erzurum

ardırum diye de eski erzurumlularca da bilinen ada sahip sürekli kış olan bir ilimiz.

..ermeni piyadeleri gece karanlığından yararlanıp rüzgar hızıyla erzurum-kars yolunda tozu dumana katarken, bir ata ikişer kişi binerek kaçmışlardı. ne siperlerde ne şehirde en ufak bir yarası bulunan bir ermeniye rastlanmıyordu, bu ermenilerin erzurum'u güya ne büyük cesaret ve kahramanlıkla savunduğuna kanıttır, tutsaklar yalnızca rus subaylarıydı.

çocukluğumun şehri, ne çok özledim seni bir bilsen. hele ki bu sıcak yaz gününde. canım benim. hilalkent şimdi efil efil esiyordur, oyş.

atatürk’ün meclise girdiği yer.

kışın palandökende kaymak, çayın yanında limonla servis edilmesi, muammer usta’da cağ kebap ah bir de kadayıf dolması. bir de oltu taşı tesbih.

yöre halkı c’leri peltek söyler.

sonradan aklıma geldi editi: burada yağan kar soğuktan o kadar kristalize olmuştur ki kartopu yapılamıyor, kum gibi yığılıyor, rüzgar esince foş o tarafa foş bu tarafa yığılıyor!

askerden dönerken 1 gün kalmıştık bu şehirde. e tabii ki bana ne tarihinden, binalarından falan.

benim aklımdaki tek şey (bkz: cağ kebabı)ydı.
ama şimdiki performansım yoktu o zaman.
sadece 11 şiş yemiştim. ama çok güzeldi.
erzurum deyince aklıma gelen ilk ve tek şeydir cağ kebabı, gerisi fasa fiso.

cânım erzurum.

yobazlığın başkenti sıralamasında ilk ikiye oynuyor. her yıl, ramazan ayındaki ilk dayak haberi konusunda konya ile kıyasıya bir mücadele içine giriyor.

görmeden önce ölmeniz gereken yerler listesine mutlaka almalısınız.

palandöken kayak merkezi gibi harika bir imkana sahip bir şehir

bir kez gittim, zannediyorum 2014 yılıydı ve kayak merkezi dahil her tarafını şöyle bir gezdim. izlenimlerim, müthiş kasvetli bir şehir olduğu yönünde..

mimar olduğum için mekan algım biraz daha farklı, diye düşünüyorum. gittiğim her yerde selçuklu ve beylikler dönemi yapılara rastlıyorum ama saltuklu döneminden kalma olduğunu hatırladığım erzurum ulu camii’nin sağır duvarı kadar dışarıya kapalı bir yapıyı, sanırım hiç görmedim.

yakutiye medresesi’nin o kara taşları resmen üzerime üzerime geliyordu. çifte minareli medrese’nin kompozisyonu ise insanı sıfırlayan, ezici boyutlara sahip gibiydi. sevemedim.

fifa atarken rakip sizden topu almak için kaydığı anda çalımla rakibi geçip gol attığınızda arka fonda şu şarkı çalar;

erzurum çarşı paaaaazaaaaaaar

sadece gerçek fifacılar bu sesi duyar