tv programı esnasında orduya hakaret sebebiyle verilen ceza.

radyo ve televizyon üst kurulu (rtük) başkanı ebubekir şahin, chp mersin milletvekili ali mahir başarır'ın katıldığı tartışma programına verilen 5 kez program durdurma ve idari para cezası ile ilgili yaşanan tartışmalar üzerine, "rtük olarak halkımızın göz bebeği olan ordumuz başta olmak üzere milli ve manevi değerlerimizi korumaya devam edeceğiz" dedi.

buradan

şuan aslında çok huzurluyum sanırım. evet evet, doğru kelime huzur...

insanın doğum gününde sınav sonuçları açıklanır mı*. zaten mezun diyordum nitekim öyle de oldu fakat bilmeme rağmen üzüldüm.

yine de yanımda 'üzülme seneye bir daha denersin ve yaparsın, pandemiden okula mı gidebildiniz' gibi teselliler veren bir ailem olması çok güzel. hele ne olursa olsun moralim yüksek olsun diye bana iyi şeyler söyleyen, beni sürekli güldüren bir ablam olması çok güzel...

doğum günümde dayımın beni bolca güldürmesi ve 'ne istersen al hepsi benden' diye bir kıyak geçmesi de çok güzel...

burada tanıdığım ve konuşmamı ilerlettiğim canım abimin ve canım yazar arkadaşımın iyi dilekleri ve kutlamaları da benim için çok özel...

gece olunca ateş başında arkadaşlarla oturmak ve dc oynayıp, kahve içip, sohbet muhabbet etmek sanırım köyde yapılabilecek en güzel aktivite ve bu günü daha da güzel kılan, sabahki üzüntümü hemencecik unutmamı sağlayan dostlar çok özel...

ve ne olursa olsun yanımda olan, her zaman benim iyi olmam için, mutlu olmam için çabalayan, en mutsuz anımda bile beni güldürebilecek tek kişi olan efulim ile konuşmak, gecemin onunla güzelleşmesi hem çok güzel hem çok özel...

insan, yanında sevdikleri olduktan sonra, tartışmalar da çıksa, anlaşmazlıklar da yaşansa, kötü zamanlar kapıda da olsa, kalbinde o huzuru duyabiliyor. o yüzden iyi ki diyorum... iyi ki onlar hayatımdalar. onlar benim için çok güzel ve özel insanlar. sahi ya sevdiğimiz insanlar olmasaydı, bu dünyada gerçekten yaşanır mıydı?

diplomasız öğretmen olunamazken adam diplomasız başöğretmen olmuş.

muz cumhuriyeti’ne özgü bir hadise.

zartoşt bardağın sadece dolu tarafina bakmayan, iki yönlü yorum yapabilen, aslını inkar etmeyen ama ırkçı'da olmayan bir yazardır okurum, beğenirim.
her düşüncenin, her fikrin, terbiye ve karşılıklı saygı, içinde yazılmalı, konuşulmalı, tartışılmalı.

ben intiharı bir çözüm ya da cesaret belirtisi olarak görmüyorum asıl cesaret bütün problemlerin karşısına geçip yaşamaktır. ayrica eğer sizi intihara sürükleyen kişi ya da kişilerin bir gram suçluluk duyacağına inanıyorsanız kalkın şimdi öldürün kendinizi ama siz öldüğünüz ile kalırsınız. gerçekten konuyu bilmiyorum ama geçmiş olsun sevgili rimbaud, umarım hayat bir gün seni intiharına pişman edecek kadar güldürür.

eksiklikler. biri bir diğerini tamamlıyorsa ve bunu layığı ile yapıyorsa çok zor kopacak bir bağ oluşur.

türkiye'deki binlerce mühendislik bölümü mezunu işsiz vatandaş düşünüldüğünde isteklerini bir daha gözden geçirmesi gereken kadındır.

incir ağacıyla birlikte çocukluğumu hatırlatır.yeri ve anlamı ayrıdır.

iki küçük çocuğun tacizi, tecavüzü, şiddeti, çizerek anlattığı bir ülke düşünün.
ya da düşünmeyin, çünki toplumun ahlak düzenini şort giyen kız, ıssızda dolaşan köpek, sahnede şarkısını seslendiren şarkıcı bozuyor.
karaktersizliğini midemi bulandırıyor.
" bizi bu ülkede yaşamaktan utandıran, nefret ettiren herkesin allah belasını versin."
#elmalı davası

şakacı öğretmendir.

lanet bir şeydir. markete kadar gideyim dedim maskemi taktım gidiyorum gözlüğümün camları hem yağmur taneleriyle hem de maskeden dolayı buharlaştığından 5 dakikalık yolu 20 dakikada gittim. gözlüğü çıkartsam önümü göremiyorum çıkartmasam sinir krizi geçirecem eşiğindeyken çıkartmamayı tercih edip kaymamak için penguen gibi yürüyüp eve başarılı bir şekilde görevimi tamamlayıp döndüm.

ted'i ilk gördüğümde "işte bu ben" dedim. kişiliğime bu kadar uyabilir. diziyi izlerken kendi hayatımı izlermiş gibi oluyorum.
t: legen, wait for it, dary. legendary bir dizi.

mumları yaktırıp, şarabı açtıracak kadar güzel bir yayın oluyor. viva romance.

kendisini seven, kendi kendine mutlu olabilen hiç kimse tamamen yalnız sayılmaz.

saçma bulduğum çıkarım.

anlamlandıramadığımız ya da irademiz dışında hareket eden çoğu şeyden korkarız.

mesela hayvanlar. irademiz dışında hareket ettikleri için bazılarından korkmuyor muyuz?

başlıktaki mantıkla inancı olan insanın hayvanlardan korkmaması lazım ama korkuyorlar ne hikmetse.

gerçek hayatta ne kadar değer görüyoruz? ya da gördüğümüzü sandığımız değer ne ölçüde gerçek? ayrıca bana neden değer versinler? gönüllü olarak yazdığım bir mecrada beklentimin sınırları ne olmalı? bu sorulara net cevaplar bulamadığımı hatırlattı bu başlık.

bilgi denizine kelimeler taşıyan dereler kadarız olsa olsa. bir kaç derenin kurumasının eksikliği elbette hissedilmeyecek. genel bir kuraklık olmadığı sürece de denize akacak yeni bir dere elbet kopup gelecek.

bir an uykulu gözlerle okumuşum ki ilk tanımı, aha dedim 20 bin harcanabilir karmaya elveda.

ama öyle değilmiş işin aslı.*

bir kadın var tüm parıltıların altın olduguna inanan ve bir merdiven satın alıyor cennete uzanan. ve vardığı zaman oraya biliyor ki. dükkanlar kapalı olsa bile. tek bir kelime ile geldiği şeyi elde edebilir. bir isaret var duvarda. yine de emin olmak istiyor. çünkü bilirsiniz bazen iki anlamı vardır kelimelerin orda, dere kenarındaki agaçta. bir kuş var şöyle diyor şarkısında, bazen kuşkuyla dolar tüm düşüncelerimiz.*

gökten nâzire indi sihâm-i kazasına
nef'î kendi diliyle uğradı hakk'ın belâsına

(bkz: nef'i)

sonu hüsranla biten şeylerden biridir, hiç gerek yok.