hayatımın bir bölümünü bu kaygıyla geçirdim. ama gel gör ki ne geçti elime 'hiçbir şey'. hatta benden de bir şeyler götürdü. beni aşağı çekip bir de bende bir şeyler eksiltti.

sevdiğiniz, hoşunuza giden tanımları oylamak.


tanım: kafa sözlükte yapılabilecek aktiviteleri paylaştığımız başlık.

biz fakiriz, biz daha fakiriz, biz en fakiriz, biz fasfakiriz...prim yapan ne varsa, trend ne ise o ara onu olmaktır. aynı sözlükte 4 ay evvel asgari ücret 2875 tl olunca "vasıfsız insanlarla aynı ücreti mi alacağız" muhabbeti varıdı...ciddi oldu biraz idare edin.

bugün doğum günü olan yazar.

bedeni her ne kadar acımasızca katledilse de; ruhu, fikirleri ve yazdıklarıyla yaşamaya devam ediyor.

tüketim çılgınlığı.
tüketiyoruz her şeyi..her anlamda.

babamın tıp fakültesinde okurken para kazanmak için yazları yaylada yaptığı eylem. tam ne kadar yaptı bilmiyorum ama yaklaşık 40 yıldır hikayelerini dinliyorum.

mellisho olsun, sol tarafa biraz bordagal atılması lazım. at bordagalları !

mümkün olan durumdur. kgb den imzalı kağıdınızın önlü arkalı fotoğrafını dm den modlara atıyorsunuz, halloluyor. bana bir allah'ın kulu bir şey diyemiyor.

özel çalışma: normal sözlük fenerbahçeliler kulübünü toplayıp cuma namazına gitmek.

italyan ressam sandro botticelli'nin tuval üzerine tempera (orta çağ'da tutkallı su ile boyanın, yumurtanın akıyla karıştırılması suretiyle elde edilen boya türü) ile çizdiği dünyanın en ünlü tablolarından biridir.

tabloda, yunan mitolojisine göre aşk ve güzellik tanrıçası venüs'ün bir kadın olarak denizden doğarak kıyıya çıkışı tasvir edilir. zamanı yaratan titan kronos, kozmik bir güce sahip olan babası uranüs'ün cinsel organını kesip denize atar. döllenmiş olan denizden venüs doğar. venüs bu tabloda, bir denizkabuğundan (vajina) çıkarken; solunda batı rüzgarı tanrısı zephyros nefesini üfleyerek venüs’ün kıyıya ulaşmasını sağlar. soldaki rüzgar perisi chloris altın renkli gülleri venüs’ün üzerine döker. sağ tarafında mevsim tanrıçası horae elinde ilkbaharı müjdeleyen çiçekli pelerin ile tanrıçanın üzerini örtmek ister.
dönemin güzellik anlayışını yansıtan vücut hatları ile tanrıça venüs mütevazi ve masum görünmektedir. utangaç bir ifadeyle bir eli ile göğüslerini, diğer eli ve uzun saçları ile genital bölgesini zarifçe kapattığı görülmektedir. venüs’ün saçlarındaki hareketlilik dünyaya getirdiği güzellik ile hayatı canlandırmayı simgeler.
tabloda altın rengi bir ışığın hakimiyeti göze çarpmaktadır. arkada görünen deniz ise sonsuz yaşamı sergiler. tablodaki her ayrıntının istridye üzerindeki yansımalar da dahil olmak üzere birçok anlamı vardır. botticelli bu resminde güzellik ve zarafet anlayışının dinde ve mitolojideki anlamlarını birleştirmiştir. güzellik anlayışını saf ve duru bir biçimde işlediğinden venüs’ün çıplak doğuşu o dönemin yobaz kesimlerini pek rahatsız etmemiştir. tablonun yapıldığı dönemde çıplak kadın tablolarının kilise tarafından yakıldığı anlatılır.
klasik üslup etkisinde ve floransa erken rönesans kültürünü en çok somutlaştıran bu eser floransa uffizi'de sergilenmektedir.

bir senle ben kaldık sanki
biz bizeyiz
nesemiz.. keyfimiz..
sözlükte olmasaymis..
ne yaparmisiz ki biz..

yapmadığım için gurur duyduğum şeylerden biri; hiç serumlu fotoğraf paylaşmadım.

çünkü neden yani.

dünyanın en güzel mesleği, okumasi en zevkli bölümü olması gerekirken, bu konuda çok doğru bir ülkede yaşıyor olmamıza rağmen çok da yanlış bir ülkede yaşadığımız, yıllar yıllar önce mezun olduğum canım bölümüm.

hayatımda kötü kalpli dediğim, dizilerde, filmlerde karşılaşılacak türden salt kötülükten beslenen 1 tam 1 de yarım insan tanıdım. 32 senede 1.5 insan. baya az. kötülüğü anlamlandırmayı daha doğrusu insanları anlamlandırmayı, sebeplendirmeyi, netice itibariyle de affetmeyi doğru kabul eden biri olduğum için bu kadar az olabilir sayısı bilemiyorum. düşündüm de bunu ama bir şekilde hep kapatmışım galiba defterleri dolayısıyla artmadı bu sayı. neyse. 1.5 yine de iyi bir sayı.

kötülük, kötü kalpli biri olmak çok ilginç bir şey. yanından geçen lüks arabanın içindeki akranı hemcinsini kıskanıp "abi anlamıyorum, ben de çalışıyorum, bunlar bu parayı nereden buluyor ya, işallah kaza yapar" demek mesela, bunun açıklaması, anlamlandırması, sebeplendirmesi yok. varsa da formülü bende yok. pasaport kontrol sırasında, ikimiz başka sıralara girelim hangimizinki önce gelirse diğeri onun yanına gelir... inanılmaz. 2.5 dakika fazla beklesen ne olur acaba? iş arkadaşının ayağını kaydırmak için kritik bir konuda bilgi saklamak, onu hataya yönlendirmek için yalan söylemek ve üstelik bunu amaçsız yapmak. son kertede eline geçecek bir şey olsa belki bir küçük sebep bulacağım, ama yok. gerçekten yok.

zaten konu bu. hepimiz kusurlu yaratıklarız. binlerce şey yaşayıp, milyonlarca farklı kırılımla, milyarlarca farklı hayat yaşıyoruz. kaç insan varsa o kadar hayat işte. biricik. birbirimizi anlamamız da bu yüzden bu kadar zor oluyor. hele de birbirimizin kusurlarını. aslında hiçbirimiz birbirimizle tam örtüşmüyoruz. örtüşmeli miyiz gerçi, bilmiyorum da. çok anlamı olmazdı gibime geliyor bu hiçliğin o versiyonda. belirtmeden geçmeyeyim; çok emin değilim bundan. yaşanmamış şeylerin simülasyonlarını hatalı kabul etmek gerek. gerçekleşmemiş tüm versiyonlar fantezidir günün sonunda. ama yine de uğraşıyoruz istemsizce insanları "anlamayı". ben çok zorlanıyorum açıkçası bir sebep bulamadığımda veya sorularıma tatminkar cevaplar alamadığımda. isyan edesim geliyor. iki ihtimalden birine doğru evriliyor duygularım istemsizce.

