hayatımın uzunca bir döneminin içinde kalan ve duyup duyabileceğim en büyük yalanları içeren pinhani şarkısı.

spotify

buradan
eserimin ismi; bir elin nesi var iki elin sesi var.

oraları bize bi anlatsa dediğim yazar.
göremiyoruz bari dinleyelim.

hoş gelmiştir, ben de hoş gelmişimdir.

ateş kadın şebnem ferah’ın kendisini ebru gündeş ile aldatan eski sevgilisine laf soktuğu mükemmel gaz şarkısı.


hadi ritim tutalım dıptıs:

yalnızca tavşanlar ve papağanlar, kafalarını çevirmeden arkalarını görebilirler.

gecenin körü, gündüzün sıcağı kaybolmuş yerini hafif güzel bir esintiye bırakmış.
çıkmışsın terasa, balkona, bahçene veya pencerenin dibine. dışarıya bakıyorsun. sokak ıssızlaşmış, her yer karanlık, arabalar, çocuklar, rüzgarda kımıldayan yapraklar bile durmuş.
dalıp gidiyorsun. derken bi kımıldanma gözüne çarpıyor. minicik bi gölge beliriyor önce sonra da pıtı pıtı önünden geçen gölgenin sahibi. bir kedi.
pıtı pıtı önünden geçip gitti. nereye gidiyor?

üst edit: gezo'nun değerli katkılarıyla çalma listemiz:
open.spotify.com/playlist/4...
--------------------------------------------------------------------------------------------
pame'de bu hafta "yeni"ler var.

yunan müziğinde son yayınlanan şarkılardan oluşan, yeni müzik haberlerinin de bulunacağı pame radyo yayını, bu akşam saat 22:30'da sözlük radyosunda.

fransız ihtilali'nden önce hizmet vermiş olan fransız meclisi.

başlarda fransız kralı, yasama yetkisini curia regis adı verilen, rahipler ve senyörlerden oluşan bir kurulla paylaşıyordu. fransa kralı iv. philippe (yakışıklı philippe) 1302 tarihinde bu meclise bazı kent temsilcilerini de davet ederek toplumun üç kesiminin de temsil edildiği bir parlamento geleneğini başlatmış oldu. "états généraux (genel meclis)" olarak adlandırılmasının sebebi budur.

bu meclis kralın isteğiyle zaman zaman toplanan, özellikle ekonomik kararların alındığı bir meclis niteliğindedir. ihtilalden önce son kez 1614 yılında toplanır.


bir états généraux tasviri.

ve işte o meşhur zaman yaklaştığında, ihtilale beş kala, fransız hazinesi suyunu çekmişti. bunda amerikan bağımsızlık savaşı'na verilen desteğin katkısı büyüktür. nitekim 1783'te savaş sonlandığında hazinede beş kuruş para kalmamış, üzerine, iç borçlanma almış başını gitmişti. bu ekonomik çalkantıyı dizginleyebilmek birbiri ardına değişen adına maliye bakanları, asillerin de vergi vermesini istiyordu. zira asiller o zamana kadar vergilerden muaf tutulmuştu.

beklenen oldu ve asillerin çok büyük tepkileriyle karşılaştılar. konu parlement adı verilen eyalet meclislerine kadar gitti. özellikle paris parlementi'nde hararetli tartışmalar yaşandı. bu tartışmalar sırasında bir üye, bütün dünyanın kaderini değiştireceğinden habersiz, "bize états généraux lazım!" diye bağıracaktı. diğer üyeler tarafından da beklenmedik bir destek gördü. ve kral, nihayetinde bir états généraux toplamak zorunda kaldı.

175 yıldan beri toplanmayan états généraux'nun nasıl toplanacağını ne kral ne de devlet adamları biliyordu. bu sebepten tarihçiler görevlendirildi. arşivler tarandı ve yol yordam bulunmaya çalışıldı. nihayetinde 300 asil, 300 ruhban ve 600 tiers état olmak üzere 1200 üyeyle toplanacak olan états généraux seçimleri 1789'un şubat'ında yapıldı. ve meclis de kralın gözetiminde 5 mayıs 1789'da versailles sarayı'nda toplandı.

esasen bütçe açığını çözüme ulaştırmak için toplanan mecliste karar almak hiç de kolay değildi. zira her grup kendi menfaatini düşünüyordu. daha ilk toplantıda üç sınıfın nasıl toplanacağı ve oyların nasıl verileceği tartışması çıktı. soylular ve ruhbanlar ayrı ayrı salonlarda toplanılmasını ve sınıf esasına göre oy kullanılmasını istiyor, tiers état grubu ise herkesin tek bir salonda olmasını ve herkesin oyunun eşit sayılmasını istiyordu. bu oy tartışması tam altı hafta sürdü. ama sonuç alınamadı.

sonunda tiers état üyeleri haksızlığa uğrayacaklarını anlayınca, tarihte görülmemiş bir kıvılcımla; önce başkanlarını seçtiler, sonrasında ise kendilerini assemblée nationale (milli meclis) olarak ilan ettiler.

ve böylece 5 mayıs 1789'da tarihte son kez toplanmış olan états généraux, 17 haziran 1789'da yerini assemblée nationale'e bırakıyor ve dünyanın göreceği en büyük devrimin patlak verdiği yer oluyordu.

fernando possea - huzursuzluğun kitabı
friedrich nietzsche - böyle buyurdu zerdüşt

atinalı (bkz: platon) ya da (bkz: plato)'nun ortadoğu coğrafyasındaki ismidir.

eserin oturduğu bağlamı incelemektir. böylece iyi eser kötü eser ya da "e bunu ben de yaparım" sorunlarından kurtululabilir. bazı eserleri anlamak için kültürel sermaye veya eser analizi gerekir.

