blackmore's night

sahane coverlari bulunan, ritchie blackmore ve candice night ikilisinin kurdugu muzik grubu.

candice'in pamuk seker sesiyle halihazirda guzel olan sarkilar iyice balli borege donusuyor ya, bayiliyorum. uriah heep'in lady in black sarkisina folklorik muzik ekleyerek goklere cikmasini saglamislardir ayrica.

icinizin yaglari erimesi icin;

bu grupla under a violet moon şarkısı sayesinde tanıştım. ilk dinleyişimde bile beni kendisine aşık edebilen bir şarkı idi. daha sonraları başka şarkılarını da keşfettim. keşfettiğim bütün şarkıları harika, öyle ki şarkılarından bir tanesine denk geldim mi defalarca dinlemek istiyorum. nature's light albümü de efsane olmuş. resmen bir müzik grubunu, hayran sayfası açmış gibi övüyorum. dinlemenizi tavsiye ederim.

muhteşem bir cover.

dün bir şarkısı ile tanıştım.

efsane keyifli bir şarkı. tam büyü yaparken dinlemelik.

hayatımda dinlerken bana kendimi en çok "evdeymişim gibi" hissettiren grup bu sanırım. üniversite yıllarımda keşfetmiştim, en dertsiz tasasız zamanlarımda çok dinlediğim için şimdi de ne zaman dinlesem beni yumuşacık yapar. candice night'ın gevrek, yumuşak ve büyülü sesiyle ritchie blackmore'un orta çağ bard tınıları çok güzel uyuyor birbirine, işlerini aşkla ve sevgiyle yaptıkları da dinlerken de hissediliyor. blackmore's night'a benzeyen bir grup çok aradım ama en yakın bulabildiklerim erutan, elane ve faun oldu şimdiye dek, hiçbiri de blackmore's night gibi hissettirmiyor aslında, çok kendilerine haslar, bu da açıkçası çok tatlı yapıyor onları.

blackmore'un bazı tınıları bütün albümleri arka arkaya dinlerseniz bir yerden sonra kendini çok tekrar ediyor, night'ın sesi de çok uzun süre dinlerseniz fazla autotune'lanmış gibi hissettiriyor, yalan olmasın, çok başarılı ve çok kusursuz da değiller aslında, faun mesela bu grupla karşılaştırınca çok daha başarılı, çok daha kusursuz, bunlar fazla tekrara düşmüş ve bir yerden sonra otomatikleşmişler. ama içimdeki yerleri ayrı olduğu için ben çok severim.

en sevdiğim albümleri de the village lanterne'dir, 2006 - 2007 yıllarında izmir alsancak'taki kitapsan'dan cd'sini almıştım da o cd'nin kartoneti de kendisi de elimde eskimişti, o yıllardan beri içimde taşırım o albümü.

dinlerken kendinizi orta çağ masallarında, eski bir handa, önünüzde tahta bir kupada fıçı birayla oturuyormuş gibi hissedersiniz, ejderhalarla ve kötülerle savaşa gidecekmişsiniz de bir an için dinleniyormuşsunuz gibi gelir, bayılırım. içimdeki bard'ı çok güzel gıdıklar yani grup, tam benim kalemim ya.

ritchie blackmore gitar konusundaki üç idolümden birisidir, ne kadar sevdiğimi kelimelere dökemem. candice abla ile sahneyi paylaşması ve o mükemmel enerjiyi tutturması da gençlik hayallerimden birisiydi.

şöyle bir melodiyi yazması bile kendisinin ne kadar zamansız olduğunu ve vizyonunun nerelerden nerelere uzandığını göstermeye yeter