bir hulki saner filmidir.

filmin hem senaristliğini hem de yönetmenliğini hulki saner yaparken başrollerinde de türk sinemasının en yakışıklı jönlerinden biri olan kadir inanır ve filmde bence çok başarılı bir oyunculuk gösteren müjdat gezen oynamaktadır.

filmde iki kardeş babalarının fabrikasını devralmamak için alavere dalavereye girerler önce küçük kardeş babasını tek başına kandırırken sonra iki kardeş güçlerini birleştirip babalarını bir güzel uyuturlar.

aslında küçük kardeş param yok isimli bir şarkı ile herkesin hayranlığını kazanan bir müzisyen büyük kardeş ise ligin gol kralı olan bir futbolcudur. ancak kurdukları zamanının çok ötesinde düzeneklerle babalarını kandırma konusunda oldukça başarılı olurlar, en azından bir süre.

filmde özellikle müjdat gezenin seslendirdiği param yok şarkısı ve garajda kurdukları bir kısmı futbol idman sahasına dönüşen diğer kısmı ise müzik atölyesi haline gelen göstermelik laboratuvar çok dikkat çekicidir.

filmin çok beğenilmesi üzerine sanırım filmin çekilmesinden sekiz yıl sonra tam olarak aynı konuya ziyadesiyle dram ekleyerek yeni bir versiyonunu çekmiştir yeşilçam. bu filmin ismi ise talih kuşu’dur. onu da başka bir tanımda konuşur ve hep birlikte üzülürüz.

gezegenimiz belgeseli çok kaliteli görüntüler içeriyor imkanınız varsa tv açıp izleyin ışıkları da kapatın adeta terapi.

nasıl hissetmem gerektiğini hissedemeyecek kadar hissizleştim.

herhangi bir orbitaldeki bulanan elektronun kendi eksenleri etrafında dönme yönünü anlatır. +1/2 ve -1/2 değerini alır

olması gereken öyle ama benim mesaj kutusu tam ortada duruyor.
mesaj kutusu baya uzak olmalı.
mesajlaşmak için tanım girmiyorlar siteyi whatsapp yaptılar.

kaldır iko mesaj sistemini herkes tanımını girsin defolsun gitsin.

rock'n roll'un en gösterişli kişiliklerinden biri. müzik hayatının başlangıcında larry lurex adıyla kayıtlar yapan mercury, 1971'de dağılan smile grubundan brian may ve roger taylor ile birleşti. daha sonra bir ilana başvuran john deacon gruba dahil oldu. böylece queen grubu kuruldu. kendisi aids sebebiyle 45 yaşında hayatını kaybetmiştir. genç yaşında hayata veda ederek, tüm dünyayı yasa boğmuştur.

grimpoteuthis olarak da bilinen bir ahtapot türü. ismini bir çizgi film karakteri olan ve uçmak için kulaklarını kullanan "fil dumbo"'dan almıştır. çeşitli kabuklular ve solucanlar ile beslenirler. aynı zamanda çok sevimli bir tipleri vardır.

brezilya ormanlarında yaşayan, zırhlı görünüme sahip olan bir hayvan. insan veya hayvan tehdidine karşı vücut yapılarını ve sert kemiklerini kullanarak top şekline bürünüyor.

ınsanın uykusunu getirir ama uyutmaz.hele ki gözlerde yanma ile birlikte olursa, vay halinizee.

öğrenmeyi seviyoruz, öğretmeyi de seviyoruz. burada eğlenerek öğreniyoruz. yani erkek neden buradaysa kadın da aynı sebepten burada. ha bir de can sıkıntısı.

sesi ve kişiliği güzel sanatçı

highly. o kadar ilginç bir kelime ki telaffuzu ile türkçe anlamı aynı. *

kişiler kendi aralarında anlaştıkları sürece aynı düşünceye sahip oldukları sürece normaldir. gezip eğlenmek birbirlerine daha cok vakit ayırmak istiyor olabilirler. ya da doğacak çocuğa gerekli olan hayat şartlarını sunamayacağını düşünüyor olabilirler. önemli olan bu hususta ailelerin her şeye karıştığı gibi bu duruma salça olabilmeleri ve huzur bozabilmeleri cok yüksek. gardınızı alın.

en az bir kere yapmak lazım.
bir hocamız vardı, bekarlara
- öyle yok, herkes bir kere evlenecek, derdi.
o geldi aklıma. bir kere yapan sırasını salar. yapmayanlar düşünsün.

insana güvenme ölür, ağaca yaslanma kurur.

