dostoyevski okuyan insan

fyodor mihayloviç dostoyevski okuyan insandır. bunlardan biri de benim.

5 kitabını okudum, daha da okuyacağım. bana katkısı çok fazla dostoyevski'nin. ayrıca, dostoyevski okuyup da anlayan insanlara saygım büyüktür. karamazov kardeşleri okurken kendimden geçmiştim.

tolstoy varken dostoyevski mi okunur pehhh..

sevgiyle nefret arasında, inançla inkâr arasında, umutla çöküş arasında mekik dokur.

herhangi bir roman okuyan insandır.

okumaya güzel bir yerden başlayan insandır. rus klasikleri candır, dostoyevski candır. normalde "eee yani" denilecek şu başlıkta bile, tebrik etmek ve motive etmek gerek. z olmaktansa okuyor insanlar, bu da olumlu. bu iyi bir şey.

nietzsche abimiz, dostoyevski'yi okuyabilmek için hayatının sonlarına doğru rusça öğrenmiş.
einstein, dostoyevski'nin iki sayfasının fizik, matematik ve diğer ilgili bilimlerdeki en son keşifleri içeren bütün bir ders kitabının yerini tuttuğunu söylemiş (abartılı övmüş de neyse şimdi)
faust'un imgesi yerine dosto'nun imgesi olsun demişler.
ya şu asalete bakın..şu insan sevilmez mi? sevilmemiş birileri tarafından..mesela nabokov.
bunları yeri geldiğinde daha detaylı yazarım ve tartışırız. mesele çıkarım yapmak, mesele ezberlememek.

dostoyevski üzerine biraz da chuck palahniuk okuyunca beyni uçak oluyordur.

bu dünyadan iyi ki dostoyevski gibi bir yazar, düşünür geçmiş. bir biçimde hayatımıza dokunmuş. zamana meydan okuyan, zamanın aşındıramadığı ender yazarlardan biri. yazdıklarıyla, insan ruhunun labirentlerine ayna tutmayı sürdürüyor, sürdürecek.

dostoyevski tarzı betimleme topuna girerse çok pis kafa açar.

okuyan değil de okumuş olan olsaydı başlık; ben ben ben diye el kaldırırdım.

#3512047
bu arada, kesinlikle katılmakla birlikte, aklıma şeyi getirdi; çayı şekersiz içince gerçek çay tadı alıyor insan, şeker tadını bozuyor, lafı.*

ben okumadım okuduysam hatırlamıyorum.
tolstoy da okumadım. özellikle herkesin okuduğu şeyleri okudum diyerek okumaktansa hiç okumamayı tercih ederim. ayrıca okuyup nemalanamadıktan sonra ne fark eder.

bir çok şeyi bak ben izliyorum ya da izledim diye gözünüze sokarak zaten yeterince görgüsüzlük yapıyorum bunlar eksik kalsa da olur. gülecek.

(bkz: cemal süreya)

"1944 yılında dostoyevski'yi okudum. o gün bugün huzurum yoktur."