can sıkıntısının akla sadece yemek yemeyi getirmesi sorunsalı

psikolojideki karşılığı duygusal açlık olan sorunsaldır. durumun bilimsel de birçok açıklaması olabilir tabii ki ama beni o kadar rahatsız ediyor ki bu mevzu. ne zaman canım sıkılsa, kendimi boşlukta hissetsem ya dışarıya çıkıp yemek yemek ya da evde bir şeyler hazırlayıp yemek geliyor aklıma. bu durumla başa çıkabilen var mı cidden ya? ben çıldırmak üzereyim.*

benim için geçerli olmayan bir durum. benim canım dışarıya çıkıp yürümek istiyor, sadece yürümek.

yeme isteğini ileten kabloyu kesmekle çözüm bulunacağını düşündüğüm durum.

burası +18;
ya da sigara içerek. ben öyle yapılıyorum.

can sikintisini olur, ofke olur herhangi bir olumsuz durum olur hic fark etmez, nacizane onerim alkol ve sigaradir. ınsanoglunun en buyuk 2 icadi olan alkol ve sigarayi, bos yere o kadar insan kullanmiyor. var bir bildikleri. fazla kacirmamak suretiyle tabii ki :)

sadece 10-15 kez sürer bu sorunsal çünkü sonrasında aşırı kiloyla mücadele başlar. (tabi onda da kilo veremiyorum diye strese girip iyice yemeğe saldırma gibi bir durum söz konusu oluyor)

evrime bir kanıt daha oluşturur nitelikte bir sorunsaldır.

maymun cepte, tamam.

peki ya panda? içimizdeki panda sevgisi, özentiliği?

sıkıldıkça bambuya sarmalar, mide önceliği?

panda, evet.

ne için yaşıyorsanız onu getirir.

yemek yemenin hatta bazen tıkınmanın; doyuma, rahatlamaya veya dinginliğe ulaşmanın en hızlı ve ekonomik yolu olmasındandır.

sürekli buz dolabını açıp kapama eyleminin gerçekleşmesini sağlayan durumdur.