en son ağladığınız olay

hindistan’dan isveç’teki sevgilisinin yanıma bisikletle 133 günde giden pk’in kavuşma anı.

babamın vefatı.

3.5 saattir ağlıyorum , gözümde yaş kalmadı. neye ağladığımı anlatamam.

depresyondaydım, 1.5 aydır toparlayamamıştım git gide içimde bir yük birikmişti. bu yükü hafifletmek için ağlamak istiyordum ağlayamıyorum. sonra ağlayabileceğim bir şarkı keşfettin onu loop a alarak dinlemeye başladım. insan acizliğine, eşitsizliğe ve benim koymadığım sosyal ve toplumsal kurallara, yaşayabilmek için uymak zorunda olduğum için ağladım. hiç bir şey bizim elimize değil, istediğimiz hayatı yaşadığımızı zannediyoruz...

hamile hormonlarımdan dolayı her şeye o kadar çabuk ağlayabiliyorum kii ama en son annemi özlediğim için ağladım.

bu aralar instagram da şehit çocuklarını görüyorum ve kaç yıldır mezar taşına sarılan annelerin isyanlarını düşünüyorum, sigara içiyorum ve ağlıyorum. sahi neden ölür insan