babaların her isteğe cevap verirken söylediği söz.

çocukluğumdan beri en sevdiğim aktivitelerden. sanki ağacın geçirdiği onlarca mevsime, dalına konan kuşlara sarılır gibi...

küçükken okul yolunda bir sürü ağaca sarıla sarıla okula gidermişim. hatta babam birinde kesilen bir ağacın kalan kök kısmına sarılıp ağladığımı ona üzülme diye teselli ettiğimi anlatır durur.

erenköy ruh ve sinir hastalıkları hastanesine depresyon tedavisine sırf civardaki kocaman ağaçlara sarılmak icin gittim desem yalan olmaz. hastane civarındaki cadde ve sokaklarda dokusu pürüssüz ağaçların adını kime sorsam farklı bir şey dedi. ayrıca civarda öyle devasa ağaçlar var ki, gördüğüm an yanlarına koşarak gitmemek için heyecanımı zor zapt ediyorum.
sarılmak yeterince abes iken bir de koşarak sarılırsam, hastaneden kaçtığımı düşünebilirler.*

bir de salkım söğüt ve kavak ağacı tutkum var ki evlerden ırak. öldüğüm zaman bir salkım söğüt veya kavak dibine gömülmeyi çok isterim.

ağaçlara sarılın, sarılanları sevin.

"action speaks louder than words"

bir önceki storysinde maybeline, loreal vb. hayvanlar üzerinde test yapan markaların ürünlerini linkleyen kişilerdir. bunları hiçkimse uyarmıyor mu merak ediyorum. yoksa hepsi gerçekten plastik beyinliler mi? bir de çok bilinçlilermiş gibi hemen insanlara duyar kasmaları yok mu ''izleyin... çok anlamlı..'' büsbütün çıldırıyorum.
bunların bir diğer örneği de akşama kadar trendyoldan selülit yağları, en kapatıcı ürünleri, yok toparlayan taytı cartı curtu reklamı yapıp sonra ''beden olumlama'' triplerine girenler. bu ''influencer'' tayfası iyice mide bulandırmaya başladı.

düşünün bebek doğmuş ama kimse nasıl bakacağını bilmiyor. bi aile büyüğü müdahalesi bekleniyor. aile büyüğünün kaynağı ise kendi aile büyüğünün doğruları.

sonra bebek büyüyor yine deneyim eğitim yok. gelişine bi muamele.. çocuk ortalıkta tesadüfi öğrendiği bilgi ve görgü kurallarına maruz bir karakter oluşturuyor.

sonra genç oluyor. ne istediğini nasıl istediğini hayattan bi şeyler istemesi gerektiğini bilmeyen biri olarak karşımızda. bu bölümü de sınavlarla geçiyor.

ardından evleniyor aynı senaryo tekrar ediyor. bilimsel olarak eğitimi alınsa annelik babalık okulu olsa davranış geliştirme öğretilse..

toplum biraz da şekle şemale girmez mi?

bir edep timsali olarak, lambayı söndürmenin olumsuz bir anlam taşıdığı düşünülerek bunun yerine kullanılan, ‘kimsenin ışığı sönmesin, allah kimsenin ışığını söndürmesin’ temennisini içeren, incelik dolu bir ifadedir.aynı şekilde mum için de kullanılır.

peki,ışık sönerse ne olur? göz görmez, bitki yeşermez,ısınma olmaz kısacası hayat olmaz.
bu şekilde düşününce aslında çok daha derin manalar geliyor insan aklına.

ayrıca ısınan lamba da belki de biraz olsun dinlenmeyi hak ediyordur*

bu arada lambayı yakmak yerine de lambayı uyandırmak olarak kullanılırmış.

