bazen en yakinlarim oldugunu düşündüğüm insanlara mutlu oldugum şeyleri soyledigim zaman benimle birlikte mutlu olduklarini hissedemiyorum. bu da iyi giden bisey oldugunda onlara soyleyememe korkusu yapiyo bende. cunku hem buna sevinmiyolar ya da bana oyle geliyo bilmiyorum hemde bu iyi giden şeyin bozulacagini düşünüyorum onlar yuzunden...

fazlasıyla nahif ve öz bir şarkı. insanda sevme ve sevilme arzusu oluşturan bir şarkı aynı zamanda. evet, aşk denen şeyin kalmadığı, belki de hiç var olmadığı, sevginin belirsiz ve samimiyetsiz olduğu bu zamanda.
hayatta arka planda bu şarkı çalsa huzurlu olurdu sanırım.

gece gündüz demeden zilimize basmayın! kimse sizin kapıcınız değil!
sigara izmaritinizin yeri balkonum mu!
bina içinde ve dış kapı önünde yarım saat telefonda konuşmayın!iğrenç sesinizi duymak istemiyorum!
asansörü çöpünüz hatta tuvaletiniz olarak kullanmayın!
herkes herkesle konuşacak diye bir şey yok.olmayan beyninize sokun bunu!
otopark giriş çıkışına park etmeyin!
mağara adamı gibi yaşamayın insan olun biraz!

herhangi bir kadınla herhangi biçimde cinsel ilişkiye girmemiş erkektir. bunu anlamanın maalesef bir yolu yoktur. gerçi, aslında var... ama...

kendisine sormak...

allah var daha yalan söyleyenini görmedim. uçkura sahip çıkamamışlar ama en azından yalan da söylemiyorlar diye takdir ettim hep. ha bekaret benim kırmızı çizgimdir. bakir olmayan erkekle yoluma devam etmedim hiç o ayrı. fakat bu demek değil ki hasta zihniyetlilerin kadına yaptığı muamele gibi bakir değilse ölsün demem.

kişilerin ya cümle kuramamalarından ya da karşısındaki insanın istediği şekilde anlamasından dolayı oluşan durumdur. sinir bozucudur.

keşke her şey daha farklı olsaydı.

her şeyi dürüm yaparak yiyebilme kapasitesi.

ne istediğimi bilmiyorum, pek çok şeyi elde edecek duruma geldiğimde duvarları inşaa ettim kendim için. kavgalar ile büyüdüm , tırnaklarım ile yükseldim şimdi istekleri olmayan biri oldum ve daha yaşım 31.

bulunduğum şehirde, kardeşim lcw'nin bir mağazasında müdürdü. dolayısı ile lise dönemimde her yaz 3 ay çalışıyordum. kasa, reyon, depo bla bla bla. ordan kalma bi alışkanlık ile bugün herhangi bir mağazaya girsem baktığım ürünü katlayıp düzeltiyorum hatta dağınık reyonlara bile el atıyorum bakar gibi yapıp. yine bir gün baktığım bir tshirtü katlarken bir hanımefendi, şu pantolonun şu bedeni var mı diye bir soru yöneltmişti, ben de 'ben burada çalışmıyorum diyince' ay kusura bakmayın sizi öyle kıyafetleri katlarken görünce burada çalışıyorsunuz sanmıştım demişti.

çeşitli yerlerden gelen korsan kullanıcıların ele geçirdiğini iddia ettiği fotoğraf pozlarıdır. paylaşmama karşılığında toprak talep ediyorlar. ayrıca merak ettirendir. eyvah yandı ana vatan, kahrolsun dava mı dedirtir, yoksa dava yolunda gurur kaynağımız mı olur bilemiyoruz.

ama dedirteceğini kesin olarak bildiğimiz bir şey var.

(bkz: portakalı soydum yoldaş benjamin'e koydum)

uykuluyum fazla üstelemeyin.

söylenirken oldukça masumane dursa da altında subliminal mesaj barındıran ahlaksız teklif.

bir tanesi bile başkalarının yanında sizi parlatabilir. ahtapotlar çok acıkınca kollarından bir tanesini yermiş. sonra yemek bulunca filan o kol yeniden çıkarmış. süper bir bilgi hep anlatırım.

bir fransız, bir alman ve bir türk müzede ‘adem ve havva cennet bahçesinde’ tablosuna bakıyorlarmış.

alman: “bedenlerinin kusursuzluğuna bakar mısınız? adem ile havva mutlaka alman olmalı” demiş.

fransız, alman’a karşı çıkmış: “havva ne kadar güzel, adem ne kadar yakışıklı. bu denli çekici olduklarına göre, hiç kuşkusuz fransız olmalılar.”

türk, tabloyu uzun uzun izledikten sonra kararını vermiş:

“bunlar kesin türk’tür. üstte yok, başta yok, elmadan başka yiyecek yok, ama hâlâ kendilerini cennette sanıyorlar.”

bir ray bradbury kitabıdır.

kitaplar bir korku nesnesidir. gerçekten öyle. bazı insanlar kitaplardan korkar. hem de az buz değil. deli gibi korkarlar kitaplardan. çünkü kitaplar güçlüdür. yanlış giden her şeyi değiştirme, insanları düşünmeye sevk etme, içlerindeki sınırsız gücü keşfetmelerine yardım etme gücüne sahiptir. güç eğer sizde değilse korkutucudur.

işte bu yüzden tarih boyunca kitaplar, kitap yazanlar ve tabii ki bu kitapları okuyanlar hem korkulan hem de bir an önce ortadan kaldırılması gereken düşmanlar olarak görülmüştür. kitap sahipleri kitaplarını saklamak zorunda kalmış, gizli gizli okunan kitaplar gizli gizli elden ele dolaşmıştır.

kutsal kitaplar okumanın gücüne atıfta bulunsa da sanırım bu tek bir kitabı okumakla ilgili bir tavsiye. o yüzden sıradan insan da, her ne konumda olursa olsun yönetici kademesi de kitap okumaya karşıdır. sıradan insan dinin elden gitmesinden, yöneticiler de gücün elden gitmesinden korkarlar. halbuki okuyan insandan kimseye zarar gelmez. yine de bunu bilmezler.

sonra diktatörler çıkar ortaya ve ortalığı bir yanık kokusu sarar. bu sonun başlangıcıdır. sıcaklık 451 fahrenheit’a kadar çıkar. artık güvenebileceğimiz tek şey insanlığın muhteşem hafızasından başka bir şey değildir.

bu kitabı satır satır ezberleyin, yakın zamanda ihtiyacımız olacak.

edit : summer lafım sana değil, genel genel mcmdm

günaydınlar herkeslere...
olumsuzluklara odaklanarak yormayalım artık kalbimizi..
bunca yıl durmadan bizim için çalışıyor..
sevelim mi artık onu...

ince dudaklar.

ince dudaklı olup tehlikeli olmayan masum bir kadına hayatımda hiç denk gelmedim.