ekmek şarap sen ve ben
bir de sabahın dördü
dışarda kar
odamız ılık
gözlerin ılık ılık damlarken boş kadehe
anlattın bana ağzı sarımsak kokan bir oğlanla yattığını
aşkı tattığını, karım dediğini ve aldattığını
kıskandım gogen’i tahitilim
terlemiş vücudunu silerken
cüzzam mikrobunu ve yaktığı kulübesini
saçların bağlamıştı ellerimi muz kokulum
güneşi doğurmuştu ölü cisim
martı çığlıklarıyla bir sahil kayalığında
nefesin vücudumu yakıyordu yer yer
sam yelim sahra-i kebirim
kahrettim her şeye o gün
babanın şarap çanağına,
gogen’e,
kadere,
sana,
bana,
bir de gittiğin arabanın tekerine
ne diyordum arkadaş….
diyordum ki ben bu zıkkımı içmek için içerim
ama içerken düşünmem neden içiyorum diye
daha sonra yaparım hayatın felsefesini
sırayla olurum fatih, selim, kanuni
bazen kadın hamamında tellak….
bazen christoph colomb
napolyon’ken düşünürüm elbe’de geçen günleri
timur’ken beyazıt’ı yenişimi….
bir kere aristo’nun hocası olmuştum
ona verdiğim dersle gurur duymuştum
bazen jan dark’ı kurtarmak için çalışan bir kahraman
bazen odunun ateşleyen bir cellat olurum
eğer daha da içersem
shakespare halt etmiş derim karşımda
salyalı dudaklarımdan yayık sesimi dinlerim de
işte mozart’ın aradığı melodi bu diye gülerim
enayiymiş be platon…
bir içsin de görsün….ne felsefesi varmış bu hayatın
anlasın geçmişi kınalı dünyanın kaç bucak olduğunu
ıslak kaldırımlarda yürürken acırım
önde yalpa vuran sarhoşun zavallı haline
ukalalık işte derim neme lazım senin
kendine bak; sende bir serserin bir sarhoş….
ve yavaş yavaş kaybolur acı kahkalarım
şehrin izbe sokaklarında
yavaş yavaş kaybolur benliğim…

hay cinsiyet organınız içine kaçsın alüminyum dediğim başlık.

yarıda kalmış aşklarının hesapları içinde
denizlere açıldı içimizden biri
niçin gittiğini söylemeden.
doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri.
yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden.
bulacak sanıyordu yenilikleri.

01.

130 kilo 1.70 küsür boya sahibim. fakat maalesef gerçekler buradaki kadar pembe olsaydı. kiloya çok kişi takılıyor arkadaşlar. dürüst takılmayan ve dürüst takılan arkadaşlara dürüstlüklerinden ötürü minnettarım. aradaki yavşaklara da kolum girsin. yatırım tavsiyesi değildir; sağlığınız için spor yapmayı ve kilo vermeyi unutmayınız. kriteriniz kendiniz olduğunuz müddetçe hayatta her şey çok kolay. bugün yüzünüze bakmayan kadınlar, dalga geçen gerizekalı erkek arkadaşlarınız kilo verdiğinizde 180 derece dönüyorsa hepsini hayatınızdan çıkarın. bir ara 70 kiloya düşmüştüm. ben çıkarttım. ilaçlar falan sıçtı ağzımıza tekrar. yine veririz kilo lafı açılacak bir mesele değil. kendiniz yapamıyorsanız gidip mide ameliyatı olursunuz biter gider. ama asla ve asla başkaları için ameliyata yatmayın. sevgilerle küçük pandalarım.

ben de yoluma giderim
ezdirmem kendimi
ama gezdirmem de gönlümü
gider acımı çekerim (bkz: sezen aksu)

