omzumda ve sol göğsümde dövmesini taşıdığım "guitar hero".

genellikle ergenlik doneminde ortaya cikan, bazi kisilerde ise ergenlikten sonra da devam edebilen sendromdur. sebebi ise hos geldiniz dedigin misafirin sadece hos bulduk demekle kalmayip kendisini ilgilendirmeyen seyleri de sormasidir. yani teyzecigim sadece hos bulduk demek ya da nasılsin sorusuna iyiyim evladim sen nasilsin demek neyine yetmiyor gercekten anlayamiyorum.**
ayrıca bkz;

bir insanın başına gelebilecek en kötü durumlardan biridir.

cevap verilmeyip ortadan kaybolmak yerine "seninle iletişimi kesmek istiyorum" demek daha doğru bir davranış olacaktır, aksi takdirde "ben ne yaptım, yanlış bir şey mi söyledim" diye insan kendisini sorgulamaya ve değersiz hissetmeye başlıyor. eğer aklı başında ve olgun bir bireyseniz, karşınızdaki insana bir açıklamayı çok görmemek gerektiğini bilirsiniz.

temmuzda konuşulan karar resmen tamamen kesinleşti.
kaynak
biz avrupa dedikçe adam afrika kıtasına oynuyor.
git gide tamamen avrupailiğimizi kaybedip, batıyla bağlarımızı koparıp davar sürüsü orta doğu ülkelerinden olacağız.
ben hepsine karşıyım da illa bi tarafa yakın olacaksak batıyı isterim abi medeniyetleri var en azından. kuralları ve kurallara uyan bi toplumları. düzen var.
neden angola bana bi söyler misiniz?
angolaya kuduz, sarıhumma-bu zorunlu- ve hepatit a aşısı olmadan gitmenin önerilmediğini biliyor musunuz?
öğrenin o zaman.

sorun bizim gitmemiz değil.
sorun karşılıklı kalkan vizeler.
sorun onların gelmesi, gelebilecek olmaları.
hastalıkları, eğitim durumları, kültürleri.

bak ingiltere'ye bi; ingilizler türkiye'ye elini kolunu ç***nü t*ş*ğını sallaya sallaya girebilir.
ama türkler?
türkler öpe öpe vize almak zorunda.
vize alırken terörist misiniz, hiç düşüdünüz mü gibi soruları yanıtlamak zorunda.
ailesinin eski ev adresine kadar belirtmek zorunda.
diğer prosedürleri zaten biliyorsunuz sıradan.
$120-130 gibi bi para ödüyorsunuz 6 aylık vize için.
canları istemezse vizenizi vermez. paranızı çatır çutur yer.
gık diyemezsin.
bu güçlü ülke davranışıdır.
ihtiyacım yok senin turist parana diyor. artizt.

ve sen türkiye dünyada en iyi konuma sahip dünya üzerindeki tartışmasız en güzel ülke; senin şu düştüğün hale bak. püü.
angola gibi afrika ülkeleri vizesiz gelecek ülkene.
alırsın sen avrupaya vize kardeşim bekle sen.....
artık dubaiye gideriz evi arsayı satıp napalım.

ırkçı değilim kesinlikle. lütfen yanlış anlamayın. ama hastalıklardan korkuyorum.
herkes kendi ülkesinde kalsa ve türkiye biraz güçlü bi devlet imajına sahip olsa yeniden fena mı olur dostlarım?

50 yıldır aynı rifflerle şarkı yapan grup.

goood morniiiinnnngggg sevgili yazarlar!
soğuk illerde yaşayanların buzlarının çözüldüğü, sıcak illerde yaşayanların gökyüzünün mavisinin açıldığı bu saatler tam da kahve içme vaktidir. güzel bir pazartesi oluyor, dilerim güzel bir hafta şeklinde devam eder. şaka maka kasımın da sonlarına geliyoruz. "yine aylardan kasım" şarkısını dinleyerek hüzünlenmek için son 9 gün. sonrasında yeni yıl heyecanı ve yılbaşı planları bizleri bekliyor olacak. her yeni gün yeni bir başlangıç. haydi bakalım kaldırın ılık popişlerinizi ve derin bir nefes alıp kahveye buyrun.

çekicilik konusunda illa ki hepimizin belli başlı kriterleri vardır. işte gözü şu renk olsun, boyu şu kadar, böyle davransın, bunu yapmasın gibisinden ama bazı insanlar var ki adamın karakteri çekici.

ne yaparsa yapsın çekici geliyor. daha doğrusu hiçbir şey yapmasa bile çekici oluyor bu insanlar. bakıyorsun güzel mi, yakışıklı mı? eh işte, belki de değil ama hareketleri, tavırları, tepkileri. belli bir duruşu var ve değişmiyor. değişse de değişmiyor.
hepimizin elbette ki bir duruşu var hayatta. bazen kimi yerlerde, kimilerinin yanında daha farklıdır bazen de hep aynıdır ama bu tür insanların duruşları, hâlleri, tavırları değişse bile karşısındaki insana karşıı (yalakalıktan bahsetmiyorum tabiki) hep içinde bir aura var ve onu görebiliyorsunuz.

