kederi, yalnızlığı, kirlenmeyi öğrendim ve hayata benzedim.
ne garip başka bir şey de olmak istemedim, beni beğenmeleri yetti bana. "

tehlikeli masallar, ahmet altan

vefatını az önce öğrendiğim sanatçı. inanamadım gerçekten, üzüldüm. hastaymış, hiç de duymamıştım. nurlar içinde uyusun.

tercih meselesi. ben ingilizce alt yazılı izliyorum genellikle.

giyen erkekleri anlamak isterdim, özellikle her çıkan modayı hemen neyse parası verip giymek zorunda zanneden futbolcular, o kısa ve kaslı, pek de estetik olmayan tipleriyle (bknz. arda turan ilk aklıma gelen) ne yapmak, nereye varmak istemektedirler, zaten kendileri de emin değil dikkat ederseniz, giyenlerde o açıkta kalan çıplak kısımdan çekinerek çıkarlar ortaya, hiç erkeksi değildir bu bir gerçek,

hiç bulaşmayanlar, tarzını bozmayanları takdir ediyorum, giyenlere de,
"kardeş bi gel bakıyım sen, gel bi otur şöyle, ne yaşadın sen çocukluğunda, ilgilenmedi mi kimse seninle hı? gözünü seviyim nedir bu allasen.. sen kendin inanıyormusun şu görüntüye, he canım benim, he güzel kardeşim.. eskiden erkek modası mı vardı.. ne güzel mutlu mesut yaşıyorduk, kim çıkarıyo bu paçaları.. gel yapma etme, dön bu yanlıştan... " diyesim var..

yapmadığım için gurur duyduğum şeylerden biri; hiç serumlu fotoğraf paylaşmadım.

çünkü neden yani.

alanya merkezden yaklaşık 6 km uzaklıkta bulunan çay. çay içinde benzer konsepte mekanlar bulunmaktadır.

yazın biraz olsun serinlemek için en çok tercih edilen yeridir alanya'nın.

müslüman oldukları daha iyi. cennet/cehennem olmasa, şu anki yaptıkları pisliklerin 100katını yaparlar. bilinçsiz insanlara ateistlik yaramaz.

nereden tutsan elinde kalan açıklama. nereden tutsan elinde kalan zihniyet. bu zihniyetle şu ülke uzaya çıksa ne olur?
kadınların insan olduğunu ne zaman kabul edecekler çok merak ediyorum. büyük ihtimalle hiçbir zaman... ben yine safça düşünüyorum.

düşünce zaten leş, söyleyene sinir olup yorum yapmaktan yıllardır ben bunaldım. ama asıl acısı; bu zihniyeti alkışlayan ve çeşitli yıkama yağlama sözleriyle, sevgisini dile getirip, savunan kadınların olması.

öncelikle bir adana demirspor taraftarı olarak her iki takımı böyle bir maç izlettikleri için tebrik ederim. mağlup olmuş olmamıza rağmen takımımla gurur duyuyorum bunu da ekleyeyim.

maç gayet de dengede giderken saçma sapan bir penaltı pozisyonuyla geri düştük (bana göre de penaltı gibiydi bu arada saçmalığı pozisyonun gelişiminden kaynaklı) akabinde yine saçma sapan bir hata ile 2-0 geride girdik devreye. ikinci devrenin başında 3-0 olunca heralde herkes maç bitti demiştir. ki işte adana demirsporla neden gurur duyduğumu anlamak isteyen bu maçın tekrarını açsın bu dakikalardan sonrasını iyi izlesin. tırnaklarımızla kazıya kazıya beraberliğe getirecektik maçı ve 82. dakikada o kırmızıyı görmeseydik maçı 3-3'e getirecek topu oynuyorduk ve maç da 3-3 e gelecekti bunu biliyorsunuz dimi? ama kırmızı dengeleri bozdu zaten hemen gol de yedik. sağlık olsun. bu arada atilla szalai'nin 90 dakikayı atılmadan tamamlamasına fbliler şükretmeli. bizde de belhanda ve onyekuru'nun yaptıkları hareketleri bir demirspor futbolcusuna yakıştıramadım. umarım kulüpte kulaklarını çeken olur. fenerlilere 3 puan hayırlı olsun.

tanım: adana demirspor'un 3-0 geriye düşmüş olmasına rağmen pes etmediği ancak 90 dakikanın sonunda fb'nin 4-2 kazandığı, kıran kırana geçen bir süper lig 3. hafta maçı.