nuri bilge ceylan'ın kitap gibi filmi. insanın bencilliği, kibri, çaresizliği, ikiyüzlülüğü, eğitim düzeyi ne olursa olsun işin içine duygular girdiğinde nasıl da bir anda değiştiği gibi bir sürü şeyin çok iyi anlatıldığı film. bence oyuncu seçimleri de harika olmuş. 3 saatten fazla sürmesine rağmen bir an bile sıkmadan izlenirliğini sürdürüyor.

atatürkçülük, türk halkının doğal karakterinden ve türk vatanının sahip olduğu öz kaynaklardan, türk tarihinden ve türk insanının isteklerine çare bulma ihtiyacından doğmuştur. bu sistem türk milletini bütün unsurları ile çağdaş ülkelerden daha ileri bir seviyeye çıkarma anlayış ve gayretlerinin bir sonucudur.--- alıntı ---

çoğu insanın bilip bilmeden konuştuğu ideolojidir aynı zamanda.

tabii ki de ameriga yegenim! geçen yoldaşı siyah cipe binerkene görmüşler. argasından da cemmır gidiyomuş!

cemil meriç dergilerin önemini “bir şehrin iç sokakları gibi mahrem, samimidirler. devrin çehresini makyajsız olarak onlarda bulursunuz. bir neslin vasiyetnamesidir dergi” sözleri ile vurgulamıştır.

trevor philips hazırladığı dergiyi bizimle paylaşmış, sağ olsun. kafa sözlük yazarlarının dergisi de, çizimleri de, çektiği fotoğraflar da, şarkıları da önemlidir.
bir sözlük dayanışma ile büyür, birbirine kenetlenir ve uzun yıllar ulu bir çınar gibi her türlü zorlu kışı, çetin fırtınaları atlatır.
kültür, sanat, uzay konuları ile ilgili mix adlı dergiyi okumaya başlayınca bir solukta bitirdim. beğendiğim için de tanıdıklarıma gönderdim, onlar da okusunlar, mix dergi de tanınsın, kulaktan kulağa yayılsın.

yurdumuzda ne yazık ki kitap okuyanların sayısı çok az.
instagramda kitap fotoğrafı paylaşanların sayısı ise astronomik boyutlarda.*
kitap okuyunca sıkılıyorlarmış, uykuları geliyormuş.
internetteki interaktif sözlükler ise ilgilerini çekmiyormuş.
radyo yayınlarına ise ne gerek varmış, istedikleri şarkıyı internetten dinliyorlarmış.
sanal medya ise çöplükten ibaretmiş.

dergi deyince ise ilgileniyorlar. acaba ne var içinde? farklı şeyler olabilir mi?
dergiler, günümüz yayıncılığının en popüler işlerinden biri haline gelince yeni bir okur kitlesi çıktı sanal ortamda
telefon ya da tabletten dergileri takip edip gerçekten okuyan nitelikli okur denilen bu kesim giderek yayıldı internet mecralarında.
görsel ve zihinsel anlamda tüketimi ve hazmı kolay olan dergiler internette en çok paylaşılan yayınlar arasına girdi. ne var ki çoğu dergi uzun soluklu olamadı.

“bizde hazin bir kaderi var dergilerin; çoğu bir mevsim yaşar, çiçekler gibi. en talihlileri bir nesle seslenir. eski dergiler, ziyaretçisi kalmayan bir mezarlık. anahtarı kaybolmuş bir çekmece. sayfalarına hangi hatıralar sinmiş, hangi ümitler, hangi heyecanlar gizlenmiş, merak eden yok. kitap fazla ciddi, gazete fazla sorumsuz. dergi, hür tefekkürün kalesi. belki serseri ama taze ve sıcak bir tefekkür – cemil meriç.

amatör bir ruhla çıkan trevor philips’in mix dergisine ne kadar çok yapıcı eleştiri gelirse o kadar iyi.
yeni çıkan bir dergi, var olan dergicilik anlayışını yerle bir etmeyecekse çıkmasının bir anlamı yoktur.
trevor philips 2.sayıda sözlük yazarlarının da desteğiyle yepyeni bir dergicilik anlayışı koyup devrim yapabilir.
saraylarda gözümüz yok, meydanları biz devrimcilere bırakın yeter. *
yeni bir umudun, yeni bir heyecanın ürünü olarak ortaya çıkan mix dergisinin uzun soluklu olmasını diler, başarılı bir çalışma yapan trevor philips’i tebrik ederim.

