iki cinsin beraber oldukları her ortamda genelde böyle şeyler olur ben daha kimseye yanlamadım bir gün yanlarım herhalde bilmiyorum .

kişilerin birbirlerine tahammülü de kalmadı. en ufak bir tartışma, kavga boyutuna ulaşıyor. otobüste, metroda, vapurda kurallara uyulmaması, ardından yaşanan tartışmaların kavga noktasına gelmesi bardağı taşıran son damla oluyor.
ne yapılacağını, nasıl davranılacağını unuttuk toplum olarak.

geleneksel halk tiyatrosunda hakim bir unsur olan , herhangi bir ön hazırlık ve yazılı metne dayanmayan, spontane bir eylemdir.

ar. çoğul- esbap: sebepler
mucip; icap eden, gerek-tiren-

gerekçeli sebep

kaynak

ya aniden bu özelliğimi kaybedip görünürsem korkusuyla hiçbir şey yapamazdım. pijamalarım ve filli pandiflerimle kalabalık caddelerde güneş gibi parlamak istemem çünkü.

tolgame: oyun başından kalkmayan, gamer

aa bizim ülkemizde de var bunlardan. *

gecenin bir yarısı aklıma düşmüş olan yazar. çiçeklerimi aldım geldim. sanki mezarlık ziyareti yapıyormuş gibi hissediyorum. okumadığım tanımı var mıdır? şöyle bir bakayım dedim. hepsini tüketmişim. kalmamış elde. yani acil durum için bile tanım/başlık bırakmamışım. yoksunluk sendromu çekiyoruz güzel kardeşim. tamam kafayı izne çıkardın. haklı sebeplerin vardı. çoğuna o dönem zarfında ben de katılıyordum lakin dönsen fena olmayacak. zira bizler halen buradayız. tekkeyi bekliyoruz ki, çorbayı içelim. bir tas çorba da sen getirsen fena olmaz. ağzımızın tadı yerine gelir. tabi getireceğin çorba kaplumbağa çorbası olmazsa sevinirim. ilkesel olarak biliyorsun kaplumbağa çorbası tüketilmesine karşıyım. kaldı ki, bu düşünceler salt benim düşüncelerim de değil. gelmeni bekleyen yazarlar olduğunu düşünüyorum/biliyorum.

artı yazılması gereken bir yazı var biliyorsun. araştırmasının şimdiye kadar bitmiş olması lazım. bekliyoruz. burayı okuyorsan umarım bu iletiye karşı kayıtsız kalmazsın.

tanım: sözlüğün en sağlam yazarlarından, okunası güzel adam.

kedi için zor sahibi için çok daha zor olan bir durumdur.

kedimi henüz yavruyken dayıma vermiştim. kuş uğruna 4. kattan düşmüş iç kanama geçirmişti. veteriner hekimimiz demişti ki iç kanama yerine keşke kolu falan kırılsaydı. neyse iyileştikten birkaç ay sonra yengem kendi ülkesine dayım da işine dönmek zorunda olduğundan kedi bana geldi. bendeyken de 5. kattan düştü kolu kırıldı çocuğumun. ilk gece kolundan alçıyı çıkardı. ertesi gün yine narkoz alçı derken 1 ayın sonunda yamuk kaynamış.
o 1 ay o kadar zor geçti ki. acıkıyor, çişi geliyor, beni gördüğü yerde miyavlıyor, öyle melül melül bakıyor. yeni doğmuş bebek gibiydi.
kuşlardan vazgeçti mi? hayır. atlamamayı öğrendi.

gönül hanemize biraz hüzün biraz acı, çokça hasret ekleyen durumdur.

hayat beni senin gittiğin gün büyüttü. kolumu kanadımı koparıp savurdu kayalardan aşağı, uçamadım... çarpa çarpa düştüm uçurumdan, tutunacak bir dal bulamadım... *

hükümdar ve yöneticilere yol göstermek için yazılmış kitap.

sözlükteki yazarlardan en yakın dostlarım kendilerini biliyorlar zaten. hepsi ile de sık sık konuşuyorum ve hepsi bana çokça iyi geliyorlar ama normal yazarlardan bahsediyorsanız bu kişi kesinlikle sabahattin ali'dir.

(bkz: ben mutlu genç göremiyorum)

katliam değilmiş peh peh peh.
bir çocuk hangi suçtan dolayı öldürülebilir?
hadi diyelim reşit insanlar direnişe katıldı, devlete karşı çıktı, kaçakçılık yaptı.
ya peki çocuklar?
şimdi gelip burada bana duyar kasacak olan tiplere de hızlı cevap;
kimin çocuğu olursa olsun, hangi çocuk olursa olsun, ölmemeli.
-doğuda ölen çocuk da bizim çocuğumuz
-karadenizde ölen eren de bizim çocuğumuz
-gezi direnişinde ölen berkin de bizim çocuğumuz
bombalı saldırıda ölen asker çocuğu da bizim çocuğumuz.
faşistlik yapmanızın anlamı yoktur.

kendini kurtarmak için başkasını ateşe atmayı tercih edenler. benciller.

haçlı seferleri konseptini çok yanlış anlamış olan askerdir. muhtemelen 1. seferde şehit düşecektir

genelde yaptığım ironiye ithafen mesaj alıyorum ve çok şaşırıyorum. neden tanrım diyerek.

tam bir yıl değil aslında, yaklaşık bir yıl oldu. corona süreci ile birlikte makyaj yapmayı bırakmıştım çünkü marketten başka bir yere gitmediğim için gerek olmuyordu. sonra da maske takmak zorunlu hale gelince daha da gereksiz olmaya başladı.
bugün baktım da pek çok makyaj malzemesini atmam gerekecek olur da pandemi biterse. açıldıktan sonra kullanım süresi bir yıl olanlar çöpe gidecek.
açılmamış bir iki parça ve parfümden başka bir şeyim kalmayacak. daha da fenası yeniden makyaj yapmayı hatırlayabilecek miyim bilmiyorum.
makyaj yapmak için insanın kendini iyi hissetmesi, iyi hissetmesi için makyaj yapması gerekliymiş meğer.

konfabülasyon hastası olabilirsiniz arkadaşlar, bilincinizi bir kontrol ettirin. *