kendine iyi bak dost.

eskitilmiş yaz şarkısıdır.

uyursam geçer mi?
ya da bu böyle sürer mi?
yerine düşlere güvensem
yine günler incitir mi?

buradan

fizyolojik ve psikolojik çeşitli açılardan irdelenebilecek güzel bir soru.

insan fizyolojisinde acı çekmek ve haz duymak birbiriyle ayrılmaz bir bütündür. olayın fizyolojisine çok girmeyeceğim ama kısaca şöyle diyebilirim: acı hissi, endorfin salgılanmasına neden olur. bu da mutluluk ve zindelik hissi ile karakterizedir. mesela, orgazm sırasında beyinde acı merkezi de uyarılır.

aynı zamanda acı çekmenin temelinde aşağılanma/aşağılatma olduğunu düşünürüm. aslında bir nevi, insan psikolojik ya da fiziksel acı çekerken aşağılanır. bu bağlamdan bakarsak eğer, insanlar, aşağılanmaktan/aşağılatmaktan haz duyarlar. aşağılanmanın temelinde de korku vardır bence. korku ise insanı yaşamda tutan en temel şeydir. ilginç.

bir reklam için hedef kitle belirleyip reklamın başarıya ulaşma şansını arttırmak amaçlı kullanılan bir araçtır.

kurtulmak için:
google uygulamalarının tamamının mikrofon erişim izinlerini kaldırın ve arkaplanda yalnızca istediğiniz uygulamalar çalışacak şekilde ayarlayın.
"ok google" dediğinizde asistan açılmıyorsa başarmışsınız demektir.
(asistanı aktif olarak kullananlar için önerilmez)
(asistanı aktif olmayanlarda ise ok google denildiğinde hiçbir şey olmayacaktır fakat bu dinlenmediğiniz anlamına gelmez.)

ancak yine de arama motoruna mangal yazarsanız reklamlar mangal ve türevlerine dönüşecektir. bu sebeple duckduckgo arama motoru ile opera, firefox, vivaldi gibi tarayıcıları kullanmaya ve çerez politikaları ile gizliliğinizi korumaya özen gösterin.

ayrıca oyun, hesap makinesi, el feneri gibi telefonunuza yüklediğiniz, çalışması için internet gerektirmeyen uygulamaları, ağ izinlerini iptal ederek premium kalitede reklamsız bir şekilde kullanabilirsiniz.
(twitter, instagram, facebook gibi uygulamaların ağ izinlerini iptal ederseniz çalışmayacaktır.)

o kadrolara kimlerin geçeceği daha şimdiden bellidir.

boşu boşuna umutlanmanın hiç anlamı yok.

torpil artık bir akp gerçeği.

okuyun abicim her fırsatta okuyun. kitap okumanın vakti olmaz.

normalde sana bu kadar yaklaşsam baban kellemi uçururdu akşam sevişeceğimizi herkes biliyor ama herkes çok mutlu diye bi konuşmak geçmişti.. ne saçma bi şarkı seçmişiz.. dayına bak sarhoş olmuş diye devam eden konuşmalar silsilesi

puahsjdjsjsjsdhsjsj bence samimilikten yürüyor adam paintte yapmış resmen jdjsdndndjnd

çaycı hüseyin gibi mübarek. hep asparagas. ama yaşadığına dair bir kanıt da pek yok.

anlatım bozukluğuna sahip cümle. nereden baksanız elinizde kalması, en basitinden bir virgülle şekilden şekile girmesinden belli. buyrun inceleyelim:

1. namuslu, kadın evinde oturur. (namus sahibi bir kişinin nerede oturacağına dair bir yargı bildirir, adlaşmış sıfatın özne olarak kullanımı mevcut lakin virgül eksikliği nedeniyle oluşan bir anlatım bozukluğu bulunmaktadır.)

2. namuslu kadın, evinde oturur. (kimin evi, belli mi? senin evin-de / onun evi-n-de. fonksiyon olarak da tamlanan ekinin tamlayana göre şekillenmesiyle oluşan belirsizliğin yol açtığı bir anlatım bozukluğu söz konusudur.

