toledo, kasım 2019

yoldaş belediyesinin yazarları için yaptığı pek güzel icraatlarından biridir.
gezi-seyahat kulübü çok güzel ve işlevli olmaz mı aslında? olayın teknik boyutu hakkında hiçbir fikrim yok, ona bir şey diyemem. ama böyle herkesin kendi şehrinde ya da gezdiği yerlerdeki görülmesi gereken mekanları, yeme-içme mekanlarını* falan paylaştığımız, sorduğumuz bir kulüp olabilir sanki. diyebilirsiniz ki, bunun için birsürü uygulama, internet sitesi vs var. kabul, ben de oradan bakarım genelde ama bu kaynaklarda o şehrin gizli hazineleri* genelde yazmıyor. mesela gaziantep şehrini arattığınızda her yerde bir mekanın* ismi geçer. oysa deneyimlerime göre hem aşırı pahalı hem de söylenildiği kadar lezzetli olmayan bi yer bence. ya da bu kaynakların hiçbirinde ankarada gezilecek yerler arasında gösterilen yerlerde benim gezdiğim, gördüğüm doğal alanlar* yer almıyor.
bu gibi durumlarda fikir alışverişi sağlayan bir oluşum niçin olmasın?

sayısal loto, milli piyango ve devletin elindeyken en ilgi gören oyundu. milli piyango önce varlık fonu'na devredildi. bu fon, sayıştay denetiminde ve ihale yasası kapsamında değil. böyle olunca da sayısal loto, demirören - sisal grubuna özelleştirme yoluyla kolayca satıldı. satıştan sonra da ismi çılgın sayısal loto yapıldı, sistemi değiştirildi. devletin elindeyken 49 rakam arasından 6 rakam bilmek gerekirken, özele geçince 90 rakam arasından 6 bilmek gerekti. bu yüzden haftalardır kazanan çıkmıyor. şimdi bilen çıkmayınca şirketin kasasında biriken para çoğalıyor. devletin elindeyken yapılmayan sistem değişikliği özele geçince yapıldı.

pek güzel, tarihe bakarak geçmişte verdiği sözü öne çıkaran bu başlık açılmış .
ama 1994 yılında, “bütün servetim yüzüğüm”
1999 yılında, “eğer bir gün duyarsanız ki tayyip erdoğan çok zengin olmuş, bilin ki haram yemiştir!” de demişti uzun.
sazlıklardan havalanan... şarkısı eşliğinde güzel oluyor bunları anımsamak.

blobfish olarak da bilinen bu tür avustralya açıklarında 600 ile 1200 metre derinlikte yaşar. tamamen rengi ve görüntüsü nedeniyle bu ismi almıştır. ağırlığı 4 ile 6 kilogram arasında değişir.

holokost üzerine çekilmiş en iyi film bu sanırım. tekrar izledim de, yapım yılına göre görüntü, müzik, oyunculuklar gerçekten harika.

hayat güzeldir ve piyanist'i ayrı tutarak söylemek gerekirse; bundan daha iyisi gelmeyecekse ki öyle görünüyor, almanları artık rahat bırakmak gerek fikrimce.

bütün akreplerime selamlarımı iletecek olan program*.
başladığında istek parça ister entryimi editlerim.

eğer yetenek sayılıyorsa güzel yemek yaptığım söylenir. kendimi bu konuda baya geliştirdiğimi düşünüyorum bende. çoğunu yapabiliyorum artık.
yazı yazarım, birkaç yerde yayınlamışlığım var.
bu kadar. teşekkürler. yarışmacı arkadaşlara başarılar.

kuşlar hariç her şeyi çekmişim. tatlı canım sağ olsundu. *



edit: çok sevdiğim bir arkadaşım (!)” babam gibi fotoğraf çekmişsin.” dedi. dıptıdıptıs

çünkü taşları bir bir dökmektir yazmak. öyle kollarınızda boğazınızda biriktirdiğiniz taşlar..
hepsi dökülünce gökyüzüne uçuşa geçilir mi?
kağıda ya da işte ekrana döktüklerimiz bize baktığında hissedilen hafifleme ile yenilerinin peşinden koşmaya devam edilir mi?
nedir bu sevda hep düğümlerin arkasından?
t: yeni ağırlaşmalara yol açan eylem.

öz eleştiri yapayım derken kendini yerden yere vuranlardanım. bu yüzden mesela başlığın "bir öz eleştiri" ile sınırlandırılmasından hoşlanmadım.

evet, fark etmediniz ama öz eleştirim buydu. kendime çok yükleniyorum. daima kötü olan özelliklerime odaklanıyorum. neden yagami, diyorum, neden daha iyi* olmayasın?

ne kadar ikiyüzlü olduğumuzu gösteren adam olarak kaldı hep aklımda.

varoş mahallesinden bi genç korkunç ucuz bir müzik eşliğinde son anlarını seyircilerine izletti ve kendini öldürdü. toplanıp doğal seçilim dediler. bir pislikten kurtulmuş gibi davrandılar. sanki böcek ölmüş gibi. o kadar değersiz bir şey öldü sanki.

bir diğeri şarap ve iyi bir müzik eşliğinde vedalaşma sonrası intihar etti resmen kahraman ilan edildi. mehmet pişkin varoş mahallerinden birinde yasayıp elinde bira, arka planda arabesk, öyle veda etseydi bu kadar konu edilecek miydi?

hatırlayan bilen vardır, eylül cansın vardı. trans olan bu arkadaş köpeğini annesine emanet edip ağlaya ağlaya ne kadar ikiyüzlü olduğumuzu anlattı ve kendisini köprüden attı. yine az kişi hatırlıyor onu.

neden? çünkü biz ikiyüzlü insanlarız. öyleyiz.

*

''nasıl yani, gerçekten de kız mısın?'' diye cevap verilesi erkektir.

gece yarısı, bir paket çikolata yemek, bu hareketlerden birisidir.
amaan, bir daha mı geleceğiz dünyaya tepkisi eşliğinde, bir miktar serserilik içeren hareketlerdir.

kullanmış olduğu nicki ile tebessüm ettiren, tatlı bir yazımı ve uslübu olan sayın yazarı okumak, takip etmek oldukça eğlenceli.
beğenilerini eksik etmediği için de ayrıca teşekkür ederim sayın yazar keyifli yazmalarınız olsun.

yaparım efendim çünkü neden yapmayayım ki...

zort.

risk budur. hadi bakalım.

günaydın sözlük, günaydın diğerleri.

normalleşme çabaları hâlâ devam ediyor, türkanın derdi değil olan biten, çorba içtim iyi geldi, bir de lan yine sıcak bugün.

bak, aynı sahiplendiği adam gibi olan bana ne yaaa kedisi türkan.