şiir+kuş.

patlıcangiller familyasından olan bir bitki. zehirleyici özelliği olan atropin maddesinden dolayı halüsinasyonlara neden olur. en son ıspanak zehirlenmelerinde bu bitkinin araya karıştığı ortaya atılmıştı.

tarihler boyunca medeniyetlerin verdiği önemi kaybetmemiş antik yağ. soğuk sıkım ve taş baskı ile meydana getirilmişse bir de havran’dan geliyorsa mutluluk ve sağlık kaynağıdır.

mutluluklar dilediğim yazar.

tavsiyeyi al bildiğini oku.

çince bir sözcüktür.
birbirlerinin kaderinde olan iki insanı birbirine bağlayan güç ve o insanları bir araya getiren tesadüf anlamına gelir. en güzel tesadüflerinizle bir an önce karşılaşmanız dileğiyle iyi akşamlar

resimag.com/p1/3f73e0797003.jpeg

genellikle kötü yazı yazanlar ellerinin beyinlerindeki düşünce hızına yetişememesinden veya yazı yazarken başka konuları derinlemesine düşünmelerinden dolayı yüksek zekaya sahiptirler. ayrıca tarihte birçok büyük ismin de yazı şekli çirkindir.

3-5 yıl yatar çıkar. ikinciyi alır 5 sene sonra..

italyanca'da ''zümrüt'' anlamına gelen efsanevi bir çiçektir, gerçi bazıları bu çiçeğin gerçek olduğunu savunur fakat yine de yetiştirilmesi mümkün olmadığından şu an mevcut değildir. o kadar anlamlı ve yüreklere dokunan bir hikayesi var ki, sözlüğe aktarmamak yazık olur.

bir gün italya'da bir dükün evlilik dışı bir çocuğu olur. bebeğin annesi çiçekçidir ve doğumda ölür. babasıyla bir başına kalan çocuğu üvey annesi öldürmeye çalıştığından dük onu uzak bir yere yollar

söylentilere göre çocuk büyüdüğünde kendini bir kaleye kapatır ve maske takar çünkü kendisini çok çirkin bulur. hem yapayalnız hem de kendini çirkin bulduğundan kalbini kimseye açamaz fakat bahçesinde özenle çiçekler yetiştirir, tıpkı annesi gibi.

bir gün, yoksul bir kız, duvarı aşıp adamın birkaç çiçeğini alıp kaçar. tabii bizim maskeli çocuk buna çok sinirlenir. o, bu kadar özenle çiçek yetiştirirken bu kız da kim oluyordur? bundan sonra çiçeklerinin yanı başında kalıp bekçilik yapmaya karar verir fakat kısacık uykuya daldığı bir anda kız tekrar belirip çiçeklerini çalıp kaçar. adam merak etmeye başlar, kimdir o, neden çiçeklerini çalıyordur? bu düşünceler eşliğinde artık farkında olmadan her gece kızı beklemeye başlar ve yine kızın geldiği bir gece pelerin giyip onu takip etmeye başlar. takibi sonucu kasabaya geldiklerinde anlar ki, kız çok fakir olduğundan adamdan çaldığı çiçekleri satarak geçimini sağlamaya çalışıyordur.

adamın içini suçluluk duygusu kaplar. kıza yardım etmek, nasıl çiçek yetiştirildiğini ona öğretmek ister fakat çirkindir, yapamaz. kızın onu gördüğü anda kaçacağından korkar. sırf o yoksul kız için en nadide ve pahalı çiçeği (smeraldo) yetiştirmeye karar verir. bu, kıza olan içtenliğini, samimiyetini göstereceği en güzel yoldur çünkü. çok zor da olsa çiçeği yetiştirmeyi başarır. şimdi tek yapması gereken kızın gelip çiçeği almasını beklemektir fakat günler, aylar geçer ama kız gelmez. adam endişelenir, korkar ve pelerinini takıp kasabaya ona bakmaya gider. gittiğinde kızın öldüğünü öğrenir. acaba, eğer adamın cesareti olsaydı, kendisini gösterseydi ve hislerini itiraf etseydi her şey değişir miydi?

"o günden bugüne smeraldo'nun anlamı; sunulamamış, açıklanamamış samimiyet ve hisler demektir."

bu çiçeği metafor alarak yazılan çok anlamlı bir de şarkı vardır. merak edenler için

türkçe altyazılı hali burada.
ayrıca kaynak.