3. (b: namuslu kadın evi)nde oturur. (kim oturur, kimden bahsediyoruz, nerede bu cümlenin öznesi? yüklem dışı ögelerin karma isim tamlaması oluşturması da mümkün, demek ki (b: namuslu erkek evi) de var o zaman, e buyrun cenaze namazına?)

görüldüğü gibi böyle talihsiz bir cümleyi kurma çabası gösteren kişilerin, kurumların veya kuruluşların neyi kast ettiği dilbilgisel ya da pragmatik bağlamda belli olmamaktadır. o nedenle ifadenin mantıklı olma düzeyi onu ciddiye almak için yeterli değildir. namus kavramını kadın ya da erkek olmayla bağdaştırmak, hele bir de bunu bozuk ifadelerle yapmaya çalışmak ise kimsenin haddine değildir, herkes kendi evinin önüne baksın.

sonbahar güneşi insanın içini ne kadar ısıtırsa o kadar ısınıyorum şu anda. bir banktayım. yanıma da yalnızlığımı ya da iç sesimi oturtmuş olmalıyım ki yanıma kimse oturmuyor. oturmazsa oturmasınlar. ruhum güneşle birlikte ısınırken rüzgarla birlikte üşüyor.

bugün bir söz okudum. şöyleydi: “aklında bahar oldukça fikrin hep çiçek açar.” son çiçeğimi kaybettikten sonra böyle bir şey okumuş olmak umudumu canlandırır gibi. hep bir sebep arıyorum. bir şeye, şeylere bağlanma ihtiyacı oluşuyor bazen içimin derinliklerinde. hiç görmediğim insanlara dış görünüş, hiç duymadığım seslere bir ses veriyorum. bu bir ihtiyaç mıdır? ya da duyduğum sesleri unutmamak için sürekli çalan plak gibi konuşmaları geçiriyorum aklımdan. peki birileri benim için de aynısını düşünüyor mudur acaba?

ismet özel’e gidiyor aklım. “beni bir ses sahibi kıl”. sanki bir şeylere yalvarır gibi. sessizlik derin ve huzursuz.

neyse ne diyorduk. hava çok güzel. ruhum ısındı. arkadan da deniz kabuklarıyla yapılmış süslerin rüzgarla birlikte çıkarttığı sesler bilmediğin notalarla bir şarkı söylüyor.

bazı insanlar sonbaharda açan güneş gibi. iç ısıtıyor. bazı insanlar ama. bazı. bazen.

neyse ne diyorduk. hava çok güzel. piknik mi yapsak acaba?

yüce bi sabır emaresinden sonra ortaya çıkan öfke nöbetim.*

reis artık çorba kaynıyor demek

(bkz: kafa sözlük'e eksileme butonu gelsin kampanyası)

birbirlerine sürekli küfreden 3-4 tane metropol bebesi oyuncunun arasındaki küfürleşme ağırlıklı konuşmaya anadolu aksanıyla dalan "sizing adamgıngınız almıyo mu ses gaydı?" diyen adama şehirlilerden birinin "sen sus lan köyü" diye çıkışması olayı.

neyin kavgasını yaptıklarını bilmediğiniz halde ve konunun ne olduğuna dair en ufak bi fikriniz olmadığı halde 60sn dinledikten sonra içinden çıkılamayan videoya başlık olmuştur.

o hırçınlık hissiyatından dolayı elin siyah oje'ye gitme durumudur. kimisi kıyafete göre kimisi ruh haline göre seçer rengini. bir ara çatlayan ojeler vardı.onu sürüp tırnaklarıma bakınca hırçın mıyım yoksa çatlak mıyım ikileminde kalmıştım.
aslında bunun renklerin insanlar üzerindeki etkisi ile bir alakası olabilir. ama sadece oje renginden bahsediyorsak bu kadar güçlü ruh hâli değişkenliği yaratacağını düşünmüyorum. tabii bir bütün olarak siyahlara bürünme söz konusuysa bir şeyler değişebilir.
yine de kafa göz dalmak için siyah oje'yi harcamayalım derim. onu içiniz açılsın diye sürdüğünüz beyazla da ya da enerjinizi yükselten kırmızı ile de yaparsınız. hatta kırmızı rengin enerjiden öfke'ye geçişi daha hızlı olabilir. buradan da oje rengi dili ve edebiyatı yaptık ya helal olsun.

nasılım biliyor musun?

gripin.

istatistiksel bir şey gördüğünde kendinden geçtiğini tahmin ettiğim yazar: