film toplumsal gelenek ve görenekleri çok acı bir biçimde anlamaktadır. film gözleri görmeyen hasır ustalarının muhabbetiyle başlar. muhtarın oğlu küçük oğlu ömer'e hasır ördüklerini söylemektedirler. ancak içlerinden birisi gözyaşı akıtır ve aslında hasır'ın beşir, ve güzeller güzeli hazal için başlandığını söyler.
ve hikayeyi anlatmaya başlar....
hazal için yüksek başlık parasını muhtar, büyük oğlu için ödemiş ancak beşir çekip gidince başlık parasından olmak istemeyen aile hasırıda hazalıda küçük oğlan ömer'e vermiştir.
tabi hazal'ın birde sevdiği emin(talat bulut) vardır.
bu dizideki kurbanlardır hazal ve ömer... biri çocukluğundan, biri de kadınlığından olmuştur. o sebeple düğün, sessiz sedasız, çalgısız ağıtlarla başlar. şimdiye kadar olan dram ise sadece bir başlangıçtır. daha derin bir dramın habercisidir.
film sadece levirat'ı anlatmaz, toplumdaki hayatı cehenneme çeviren geleneklere de değinir.
örneğin cadaloz kaynana hazal'a zulüm edince, baba evine döner. ancak ''gelinlikle geldiğin evden ancak kefenle çıkarsın'' kuralı karşımıza çıkar.
köye yapılmak istenen medeniyet'e erişim sağlayacak ''yol''a ise köylü iyi bakmaz.
hazal kendisini her daim seven, başlık parasını az verebildiği için, onunla evlenemeyen emin ile kaderlerinden ''yol'' vasıtasıyla kaçar. köye at sırtında cesetleri getirilince, sessizlik olur...
kör olan ''her şeyi görenler'' sahneye gelir. patlamalar, gürültü patırtı, olur bir anda. yol yapımı için patlatılan dinamitler halkın kaçışmasını sağlar. sadece körler kalır.
köhnemiş gelenekleri silip süpürecek ''iş makineleri'' görünür.
filmin sonunda ise dertli bir ağır ciğerimizi deler geçer efenim.