tabii ki de evde telefonla konuşurken istemsizce tüm evi dolaşmak.

net flora.

savaş sonrası mustafa kemal atatürk’ün seyit onbaşı’yı ziyarete geldiği anıyı paylaşmak istedim bende. hakan mengüç’ün “hiçbir karşılaşma tesadüf değildir” kitabında okumuştum.

cephaneliklerin iyice tükendiği, umutsuzluğun baş gösterdiği sırada hem arkadaşlarını kurtarmak hem de vatanını kanının son damlasına kadar savunmak için bir insanın tek başına yapamayacağı bir iş başarmış seyit onbaşı. 275 kiloluk önündeki top mermiyi sırtına vurup taşımış ve topun ağzına sürmeyi başarmış. o topla düşman gemilerinden biri batırılmış, bölgede savaşın kaderi değişmiş. sonra memleketine dönen seyit onbaşı, hiçbir zaman top mermisini kaldırıp savaşın seyrini değiştirdini anlatmamış kimseye yıllar boyunca. tam 11 yıl sonra atatürk havrana gelmiş ve nahiye müdürüne; “burada seyit onbaşı olacaktı. benim onu görmem lazım.” demiş. nahiye müdürü şaşkın tabi. seyit onbaşının hangi köyde oturduğunu bilmiyor, kim olduğundan emin değil. ertesi gün jandarmalarla birlikte aramalar başlıyor ama sonuç alınamıyor. seyit onbaşı kömür almaya gitmiş akşam evin önünde jandarmaları görünce korkuyor. kaçak kömür yüzünden ceza göreceğini düşünüyor. jandarma seyit onbaşıya kaçma diye sesleniyor. seyit onbaşı;” suçum ne ki? neden evimi bekliyorsunuz?” diye soruyor. “paşa seni çağırıyor” diyor jandarma. “hemen gidelim hadi” diye karşılık veriyor seyit onbaşı. ankara’ya nasıl gidecek bir an durup düşünüyor. ayağındaki çarık bile yırtık, üstü başı dökük. bu halde ankara’ya gidip paşa’nın karşısına çıkamaz, tren parası bile yok . “paşa havran da seni bekliyor” diyor jandarma. direk nahiye müdürünün yanına götürüyor seyit onbaşıyı. bakıyor ki koca seyit’in üstü başı perişan. gece vakti bir berber bulup traşını yaptırıyor, kendi ceketini üzerine giydiriyor ama kolları kısa kalıyor önü de kapanmıyor. bu halde çıkıyor seyit onbaşı atatürk’ün karşısına. “hoşgeldin paşam” diyor kocaseyit. “asıl sen hoşgeldin” diyor atatürk.” iki gündür seni bekliyorum. neredeydin?”,”paşam keçilerin yanındaydım.” ne iş yaparsın sen?”, “çobanlık ederim paşam.” atatürk;” ne istersin?” diye soruyor. “sen savaşın seyrini değiştirdin. bu millet sana borçlu. ne istediğini söyle? o zaman da sorduk sana, “çift yemek isterim” dedin ama iki gün sonra onu da istemedin. iade ettin, yemedin. o vakit sana maaş bağlıyım.” diyor atatürk. koca seyit cevap veriyor. “biz görevimizi yerine getirdik, maaş almak için yapmadık.”

insanların saygılı şekilde cana yakın olmasıdır.
özellikle moderasyonun yaklaşımını çok beğeniyorum.

aklına ilk gelen şık dogrudur

100 gr'ı 26 gr şeker içeren bisküvi türü. ne çok seveni varmış meğer. aman diyim ölçülü yiyin de şeker komasına girmeyin.

al birini, vur ötekine, ikisinin de söylemleri bir birinden kötü ve tehlikeli.
zaten doğru düzgün bir muhalefet olsaydı , 23 yıl bu iktidar olmazdı, olamazdı.
muhalefet, ancak laf sokmaya çalışıyor elinden başka bir şey gelmiyor , çözüm, yol, yordam , fikir yok, bizde bekliyoruz belki bir çare.
iktidar ,zaten bam başka bir alem , hepsi mağdur, hepsi kandırılmış, hepsi ülke için feda olmuş.
ne adalet, ne hak ne hukuk, ne hazine, ne bütçe kaldı, halk perişan yokluk içinde , verecekleri soğan ve patates e muhtaç kalmış, ama iktidar her söylenen den darbe edebiyatı yapıyor.
allah bu ülkenin yar ve yardımcısı olsun, allah gençlere sabır versin.

ördekgiller familyasından harika görünümlü, sanat eseri gibi bir canlı.


(görsel, renklipati. com'dan alıntıdır.)

ortalama 20 yıllık bir ömre sahip bu güzel ördekler. böyle rengârenk olanlar erkek ördekler. dişilerin rengi daha sıradan.


