asla unutmayacağım.
berkinimi unutmayacağım. ethem sarısülük'ü, mehmet ayvalıtaş'ı, medeni yıldırım'ı, ali ismail korkmaz'ı, abdullah cömert'i , ahmet atakan'ı unutmayacağım. cinayetlerin kahramanlar değil ölü bedenler yarattığını unutmayacağım. acımı ölümsüzdür diyerek bastıramadığım günleri unutmayacağım. yapmak zorunda olduklarımı unutmayacağım! sami amca'mın gözündeki yaşı, kalbindeki yangını unutmayacağım.
hiç sevmemişlerin ve sevilmemişlerin acımasızlıklarını affetmeyeceğim! hayatımın en onurlu ama en zor günlerini silmeye gücünüzün yetmeyeceğini yüzünüze haykırmaktan vazgeçmeyeceğim!

iyi, nitelikli, özgün, ciddi romanlar okumak gerçekten de marifettir. yoğun bir zihinsel mesai ve yalıtılmış bir ortamda tek başına olmayı gerektirir. bir yazarin da dediği gibi roman okuru dünyanın en yalnız insanidir. 33 yıldır aralıksız iyi romanlar okuyorum ve bunu yapabilmiş sadece birkaç kişi tanıdım. yani evet. marifet gerektiriyor bu iş. iyi, edebi roman, psikoloji,sosyoloji, felsefe içerir zira. bunlar basit konular değil. salaklar bilmez.

bunlardan bazıları şunlar gibidir.

(bkz: aşkım sen ikincisin)
(bkz: hiiiç öylesine sordum)
(bkz: bir kere açtım midem bulandı porno izlemiyorum)
(bkz: beş dakikaya hazırım)
(bkz: sen çok iyi birisin)
(bkz: ooo çok büyükmüş)
(bkz: ya ben zaten öyle kaslı maslı sevmiyorum)

edit : edit yapana kadar 9 entry girilmiş.

(bkz: güler misin ağlar mısın)

ileride, sesli komutla döşenmiş evim için güvenlik endişesi arz eder.

korkarım ben böyle olaylardan. filmlerde görüyom hep.

bu adresten izlenilebilecek bir çizgi film vardır. çocuklarınıza,yaşı küçük tanıdıklarınıza izletmeniz önerilir

teneffüs zilinin çalmasına kaç dakika kaldığını saniyesi saniyesine hesaplayan yazarlar veritabanı.*

nickini bir türlü doğru okuyamadığım yazar.

bu yüzden akılda pek kalıcı tebrikler haha.
uzun zamandır takip ediyorum kendilerini, hemde beğenerek.

az öz yazıp fikir belirtiyor ve okuduğum başlığa yazabileceğim şekilde tanımlar giriyor. genelde gündem başlıklarında görüyorum ve tespitleri pek yerinde.

buralarda olun sayın yazar tabi ki okunuyorsunuz. sıkılmadan yazın, anlatın sıkça geliyor bakıyor kaçıyorum.
sevgilerimle...

aralık '20 / antalya

her şeyi gereksiz fazla düşünmek

tatlım.

ooooofffffffffffff yetti artık! bıktık birader bıktık.

t: bıktığımız.

leoparı harcamış herkes oldu mu yaa. bence her iki cins için de yırtık kot pantolon. özellikle erkeklerde tahammül edemiyorum.

şüphesiz iki tabak kelle paçadır.

lütfen bu gece. lütfen.

87. arada bazıları çitlerin üzerinden atlayıp kaçıyor, üzülüyorum. illa zincire mi vuralım?!?!

öncelikle buyrunuz
farsça hem (-deş -daş) ekinin derde eklenmesiyle oluşmuş birleşik kelime. yani derde ortak olan kişilerden ziyade dertleri aynı olan kişilere hemdert denir.
her insanın dünyayı algılayışı farklıdır. bu farklılık kişinin karakteri ve doğumundan beri yaşadıklarıyla ilgilidir. çocukken izlediğimiz çizgifilmden tutun test kitabında okuduğumuz paragrafa kadar her şey karakterimizde eser miktarda da olsa bir değişme meydana getirir. bizi bugünkü biz haline getiren milyonlarca değişken var. haliyle yolda gördüğümüz bir ağaç dahi bizim için yanımızdakilerle birebir aynı şeyi ifade etmiyor. aynı şekilde herkesin dert algısı da farklı. bizim için mühim sayılabilecek bir dert başkası için bahsi geçmesi bile lüzumsuz olabilir. yani dertlerin dert olmasının sebebi bilfiil biziz. şöyle ki dertlerin tohumu ne kadar dışarıdan atılsa da bittiği yer yine bizim derunumuz. tanpınar da saatleri ayarlama enstitüsü kitabında bu konuyla alakalı olabilecek şunları diyor:
"çünkü her insanın hayatında hiçbir muhayyillenin icat edemeyeceği kadar aksaklık vardır, ve bu aksaklıklar o insanla beraber yetişmiş, büyümüş şahsi, nevi kendine mahsus şeylerdir."
şahsi ve nevi kendine mahsus; dertlerimiz için de denilebilecek en doğru betimlemelerden sanırım. bu perspektifte bakınca insanların anlaşılma çabası ne kadar da beyhude geliyor.
yazmaya başlayınca gayriihtiyari konuyu çok dağıttım, ana konuya dönüp toparlamaya çalışayım. tekrar kısa bir tanım yapmak gerekirse dert ortağı bizim derdimizle dertlenene, hemdert ise bizden bağımsız olarak bizimle aynı derdi çekenlere denir. derdimize ortak bulmak nispeten kolaydır. arkadaşlarımız, sevdiklerimiz, dostlarımız derdimize ortak olabilirler. ama bu derdi ne kadar anlayıp içselleştirebilirler. dert ortağı dinler, konuşur, teselli vermeye çalışır. hemdert ise bizimle aynı dertten muzdarip olana denir. aynı sıkıntıyı çeken değil, görülen sıkıntının içimizde aynı derdi meydana getirdiği kişi hemderdimiz olur. birazcık somutlastırmak için örnek veriyorum; sıkıntı parasızlık olsun birinin derdi açlığı birinin derdi muhtaçlığı ise onlar hemdert değillerdir. hatta her ikiside muhtaciyetten dert çekseler dahi hemdert olmayabilirler ki nitekim muhtaçlık algıları farklı olabilir. insanların belki de en büyük ihtiyaçlarından biri anlaşılmak, anlayabilecek tek kişi ise hemdertleri. hemderdimiz var mıdır varsa karşılaşmak mümkün müdür işte orası bilinmez.

"insan gerçekten hayret ediyor."

(bkz: doktorlar yürüyün diyor)

birbirinizi tanımadan ilişkiye başlamak...ya da aşık olmadan...ne istediğini bilmen gerek önce

israil'in mescid-i aksa'ya saldırması nın akabinde, filistin'li 11 direniş grubunun ilan ettiği savaşın adıdır.

21 mayıs 2021 saat 02:00 itibarı ile başlayacak olan, israil'in tek taraflı ateşkes ilan etmesine sebep olmuş direnişin adıdır.