entelektüel sorunu

giacomo papi’nin radikal şıkların sayımı isimli çok etkileyici kitabında adı geçen ve dünyada hala hüküm süren sorundur. bu sorunu, yazar doğru basittir, yanlış karmaşıktır şeklinde özetlemiştir.

entelektüel insanların radikal şıklar olarak görülmeye başlandığı bir dönemde ortaya koyulan sorun entelektüellerin sıradan halkın üzerinde bilgi, akıl ve mantığı kullanarak baskı kurmaya çalışması ve hatta utanmadan arlanmadan sıkılmadan onları düşünmeye, yorumlamaya ve hatta üretmeye zorlamaları olarak da açıklanabilir. yazmaya elim varmıyor ama bu radikal şıklar işi halka okuma sevgisi aşılmaya çalışmak gibi bir ahlaksızlığa kadar vardırmışlardır.

halbuki karmaşıklık halkı aşağılayan bir şeydir. karman çorman cümleler kurup halkın kullanmaktan imtina ettiği, gözünden bile sakındığı, pamuklara sarıp sarmalayarak zihninin sandıklarında sakladığı beynini kurcalamak akıl alır gibi değil.

ayrıca karmaşıklık hem sıkıcı hem de kibirlidir. insanların anlamayacağı ve anlamaya çalışırken yorulacağı kavramları kullanmak halkın zekasına bir hakaret değil midir? en son ilkokulda kitap okuyarak kendini gerçekleştirme konusunda bir arpa boyu yol almış olan halka kitap okuyarak yukarıdan bakmak mutlu cahiller tugayı tarafından cezalandırılması gereken bir suç değil midir?

basit olan her şey halk tarafından bilindiği için demokratik, karmaşık olanlar ise seçkinci bir tavır olduğu için antidemokratiktir. halk, neyi zorlanmadan anlıyorsa doğru odur ve o kadardır.

radikal şıkların halkı kandırmak için kulladığı bilgi, mantık ve akıl yararsızlıkları çok uzun zaman önce kanıtlanmış kavramlardır.

sözlüğün radikal şıklarından biri olarak ben de tövbe etmeye karar verdim. bundan sonra basit tanımlar yazıp kısa cümleler kuracağım. çünkü ignorance is bliss.