işin ilginci önderimiz öleli seneler olmuş, hala birilerinin içini kımıl kımıl rahatsız ediyor.

cinsiyetçi bulduğum başlıktır. araba süren kadın görmüş taksi şoförünün bakışları gibi hissettim. bi salın bizi be (bkz: swh)

olması gerekendir. vücudu sinyal vermeden yapabilenlerin iradesi ve zekası takdire şayandır. şunu da söylemek istiyorum maalesef ki bu eylem çok zor. örnek verecek olursam dışarda sağlıklı olan birçok şey hem pahalı hem de doyuruculuğu az. düşününce 20 liraya hamburger menüsü yiyoruz ama 17 liraya bir tabak salata. ahh, sorgulanması gereken çok şey var, içim daraldı sözlük..

"hoşgeldin canımın içi arkadaşım" dediğim yazar.

pentagram

"insanlarla gerçek samimi ilişkiler kurmak istiyorsan, kendileri olmalarına izin vermen lazım"

erkeklerinin benimle bir alıp veremediği olduğunu düşündüğüm burç hahah.

son 3 manit shrek dahil aslan. arkadaşım ben bir oğlak kadınıyım benle ne işiniz olur sizin 'yoo yoo sensin' diyollaaa püff.

sonra başlıyor çatışmalar bilmem neler işte. sürekli ben diyen bir şahısla sürekli otu b.ku eleştiren şahış anlaşır mı? yoo.

hahah işin şaka tarafı bir yana iyidir, hoştur, severim. malum son 3 son 3! yani belli ki seviyorum yani başka açıklaması olabilir mi?

var mı arttıran? hahah.

gülücük için kullanılanını 3700 yıllık bir şerbet testisinde görebileceğimiz sembol.

gaziantep'te, karkamış antik kenti'ndeki kazılardan çıkan, hitit dönemine ait olan ve m.ö 1700 yılına tarihlenen testinin dünyanın en eski gülücük emojisine sahip olduğu düşünülüyor. testi gaziantep arkeoloji müzesi'nde sergilenmeye başlamış. ne kadar da mutlu bir testi.
kaynak

bir paket sigara parasının bir kitap parasına denk olması kitapların pahalı olmadığını gösterir. hem sigarayı hem de kitabı alamamak ise alım gücünün düşük olduğunu gösterir.

şahsi fikrim herkesin benmerkezci olması ve kendi çıkarları için ortalarda patlamaya hazır bomba gibi gezmesi. haliyle totalde oluşan muazzam negatif elektrik hepimizi yoruyor. farkına bile varmadan birbirimizi yavaş yavaş öldürüyoruz.

ey tatilde olmak isteyip olamayanlar,
ey paylaşım yapmaktan tatil yapamayanlar,
ey 11 ay + 3 hafta hemencecik biten 7 gün için çalışanlar,
ey sineğin kanadından yağ çıkaran, bira diye arpa suyu kakalayan her şey dahil otel mağdurları,
sen... ben... o... hepimiz! kardeşlerim!

bu hafta dışınızdaki irlandalı cağnımla tatilde olmak ya da olmamak konuşacağız çünkü bu sıcakta tabi ki bütün mesele bu!

şuraya muazzam bir şarkı iliştiriyorum konuya binaen.
aşağıya da tabi ki tam bizlik bir görsel çalışan cenk'in arka bahçesi imzalı afişimizi.

o şemsiyenin altında buluşalım mı bu akşam 9'da? zaten şunun şurasında kaç kişiyiz ki...

beni sahiplenmek isteyen varsa buyursun gelsin. yemek seçmem, tuvalet eğitimim var, isterseniz başımı bacağınıza sürtüp sevgi gösterisi bile yapabilirim.

bir kaan boşnak şarkısı. güzel memleketimizde pek çok insanın mood'u olmasıyla bilinir.

hiç korkmuyorum. inşallah bana da zamanı gelince nasip olur. uyurken yanlışlıkla çocuğumu ezerim korkusu var ama.. doğmamış, belki de hiç olmayacak çocuğuma şimdiden çok bağlıyım.. anasının her şeyi olur.. sigarayı bile bırakabilirim yavrumun sağlıklı olması için..

eskiden avrupada ve müslüman ülkelerde, bu dünyadan erken kurtuluş anlamına geldiği için 'cennete bilet' olarak görülen bulaşıcı hastalıktır.

yazdığım başlığa entry girilince, yeni insanlar ile tanışınca, sempatik başlıklar görünce veya gundeme dair birşeyler öğrenince yaşanan hisler .

baharı yaza devşiren meyve.
biraz önce sokağa çıkma yasağı başlamadan düştüm sokağa, birkaç alınacak listeledim kendime. montsuz sokağa çıkma zamanlarının keyfi bir başka yüreğimde. gün ışığı tene değdikçe verdiği haz da. ki bu yüzden her yazın sonunda çikolata rengine ulaşıveriyorum istemsizce.
yürümeye başladım, cıvıl cıvıl kuş sesleri eşliğinde. sokakları tatlı bir telaş kaplamıştı bir yandan akşamın son saatleri, özgürlüğün son anları herkes bir yere koşturuyor gibiydi. ben hiç acelem yokmuşçasına salınarak yürüdüm sokakta. uzun zamandır hasret kaldığım için her şeye, herkese dikkatle bakarak.
balıkçıya girdim sonra. tezgahta birkaç çeşit vardı sadece. ve yakaladığımızda iş yapmaz diye denize bıraktığımız karagözün kilosu kırk tl olmuştu. şaşırdım. etrafa baktım seyrelen tek şey çeşit değildi, balık temizlemek için çalışan afgan çocuklar da kaybolmuştu ortalıktan. balıkçı işin başına geçmiş. kendisi temizliyor balıkları. düşündüm sonra "peki işten çıkarılıp, gözden kaybolan o insanlar nerede?".
kasabın içi de bomboştu. bir tek manavın önünde sıra vardı. poşet poşet sebzeleri taşıyordu insanlar ellerinde.
moralim bozuldu. görünce daha bir keder çöktü yüreğime. derin bir nefes aldım. elimdeki ağırlık arttıkça yüreğimdeki de arttı sanki adaletsiz hayata karşı.
ama insan evladıyım ben de biraz unutkan herkes gibi... güneşi tenimde hissedince tekrar bir gülümseme oturdu yüzüme. yürüdüm. yürüdükçe açıldım. sokaklardaki, parklardaki çocukları gördükçe, yeşile doydukça umutlandım. bir bahçenin kıyısından sarkan erik dalını gördüm sonra. mini minnacık erikler. aldı çocukluğuma götürdü beni. bahçenin dışına taşan sokağın malıdır dedim. birkaç tanesini koparıp içimdeki çocuğu mutlu ettim. bu kez daha da kocaman bir gülümseme ile yürüdüm, yürüdüm.

ilgi alanı kitap olduğunu gözlemlediğim, sunduğu aydınlatıcı bilgilerinden dolayı gözden kaçırılmaması gereken, elimdeki fazladan boyutlararası yolculuk biletinin birisini kendisine armağan etmek istediğim yazar.