birini anlamak istememek

t/ birini anlamak istememektir.


yüzme bildiğin halde boğulan kişiyi kurtarmamak da denilebilir.

başlığın kendisidir. nedenli ya da nedensiz istekli ya da isteksiz her şeyin tabii olduğu o istememeksizlik

çünkü buna mecbur olmamak.
bide bu, sen ya da karşında ki insan bu ayrıcalığa ne kadar sahip olduğunuz ile alakalıdır.
kendi adıma konuşacak olursam şayet...
yakınlık derecemiz ne mesela?
seni ne kadar tanıyorum?
seni ne kadar seviyorum?
sen benim için ne kadar önem arz ediyorsun? bunlar, bu konu için sorulması gereken önemli sorulardır bana kalırsa.
çünkü hiç kimse hiç kimseyi anlamak için gelmemiştir bu hayata. herkesin işi gücü ve hatırı sayılır derecede b.ktan bir hayatı var kardeşim. bi zahmet kendini ifade etmek zorundasın o sebepten.
ha sen yapamıyorsan da yukarıda ki kriterler devreye girer ve önem derecen ne kadar ise o kadar ilgilenilirsin.

insanları anlamak çok yorucu. herkesi anlayınca bir şekilde hak veriyorsun ve kendi hakkını unutuyorsun. onun şöyle böyle bir zihin haritası var ki o böyle şöyle davrandı, onun düşüncesi de şu şekilde ilerledi
azıcık şundan biraz da bundan ve de ondan şundan bundan falan filan
işte öyle yapmak çok yorucu. kendini unutturur insana. sürekli ama sürekli sosyal gözlemci, psikolojik danışman veya öğretmen gibi ilerlememiz bir yerde kalmalı, istediğimiz zamanla sınırlı olmalı ve kendi duygularımızı da ötelememeliyiz. işte bu şekilde sebeplerle de birini anlamak istemeyebiliriz.

anlarsam ağlarım.

istemiyorum..

çoğu durumda anlayabileceğimden emin olduğum için istemiyorum. kendimi anlamam da benim ihtiyacım çünkü. önce kendi ihtiyaçlarımı karşılıyor sonra vakit kalırsa başkalarıyla ilgileniyorum. artık.

önceleri ikisini bir yürütebilirdim. hem kendimi hem karşımdakileri anlayabilirdim. görece kötü diyebileceğim insanları dahi anlayabilirdim.
şimdi anladığım yerde bırakıyorum. bana göre kötü isen altında yatan sebepleri ben çözmeyeceğim ve anlamam da bir şey değiştirmeyecek.
beni tüketecek.

o yüzden senden daha kıymetliyim. sen de benden daha kıymetlisin.
eğer bir gün sana kötülük yaparsam, seni yorarsam beni anlamak isteme çünkü tükenirsin.

“sen daha anlatmadan ben anlıyorum seni aslında, o yüzden hiç kafa ütülemene gerek yok” tarzı işliyor bende bu isteksizlik.

anlamak mesele değil de ya anlayınca hak vermeye başlarsam korkusundandır.

anlatamayanların bir numaralı dayanağı ''anlamıyor, anlamak istemiyor'' hayır aslında iletişim açık bir şeydir.

alıcı - gönderi - gönderen arasında bir ilişki olsa ''anlamak'' önem kazanırdı ama gönderici - ileti - alıcı şeklinde ilerler. yani temel düzeyde hareket anlatıcıda olur.

iletişim teorisi, kitle psikolojisi ve propaganda özel ilgi alanlarım. bir maymuna bile derdimi anlatabileceğimi düşünüyorum (yoksa sözlükte bazıları ile nasıl etkileşime girebilirdim değil mi ?). sizlere bir kaç tavsiye vereyim.

1- birisi söylediğiniz şeyi inkar ediyorsa veya kabul etmekte direniyor ise ters psikoloji uygulayın. çünkü insanlar karşıtlara değil yandaşlara yalaklık yapmaya meyillidir.

2- eğer bir şey istiyorsanız veya anlatmaya çalışıyorsanız ilk önce karşı tarafın ret edeceği ve kesinlikle sizin de aynı fikirde olduğunuz bir şeyden konuyu açın. genel geçer algılardan ziyade daha ufak bir kesimde ki karşıtlıkta buluşmak insan zihninde aynı kabilede olduğuna dair bir aitlik yanılsaması yaratır sonrasında açılmak ve bir şeyleri kabul ettirmek daha kolaydır.

1 ve 2 temelde aynı şeylerdi ama bir çoğunuz okurken farklı bir şeymiş gibi algıladınız çünkü size bir şey anlattığıma ve ilgi çekici bir konuda sürüklendiğinize ikna oldunuz. bu da aslında 2. tavsiye yapar.

bol şans.