doğru insanın yanlış zamanda değil yanlış algıda kaybı

iyi erkek ne yapar?
yazar. arar. ilgilenir. net olur.
sonuç?
“çok iyi biri ya ama elektrik alamadım.”
kötü erkek ne yapar?
iki gün kaybolur, üçüncü gün “napıyosun” yazar.
sonuç?
“ben bunu niye bu kadar düşünüyorum ya"
iyi erkek sürpriz yapar. kötü erkek ortadan kaybolur. kadın: sürprizi unutur, kaybolanı stalklar.
iyi erkek güven verir. kötü erkek merak.
kalp, güveni sıkıcı bulur, merakı aşk sanır.
iyi erkekle ilişki: huzur, düzen, sakinlik.
kötü erkekle ilişki: fbı ajanlığı arti psikolojik gerilim.
iyi erkek: “ben buradayım.”
kötü erkek: “bakalım neredeyim.”
kadın adeta navigasyon gibi peşinde.
en iyisi de şu: iyi erkek “çok iyi ama" diye elenir,
kötü erkek “aslında öyle biri değil" diye savunulur.
sonuçta:
iyi erkek çiçek alır, vazoya konur.
kötü erkek diken olur, elde tutulur.
diyeceklerim bu kadar.

doğru insan hep yanınızda kalır, esas algı kaybı doğru olmayan insanı doğru sanmaktır.

naçizane eyyorlamamı yapmak isterim sözlük, müsadenle..
şimdi bence mesele çoğunlukla zaman değil, algıdır. yani kişi karşısındakini olduğu gibi görmek yerine, görmek istediği gibi yorumlar. eksik yerleri kendisi tamamlar, boşlukları kendi iç dünyasıyla doldurur filan.

burada asıl konu erkekler değil, kadının kendini ne kadar tanıdığıdır. kendi zaaflarını, zayıf yönlerini, hangi duygulara kolay kapıldığını bilen birisi karşısındakini olduğundan farklı bir yere koyma ihtimalini azaltır. aksi halde, gerçek bir insanla değil, zihinde büyütülmüş bir karakterle ilişki kurulur.

aslında çoğu zaman yaşanan şey karşıdaki kişiye değil, onun üzerine yansıtılan hayale aşık olunmasıdır. o hayal ki geçmişten, eksiklerden, arzulanandan beslenir. fakat gerçek, bir noktada kendini gösterdiğinde hayal dağılır. ardından gelen cümle de hazır tabii “yanlış zaman yanlış insan..”

oysa zaman çoğu zaman gayet yerindedir. sorun, kişinin kendi içindeki projeksiyonu gerçek sanmasıdır. doğru insanı kaçırmak değil, doğruyu yanlış yerden okumaktır yaşanan. bu yüzden mesele doğru insanı bulmaktan önce, onu doğru algılayabilecek berraklığa ulaşmaktır.
eyyorladım, istiklal marşı, kapanış..

algida mı algida ne arar la pazarda. hem boykot.