özellikle yeni tanışılan birisine direkt/hemen 10 verilmesi ve sonra -tanımaya başladıkça- puan kırılması ile başa gelmesi muhtemel durum, eylem.

halbuki her şey "sıfır"dan başlar, başlamalıdır.

"... görmek istersen denizi, yukarıya çevir yüzü; deniz gibidir gökyüzü..."
sabahattin ali

manzara bu


şarkı da bu:

yolun nereye gittiğinin bir önemi yok...

türkiye'den geliyorum.

hususi olarak 666. tanımı* kendisine sakladığım yunan yazar. bütün eserlerini göz önüne aldığımda ölürken bile bütünün eksik parçasını mezarına kendi el yazısı ile yazdığı cümle ile tamamlamıştır kazancakis; den elpizo tipota. den fovume tipota. ime eleftheros / hiçbir şey ummuyorum. hiçbir şeyden korkmuyorum. özgürüm.

oysa eserlerinde kullandığı o büyülü şiirselliğin altında sık sık kendine de pay çıkarmış, yaşantısından bir kaç şey gizlemiş ve kendini alaya alan cümleleri kendi karakterlerinin ağzından riyakarlık etmeden dile getirmiş kazancakis'in el greco'ya mektuplar eserinin arka kapağında ilginç bir nokta vardır ölüme karşı:

ölümden korkmayanlar kendi ölümsüzlüklerini yaratmış olanlar değil midir esasında? ölüm belli ki artık bir şeyin umulmadığı, korkunun olmadığı koca bir hiçlik, özgürlük alanı. bu onu aynı anda hem rahatlatıcı hem de ürkütücü yapar sanıyorum ama kazancakis için belli ki ürkütücü olmadı son anlarında. ismet özel'in bir dizesi var, anlam bakımından bahsettiğim şey ile bir ilgisi yok ama kuracağım cümle yapısını bundan aldığım muhakkak; biraz mürekkep ve kağıt ölüme karşı insanın gövdesini korumasa bile düşüncelerini koruyan bir zırh gibidir, kazancakis'in bir şey umulmayan hiçliğe giderken bile bir parçasını ölümsüz kılan düşünce açıkça bu. mitolojiye biraz göz attığımızda görürüz ki eski yunan tanrıları ölümsüzlük lütfunu pek az kimseye vermiştir, bunun için oldukça kıymetli bir şey yapmış olmak gerekir yani gerek mitolojide gerek yaşamda ölümsüzlük için bir şeyler başarmak gerekir. iyisiyle kötüsüyle, bazen olumlu ve bazen olumsuz bir şekilde pek çok şair ve yazar bir parçasını ölümsüzleştirmeyi başardı, işte kazancakis bunların en önemlilerinden biridir kanımca çünkü edebiyatın inceliklerini altın bir sunakta sergileyen üslubu pek az sanatçıda rastlanılan bir becerinin ürünüdür.

az önce kitabını bitirdiğim rubailerdir.
en çok şaşırdığım mevzu ise kimse bilmez şarkısının en güzel kısmını ömer hayyamın yazmış olmasıdır.
bulut geçti gözyaşlarım kaldı çimende
gül rengi şarap içilmez mi böyle günde.

kürtçe hırsız.

fizikte, bir kuvvet tarafından bir eksen etrafında döndürülen cisimlerde ortaya çıkan etki. kapı kolu çevirmek, musluk açmak gibi çevirme hareketi yapılan işlerde ortaya çıkar.

uzun vadede kişiyi itici yapan özellik.

insanlar, özellikle de türkiye gibi ülkelerde yaşayıp bunalmak denen şeyin ne olduğunu çok iyi bilenler, yanlarında sürekli olarak "mızmızlanan" kişiler görmek istemez. bir yere kadar "yardımcı olayım, derdini dinleyeyim, sorununu çözeyim" dediğiniz kişi, gün gelir kaçtığınız kişi haline gelir. o yüzden arada bir herkesin başına gelen dertlenme, dert anlatma durumları aşırıya kaçıp bağımlılık yaptığında, çevrenizdekileri de yavaş yavaş uzaklaştırır sizden.

ancak bu bataklığa da, yine türkiye gibi ülkelerde yaşayıp bunalmak denen şeyin ne olduğunu çok iyi bilenler saplanır. yani bir nevi paradokstur bu durum.

bazıları bunalmak dışında hiçbir şey yapamadığımız bir coğrafyada, doğal olarak bunalmaktan başka şey yapamazlar. bazıları da bunalmak dışında hiçbir şey yapamadığımız bir coğrafyada, bunalımlarına bir de etrafındakilerin bunalımını eklemek istemez.

farklı konu ve kültürlerdeki bilgisi ile ilgisini sözlüğe aktaran yazarımız. tanımlarına göz gezdirdiğinizde bilmediğiniz bir şeyi öğrenebilir veya zaten bildiğiniz bir şeyi ise tekrar keyifle hatırlayabilirsiniz.
sözlüğümüze hoş gelmiş, keyifle yazmaya devam eder umarım.

er kuşun eti yenmez. çarpıverir valla nerden geldiğini şaşırırsın.

fenerbahçe spor kulübü resmi twitter hesabından 1959 öncesi şampiyonlukların sayılması için resmi girişimde bulunmasını duyurması.

kaynak

doğa ile mücadele etmek insanın kendi sonunu getirecektir.
hayvanlardan tanrılara: sapiens, yuval noah harari

eski türkçe'de çocuk demek. kelime, zamanla yuvarlana yuvarlana dilimize çocuk olarak yerleşmiş.

kesinlikle olurdum. çünkü eşim benzerim yok. sadakatliyim, severim, sayarım, güldürürüm, üzüldüğünde yanında olmak isterim. benden bana iyisi olmaz zaten. süperim yaaa

mide volvulusu'nda görülen karın ağrısı, öğürme fakat kusamama ve nazogastrik tüpün kıvrılması 3 lü semptomuna verilen özel triaddır.

işte böyle “bazı” şeyleri yasaklamak için apar topar genelge çıkartılırsa, koca bakanlık işi gücü bırakır pedle, kulak çubuğuyla, deodorantla uğraşır sonra.

yaş ilerleyince* anladım ki ben cipsten soğumuşum. buna rağmen ketçaplı ruffles.

ben de bunun verimi olumlu yönde etkileyeceği kanaatinde olanlardanım. evinde huzurla çalışma ortamı olan bir işi kimse kaybetmek istemeyecek ve dört elle sarılacaktır.

çok değerli tanımlarıyla bugünlere getirdiği sözlüğün; nitelikten yoksun, vasat ve overrated bir takım yazarımsılar yüzünden adeta bir çöplüğe dönüştürülmesini kabul edemeyen bazı yazarlarımızın maalesef gerçekleştirdikleri eylem.

kızıp gitmeselerdi keşke. ama geri dönmelerini umut etmekten başka ne yapabiliriz!