güney afrika cumhuriyeti'nin güney doğusunda, hint okyanusu'na kıyısı olan bir eyaletidir. yüzölçümü 94.361 km²'dir.
lesotho, swaziland ve mozambik ile sınırları vardır.
durban, pietermaritzburg en büyük şehirleridir.

lise yeni bitmişti üniversite sınavını kazanamadığımdan dolayı moralim inanılmaz bozuktu. eve minibüsle dönerken içimin sıkkınlığından indim evimizin alt tarafındaki parka oturup düşünmeye başladım. yarım paket kadar sigara içtikten sonra hiç tanımadığım bir adam gelip yanıma oturdu.

paltosu kafasındaki beresiyle yaşlı bir amcaya benziyordu. hiçbir şey demeden bir sigara da o uzattı. o sigarayla konuşmaya başladık. emir abi, bana ilk işimi veren adam bana sigara ikram ettikten yarım saat sonra iş teklif etti. bilgisayarlardan anlar mısın evlat diye başladığı lafla başlayan sohbetimizin sonunda bana ettiği iş teklifi hayatımı tamamıyla değiştiren olaydır. şu anda birkaç şey biliyorsam, elim iş tutuyorsa, dil öğrendiysem, kendimi geliştirdiğim kadar etrafımda bana soru soran insanlara da hiç tanımamama rağmen yardımcı oluyorsam, emir abinin bana uzattığı bir dal sigara sayesindedir. içtiğim o bir dal sigara hayatımın dönüm noktasıdır. (bkz: sigara)

damiens rice surekli takıldığı barda bir kadınla çarpışır. özür dilemek maksadıyla bir kadeh içki ısmarlamak ister. birer kadeh içki içerler. ilk kadehler bittikten sonra kadın kalkmak ile kalkmamak arasında kalmışken damien bir kadeh daha ısmarlamak ister. kadın kem küm ederek teklifi kabul eder ve ikinci kadehler içilir. ikinci kadehler içilirken sohbet ilerlemeye başlar derken birer kadeh daha söylenir masaya. o sırada damien gizlice saatine bakar ve son otobüsün 15 dakika sonra kalkacağını görür. ancak muhabbet sırasında kadınla hemen hemen aynı yerde oturduklarını en azından aynı otobüse bineceklerini öğrenmiştir. "fırsat bu fırsat, bir kadeh daha içersek otobüsü ikimiz de kaçırırız, eve birlikte yürürüz" diye düşünür damien ve saatten bahsetmez kadına. birer kadeh daha içilir, damien'in sigarası da bitmiştir lakin kadından otlanıyordur. otobüs saati geçince damien saate bakar ve "aa tüh otobüs de kacti ne yapacagiz?" der. kadın da " sorun değil erkek arkadaşım gelip alacak beni" diye cevap verir. işte o an dünya başına yıkılır damien'in ama çaktırmaz. " ha iyi o zaman ya " diyerek tuvalete gider. döndüğünde ise kadın masaya üç sigara bırakıp gitmiştir. damien ise eline aldığı peçeteye bu sarkiyi yazar.
cheers darlin'

"darmadağın hayat bitiyor
umudum yorgun..."

unutmak, ne büyük mucize...

"insan kulağı ancak 20 hertz ile 20 bin hertz frekans aralığındaki sesleri duyabilir. diğer sesleri duysaydı muhtemelen çıldırarak can verirdi"

tıpkı bu durumda olduğu gibi, yaşadığım kötü şeyleri, mucizevi bir şekilde, unutmasaydım mutsuzluğun dayanılmaz ıstırabına katlanmam mümkün olamayacaktı.

filhakika bu mucize günün birinde başıma bela olacak. tuvaletin yolunu bulamaz olacağım. çocuklarım bana bakmak istemeyecek, hayatlarını zehir edeceğim. bu tatlı unutmak eylemi, bütün hayatımı mis gibi geçirmemi sağlayan minnoş şey, farkına varmadığım ancak etrafımdakilerin hayatını zehir eden bir kabusa dönüşecek.

bu mucizenin kümülatif artışı, içinden acı fışkıran fıskiyenin kaynağı olacak ve fiyakasız bir ölüm beni bekleyecek.

unutmak, ne büyük mucize...

bir kişi vardı. üniversite hayatım boyunca 1 kez muhabbet ettik.

o da ilk gündü. okulda tanıştığım ilk kişiydi... görüşürüz falan diyerek ayrılmıştık. kaç yıl geçti görüşemedik

genel olarak, yapmayı çok istediği bir iş üzerinde çalışırken ölen insanlar için kullanılan bir deyim.

misal: "ev almak için çalışıyordu fakat ömrü vefa etmedi". şeklinde örneklendirilebilir.

