eğitim seviyesi arttıkça kişide artan şey

tatminsizlik.

sex pozisyonu çeşitliliği.

sorgulama kültürü.

tahammülsüzlük, anksiyete, yalnızlık isteği.. böyle bir şey olmalı..

farklı perspektiflerden bakabilme, düşünerek konuşma, daha güçlü ifade yeteneği, etkili hitabet ,yüksek kelime dağarcığı (bilhassa birden fazla dil bilenlerde)
eğitim seviyesi yüksek kişilerde benim gözlemlediğim şeylerden bazıları böyleydi.

her yaşadığı duruma isim takma hastalığı. "borderline'ın kıyısından dönüp narsistsavar oldum ben... şizofrenik bağırtılarla bipolar bozukluğu kombo yapıp depresif hallerden varoluşsal sancılara geçerken duygudurum bozukluğunun majörüne doğru gittim."*

kibir ve narsisizm.

yalnızlık.
eskiden inek diye anılırdı bu sokuk asosyal mallar.
aöf okuyan yavşakta eğitim seviyem yüksek demesin zira kah çıkar gökyüzüne önce orada silkerim sonra kah inerim yer yuzunde silkerim tum alem izler.

eğitimden kastımız farkındalık mı yoksa kariyer mi?

birşeyler yaoabilme becerisi.

iyi ve kötü getirileri var.
kibir, tatminsizlik, anlayışsızlık, kendine sürekli bir hastalık adı takması gibi cins şeyler. bunlar kötü yanları.

iyi yanları da var.
kontrol edebilirsen kendini daha müsamahakar ve anlayışlı olmak, daha mütevazı olmak, sorunlar karşısında daha bilinçli olmak. kötünün zıddı aslında tamamen. yani biraz da kişinin kendisinde bitiyor bilgiyi nasıl harmanlayacağı.

alev alev seksi öfkeler ve dark feminen aura.
bende şahsen bunlar arttı *

özgüven eksikliği

alttan ders

fotokopinin ne kadar önemli bir icat oldugunu anlamak,spiralli sayfaları yavaşça çevirmenin önemini kavramak.

memnuniyesizlik, huzursuzluk ve öfke.

lokal ölçekte,

içinde yaşadığım toplumdan tamamen ayrışmaya başladım. maalesef, cehaletleriyle nefes almak dayanılamaz bir sancı yaratıyor. bir toplumun böylesine cahil, bilgisiz, öngörüsüz ve şiddet delisi üstüne yeni eklenen özellik olarak fazlacıyla çocuk istismarcısı olabildiğine inanamıyorum. bu ülkenin insanının kanı bozuldu. bunu kabul etmek gerekiyor. 70-80-90'larda olan toplum nerede, şu an ki nerede.. bu toplumun tüm ahlaki değerleri çöktü.

atatürk iyi ki yaşamıyor. yüreğine inerdi. koskoca bir ülke inşa etti, tüm dünyada tanınır hale getirdi. şimdi içinde suçun her türlüsü meşru, kolay ve çok paranın kaynağı ahlaksızlık, hayvan/ su bidonu / balkon demiri/ çocuk- bebek dinlemeyen bir sürü tecavüzcü ve sapık kol geziyor.. tam olarak böyle bir toplum olduk.

eğitim dahilinde ( insani ve bilimsel açıdan) geliştikçe, bu ülkenin neyini sevecektik pardon? neyini sevebilirsiniz? sevecek neyi kaldı daha doğru bir soru.

global ölçekte,

gerçekten dünyadan fazlasıyla tiksindiğim bir noktadayım. özellikle epstein davası ve basına sızan tarikatların genel yapılanmaları (gizli ritüelleri/ ayinleri) sebebiyle huzurum- uykularım baya kaçık durumda. insanlara / cocuklara yaptıkları şeyleri düşünmek beni delirtiyor. bu dünyada güvenilir hiçbir yer yok. ne maddi ne manevi güvende değiliz. insanlığa olan umudum bitti. allah hepimizi bu sistemden/ dönen komplolardan korusun.

para.
eğitim seviyesi arttıkça insanın kafası başka çalışır oluyor. eğitimsiz insanları manipüle edebileceğini anlıyor. güzel de para kaldırıyor bu tip insanlar.

sorumluluk.

birileri umursasa da umursamasa da,
ilmin zekatı gibi bir düstur.

gülüp geçiyorum ben.

hani kimi kendine neden muhattap alacağını falan seçiyorsun.. yanılsan da dönmesini falan biliyorsun. eğitim seviyesi olarak da bakmamak lazım hatta önce insan kendini bilmeli bence.

yeryüzünden soyutlanıp,gökyüzünde somutlaşma eylemidir.
valhalada öpüşüyorlar.