“uçurum kenarında yıkık bir ülke. türlü düşmanlarla kanlı boğuşmalar. yıllarca süren savaş ondan sonra içerde ve dışarda saygı ile tanınan yeni vatan, yeni devlet ve bunları başarmak için aralıksız devrimler” – atatürk.

ibm tarafından satranç oynayacak şekilde tasarlanmış olan bilgisayar. 15 yıl boyunca dünya şampiyonluğunu elinde bulundurmasıyla ünlü garry kimovich kasparov'u 1997 yılında yenmesiyle ünlüdür. bu, bir yapay zekânın ilk kez bir dünya şampiyonuna karşı kurallı bir maçı kazanması anlamına da geldiğinden önemliydi.

yapay zekâ çalışmaları 1940'lardan beri devam ediyor. yapay zekâlar genellikle tek bir konu üzerine uzmanlaşacak şekilde "eğitiliyorlar". satranç da bu alan için biçilmiş kaftanlardan biri. zira oyun birçok hamle ve dolayısıyla hesaplama barındırıyor. bu da bir bilgisayar için biçilmiş kaftan olduğu anlamına geliyor.

deep blue saniyede 200 milyon olası pozisyonu değerlendirebiliyordu. ilk maçı kasparov, ikinci maçı deep blue kazandı. sonraki 3 oyun berabere bitti. son maç yine deep blue'nun oldu. 500 kişilik bir seyirci grubunun bodrum katta televizyondan izlediği maç, aynı binanın üst katındaki bir stüdyoda yapılmıştı. olay dünya basınında geniş yankı buldu ancak kasparov işe hile karıştığını iddia etti.

kasparov, deep blue'nun daha önceki oyunlarının kopyalarını ibm'den talep etti, ancak talebi reddedildi. bilgisayarın insanlara özgü bir oyun stili vardı ve kasparov bu nedenle bir şekilde oyuna dışarıdan müdahale edildiğini düşünüyordu. ibm'in oyunların kopyalarını vermemesi, kasparov'un yeni bir maç isteğini reddetmesi, deep blue'yu emekliye ayırması ve hisselerinin değerinin yükselmesi, şüpheleri güçlendiren olaylardı.

ibm ilerleyen yıllarda watson adında farklı bir makine daha geliştirdi ve bununla, tüm zamanların ünlü isimlerinden 2'sini yenmeyi başardı. ancak hâlâ deep blue üzerindeki şüpheleri giderebilmiş değil.

biri aşk diğeri sevda.

hocam ödev vermiştiniz
hocam melis ağlıyor tuvalete gidebilir miyiz
hocam ben yüksek bekliyordum düşük vermişsiniz
hocam sınavları okudunuz mu
hocam istediğimiz sorudan başlayabilir miyiz
diyen öğrenci ile aynı kişidir.

genel olarak ev eşyaları için söylenen, çok sağlam çok dayanıklı ömürlük gider anlamına gelen tanım. en son kuaförümden fön makinası aldığımda o söylemişti; biz dükkanda yıllarca kullanıyoruz, normal kullanıma evladiyelik gider diye.

bu akşamki anonsunu dinleyen sözlük sırtlanlarının artık daha bir alıcı gözle bakmaya başlayacağı yazar:

açılır abi açılır, soruşturma da açılır.. yarın bakmışız ters kelepçe gözaltına da alınırlar.. bunlar bir tek bizde normal işler.
neden basbas bağırıyoruz, adalet, hukuk, yargı diye?
amiral dediğin adamdan tsk'da kaç tane var?
bu fahrettin altun denen kişi kime çıkıp parmak sallıyor?
askerde olsa, yan semtten amiral geçecekmiş dendiğini duysa altını pisleyecek adamlar twitter'dan atıp tutuyor. yazık ya şu askeriyeyi soktuğunuz duruma bakın...

kızım izliyor diye bitmiş bir diziyi yeniden çektirmek.

deli ama aynı zamanda dopdolu yazarimizdir kendileri. tanımlarını büyük bir zevkle ve gülümseme ile okuyorum. yazılarının büyük takipçisiyiz dostlar.

(bkz: bir anda beyinde ışık çakan bilgiler)

başkalarının kedilerinin fotoğraflarını nasıl çalıyorum oynat bakalım.

ölüm ya da yaşlanmak gibi şeylerin neden yazıldığını çözemediğim başlık.

değişmez bir hayat kuralı olduğu tartışmasız ancak tatsız olduğu konusunda hemfikir değilim. öleceğini bilerek yaşamak hem dünyaya ve insanlara tahammül edebilmek hem de yaşanılan hayata ve yapılan şeylere anlam kazandırmak için son derece gerekli. ha diyorsanız ki benim için yaşamanın anlamı yok; öyle ot gibi takılıyorum, o zaman ölümden korkmak için sebep de yok.

şeyh uçmaz mürit uçurur sözünün ne kadar doğru olduğunu gösteren kareler.

"bomboş, kalbimin odaları bomboş
halsiz hissiz, nasıl bu kadar loş?
gece insafsız, benden bile sarhoş
sabahladım, yedi gece durmadan üst üste
gittiği yerden arar diye
çok vicdansız, geceden bile sarhoş
...
ben sana nerden tutuldum?
yokluğunda hem nasıl duruldum?
sağ elimi solumla avuttum
boş yere, boş yere... "

kurşun kalemin bi üst seviyesi okul düzeyinde büyüdüğünün göstergelerinden biri uçlu kaleme geçiştir zaten.

eskiden bir bilen vardi ama simdi birini bile sevmem.
hepisinden tiskiniyorum.