1.
insanların ve toplumların, akıl, irade ve teknolojiyle sürekli daha iyi bir hâle gelebileceğine inanan bir düşünce akımı bu.
temelde şunu söylüyor: insan “olduğu gibi” kalmak zorunda değil. daha güçlü, daha zeki, daha uzun yaşayan, daha özgür bir varlık olmak gerçekten mümkün. sınırlarımız sabit değil; onları aşabiliriz.
bu akım sadece kaslı bir beden ya da ölümsüzlük peşinde koşmuyor. daha aydınlık bir zihin, daha adil bir toplum, daha anlamlı bir hayat… bunların hepsini kapsıyor. çoğu insan bunu transhümanizmle karıştırıyor, hatta aynı şey sanıyor. oysa extropianism biraz daha geniş, daha derin bir vizyon taşıyor. sadece bedenimizi ve beynimizi geliştirmekle kalmıyor; düşünce tarzımızı, kültürümüzü, sosyal yapılarımızı da sürekli olarak iyileştirmeyi, evriltmeyi hedefliyor.
karşı çıkanlar genelde aynı noktaya takılıyor: “ne kadar ileri gidersen git, sonuçta canlısın. bir yerden sonra teknoloji yetmez, kırılganlık hep kalır.” haklılık payı var elbette. var olmanın kendisi zaten risk dolu bir macera. ama extropianlar da şöyle diyor: “o riski kabul ediyoruz. yine de ilerleyelim. durmak, geriye gitmekten beter.”
özetle: insan değişebilir, kendini aşabilir ve bunu akıl yoluyla yapabilir. pesimist bir karamsarlığa teslim olmak yerine, umutlu, cesur ve biraz da heyecanlı bir şekilde geleceğe bakma felsefesi diyebiliriz buna.
temelde şunu söylüyor: insan “olduğu gibi” kalmak zorunda değil. daha güçlü, daha zeki, daha uzun yaşayan, daha özgür bir varlık olmak gerçekten mümkün. sınırlarımız sabit değil; onları aşabiliriz.
bu akım sadece kaslı bir beden ya da ölümsüzlük peşinde koşmuyor. daha aydınlık bir zihin, daha adil bir toplum, daha anlamlı bir hayat… bunların hepsini kapsıyor. çoğu insan bunu transhümanizmle karıştırıyor, hatta aynı şey sanıyor. oysa extropianism biraz daha geniş, daha derin bir vizyon taşıyor. sadece bedenimizi ve beynimizi geliştirmekle kalmıyor; düşünce tarzımızı, kültürümüzü, sosyal yapılarımızı da sürekli olarak iyileştirmeyi, evriltmeyi hedefliyor.
karşı çıkanlar genelde aynı noktaya takılıyor: “ne kadar ileri gidersen git, sonuçta canlısın. bir yerden sonra teknoloji yetmez, kırılganlık hep kalır.” haklılık payı var elbette. var olmanın kendisi zaten risk dolu bir macera. ama extropianlar da şöyle diyor: “o riski kabul ediyoruz. yine de ilerleyelim. durmak, geriye gitmekten beter.”
özetle: insan değişebilir, kendini aşabilir ve bunu akıl yoluyla yapabilir. pesimist bir karamsarlığa teslim olmak yerine, umutlu, cesur ve biraz da heyecanlı bir şekilde geleceğe bakma felsefesi diyebiliriz buna.
devamını gör...
2.
ınsanligin onune bir gun gelip kaderini tayin edecek olan 'buyuk filtre'yi gecebilmek icin gerekli olan bir yaklasim ve felsefe.
devamını gör...