ilk üç ay kötü bir hastalığım olduğunu öleceğimi sandığım bir dönem olmuştu. sürekli ölüm korkusuyla ağlıyordum. annem bana karşı despot biri olduğu için ona da söyleyememiştim. neyse ki medresede arkadaşlarımdan bunun olağan bir durum olduğunu öğrenmiş rahata ermiştim.
...
ikinci anım ise; alt katımızda oturan komşumuzun üniversiteye giden yeğeni tuvalet penceresinden arka tarafa attığı pedler incir ağacına meyve gibi takılıp kalmış. sonunda komşu binadakiler o kızın misafirliğinden habersiz olduklarından binadaki tek kız çocuğu ben olduğum için bizim kapımıza dayanmışlar.
annemden acayip bir dayak yemiştim. akşama alt kattaki komşu bunu yeğeninin yaptığını itiraf etmişti. *

gerçekten iyi ki almışım dediğim ürün. başlığının ufak olması, en arkalara rahatça girebilmesi de çok sevdiğim özelliklerinden. 2 dakikayı 30'ar saniyelik periyotlar halinde çeneyi 4 parçaya bölerek fırçalamaya programlanmış dolayısıyla her 30 saniyede titreşimli uyarılar vererek diğer tarafa geçmenizi sağlıyor. f/p olarak düşünüldüğünde gayet mantıklı ve işlevsel bir ürün olduğunu düşünüyorum.

otuz ikinci osmanlı padişahı sultan abdulaziz'in eğlenceli ve oynak bir bestesidir.

destekte miko varsa en kral final boss'a bile kafa göz dalarsınız hiç düşünmeden ki hayatınıza dokunuyorsa, her türlü destekte miko vardır. öyle bir toplar ki arkanızı, çoğunlukla arkanızın toplanması gerektiğinin farkında bile değilsinizdir. öylece savaştığınızı sanır, görmeyi bilmeyecek kadar körseniz de tek başıma boss kestim dersiniz.

anasının karnından support doğmuş, bi de ben warrior'um diye geziyor garibim kaç yıldır. ben seni çözdüm miko, bana güven.*

türkiyenin'de 50'li yıllarda demokrat parti zamanında nasibini aldığı yardımlar. elazığ depreminden sonra bir okulun çatısında o kadar yıldır bozulmadan durabilen yağlar çıkmıştı.ilgili habere şuradan bakabilirsiniz.https://www.milliyet.com.tr/gundem/...

tüm gece ağlayıp sabah hiçbir şey olmamış gibi makyajını yapıp hayatına kaldığı yerden devam eden yazarınızdır.

yanlış bir tercih, hanımefendilerimize portakal atılır sözlüğümüzde.

iskender pala'nın ismi ''matem damlası'' anlamına gelen kitabıdır. yusuf ve şahin sevdiklerine kavuşamayan ve kaçmak zorunda kalan iki kişidir, yolları bir şekilde kesişen ikilinin farklı hikayesinin yanında o zamanki osmanlı'nın sosyal ve politik yapısı da işlenmiş. külhan kültürü, lale devri, halkın isyana sürüklenişi ve patrona halil isyanı bir de lale yetiştiriciliğinin incelikleri aşk ve cinayetle harmanlanmıştır. dili az ağırdır ancak biraz uğraşla herkes anlayabilir.

genel olarak alkol diyebilirim. sanki içmeden romantik olunamıyor.

çok iyi düşünülmüş. bence eğlenceli olacak gibii. emeği geçen arkadaşlara da teşekkürlerr.*

vaveyla, çığlık.
arapçadan dilimize geçmiş bir kelimedir. aynı zamanda namık kemal'in bir şiirinin adıdır.
seslerin estetiği sanırım bu kelimenin güzelliği. içinde barındırdığı ızdırap da elbette bir parça çekmektedir kendine.

şikeste, kırık.
tevfik fikret'in rubab-ı şikeste adlı kitabıyla tanıştığım sonrasında kendime en yakın hissettiğim kelimedir kendisi. farsçadan dilimize geçmiştir.
ne zaman kalbim kırılsa, ne dem kendimi yalnız bükük hissetsem, ne dem sızlasa özlemlerim hep bir "şikeste" hissederim kendimi. bütünlenemediğimden şikesteyim ben.

fazlası kesinlikle iyi bir özellik değil, ve bu bende maalesef mevcut.
tanıdık tanımadık herkesi incitip kırmaktan çok korkarım, ama bu kırıcı bir söz söyledikten sonra hissettiğim bir duygu değil, söylediğim normal bi cümle için “ya şu anlamda anlar da karşımdaki kırılırsa” diye düşünecek kadar.
üzüntünüzü, kırgınlığınızı belli edemezsiniz çünkü karşıdaki kendini kötü hissedince siz daha kötü hissedersiniz.
başkalarının size kırıldığını darıldığını söylediği olaylar, sizin başınıza gelse muhtemelen kimseye hissettirmezsiniz.
geçenlerde en yakın arkadaşımı fark etmeden çok kırmışım, o kadar üzüldüm ki günlerce gözlerim şiş gezdim, arkadaşım bile şok geçirdi bu kadar üzüleceğini bilmezdim diye.
eğer böyle biriyseniz size tavsiyem benim gibi bu zaafınızı kullanmayacak insanlarla dost olun, yoksa çok canınız yanar.

sırrını biliyorum, aklından geçenleri biliyorum der gibi bakmaları ve durup dururken acil bir işleri çıkmış gibi koşarak gitmeleri.

