artık kafa sözlük yazarlarının ilan-ı aşk edebileceği bir ortam da doğuyor mu dedirten durum.

7/18 içiyorum bi bağımlılık göremedim.

bu burçtan erkeklerin en ağır sorunu geçmişe takık olmaları. hem kendi geçmişi çok değerlidir hem sizinki.
öküzün altında buzağı arayan tiplerin bir level daha gelişmişidir bunlar. buzağın altında da buzak arıyorlar. çünkü ağır sendromludurlar.
a derseniz ağlarlar b derseniz de ağlarlar.sonra da sizi ağlatırlar.
yükseleni başak olan yengeçler var bir de evlerden ırak. allah korusun lan. yengeç görünce kaçınız.

türkiye'de yaşayan rum filozof ve akademisyen, türkiye felsefe kurumunun başkanı. halen maltepe üniversitesi'nde görev yapmaktadır. özellikle insan hakları, insan felsefesi, etik gibi alanlara önem verip bu konularda çalışma yapmaktadır.

www.maltepe.edu.tr/insanhak...

bencilliğin ta kendisi..

rostislav felitsin - kütüklü evin verandasında (1855)

fransız sosyolog gustave le bon kitapların sadece rehber olabileceğini, önemli olanın tecrübeler olduğunu, her şeyin kitaplarda bulunmadığını, önemli olanın pratiğe geçirebilmek olduğunu söylerken; peyami safa da her kitabın insana dost olmadığını, kimi kitapların bizi zehirlediğini ve papağana çevirdiğini söyler. okunan kitapların bizlere bir şeyler katması gerekiyor. önemli olan çok fazla kitap okumak değil. zaten birçok kitap diğer kitapların kopyası durumunda. saysan üç beş özgün ve insana beyin fırtınası yaptıran kitap var. geçen sene ortaçağ siyasetname kitaplarını okudum ve çoğunun birbirinin kopyası olduğuna şahit oldum. hepsi birbirinden aşırmalar yapmış. hem paraya hem zamanınıza yazık. bunun yanında bir kitabın nasıl ne ne için okunduğu da önemli. kimileri okumuş olmak için, kültürlü görünmek için, bir tartışmada cahil görünmemek için okuyor. haliyle amaçsız okuduğumuz kitapların içeriklerinin çoğunu da unutmuş oluyoruz. usta birliğimde karantinada bir arkadaş vardı. bir sürü kitap getirmiş. her gün iki kitap bitiriyordu. ince ince kitaplardı elbette. ne anladın, kitap ne anlatıyor diye soruyordum iki üç cümleyi geçmiyordu anlattıkları. sadece can sıkıntısını dindirmek için öyle çerezlik okuyup durmuş anlayacağınız. dediğim gibi hangi kitabı nasıl, ne için, ne şekilde okuduğumuz en önemlisi.

gunumuzun en unlu muzik gruplarindan olan (ustune grup tanimam) ve yaklasik dort kisiden olusan amerikali rock grubu. grubun olusum donemi 2008 yillari olsada asil unlerinin duyuldugu donem 2012 yilina tekabul etmektedir. o donem unlerinin en onemli nedeni olan cikis sarkisi ise radioactive sarkilaridir. bu sarkiyla bir cok alanda birincilik elde etmislerdir. benim favori parcalarim ise radioactive (klibi de cok anlamlidir) ve demons'dir.

kendime küçük sürprizler yaparım.

5 dakikaya ordayım.

kanaatimce "kralın giyinik olmadığı" kitaplardan biri. herkesin sözleşmiş gibi öve öve bitiremediği söz konusu romanı okumaya başladığımda "bu nedir arkadaş?" demekten kendimi alamamıştım ve aklıma yıllar önce berna laçin'in sunduğu çocuktan al haberi programı gelmişti. hani o programda büyümüş de küçülmüş yumurcaklar kendilerine sorulan soruları yanıtlar, bazen doğaçlama öyküler uydururlardı. bülbülü öldürmek de işte o çocuklardan birinin anlattığı hikâyenin yazıya geçirilmesiyle meydana gelmiş sanki. ben, öz yeğenimin yaptığı yaramazlıkları, komşu çocuklarıyla maceralarını, mahallesindeki peri masallarını can kulağıyla dinleyemiyorum. işim yok 355 sayfa boyunca ne kültürüne ne adetlerine aşina olduğum bir kız çocuğunun anlattığı öyküyü mü dinleyeceğim? üstelik ne şeker portakalı'ndaki zeze'nin -görece- samimiyeti ne de küçük prens'in felsefesi mevcut. "sonra beti'yle duvardan atladık. o sırada coni dizini çarptı ve laf aramızda canı çok yandı ama belli etmek istemedi. bana sorarsanız bayım, ağlamak üzereydi fakat dişlerini sıktı. o kadar sıktı ki gıcırtısını rahatça duyabilirdiniz ihihi." nasıl, iyi uydurdum mu?

ha, ırkçılığa değiniyormuş. abd'de siyahlara yapılan kötü muameleyi bülbülü öldürmek'ten öğreneceksek vay hâlimize. amerikan edebiyat ve sinema tarihinde siyahlara uygulanan ayrımcılık ve ırkçılıkla alakalı eserlere "geçin la sıraya" desek, bülbülü öldürmek "sen beni öne al, bir onluk veririm" diyerek ancak ortalarda yer alabilir. ayrıca "sakın bülbülü öldürme, ama saksağan öldürmek serbest" demek de nedir arkadaş? ankara demetevler'de "krriiikk" diye her sabah 6'da uyandıran hariç hiçbir saksağanı öldürmeyi düşünmedim. hiç unutmam, askerdeyken yağmurlu bir günde nöbet tutuyorum. bir baktım, saksağanın teki dala konmuş gagasındaki cevizi aşağı bırakıyor. sonra aşağı inip cevizi alıyor ve aynı hareketi defaatle tekrarlıyor. cevizi kırmayı başarana kadar devam etti. gerek zekasını gerekse azmini daha nasıl ispatlasın? üstelik gayet tatlı, siyah ve beyazın zarafetini üzerinde taşıyan, yeşil-mavi tonda göz alıcı bir kaşeyle damgalanmış hayvancağızları niye öldürmeyi salık veriyorsun, hayırdır. ekinleri yiyor diye mi? yesin ulan. hatta fabrikatör fehmi bey'in deyimiyle "hepiniz ölün be!"

not: 1962 yapımı sinema uyarlaması gayet iyiydi. zaten filmin güzel olması yukarıda bahsettiğim üslup ve anlatım probleminin düzeltilmesinden kaynaklanıyor. (ayrıca gregory peck'in oynadığı bir film kötü olabilir mi?)

kıtlama seven bir erzurumlu bence,bi çay?*

1. the matrix (1999)
2. algorithm (2014)
3. wargames (1983)
4. hackers (1995)
5. takedown (2000)
6. the ıtalian job (2003)
7. live free or die hard (2007)
8. blackhat (2015)
9. untraceable (2008)
10. eagle eye (2008)

it means: psikolojim kalıcı olarak bozulmaya devam edecek.

sevdamızı cebimizde taşırız.

kitap aldım.

fakirlik.

sınıfın en güzel kızına bile aşık olabiliyorsun. beğenir mi , statü farkı vs .düşünmeden .