borca girmek

kredi çekip dükkan açıp sonra parayı batırıp s** gibi ortada kalasım var. aslında batırmam belki ama türkiye gerçekleri ortada.

ev için gireceğinize dükkan için girin.

hele bekar erkeksen her yerde oturursun ama her yere dükkan açmazsın. evini taşırsın, dükkanı biraz sıkar.

zamanında 1.20 oranlı kredi ile 3 tane araç alıp girdiğim olay. 3 arabaya toplamda 500 bin lira bile ödemedim kaç yıldır. arabaların güncel ederi ve bana kazancı kat kat fazla.

not: 3 değil de 5-6 araç almadığım için pişmanım şuan.

2007 yilinda bir amerikali 300 bin dolarla bir ev almis, evin cogunu krediyle finanse etmisti. 1 yil gecmeden evin degeri 5te birine inmis, adam ekonomik kriz sebebiyle isten cikarilmisti. bankaya borcunu yapilandirmak istedigini soylediginde, batik statusune girmeden borcunu yapilandirmayacaklarini, taksitleri odememesi gerektigini soylediler. adam denileni yapti. banka evi icradan 10da bir fiyatina satti. satildigi tarihte odedigi taksit ve pesinat ile ayni evi borc kullanmadan alabiliyordu.

(bkz: borcla sisen balonlar)

sonra borcun da size girmesi

türk lirası cinsinden borçlanmak ve onu başka kanallarda değerlendirmek, en bir sevdiğim şey.
canım türk lirası, hiç üzmedi.
üzecek gibi de durmuyor.
banka faizimiz şu diyor, tatlımmm diyorum rahat ol.
zaten 2 senede kuş olacak, rahat ol*

en nefret ettiğim şeylerden birisi ancak aileden bir şey kalmadıysa mecburen giriyorsun.