(görsel, wikimedia. org'dan alıntıdır.)

gün doğumu ya da batımında beslenirler. su bitkileri ve tahılları tercih ederler. günün geri kalanını bir yerlerde tüneyerek geçirirler. genellikle bir sezonda en fazla 12 yumurta verirler.

ne yazık ki nesilleri tükeniyor. nadir görüldüklerinden yüksek fiyattan satılıyorlar ve bu nedenle de koleksiyoncular tarafından kaçırılıyorlar.

durup dururken ağlamak, boş boş etrafa bakmak, yataktan çıkmak istememek, kalabalığa tahammül edememek, yalnız kalmak istemek.

saçma önerme bu yazarın islam tarihini bilmediği çok açık peygamber efendimizin o dönem kendinden aynı dinden olmayan insanlarla yaşadığı ve onlara karışmanın ne türlü yanlış olduğunu hadislerinde belirtmişken bu ayeti ortaya atmanın manasız olduğu açıktır ayrıca ayetin bu anlama geldiğini nerenden uydurdun. peygamber efendimiz ve diğer 4 halifenin müslüman olmayanlara karşı bile en ufak baskıları yoktu sadece alelen islama saldıranlara karşı bir mücadele içindeydiler. işid kafasıyla düşünmeye gerek yok. her şeyden önce insanların inançlarına saygılı olmak en temel insani görevdir . bu baskınız yüzünden insanlar inanmak istemiyor bırakın kendileri karar versin kuranı okusunlar dini keşfetsinler. zorla insanları dinin boyunduruğu altına sokamazsınız zaten bunu silah zoruyla yaparsanız bile inançları güçlü olmaz, niye olsun ki bunu zorla yapanlara karşı bende olsam içimde bir nefret olur. birine bir şeyler anlatabilirsin buna bir şey dediğim yok ama bu şekilde davranırsanız insanlar anlamak bile istemeyecektir, yok yanacaksın sen münafıksın, kafirsin bunlar nasıl tabirler böyle bırakın kuranı okuyup kendileri keşfetsinler eğer inanmak istemiyorlarsa zaten kimsenin zorla bunu yapmaya hakkı yok. biraz saygılı olun insanlara sizin tabirinizle eğer cehenneme gideceklerse bu sizi niye ilgilendiriyor kendi kararı eğer yanacaksa yanacak olanda o kişidir. şeriat gelse ne olacağını çok iyi bidikleri için istemiyorlar sen kırbaç yemek istiyorsan arabistana gidebilirsin. bu ülkede şeriata göre yaşamak isteyen zaten yaşıyor batıya göre yaşamak isteyende yaşıyor zaten bu olmalıdır insanların seçimine saygı göstermeliyiz.

(bkz: led zeppelin iv)

(bkz: dark side of the moon)

yürümek. kesinlikle uzun uzun yürümektir. ana avrat küfrede küfrede yürümek. ayrıca süt bal tarçın bu üçüyle takılırsanız geceleri sakin bir hayat yaşarsınız.

bilgili olup dışlanmak gibi bir şey ancak cahil bir ortamdaysan söz konusudur onun dışında bilgilerini insanların gözüne göstere göstere anlatıyorsan dışlanırsın. çünkü her şeyi bildiğini belli etmek zorunda değilsin bazı şeyler insanın kendisinde kalmalı

en az erkekleri anlamak kadar namümkün olan durum.

imlâ kuralları hiç edilerek, yedi kelimeyi geçmeyen tanımlar yazan güruhun istilasından daha hallicedir.
kısa bir not: 35 yaşında değilim.

bir haftalık ömrü kalmış bir insanın "ya olursa, belki, hadi bakalım, bu sefer" yolluklarını da yanına alıp bir aylık yola düşmesi.

külliyen öldük.

affedilmez. affedilen yine aldatır.

temizlik viledasıyla ocağı kapattım az önce. saniyelik bir salaklık ya da korkuyla aklına başka bir şey gelmemesi arasında gidip gelmekteyim, olayı anlatayım siz karar verin ama bence salaklık.
düdüklü tencere ile ne zaman yemek yapsam aklım mutfakta kalıyor. zaten yemek yapmayı seven biri değilim işkence iki katına çıkıyor.
mesela az önce (neden diye sormayın) karnabaharı çabuk haşlansın diye düdüklü tencereye koydum. düdüklü tencerenin çığlıklarını duyup mutfağa koştum bir de ne göreyim, tencere bağımsızlığını ilan etmiş isyan çıkarmış! altı üstü karnabahar, sen neden ocağın üzerinde isyan çıkarır ortalığı ayağa kaldırırsın be tencere! korkumdan ocağa da yaklaşamıyorum, viledanın sapıyla kapattım ocağı. şeytan diyor at pencereden aşağı tencereyi. hayır canım ne alakası var benim iş bilmezliğimle, beceriksizliğimle. düdüklü tencere sorunlu!

"bazen özledim diyemezsin.
nazım okuyorum dersin.

ben nazım okuyorum.
sen ne yapıyorsun?"

dizelerini hatırlatan can acıtıcı, eksik bir eylemdir.