hatta çekici olmak değil, çok karakteristik bir karakterleri var bu kişilerin. bir tek onda görebileceğiniz zevkleri, huyları veya alışkanlıkları. gittikleri her yere farklarını da götürürler ve en önemlisi o kadar kendileri oluyorlar ki özgünlük tavan. hani bu saydıklarımı düşününce zaten böyle olan insan çekici gelir diyebiliriz ama böyle olan her insan çekici gelse bile "karakteri "çekici olmuyor. doğuştan böyle olan kişilerin karakteri çekiyor. yaptığı şeyler hoşunuza gitmeye başlıyor. kişi beden dilini, diksiyonu oturtmuş; davranışları, sözleri çok güzel ve kendisi de güzellik veya yakışıklılık anlamında zirve olsa bile bu kişiler onun önüne geçebiliyor. bahsettiğim kişiler de çok iyi bir şekilde beden dilini, diksiyonu, davranışlarını yansıtabiliyor ama kendini kontrol etmesine gerek kalmıyor kişinin doğal hali böyle çünkü sadece kendisi oluyor ve bu da döngü halinde hoş geliyor göze ya da saçma davranışları bile gözünüze güzel gelebiliyor. ama aslında o insanın içinde olan bir şey çekiyor sizi. aura desek? tam karşılamıyor sanki çünkü aura da bir yere kadar eğer insan altını dolduramıyorsa sıkmaya başlıyor. zannediyorum böyle bir auraya sahip olup da altını doldurabilmiş kişiler diyebiliriz.
neyse, var böyle kişiler.

nicole kidman / fotoğraf : fabien baron / interview magazine.

küçüklükten beyfendiymişim.

sol framede gördüğüm iki muhabbet yüzünden açmak ihtiyacı duyduğum başlıktır.

biri diyor "z kuşağı sözlükten uzaklaştırılsın" diğeri diyor "x kuşağının her şeyi ben biliyorum tavrı."

kardeşimmmmm! işiniz gücünüz mü yok? manyak mısınız yahu! salsanıza birbirinizi, abi/abla kardeş geçinin işte. herkes bir hayat yaşıyor ve herkes belli yaşlardan geçiyor. bu ne bir özellik ne de övünç kaynağı, cidden tam bir zekasızlık örneği ya. kimler içinde ne yapıyoruz allah aşkına. çok rica ediyorum kafanızı kullanın.

komedi dükkanında tolga çevik'e eşlik eden hande soral'ın keşfedilip birden ünlü olması gibi, çöpe atılan fotoğraflarının son anda farkedilip ünlü olan burak özçivit gibi, etiler'de falcılık yaparken doğru kişiye denk gelmesiyle müzik dünyasına giriş yapan cem adrian gibi, köpeğini gezdirirken sokakta keşfedilen barbara palvin gibi, ya da ajanslara giderken asansörde yönetmene denk gelip beni keşfetmesi gibi ünlü olmak hayallerimin arasındayken ben de bu şans varken işlerin tersine dönüp tolga çevik'le bir araya geldiğim bölümdeki sahnelerin yayınlanmamış veya benim sahnelerin montajla atılması, çöpe atılan fotoğraflarımın farkedilmeden çöp konteynerını boylaması, etiler de falcılık yaparken yanlış kişiye denk gelip kötü yola düşebileceğim, bindiğim asansörün bozulup içinde mahsur kalıp asla bir yönetmen tarafından keşfedilemeyeceğim ve en kötüsü de köpeğimi gezdirirken benim değil de köpeğimin meşhur olması gibi olasıkların ağır basması sonucu asla ünlü biri olamayacağım farkettiğim durumdur.

asabiyim ben.

peki aynısını almanlar düşünürse? fransızlar, belçikalılar, hollandalılar düşünürse? işte bu kadar basit bu başlığın ne kadar salakça olduğunu görmek. ben de ülkemdeki bu göçmen sorunundan rahatsızım, demografik yapıyı değiştirme gayreti olarak görüyorum. ama bunu önlemenin yolu şovenizm değil. allah akıl fikir versin yahu.

anın değil lakin geçtiğimiz geceden bir fotoğraf paylaşabilirim. belki birilerinin içi açılır

allah o rotring kalemin belasını versin be* gözümde çok büyütürdüm o vicdansızı..
edit: birde tombo imansızı vardı ki peh peh peh..

imgyukle.com/i/YAAwkx

çok beğendiğim bir doğa fotoğrafı

hayatımda yaşanan nerdeyse her olaya “yok artık” dedikten sonra kullandığım söz öbeği.

trt kanalında 27 yıl yayınlanan, levent ülgen'in de sunduğu zeka yarışması ...yarışmada karışık olarak harfler verilerek yarışmacılardan kelime türetmesi, rakamlar verilerek işlemlerle hedeflenen sayıya en yakın şekilde ulaşılması istenir. en uzun kelimeyi türeten ve hedef sayıya en yakın sayıya ulaşan yarışmacı o turu kazanmış olur.

mutsuzum. *