-"berlin'de yalnızsınız değil mi?" dedi
-"ne gibi?"
-"yani... yalnız işte... kimsesiz... ruhen yalnız... nasıl söyleyeyim... öyle bir haliniz var ki..."
-"anlıyorum, anlıyorum... tamamen yalnızım. ama berlin'de değil... bütün dünyada yalnızım... küçüklüğümden beri..."

raif efendi'nin haleti ruhiyesidir, kürk mantolu madonna'da.

bunu okuyunca dünyadaki bir başınalığım bana mahsus değilmiş demiştim. gecenin bir saati ya da sabahın ilk ışıklarında uyku ile uyanıklık arasında bir yerde içimi kocaman bir boşluk kaplıyor. soğuk bir ürperme ile şu hayattan geçiyorum ama sanırım hep kendimle olacağım, beni gerçekten anlayan ya da gerçekten anlayabildiğim bir ruh olmayacak diye düşünüyorum. derin bir sis kaplıyor. bazen yönümü buluyorum. farkındalığını yaşamayan bir insan gibi gündelik hayatıma dönüyor ve devam edebiliyorum. ama bazen kaybolup gidiyorum. derinlik artıyor. hissiz bir huzursuzluk kaplıyor her yanımı. çabalamaktan vazgeçiyorum. bırakıyorum hüzün, damarlarımda dolaşsın özgürce.

iyice gözlemlenmesi gereken insandır. sinirliyken herkese mi kırıcı oluyor yoksa sadece size karşı mı? herkese karşı ise eğer, sinirlerine hakim olmakla alakalı bir sıkıntısı olabilir. tabi diğer arkadaşlarımızın dediği gibi bilinçaltını yansıtıyor da olabilir. belki de komple bilinç dışını kusuyordur, dil sürçmemiştir de taramalıya bağlamıştır.* eğer sadece size karşı kırıcısıysa geçmiş olsun, gücünü yalnızca sizin üzerinde gösterebiliyordur. bu da değer vermediğinin ve terbiyesinin eksik olduğunun en güçlü göstergesi. naçizane tavsiyem en yakın dönemeçte yol vermenizdir. fazla maruz kalmak anksiyeteye yakalanmanıza sebep olabilir.

bir zafer doruk kitabıdır.

kitap on bir bağımsız öyküden oluşsa da öyküler kendi aralarında bir düzen oluşturuyor.

sanki bir mahallede yürümek gibi bu kitabı okumak. ama tanıdık bildik bir mahalle. belki çocukluğunuzun, belki ergenliğinizin geçtiği o mahalleye geri dönmek ve zayıflamaya yüz tutmuş hafızanızı taptaze bir hale getirmek gibi.

çiftetellisi ile kadınları çıldırtacak kadar çok etkileyen berber kemal’in dükkanına uğrayıp aslında berber kemal’e biçtiğimiz hikaye ile ters köşe olmak mesela. elli yıllık evlilikten sonra ilk başarısızlıkta yatakları ayıran eşine küsen tahir amca ile horoz dövüşlerine gitmek gibi. süslü yakup ile düztaban zöhre’nin aşk nefret ilişkilisinin kurbanı güvercinleri izlemek gibi. ayışığının bilirkişiliği ile kendini bambaşka alemlerde bulmak gibi. bir genelevde tarihin en güzel destanını gün yüzüne çıkarmak gibi. arkadaşının babasının varlığına inanmak için gece nöbetleşe beklemek ve bulduğu şeyden utanmak gibi.

zafer doruk okumak çocukluğunuzun elinden tutmak gibi. yeni hikayeler uydurup uydurduğunuz hikayelere inanmak gibi. her kurgunun gerçekten daha gerçekçi olması gibi. kurguya inanıp gerçeği unutmak gibi.