*

türkiye sosyolojisine az biraz hakim olan kişinin şaşırmayacağı durumdur. hatta aksine bekar olup ailesiyle aynı şehirde yaşamasına rağmen kendi evine çıkmış bir kişi daha çok şaşkınlık vericidir. olması gereken, ideal olan yahut seçme şansımız olsa tercih edeceğimiz durumlar ile yaşadığımız coğrafya ve toplumun gerçeklerini karıştırmayalım derim. zira bu ülkede değil ayrı bir eve, kendine ait bir odaya bile sahip olmayan nice 30 yaşında insanlar var. üstelik kendine yeni bir ev tutacak maddi gücü olduğu halde bu şekilde yaşıyorlar. hele ki bir de kadınsa bu kişi çok istisnadır ki evlenmeden ayrı eve çıkabilsin. bu ülkede pek çok "ekonomik özgürlüğü olan" kadın bile sadece kendine ait bir alanı yani özgürlüğü olsun diye evleniyor. çok acı ama öyle. tüm bunları bildiği ve gördüğü halde hâlâ bu "tip"e şaşıran yoktur sanıyorum.

izdihamı rüyasında görmüş herhal
bana laf atana cevabımı yazarım derhal
bam teline basmayı sevsem de
aşık atışmasında olurum hemhal

hindistan'da bir düğünde gelin, damata matematik sorusu soruyor ancak damat bilemeyince dügün iptal ediliyor. gelin matematik bilmeyen biriyle evlenmeyi kabullenemeyeceğini belirtmiş. gelinin ailesi kadını ikna etmeye çalışsa da gelin kararından dönmeyecek gibi duruyor.

kaynak

"darmadağın gövdemi, çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum."

dur beraber atlayalım.

olamayacağım insan modelidir.
tercih ettiğim tutumlar değil ama hayata bu şekilde yaklaşabiliyorsa belki de biraz daha geç yıpranır ha?

mide yanmasını falan geçtim kısa zaman içinde büyük bir göbeğiniz olacağına işarettir ama işte insan o tadın bağımlısı oluyor.

düzenli kılındığında verdiği huzur u bağımlılık yapan farz ibadet.

şans kapıyı kırınca'nın jose ricardo'su, pardon'un muzaffer'i, g.o.r.a'nın bob marley faruk 'u,seksenler'in fehmi babası. kariyerine sayısız dizi-film sığdırmış, onlarca ödül almış işine aşık bir tiyatro ustası.türk tiyatrosunun kavuklusu.

yaklaşık bir saat kadar önce yummuş gözlerini.huzur içinde uyu,yurdun cennet olsun.

kuzey amerika'da yaşayan, iroquoi dili konuşan bir kızılderili kabilesidir.
iroquoi birliğinin en doğuda yaşayan üyesidir.
kendilerine kanienkehaka deselerde, düşmanları olan algonkin kabileleri tarafından maw unk lin yani ayı halkı olarak adlandırılmalarını duyan hollanda'lılar tarafından "mohawk" ismi ile kayıt edilmişler ve böyle tanınmışlardır.
bugün büyük çoğunluğu kanada'nın quebec ve ontario eyaletlerinde ve birazda a.b.d'nin new york eyaletindeki rezervasyonlarda yaşamaktadır.

beş saatlik bir yolculuktan sonra inerken şoföre el sallamıştım bilinçsizce. o da bana el salladı mutlu oldum.

peru'nun lima kentinde yaşanan bir olaydan adını alan psikolojik rahatsızlık.

kaçırdığı kadına âşık olan adamdan sonra ismi duyulmuş ve rahatsızlığın görülme sıklığı arttıkça namı yayılmıştır. anlaşılacağı üzere kendisi stockholm sendromu'nun tam tersi bir seyir gösteriyor. bilen bilir; stockholm sendromu'nda kaçırılan kişi, onu kaçıran kişiye aşık olur. bunda ise durum tersi şekildedir. rehin aldığı kişiye sempati duyan bir birey vardır. bunun en muhtemelen sebebi; vicdanen duyulan rahatsızlık veya suçluluk duygusu.

suçlu, suçunun farkına vardıkça vicdani olarak rahatsız oluyor ve bu rahatsızlık zamanla suçuna karşı bir sempati duymasına sebep oluyor. sonra da ver elini aşk. *

13.

tarçının arkadaşları nurçin gülçin ve yalçın'ı
ister misin tanımayı kakuleyi tarçını.
elmır onlara gelince çocuklar sevinince
tarçın sana gülümser ne bilmek istersin der
bir tohum filizlenir serpilir çiçek açar
sırlar açığa çıkar ve meraklanır çocuklar
çın çın çın çın çın çık ortaya tarçın