haydi gelin, çayı demledim. *

test çözerken bu umut yüklü şarkıları ve yazarlarımızın güzel seslerini dinlemek harika

zera ama serçe olan.

nermdil: yüreği yumuşak, merhametli.

sen böyle nermdilken, ben seni nasıl sevmem. *

hunimi kaybetmişim. buldum geldim. malum huni olmayınca yazamıyoruz. şöyle bir yazılanlara bakayım dedim. kutsal huni sizi ne etmesin emi? güldürdünüz vallahi. dilerim ömür boyu bol kahkahalı bir yaşamınız olur.

yahu bizi bu kadar ciddiye almayın. biz almıyoruz. alsak zaten kafamıza huni takmayız. hem huniyle gelen huniyle gider. hayır bugüne kadar yazdıklarımıza çizdiklerimize de bakmıyorsunuz, bizi piskevüt adam gibi beka meselesi haline getiriyorsunuz. * halimiz ahvalimiz ortada, tırlatmışız işte. fazlası yok. özerlik zor iş. misal ben uğraşamam öyle alengirli işlerle. şu başlıkta kendi halimizde demleniyoruz. patlama kısmına gelirsek, hah bak işte o olabilir. ona hak veririm. zaten kafadan patlak ve çatlak olduğumuz için patlamamız da kuvvetle muhtemel. freni boşalmış kamyon gibi ilerliyoruz. maşallahımız var. her geyiğin bir sonu vardır. bunun için müneccim olmaya gerek yok. mevzu miadını doldurur. bizde hunilerimizle başlığa el sallarız. hatta topluca yakarız hunileri. yakarsa hunileri hunililer yakar.

hoop çın sesi, yedik vallahi naneyi * sorma gitsin. merak etme, buradaki çokluğun geneli bu mevzularda tokluk şekerini ayarlamış insanlar. yani bizim o mevzulara karnımız tok. hamdolsun tevellüt var biraz. biz bu sözlüğe yiyeceğimizi yedik de geldik.

zaten buradakilerin ekseriyeti, o çokluk bokluk mevzularından bunalan insanlar. bizi biraz okusanız anlarsınız aslında durumu da, sözlükte biliyorsun yazma hastalığı var. okumak üvey evlat. * öyle olunca da yazılar şelale gerisi de hikâye. aman tadımız kaçmasın ali rıza bey kafasında takılıyoruz şuracıkta. ama başkalarının tadı kaçsın tabi buna da hayır demeyiz *, misal canım cicim terör örgütü, otu moku beğenme timi falan kutsal huninin gazabına uğrasın inşallah. sübhaneke, dinimiz, âmin.

yine hatlar karıştı. bu bende sık oluyor. o yüzden üyelik onayı işlerini değerli hunidaşım süngerbob çorabı giyen yiğit'e bırakıyorum.

ve iletiyi bir özlü söz ile bitirelim.



haydi dansa hunidaşlar! milli dansımızı günde en az bir kere yapmayı ihmal etmeyiniz. normalleşme illetine karşı ilaç gibi gelir.

istediğiniz gibi derdinizi anlatabilirsiniz bazen hiç tanımadığını birisine daha çok güveniyor daha çok açılıyor insan

sessiz sakin tabiata sahip olup, kolay sinirlenmeyen, patlama anına kadar olan zaman diliminde birçok şeyi alttan almış, içine atmış, son damlada ağzına ne geliyorsa söyleyen insandır.

of ya çok pis kıskandım. keşke ben alsaydım bu nicki. hoşgelmişsiniz, kahve/çiko alır mıydınız? ya da asa? belki çorap?

intihar notu beni hep çok etkilemiştir;
“artık güneşin doğmasını bekleyecek gücüm kalmadı ama siz yeni doğacak güneşi mutlaka bekleyiniz…”

hiç olmasa da bu aralar fark ettiğim şey. hayatımdan insanlar teker teker eksiliyormuş gibi geliyor, dönüp baktığımda ortada olan bi şey yok hatta sorsam bi sorun da yok ama elimde değil öyle hissediyorum hep. her zaman yakınımda olan birkaç kişi hariç insanlar beni sevmiyormuş, her an bi sorun yaşayacakmışım gibi geliyor**.

kendine öz saygısı olan biri buna yapamaz diye düşünüyorum. yazık yani neyi zorlayacaksın ki değil mi?

(bkz: ben)
ben de hoşgeldim o zaman.

şu an sinir olduğum sözlük özelliği. terapi niyetine, (bkz: kafa sözlük yazarlarının çektiği fotoğraflar) başlığına dalmıştım. hepsi birbirinden güzel fotoğraflara baka baka beğeniyordum. bir an ekranda biraz soluklan yiğidim uyarısıyla, kalakaldım. tamam dedim, beğenmeden bakmaya devam edeyim. olmadı. elim otomatikman beğeni butonuna gidiyor. bir iki sonra pes ettim, çıktım başlıktan. hevesim kursağımda kaldı. belki ben, soluk soluğa beğenmeye devam etmek istiyorum. bitirince dinlenecektim zaten. soluğumu düşünen sözlük yönetimine enişten duygularımla selam gönderiyorum.

edit: bir de kaç dakika ya da kaç saat sonra tekrar beğeni yapabileceğimizi söyleseniz güzel olur. tuvaletti, sigaraydı, suydu gibi ihtiyaç molası verdim geldim, hala sınırlama kapsamındayım. hapse düşmüş gibi bir his. anlayamazsınız.

kendimle olmayı seviyorum. eğer çok fazlaca kalabalıklar içerisinde olursam kendimle yalnız kalmayı özlüyorum. babacan, güven veren, neşeli biri olduğumu söylüyorlar. sanırım bu özelliklerimi kendimle baş başa kalmaya borçluyum.

sözlük yararı için kullanalım kullandıralım.

birçok yazar gibi ben de noktasına kadar aynı olan tanımları okumak istemiyorum.

dediğim gibi bu gibi manzaralardan sıkılıyorum .
(bkz: başlıklara yazılmış bilgileri okumadan aynı bilgilerin tekrar tekrar verilmesi)

ateizm tanritanimazlik olarak anılsa da bu tanım ateistler tarafından kabul edilmez. çünkü tanrıtanımazlik kelimesi tanrının var olduğunu kabuldür bu yüzden onlar tanrının varlığına olan inanç yokluğu şeklinde tanımlarlar.
yukarıda ateizmi sabah akşam tanrıya sövmek sananlar meseleyi çok yanlış anlamış ya da kendilerini ateist sandıkları tanıdıkları tarafindan fena halde işletilmişler.

son birkaç yıldır bizi hissizleştirip tepkisizleştirmeye çalışan hükümetin; pedofililerin, tecavüzcülerin, ensestçilerin ve şiddete eğilimli kişilerin başını okşadığı hamlesi.

bu şartlar altında bizlere düşen, twitter gibi platformlarda ses çıkarmaktır. sessiz kaldığımız sürece hiçbirimizin bu ülkede can güvenliği olmayacaktır.

bence saçma bir haktır.
yani evlat edinilen çocuk ne olacak? garip bir dünyada yaşamış olduğunu hissetmeyecek mi ?
çocuğun psikolojisi ne olacak?
bilen arkadaşlar aydınlatsın garip bir durum gibi geldi bana.