pedofili turnusol'û gibi kraliçe ne hikmetse. o kadar seviyorsanız gidin biat falan edin. hey allahım ya nelerle uğraşıyoruz.

kavga çıkmasını istiyorsak 'anan' şeklinde cevap verip ana bacı değerlerimizi çiğneyebiliriz.

şayet kavga çıkmasın, sadece hava atayım derdindeyseniz 'sen benim kim olduğumu nasıl bilmezsin?' şeklinde çıkışıp gözlerimizi düşmanımıza dikebiliriz.

son çare baktık ki pabuç pahalı, 'abi benim işte ya muzaffer abinin kayınçosu.' deyip karşı tarafı ufak çaplı düşünce denizlerine ittikten sonra yavaşça tüyebiliriz.

ben birini engellersem o da beni göremesin. kör olsun gözü çıksın awk.
yaparsın sen iko.

dolu dolu yasamakta gizli sanirim. sevmekte, sevilmekte, icindeki iyiligi gelistirmekte hatta bulastirmakta...bol bol okumakta, kendini gelistirmekte, farkli pecerelerden hayata bakmakta, uzun yolculuklar yapmakta, guzel yerler gormekte, farkli insanlarla tanismakta, farkli kulturleri tanimakta...bir de kahve icmekte, bir bitki yetistirmekte,bir cocugu sevindirmekte, bir hayvanin sevdigi olmakta, bir de guzel manzarayi izlemekte hatta ve hatta sukretmekte...insana iyi gelen neler varsa butun anlamlar onlarda...

burada küfür var.
küfür yasağına karşı kullanılacak pratik çözüm.
edit: yıldız simgesiyle güzel gider.*

(bkz: steve jobs) denen ademoğlu dört bir tarafımıza akıllı telefonları sarmadan önce sol bileğimizde taşıdığımız alet. eskiden itibar nesnesi, statü belirleme aletiydi. orta hallinin kolundaki zamanı, zenginin kolundaki de onu taşıyanın kalibresini gösterirdi. şimdi herkes telefonunun ekranına bir tık atıp zamanı hesaplamaya çalışıyor. kol saati de artık akıllı telefonlarla baş etmeye çalışan bir gariban oldu.

gercek adi "ronnie james padavona" olan, rock-metal evreninin tek kisilik dev kadrosu, muthis muzik insani.

boyuna posuna bakmadan* rainbow, black sabbath ve kendi kurdugu grubu olan dio'da vokalistlik yapmis, yazdigi/besteledigi istisnasiz tum sarkilarla heavy metal dinleyicilerinin icinden gecmis buyuk usta.

ayrica devil horns işaretini metal muzige kazandirdigi icin ekstra bir sempatim de bulunmakta kendisine.

heybetini gizli tut yigidim:

günaydın,
yılın son haftası ve masama geldim oturdum. hafif bir yağmur var havada. arazide yapılması gereken tespitler de var. güne hızlı bir başlangıç yapacağız. herkese mutlu bol gülücüklü günler.

bakmayın siyah beyaz olduğuna. önlük hariç her şey çok renkliydi o zamanlar.

“nasıl anlayacak sen gibi birisi?
ışık kaynağısın sen ki bir iris’in,
nasıl anlatacak ben gibi birisi?
yâr sen benim yüreğimin dilisin…”

yarım kalan ruhların birbirlerini bulmasıdır zannımca. ama bence aşkı aşk yapan şey aşkı bulana dek geçilen yollardır. yaşanılan yıllar, tanınmayan birine özlem duyulan zamanlar, okunan şiirler, dinlenen şarkılar... yani bahar gelince, çiçekler açınca hissedilen şey neyse odur aşk. uzayan yollar, geçmeyen zamanlar... ama bence aşk hüzünlü şarkılar dinletmez insana. onun yerine insanın gözlerini açar hayatı görebilmesi, uyuduğu yerden kalkabilmesi için. önemli olan ise insanın başkası için değil kendisi için tüm bunları yapabilmesi. aşk sizi uyandırır, sonra da yalnız bırakır ki kendiniz için uyanık kalasınız. ve unutmayın onu bulduysanız eğer gerçekten çok şanslısınız.

lübnan asıllı amerikalı ressam, şair,yazar ve filozoftur.en ünlü eserlerinden biri olan ve ilk kez 1923 yılında basılan nebi adlı eseri, toplam 26 adet şiirden oluşan bir karma şiir denemeleri kitabıdır. aynı zamanda ermişin bahçesi halil cibran'ın ermiş kitabının devamı niteliğindedir.

