ekşi sözlük'ün intihar eden yazarı

öldüģüne oldukça üzüldüğüm bir yazar. intihar üzerine kendi bakış açımdan değerlendirmek istiyorum. intihar bir çözüm değil , kurtuluş değil , bir mutluluğa erme vasıtası da değil. acılardan kaçmaya çalışma yöntemi. bu tarz insanlar içinde büyük bir yük taşır. ben empati kurabiliyorum. hayat ağır bir yük çünkü. kimimiz sorunları maalesef halledemiyor. genelde gözlemlediğim trajik nokta şu: intihar eden insanı tiiye almaya çalışma eğilimi. kimse nam yapmak için intihar etmez. ben elektrik direģine kendini asıp intihar edeni de gördüm , bileğini kesip intihar edeni de gördüm , kafasına poşet geçirip deodorant basıp intihar eden de gördüm. ölüm bu hayatın acı bir gerçeği. bu insanlar fark edilse belki de topluma kazandırılabilirdi ama biz onları fark edemiyoruz. lütfen kendinize zarar vermeyi düşünmeyin ve o insanların arkasından kötü konuşmayın.

dün akşam gördüm gerçekten çok üzüldüm. girdilerine bakınca ölü bir insanın günlüğünü okuyormuşum gibi hissettim.

çok üzüldüm suya kaçan kulak,yüreğimize hüzün kaçırdın..tüm entry'lerini,hatta fav'larını tek tek okudum..üzgünüm kardeşim:(
ama karar verilmiş,hiç değiştirilmemek üzere,okudum ferman gibi veda manifestonu.saatlerdir seninle yolculuk yapıyorum,varlığınla,ruhunu duyumsayarak..kimbilir senin yolculuğun ne boyutta ve nerdesin?.duyuyorsan beni umarım şimdi tüm acılarını susturabilmişsindir?

(bkz: ekonomi)

dark ve depresif bir arkadaşmış gördüğüm kadarıyla, kendi tercihi yapacak bir şey yok.
üzülmek gereksiz, dünya çok iyi bir gezegen değil, ama yaşamaya değer bir gezegen.
acayip easter eggleri olan bir oyun, ya da süpriz sahneleri olan uzun metraj filmi, ne dersen.
server çökmeden, sahne bitmeden yaşamaya devam.