“içimde ölen biri var.”

bakınız hem ölüm hem cül bir söz.

karanlık bir gecede tenime işler yağmur damlaları
derimin altındaki cam kırıkları
ayaklarımın altındaki papatyalar kan kırmızı
fısıldar durur bir adam şarkımı
sırtımda havanın ayazı
ölmekteyim gecenin bir yarısı
tutacak olan var mıdır bir korkağın yasını
kaldıramaz ölü bedenim acıyı
yolun sonu ceset torbası
ölürsem tutma yasımı

anne tavşanı öldürürseniz yavrular yuvadan çıkamaz ve onlarıda öldürmüş olursunuz

ben senin hayatının bir bölümünde yer aldım ama sen benim hayatımın tamamıydın.

not: seni seviyorum (2007)

tanım: sahip olduğumu bilmediğim effect. ula effect ne ola ki hırbo? böyle like gibim favori gibim bişey agam.

vıyyy.

2 haziran 1840'da paris'de doğan fransız akademesi sanatçısıdır. 3 erkek kardeşi vardır.

ilk portresini 1854 yılında yani 14 yaşında yapmıştır ve 3 madalya kazanmıştır. eserlerine baktığımızda hep anne- çocuk sevgisi, hayvan sevgisi ve doğa sevgisi gibi resmedilmesi en zor duyguyu yani sevgiyi resmetmiş bir sanatçı olduğunu görürüz. hani bazen bir kişiye veya duruma olan sevginizi anlatacak kelimeler bulamazsınız ya, sadece gözlerinizle anlatabilirsiniz, émile munier da aynı o şekilde; sevgiyi, resmettiği kişilerin gözleriyle ve bakışlarıyla anlatmaya çalışmış ve bunda fazlasıyla başarılı olmuş. çizdiği resimlerdeki kişilerin gözlerinden huzuru, sevgiyi, şefkati ve dinginliği görmek hiç zor değil. o his direkt olarak yayılıyor bedeninize.

zaten ''çocuklarından ilham alan ressam'' olarak da bilinir. eserlerinin çoğunda çocukları, özellikle kızı kendisine modellik etmiştir.
ressamlığının yanında ayrıca öğrencilerine resim dersleri de vermiş, hatta en son dersini ölümünden birkaç gün önce gerçekleştirmiştir. 1895 yılında da hayata veda etmiştir.

kısaca, nahif şeylerin hastası biri olarak émile munier beni eserleriyle büyülemiş bir ressam. bazı eserleri için:

fishing for minnows (1893)


a tender embrace (1887)


her best friend (1882).

araplaşma osmanlı devleti ile kültürümüze girmiş ve ilmek ilmek içimize işlemiştir. maalesef bazı din öğretmenlerimiz sırf hz. muhammed’in soyundan geldikleri için araplara saygı duymamız ve örnek almamız gerektiğini öğrencilere söylediklerini duyuyorum. biz ne arap kültürüne ne de avrupa kültürüne ayak uyduramamış ve arada pinpon topuna dönmüş bir toplumuz maalesef.

(bkz: yarın daha iyi olur belki)

tekila yanında tuzu unutma.

yine birilerinin çok saçmaladığını gösteren başlık.

1882 -1971 yılları arasında yaşamış olan yaşar nezihe bükülmez osmanlı dönemi'nin kadın şairlerinden olup 1 mayıs işçi ve emekçiler bayramı için ilk türkçe şiiri yazan kadın şair olarak da bilinmektedir.

edebi kimliğinin yanında hayat hikayesi ve aykırı kimliğiyle, dönemin kadın şairleri arasında farklı bir yer buldu. yaşamı boyunca yazdığı şiirler, yoksul ve zorlu çocukluğu, aşkları ve evlilikleri gibi hayatından temaları konu aldığı gibi, şiirlerinde yaşadığı yoksulluğu dile getirdiğinden ve çeşitli grev ve işçi hareketlerini desteklediğinden toplumcu bir şair olarak da tanındı. *

benim kendisinden (bu kadar geç olmasa ne güzel olurdu) haberdar olma sebebime gelince; okuduğum kitaptaki melal kelimesi dikkatimi çekince aşağıdaki dizeler döküldü önüme...

zeminde her şükufe * sanki hüsnünün* mealidir,
ne söylesem, ne yazsam hepsi aşkımın melâlidir*

dip not: küçükken ben mahallemizde şenol abi vardı, çok iyi birisiydi, futbolcuydu yanlış hatırlamıyorsam, havalı ve yakışıklı gelirdi bize * beni de pek severdi. şükufe derdi bana, ben de yaşıma başıma bakmadan şenoş derdim ona. o günler geldi aklıma, hey gidi günler.
tek bir kelime insanı en eskiye, çocukluğuna götürebiliyor ya da ben de bugün epey melalliyim
** düzeltme

entryleri kulaklarımla ağzımı birbirine yaklaştırıyor.