1853-1890 yıllarında yaşamış post-empresyonist ressam. en ünlü eseri, kaldığı sanatoryumdaki penceresinden gördüğü manzarayı resmettiği yıldızlı gece'dir. gökyüzü ancak bu kadar güzel resmedilebilir gerçekten.
ayrıca amsterdam'daki van gogh müzesi görülmeye değerdir.

john frederic daniell tarafından bakır ve çinko elementleri ile yapılan bir deney sonucunda icat edilen pil.

daniell, biri çinko, diğeri bakır olmak üzere iki çubuk kullanır deneyde. çinko çubuğu çinko sülfat çözeltisine daldırır. bakır çubuğu da bakır sülfat çözeltisine. sanıyorsunuz ki "şöyle olur böyle olur" diyeceğim. hayır, bu hareketlerinin sonunda hiçbir şey olmaz.

bu kez daniell başka bir düzenek kurmayı akıl eder. çubukları ayrı ayrı kaplara koyar. bunları tuz köprüsü adı verilen bir alet ve iletken bir telle birbirine bağlar. bunun sonucunda bazı kimyasal tepkimelerin gerçekleştiğini gözlemler. tepkimelere ek olarak elektrik enerjisi üretildiğini de görür ve ortaya çıkan bu düzenek daniell pili adını alır.

görsel dummies. com'dan alıntıdır:

istemediğim,kafamdan atmak istediğim her türlü anıyı ve insanı silebiliyorum hafızamdan.bazen istemsiz yapsam da bunu gerçekten işime yarıyo doğrusu.

bence gençlere gelene kadar biraz daha geçmişten günümüze gelerek jenerasyonları incelemek gerekir.

jenerasyonlara baktığımızda x didindi, çalıştı, para kazanma önceliğiydi, siyasi çalkantılardan en çok onlar etkilendiler ve sorumlulukları fazlaydı. x jenerasyona kıyasla y jenerasyon nispeten rahat ve apolitik, neme lazımcı yetiştirildi, y ler şimdi prens prenses yetiştirmekle meşguller.

ben sosyal medyanın zaten şu an dünyanın afyonu olduğunu düşünüyorum, buraya harcanan enerjiyi doğru kanalize edebilseydik şu an dünyamızın çözemediği sorun kalmazdı. bu yüzden sadece gençler değil, gençleri maruz bıraktığımız dünyayı sadece izleyerek ya da en fazla bir yerlerde yorum yazarak içimizi rahatlatan bizler de suçluyuz.

çocukları, gençleri dört duvar arasında yaşamaya mahkum ettik, oyalanmaları için ellerine telefonlar ipad ler verdik, iyi bir eğitim veremedik, gelir dağılımındaki adaletsizlik aldı başını gitti. kısacası nasıl bir dünya bıraktık ve ne bunun karşılığında ne bekliyoruz?

şapkayı bütün jenerasyonların önüne koyması ve düşünmesi gerekiyor.

gençler konusunda genelleme yapılması da hakkaniyetli olmaz.

bazı gençler evet çok rahat, belki ömür boyu çalışmasalar da sorun olmayacak, maddi anlamda çalışmalarına gerek de yok (ki çalışmak sadece para kazanmak için gereklidir düşüncesine katılmıyorum) .

ama benim üzüldüğüm şu; pırıl pırıl gençler de var istihdam sağlanamadığı için amaçsızlık içinde boğulan ve çürüyüp giden.

tam tıkayıcı olmayan bir trombüsün kitle etkisine bağlı daralma sonucu oluşan göğüs ağrısı ile karakterize durumdur.
stabil anjina'ya nazaran hem istirahat hem egzersiz zamanı oluşabilir.
ileri tıkanıklıklarda miyokart infarktüsüne neden olabilir.

henüz kurulmuş bir sözlüğün girişimlerinin sözlük formatının önüne geçme sorunsalıdır. her gün radyo programları başlıklarına maruz kalmak istemeyenler, radyo sevmeyenler olabilir. bu husus biraz abartıldı diye düşünüyorum. sorunların yaşanması da tuz biber oldu.

ne mutluyum ne mutsuz
ne uykulu ne uykusuz
hep bir arada kalmışlık
hep bir belirsizlik hissi
ilk başlarda sevmesem de şimdi iyi ki böyleyim diyorum.
hani derler ya hayat otobüsün sol camından etrafı izlerken, sağ camından kaçırdıklarımızdan ibarettir. diye.
işte ben yine ortadayım. şoför koltuğunun yanındaki koltuktayım. muavinim ben.
hayatımın şoförü olmak istiyorum.