gayet ironidir. örgün öğretim mezunu ile açık öğretim mezunları aynı haklara sahip sırf ab üyeliği sürecinde bakın bizim çok üniversite mezunu vatandaşımız var diyebilmek için. en basitinden askerde dahi eşit haklara sahip oluyor. o da kısa dönem yapabiliyor (ya da yedek subay) örgün öğretim mezunu da. insanlar ne okumak istiyorsa okusun, yeter ki okusun demiş yazar arkadaş. kitaptan bahsetmiyoruz, üniversiteden bahsediyoruz. ondan sonra da sistemi eleştirirsiniz. vay efendim yollar niye çöktü, vay efendim liyakat bilmem ne. sen herkesi üniversite mezunu yaparsan, sonucu da bu olur. yakın bir zamana kadar da psikoloji bölümü konuyordu az kalsın açık öğretim bünyesine. çok okumak isteyen doğru düzgün çalışır, örgün öğretime girer. yurt dışında kaliteli uzaktan eğitim veren üniversiteler yok mu? var... ama açık öğretim gibi haydi bakalım 50 soruyu çözü, yarısını doğru yap ve geç mantığı ile mezun etmiyorlar. tabii bir de şimdi pandemi yüzünden online sınav gerzekliği çıktı. millet patır kütür uzaktan bilgisayara bağlanıp, başkası yerine sınava giriyor. gayet google'dan arata arata soru çözüyor. neyse canım, kaliteli eğitim alınmasa da olur.. insanlar ne okumak istiyorsa okusun.. kopya da çeksin.. yeter ki okusun..

(bkz: kafa sözlük karma pump grubu)

gençliğimi verseler bu kez en çok kendimi severim

fakir hırsız derler, zengine ise kleptomani.

kendine kıymaktır.

eğer her hafta inceleme olacaksa radyo programı olması çok daha güzel olur.*

muhabbetiniz daim,yolunuz aydın olsun gençler!*

ayy...
ben elveda rumeli dizisinden beri onulmaz bir ertan saban hayranıyımdır, gerçekten çok fena şekilde oturup kendisiyle rakı içmek isterdim bir ara. yani hala da çok severim de, öyle normal.

bi gece taksim’deyiz bir arkadaşımla, felfena içilmiş. nevizade’de mavi bar vardı bilmiyorum hala var mıdır, teraslı böyle, arkadaşımla terasta kenarda içiyoruz. bu arada ben aşırı kör bir insanım yani lenssiz asla göremem, açık lahmacun görselini rihanna sanmamla nam salmışımdır. o gece de lensim var ama taa yukarıdan böyle aşağıyı süzüyorum, arkadaşıma dedim ki “olum ertan saban aşağıda” o da bana dedi “o kim” jfrjsj dedim s**tir et biri işte ben çok seviyorum nasıl yapsak, gidip darlayamam da yani adam efendi efendi rakı içiyor. işte o an ‘allah bir’ dese 02 çifte şans oynamam gerektiğini unutmuş olduğum hıyar turşusu arkadaşım dedi ki kafasına tükür burdan, yani bilmiyorum bana da mantıklı gelmiş herhalde çok ani oldu, haa öyle mi yapayım ya falan demeden tükürüverdim. gençlik var tamam da yani bu gençlik değil dalyarroluk. sonra allahın sevdiği kulu muyum nedir, tükmüğüm masasına inmedi galiba, aşağıdan kimsede bir hareketlenme olmadı. zaten ne olmasını bekliyordum o da belli değil, oturup içmemize devam ettik. kimse de gelip “neden aşağıya tükürüyorsunuz hanımefendi, akıl hastası mısınız” demedi.

bi keresinde de öykü-berk ikizlerinin berk olanıyla mecidiyeköy meydan şampiyon kokoreç’te karşılaşıp* “senin kız kardeşin niye öyle yaa, yavuz bingöl ne abi, salak salak adamlar” demiştim ve adam benle bu konu hakkında uzun uzun efendi gibi konuşmuştu. evet biz de desteklemiyoruz falan gibi. ay çok kötü hatıralar ya, rezillik.

bu ülkeye neler oluyor? kanım dondu resmen. bir anne nasıl bunu yapabilir dedim ama yapabiliyor işte. gerekçesi de kocasından gördüğü eziyet nedeniyle psikolojisinin bozulması imiş. ne desem bilemiyorum.



kaynak: m.turkiyegazetesi.com.tr/ya...

pişmaniye.

ağlama yüreğim yar gelmez, gelse de artık fark etmez.

gürültü.

21:30 da yattım.*
aniden sıçradım,evde birisi bağırıyor ama ne ses.dedim ahanda ölüyoruz.neyse fırladım bir baktım sadece annemin telefonunda para yokmuş, kardeşimle onu konuşuyorlar(!) uyuyoruz be! ne kadarsa vereyim susun.*

bir de gereksiz bir sinek var başımda*, bu mevsimde.., senin kanat rüzgarından üşümek zorunda mıyım? yallah sıcak bölgelere.

iki saat oldu uyuyamıyorum.

canım anneannem dizilerinizi severek takip ediyo her akşam, sakın durdurmayın dizileri yayınlamayı. çok üzülür valla sonra.

bir ara yazar, bir ara marka ama sıkı takipçi, severiz.