--- alıntı ---

ermiş kitabı sayfa 35
kalbiniz, hayatınızda her gün gerçekleşen mucizelere meraklı olabilseydi, tıpkı sevinçleriniz gibi acılarınızın da muhteşem olduğunu görürdünüz. tarlalarınıza peşi sıra vuran mevsimler gibi kabul ederdiniz, kalbinizden geçip giden mevsimleri de. ve kederinizin getirdiği kışları huzur içinde izlerdiniz.

ermişin bahçesi sayfa 12
" hayat üstü kapalıdır, örtülüdür, tıpkı daha büyük olan benliğinizin üstü kapalı ve örtülü olması gibi. yine de hayat konuştuğunda tüm rüzgarlar kelimelere dönüşür ve tekrar konuştuğunda, dudaklarınızdaki gülüşler ve gözlerinizden akan yaşlar da kelimelere dönüşür. onun melodilerini sağırlar bile duyar, duymaya devam ederler onu; o yürüyüp geldiğinde körler görür, şaşkınlık ve merak içinde takip ederler onu."

--- alıntı ---

fight club , identity , hide and seek , basic instinct , primal fear , forgotten , öldüren cazibe , taciz , gone girl , dream lover - izlerseniz muhtemelen benim çevirimle izlersiniz :) , the sixth sense , get out , shutter island , no mercy , cinayet günlüğü , shutter , 23 numara ,el cuerpo , contratiempo , frailty , beşikteki el , şah mat , poison ivy , son tahrik , final analysis , sliver

evet. hepsini izledim. hepsi psikolojik gerilim filmi. çoğu plot-twist.

civan haco’nun 1994 yılında çıkardığı anlamı uzaklık, uzağı olan albümüdür.

aynı zamanda bir eser olan dûrî albümünde yer alan şarkılar
dûrî
serbûrîyek
ziravê
bida
gula deviya
siba
şervan
yara derew
çavreş
dil ji min bir
esmer
lavê min

welat ( vatan)
roj ( gün)
dûrî ( uzaklık)
şev ( gece) temalarını bu albümde kendine özgü tarzıyla yorumladığını söyleyebilirim. bu albüm bence tek gidilen uzun yol albümü. binalardan sıyrılıp dağlara, ovalara doğru giden bir uzun ince bir yol şarkısı.
bu albümdeki dil ji min bir, dûrî, gula deviye eserleri bir tık daha çok seviyorum.

nasıl ki soğuk suya girince alışıyorsun, buna da alıştım. çılgınca zıplıyorum vallahi. biraz karışık gibi sanki ama alışıyorsun girince.

kafa store'daki içeriklerin moderatörlere beleş olmaması durumudur.

mide bulantısına iyi gelen şey.

(bkz: doğan kitap)’tan ocak 2012’de yayımlanan (bkz: hakan günday) kitabıdır.

kitabın tek cümlelik özeti, aslında yazarının kendisinin de kurduğu şu cümle ile verilebilir:

‘’dünya bir tezgahtır. tezgahın hangi tarafında hayat olduğuysa ancak, ölünce anlaşılır…’’

kitap içerik olarak yine bize kötü çocukları başka bir gözden tasvirle anlatmaktadır. antalya’ya kafileler halinde gelen turistleri söğüşlemenin türlü türlü yöntemlerini bilen, uygulayan, ve bu dolandırıcılığı en iyi şekilde, en fazlaca yapanların gururla böbürlendiği, diğerlerinin onlardan övgü ile bahsettiği bir iş hanı düşünün. kuyumcularla, pırlantacılarla, saatçilerle dolu bir işhanı, topaz…

özetle topaz’a turistlerin (müşterilerin) turizm firmaları ile anlaşmalı bir şekilde ( yapılan alışverişler karşılığında komisyon ödeyerek) topaz’a getirilmesini, topaz’a getirildikten sonra tezgahtarların müşterileri nasıl avladıklarını, satış yapmak uğruna kimisinin nasıl ahlak ve insanlık çizgisinin dışına çıkabildiklerini gözler önüne seren bir kitaptır.

açıkçası kitap kurgu olsa da, anlatılan birçok şeyin doğruluğuna, gerçekleşme ihtimaline,hele de bu topraklarda, yürekten inandığımı belirtmeliyim… çünkü topaz esnafının gözünden baktığımızda dünya gerçekten de bir tezgahtır, insanoğlu da tezgahtar... dünya'da her şey satılıktır. herkesin ve her şeyin bir fiyatı vardır. işte hayat da bu alışverişten ibarettir. kimi insan kollanırken kimisi zorlanıyor. ne olursa olsun, sonunda da harcanıyor… topaz esnafına göre en pahalı olan en değerli olandır. lakin topaz’da durum bundan farklıdır. topaz’da rağbet gören, değer değil biçilen fiyattır…

bu arada; kitap ismi, kuyum sektöründe yüzük ölçmeye yarayan edevatın isminden gelmektedir.
kitaptan bir alıntı ile bahsi geçen insanları tanımlayarak girdiyi bitirmek istiyorum:

‘’çocukken oyuncakları olmadığı için, büyüyünce insanlarla oynamayı meslek edinmişler…’’

tavsiyemdir, okuyunuz…

artık bu hayatta hemen hemen her şey online olduğundan şaşırmadığım durumdur.

bazı kendini bilmezlerin eğlence yerine yazdığı şeydir.

bunu yaptıklarında ağızlarının üzerine kürekle vurulması caizdir: