gece mesaisi başladı.. ağlama odasına doğru gidiyoruz biz..

kış güneşi çalıyor*... yaşar'dan sonra tarkan dinlemek de bir başka güzel.*

hemen her şeye sinirlenen, etrafındaki her şeyden rahatsız olup agresifleşebilen bir insan olmaktır. yanındakiler daha neye kızdığını anlamadan esip gürlemeye başlar.*

sinema dalında çağ atlasa da ülke olarak istenilen refah düzeyi ve siyasi ortama sahip değil. ortamı değerlendiren insanlar çıkmış ki kültürel anlamda çıtası yüksek bir halk olmanın gururu içerisindeler. bu da sinemada yeni anlayış, yeni perspektif, yeni sinema adamlarını ve yönetmenlerini ortaya çıkarmış. yazar neslihan acu, iran sineması hakkında şu tarifi yapmış :

bütçesi küçük ama insanlığı büyük samimi, dürüst filmler.

karşımda günün çehresi bir yaslı çatık kız, hüsnün o kadar taze ki sevgim yakışıksız

| cemâlî nâbedit

sözlerin zarifliğine bakın. günümüzde de iyi yazarların, keşfedilmemiş yetenekli şairlerin varlığına inanıyorum. ancak şöyle sözlerin varlığının sona erdiğini düşünüyorum.

karşılığında "o halde fizikle ilgili ukde bırakın da doldurayım" dediğim beyan.

ardında beni bıraktı, kırgınım ona.

kahvaltı masasında, yine çenemin düştüğü bir gün, çaydanlıktan demi bardağa doldurup, kaynar suyu bacağıma, bardağa doldurur hızda ve çoklukta boşalttım. böyle bir yanık acısı yok. yıl oldu hala izi duruyor.

liseler arası basketbol maçları düzenlenirdi, hâlâ yapılıyor mu bilmem. sağlık meslek lisesi ile maçımız var, sadece bir avuç öğrenci gitmişiz izlemeye. öyle uyduruk bir lise takımı, hepi topu 5 adam var yedeklerimiz bile yok ama kazanırsak dünyalar bizim olacak. hepimiz yerimize yerleşmişiz, maça yarım saat var ya da yok. ragıp hoca koştura koştura bize geliyor ama ben farkında değilim ağzıma cips tıkıyorum. tuttu kolumdan, ilker midesini bozmuş gözünü seveyim yerine geç diye sürüklemeye başladı beni. el mecbur hocaya hayır denir mi diye giydim formayı çıktık oynadık. çok az farkla maçı kazandık üstelik. gerçi ben forma mabadımdan düşmesin diye bir elimle şortu tutarak oynuyorum öyle bir rezillik. ertesi gün bizi koyun pazarındaki kurbanlık koyunlar gibi dizdiler kürsüye, müdür tebrik konuşmasını yaptı; isimlerimizi okuduktan sonra tek tek elimizi sıkıp bırakacak bizi. sıra bana geldi, ilker gel oğlum diyip kutladı beni. hocam dedim bir yanlışlık var. durdu bana baktı sonra erkek tıraşı saçıma baktı iki saniye bir sessizlik oldu. müdür bizim ragıp hocaya dönüp tüm okulun duyacağı şekilde tüm şaşkınlığı ile bağıra bağıra "ragıp hocam, kız bu" dedi. komik olan olaydan ziyade müdürün suratında ki şaşkınlık ifadesidir benim için. zamanında saçım yüzünden kız giyinme odasından çıktığımı gören hocalardan azar yemişliğim bile vardır.

mideme saygım yok ikilisi.

çıkan istatistikler iyimser kalmış bile diyebiliriz. sokak röportajında söyledikleri için ifadeye çağrılan vatandaşlar oldu bu ülkede. ifade özgürlüğü var diyenlerin siyasi görüşlerine bakılırsa durum daha net ortaya çıkar zaten. öyle bir ifade özgürlüğü ki sadece hoşlarına giden şeyleri söyleyebilirsin.

gül , ey saf çelişki...
onca gözkapağı ardında,
kimselerin uykusu olmama zevki.

duino ağıtları_

iyonlaştırıcı radyasyon dedektörü. geiger sayacı ve geiger-müller sayacı olarak da bilinir.

sayaç içerisinde, içinde alçak basınçlı gaz olan bir tüp bulunur. gaza giren radyoaktif parçacık iyonlaşarak gazı iletken hale getirir. tüp içerisindeki yükseltgenler, iletkenlik seviyesini katlayarak artırır ve onu ölçülebilir seviyeye getirir. böylece ortamdaki parçacık akısının okunması ve radyasyonun tespiti mümkün olur. düşük oranlardaki radyasyonun tespitinde kullanılır.

çernobil faciası sonrasında elinde bunlarla poz kesip "radyasyon falan yok" diyenler vardı. neler gördü bu ülke *

hastanede doktorun içeride hastası varken tahlil gösterme bahanesi ile içeri dalmak.

mustafa kemal atatürk.

güncel bırakıyorum. maç 2 saat kadar önce bitti.

biraz önce sabahattin ali'nin hayati ile ilgili bir dergi okudum. heyecan, merak ,bilinmezlik, kırgınlık, kızgınlık.. duygu karmaşası içindeyim..

bu cümleyi kuran kişiye "aferin, iyi b*k yiyorsun" diye karşılık verip geçiniz.

"burada kazanırsak her yerde kazanırız. dünya iyi bir yer, savaşmaya değer, bende ayrılmayı hiç istemiyorum." cümlesi onun kaleminden çıkmış olmasına rağmen bir av tüfeği ile intihar etmiştir . böylece çanların kimin için çalmış olduğu da bir gizem olmaktan çıkıyor sanırım.

işte o en arka sırada kimle oturuyorsanız hayatınızın sonuna kadar arkadaş olmanız çok yüksek olasılıktır. 9 sene oldu. allah bozmasın , hiç sorunumuz olmadı