1- ben salağım.
2- bir insan nasıl bu kadar anlamsız olabilir?

iki olasılık da beni eşit düzeyde rahatsız hissettiriyor.

kolay manipüle edilebilen biriyim ben. hayatımdaki insanlar benden bir şey istediğinde hayır demekte çok çok zorlanıyorum. bunu uzun zaman önce keşfettim. bunla çok savaştım. bunu değiştirmek için çok çaba sarf ettim. geçmişten gelen travmalar. sorumluluk almaya itilen bir çocuk. çok erken, baya erken birey olmaya başlamış, sistemi kendisi için epey erken bir döneminde olduğundan bir parça da hatalı kurgulamış bir küçük insan yavrusu. sorumluluk almayı, kendisinden istenen her şeyi kendisini zora sokmak pahasına kabul etmek zanneden. bazen isteneni yapıp mutlu olan bazen yapamayıp bundan deliler gibi zarar gören. istenenin ne olduğundan, gerekliliğinden, haklılığından bağımsız. hatta bazen istenmediği halde inisiyatif alan. yardımcı olacağım diye insanları kıran, inciten... evet dönüşüm hikayelerim vardır, kendimi, kabullerimi yeniden yapılandırmayı, bir şekilde yeni doğrularımla barışmayı becerebilen biriyim herkes kadar ama kemikleşmiş özelliklerimle de dövüşmemeyi öğrenecek kadar okuma yaptım psikolojiyle ilgili. hal böyle olunca da dedim ki madem ben kendimi kendimden koruyamıyorum hayatıma dahil edeceğim insanları kontrol edeyim. iyi insanlar dahil edeyim bu hikayeye. tünelin ucu bombok bir yere çıkacak yoksa. işte tam bu yüzden kötü insanlardan çok korkuyorum. bir şekilde girdiler mi hayatıma, onlar tarafından manipüle edileceğim konular ve olayların sınırları yok çünkü. deneyimledim. cidden yok.

şimdi ben bunları neden anlattım? çünkü kişinin kendine de kendine değen insanlara da ara ara hatırlatmalar yapması gerektiğine inanıyorum. ben şimdi 19 gün falan bana değen bir hikayeyi düşüneceğim. içinde olmadığım ama hissettiğim bir hikayeyi. kahramanları iyi olsun diye düşüneceğim. bu hikayenin pozitif çıktıları olsun diye umacağım. o yüzden düşünüyorum. o yüzden yazıyorum. o yüzden hatırlatıyorum. her şeyden önce insanların, bildiklerini uyguladığından emin olmak için sağlama yapması gerektiğini biliyorum. bu o kadar kolay bir şey değil. bilgi tek başına anlamlı değil. uygulamak, uygulamaya zorlamak, bu uğurda zorlanmayı göze almak lazım.

"vakti gelince gitmenin adıdır gün batımı. ömürden, gönülden, günden..."

ara sıra kendime katılmadığım durumlarda yaptığım harekettir.

bir tanım giriyorum ardından üç dakika geçiyor ve boş yapmışım deyip siliyorum. kendi fikrimi beğenmiyorum resmen. garip bir durumdur.

hanımcı yazar.

-nerdesin aşkım?
+geldim aşkım.

bir şehit daha verdik.

ımkanim olsa benim de yaptıracağım estetik operasyondur. gerek burnumun hafif kemikli yapısı gerek nefes alma da çektiğim sıkıntı ve takıntı haline getirmemin bunda etkisi büyüktür. herkes kendini nasıl mutlu hissediyorsa ya da hissedecekse öyle olsun gerek estetikli gerek estetiksiz,doğal güzel vs. doğuştan kusursuz burna sahip olan insanlar dünyanın en şanslı insanlarıdır. (bkz: burnunuzun kıymetini bilin)

çok güzel bir teoman şarkısı. sözler müge emirgil ile teoman'a ait. şarkının bestecisi ise barlas eşber erinç ve müge emirgil. bu güzel şarkıyıda şöyle bırakalım.https://

çocukluğumda annemin kapaklı telefonunda sık sık oynadığım, benim için (bkz: çocukluğumuzu yemiş oyunlar)dan biridir.

hatta bu oyuna özenip 3 metrelik bir yerden atlamıştım. her tarafım yara bere olmuştu. çocukluk işte. o günden sonra annem de oyunu sildi telefonundan ve o güzel oyunla bir daha karşılaşmadık.