çirkin olmak

ilki kime göre neye göredir. ikincisi ise ne taraftan neyi gördüğüdür. erkek ya da kadın gözümde fark etmez salt çirkinliğe inanmam. güzelliği görememişizdir.

çok çirkin bir şeydir be.

çirkin insan yoktur, başkasının güzellik algısına uymayan insan vardır.

olabilir.

fakat bunu bilip, hissedip kendinizi toplumdan dışlarsanız o zaman işin rengi çok değişir. quasimodo sendromu ile cebelleşir , kendinizi toplumdan, insanlardan uzaklaştırırsınız.

gerek yok arkadaşlar siz değerlisiniz

güzeli güzel, çirkini çirkin yapan onu öyle görendir.

buradaki çoğu kişi "bilgisiz olup güzel olmaktansa bilgili olup çirkin olmak daha iyidir" minvalinde şeyler yazmışlar. o öyle olmuyor maalesef. tanıdığım çoğu güzel diyebileceğim arkadaşımdan çok daha bilgiliyim, yani ben öyle düşünüyorum. onlar hep bi adım, -hatta bayağı bir adım-, öndeyken ben hep arka planda kaldım. yani ilk etapta ne olursa olsun dış görünüşe bakılıyor, zaman geçtikçe insanın içini tanırsınız. dolayısıyla kendimizi geliştirmek, bilgili olmak sadece kendimiz için yapmamız gereken bi eylem oluyor. bence öyle olmalı da zaten. sadece bunu dışarıya yansıtamıyor olmak hep üzüyor. hayatta hep geri planda kalmak psikolojik açıdan büyük bir savaş.

insanlar mutsuz olduğu için mi çirkin olduklarını düşünür yoksa çirkin oldukları için mi mutsuz olurlar? bence mutsuz oldukları için çirkin olduklarını düşünüyorlar.

genellikle bir insan sizin dış görünüşünüzü beğenmezse içinizde nasıl biri olduğunuzu da bilmek istemiyor. bu nedenle çirkin olmak iyi bir şey değildir. ancaaaak, eğer birisi bunları hesaba katmadan sizinle konuşuyorsa gerçekten sizinle konuşmak istiyordur. bu nedenle çirkin olmayı ''iyi dost süzgeci'' olarak kullanabiliriz. ben öyle yapıyorum yani, işinize yarar.

otomatikman özgüven eksikliğini de beraberinde getirdiği için sevgili konusunda şanssız kişidir.

(bkz: kitabe-i seng-i mezar)
ı

hiçbir şeyden çekmedi dünyada
nasırdan çektiği kadar;
hatta çirkin yaratıldığından bile
o kadar müteessir değildi;
kundurası vurmadığı zamanlarda
anmazdı ama allah'ın adını,
günahkâr da sayılmazdı.

yazık oldu süleyman efendi’ye.

ıı

mesele falan değildi öyle,
to be or not to be kendisi için;
bir akşam uyudu;
uyanmayıverdi.
aldılar, götürdüler.
yıkandı, namazı kılındı, gömüldü.
duysalar öldüğünü alacaklılar
haklarını helal ederler elbet.
alacağına gelince...
alacağı yoktu zaten rahmetlinin.

ııı

tüfeğini deppoya koydular,
esvabını başkasına verdiler.
artık ne torbasında ekmek kırıntısı,
ne matarasında dudaklarının izi;
öyle bir ruzigar ki,
kendi gitti,
ismi bile kalmadı yadigâr.
yalnız şu beyit kaldı,
kahve ocağında, el yazısıyla:
"ölüm allah'ın emri,
"ayrılık olmasaydı."

ortaokul dönemimde maruz kaldığım akran zorbalığının izlerini şu an bile sırtımda taşıyorum.

önemli değil de , cahil olmak daha kötü.

allah ruh çirkinliği vermesin öbürü gelir geçer.

allah'tan çirkin değilim ya onca derdim var bir de bunu mu düşünecektim

insanı güzelleştiren sevgidir. sahip olduğunuz sevgi değil size karşı duyulan sevgi. ben karşımdaki kişiyi ne kadar seviyorsam o, o kadar güzeldir. karşımdaki beni ne kadar seviyorsa ben de o kadar güzelim. yani bu göreceli bir kavramdır.

yeni tanışılan kızlarla birden kanka olmaktır çirkinlik. her kanka dendiğinde çirkinsin denilmiş hissi uyardırır.

bı fotoğraf çekindim de tekrar yüzüme çarptı.

benim harbiden nasıl bu tiple bi ilişkim oldu ya diye düşünmeden edemedim

cep telefonuyla aynadan fotoğraf çekmesini tavsiye edebilirim. öyle daha bir güzel oluyor. yıllardır düşünüp duruyordum acaba neden aynadan fotoğraf çekiyor bu insanlar diye. sonra bir gün ben de denedim ve sonuç süper. çok daha iyi. bu kadar vahşi ve de yahşi olduğumu bilmiyordum. cazibemden ürktüm, yastık yorgan altına kaçtım. biraz abarttım anlatırken fakat gerçekten de işe yarıyor.

bunu herkes biliyordur da işte benim gibi yıllarca bu gerçekten uzak kalmış insanlara tavsiyem olsun istedim.

sosyal hayatta işinizi zorluyor olabilir çirkinlik. dert etmeyin, kapağı daha mutlu olabileceğiniz diyarlara atmaya bakın derim. işin zoru bu ama kesin çözüm. zira bizim memlekette yokluktan ötürü sığ zevkler dışında başka zevlerin esamesi okunmaz. sonuçta karın tokluğuna işten eve evden işe giden, hayatı ınstagramdan gördüğü kadar olan, neredeyse hiç yaşamamış insanların zevkleri sığ olması olağan bir şey. siz de onlardan olmayın.

sığ diyorum fakat niyetim sitem veya aşağılama değil. pek çok kimsenin hayatını dolu dolu yasayamadığı ve bununla orantılı olarak beklentilerinin de oldukça basit olduğunu ifade etmek istemiştim sadece.

yaşadıkça simaya değil simanın ifade gücüne bakmaya başlıyor insan ve yine yaşadıkça hayatı simalarımızın ifade gücü yükseliyor.

kendini üzmekten başka bir işe yaramaz kime göre çirkin kime göre güzel ya da yakışıklı.

çok da takmamak lazım.

bazen sözle olur.