bir tanımını beğenmek için ekrana yüz kere tıkladığım ve azmin sonunda güzel tanımını beğendiğim yazar. sanırım telefonumda bir sorun vardı ve o güzel tanımı beğenemiyordum, adeta çıldırmıştım.. o derece severek takip ettiğim yazardır. bir de sayesinde birçok şarkı ve sanatçı keşfettim. *

tahminen kendimize benzeyen herhangi bir canlı ile karşılaşmamız durumunda verilebilecek tepkiler nedeniyle alındığını düşündüğüm eğitime konu olan haber. plazma silahıyla saldıracak bir yaratığa karşı işe yaramayacağını sizin kadar onlar da biliyordur sanırım.

bu arada biz böyle şeylere komik deyip geçerken birilerinin, kendince ve basit de olsa önlemler alıyor olması takdire şayan bence. yani biz her zaman her işin dalgasında olup hiçbir şeyi beğenmezken, bir şeyler olup bittiğinde çareyi başkasından beklemeye de alıştık iyice. bakınız aşı mevzusu... bu kadar basit bir konuda bile böyleysek, daha büyük bir sorun karşısında ne yapardık acaba.

kendi adıma, dünyayı başka yaratıkların istilâ edeceğini düşünmüyorum. birileri bir tiyatro çevirip bunu tüm dünyaya bir güzel yutturabilir, o başka konu. doğal olanının gerçekleşeceğini pek düşünmüyorum ama yine kendi adıma konuşayım, ihtimaller için bile önlem almak iyidir. sonradan ağlamaktansa...

"alp dağları arasındaki köy"
charles euphrasie kuwasseg

öğretmenliğimin ilk yılı. bir öğrenci beni baya çileden çıkarmıştı, karşımda zincir sallayıp üstüme yürüyecek kadar. çocuğu tutup dışarı attım ama sinirden titriyorum. o sırada bir arkadaşa denk gelip sınıfa bakmasını rica ettim. yangın merdivenine çıkıp sigara yaktım, ağlaya ağlaya içtim.

rengin-aldatıldık.

çocukken daha mı mutluyduk yoksa eski günleri özlediğimiz için mi mutlu olduğumuzu düşünüyoruz bilemiyorum. sonuçta yıllar geçiyor ve her geçen yıl masumiyetimizi kaybediyoruz ama çocukken mutlu olduğumu düşündüğüm anlar tabii ki var.

mesela semt pazarı olduğu günün akşamı mutlaka balık pişerdi evde. sanki o balığın tadı bile başkaydı. az bulunan şeyler değerliydi ve değerini bilip mutlu olurduk. bizim çocukluğumuzda da sahip olamadığımız şeyler vardı ama arkadaşlarımızla sokaklara koştuğumuzda unuturduk. bir sürü oyuncağımız yoktu belki ama karton bebeklerimizi giydirir, elbiselerini tırnağımızla düzeltirdik.

biz çocukken mutluyduk galiba...

fenerbahçe bir futbolcu kaybetti ama bir taraftar kazandı minvalinde bir basın açıklaması beklediğim moderatör. hayırlı olsun , ayağında taş değmesin.


edit : kendisinden bir henüz bir balkon konuşması gelmemiş olmasına rağmen , ben kendisine ithafen şu tanımı bırakıyorum : #1788668
hayırlı sözlükler.

oğuz atay-tutunamayanlar
albert camus-yabancı
george orwell-1984
goethe-genç werther'in acıları

sadece zemin katta oturan yazarların beğeneceği muhtemel olan tanımdır. *
sadece yazarları değil tüm yurdu birbirine düşürür bu mesele...

önemli bilgi: yönetim planına, "zemin katta oturan kiracı yahut daire sahiplerinin asansörü kullanmadıkları, asansörden faydalanmadıkları ve bu sebepten ötürü asansör harcamalarından muaf tutulacakları." maddesi eklenir ve bu madde çok çok anlayışlı yurdum insanı, sevgili apartman sakinleri tarafından onanırsa, söz konusu ücretten muaf tutulurlar. tutulurlar mı ? hemen bakalım:

aaaa ama dur kardeşim! ne diyorsun? yasaya göre ortak masraflar tüm apartman sakinleri tarafından ortaklaşa ödenmeli!

he, he. kadın kullanmıyor yahu, neden ödesin?
her yasamız düzgün değil mi? kaldı ki bu düzgün olsun.

linç olmamak dileği ile
sevgiler, yönetici

anne kokusudur.

varlığını bilmediğimiz ormanın mı ağacı devrilmiş!

filmde 2015 yılında uçan arabalar, kapsül yemekler vs hoop günümüzde vatandaşa çay fırlatılıyor. evet.

güne mutlu başlamak için sözlüğü selamla. günaydın sözlük!

escinsellik karşıtı ya da homofobik değilim. ancak tesvikin özellikle son yıllarda bombardıman halinde olduğu noktasında hemfikir olduğumuzu düşünüyorum. gayet yerinde bir karardır.

meydan bana kalacak diye korkuyorum. bunu bu sözlüğe yapmayın erenler.
edit: bir de düzeltme yapmış laf sokmak için, sende bu kadar yer etmem neden acep? * sanki biz de 'kallavi yazarız' diyoruz.

her yerde yapılmaması gereken espri türüdür.

4.murad devri yasaklarından biridir. istanbulda 1555'ten ber kahve ve 1605'ten beri tütün yoğun şekilde kullanılmaktaydı. şehir, mükellef ve çok sayıda kahvehanelerle doluydu. bunların bir kısmı yeniçeriler tarafından işletilmekte ve pek çoğu zorbaların toplantı yeri konumundadır. 4.murad, yangına sebep olduğu gerekçesi ile 1633 yılınd bütün kahvehaneleri kapatır ve evlerde dahi tütün içilmesini yasaklar. bazı şairler bu duruma şu dizeler ile göndermede bulunmuşlardır.

zararsız bir duhan hakkında n'eyler bunca dikkatler
duhan-i ah-ı mazlumanı men'eylen hüner/oldur.

bu tarz birçok şiirle yasaklar protesto edilmesine karşın 4.murad han'ın tavrında katiyetle bir değişiklik olmadı. 4.murad henüz saltanatı'nın başında kin tuttuğu bu zorbaların kökünü kazımak için bu meseleyi bir koz olarak kullandı. yasağı bizzat padişah takip etmiş, her gece kılık değiştirerek celladı ile beraber şehrin en kuytu yerlerini gezmiş, yasağa riayet etmeyen zorbaları ve tabii bu arada birçok günahsız tiryakiyi idam ettirmiş, cesetlerini sabahleyin herkesin görebilmesi için en kalabalık meydan ve caddelere bıraktırmıştır.

not: yılmaz öztuna'nın büyük türkiye tarihi ansiklopedilerinden yardım alınarak yazılmıştır.

suratıma tokat gibi vuran gerçek. kim kaldıracak şimdi bu kalbin kırık parçalarını yerden. vileda nerede lan!

zed's dead baby ukdesi.

çocuktum. hiç istemediğim bir işi yapacaktım ama nasıl gönlüm yok böyle anlatamam. neyse işte yoldayım. bir baktım arı kovanı kaldırıma düşüp parçalanmış. arılar boş beleş dolaşıyor etrafta. tamam dedim korkma sakince geç yanlarından. geçerken ayağımı soktu meretler gjfjgj. gönlüm olmayan işi bir sebepten yapamadım.

t: akraba ziyaretleri zoraki yapılır. gönüllü yapanı hiç görmedim.